Hadith Representative
Shalat wajib isya empat rakaat, diampuni dosanya antara isya dan maghrib
Imam Ahmad : 483حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَنْبَأَنَا أَبُو عَقِيلٍ أَنَّهُ سَمِعَ الْحَارِثَ مَوْلَى عُثْمَانَ يَقُولُ جَلَسَ عُثْمَانُ يَوْمًا وَجَلَسْنَا مَعَهُ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ فَدَعَا بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ أَظُنُّهُ سَيَكُونُ فِيهِ مُدٌّ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ وَمَنْ تَوَضَّأَ وُضُوئِي ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى صَلَاةَ الظُّهْرِ غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الصُّبْحِ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الظُّهْرِ ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعَصْرِ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ ثُمَّ لَعَلَّهُ أَنْ يَبِيتَ يَتَمَرَّغُ لَيْلَتَهُ ثُمَّ إِنْ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى الصُّبْحَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَهُنَّ الْحَسَنَاتُ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ قَالُوا هَذِهِ الْحَسَنَاتُ فَمَا الْبَاقِيَاتُ يَا عُثْمَانُ قَالَ هُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
Пире [Абу Абдуррахман Аль-Мукри] каласа пачӗ [Хайва] пире [Абу Акил] каласа пачӗ, вӑл [Аль-Харит] Усманӑн ӗлӗкхи чури ҫинчен каланине илтнӗ; Пӗррехинче [Усман] ларчӗ те эпир унпа пӗрле лартӑмӑр, унтан пӗр Муадзин килчӗ те савӑтпа ҫӑвӑнмалли шыв илсе килчӗ, эпӗ ӑна пӗр пылчӑк тесе шутларӑм, унтан вӑл ҫӑвӑнчӗ те ҫапла каларӗ; Эпӗ Аллахӑн Элчи ҫакӑн пек ҫӑвӑннине куртӑм та ҫапла каларӗ: «Кам та кам манӑн ҫӑвӑннӑ пек ҫӑвӑнать, унтан кӑнтӑрлахи кӗлӗ тума тӑрать, унӑн ҫылӑхӗсем — кӑнтӑрлапа фаджр хушшинче тунӑ ҫылӑхӗсем — каҫарӑнаҫҫӗ, унтан аср кӗлли тӑвать, унӑн ҫылӑхӗсем каҫарӑнаҫҫӗ, вара кӑнтӑрлахи тата кӑнтӑрлахи ҫылӑхсем каҫарӑнаҫҫӗ, Магриб кӗллине ту, паллах, унӑн ҫылӑхӗсем Магрибпа Аср кӗллисем хушшинче каҫарӑнӗҫ, унтан Иша кӗллине ту, унӑн ҫылӑхӗсем Ишапа Магриб хушшинче каҫарӑнӗҫ, тен, вӑл ҫӗрле вӑранмасть пулсан, вӑрансан ҫӑвӑнсан тата унтан Фаджр кӗлли тусан, унӑн ҫылӑхӗсем Фаджрпа Аср кӗллисем хушшинче каҫарӑнӗҫ, ку вӑл — альшанат нумай ырӑ ӗҫ — вӗсем ҫухатӗҫ Ас саййиат — нумай ҫылӑх —, — ыйтрӗҫ туссем; — Ку «Аль-Хасанат» пулсан, «Аль-Бакият о Усман» мӗн вӑл? Вӑл ҫапла хуравларӗ: Ҫак предложенисем — «Ла илаха иллаллах» — Аллахсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук —, субхааналлах — мухтав Аллаха —, аль-хамдулиллах — пурте мухтав Аллаха —, Аллаху акбар — «Аллах — чи асли» тата «Вала хаула вала кувата иллаллах» — Аллахран пуҫне урӑх нимӗнле вӑй та, тӑрӑшулӑх та ҫук.