Hadith Representative
Pinangan dan pernikahan Rasulullah dengan Ummu Salamah
Imam Ahmad : 25320حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ أُمَّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِي تَعْنِي شَاهِدًا فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِكِ شَاهِدٌ وَلَا غَائِبٌ يَكْرَهُ ذَلِكَ فَقَالَتْ يَا عُمَرُ زَوِّجْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَزَوَّجَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنِّي لَا أَنْقُصُكِ مِمَّا أَعْطَيْتُ أَخَوَاتِكِ رَحْيَيْنِ وَجَرَّةً وَمِرْفَقَةً مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِيهَا لِيَدْخُلَ بِهَا فَإِذَا رَأَتْهُ أَخَذَتْ زَيْنَبَ ابْنَتَهَا فَجَعَلَتْهَا فِي حِجْرِهَا فَيَنْصَرِفُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلِمَ ذَلِكَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ وَكَانَ أَخَاهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ فَأَتَاهَا وَقَالَ أَيْنَ هَذِهِ الْمَشْقُوحَةُ الْمَقْبُوحَةُ الَّتِي قَدْ آذَيْتِ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَجَعَلَ يَضْرِبُ بِبَصَرِهِ فِي نَوَاحِي الْبَيْتِ فَقَالَ مَا فَعَلَتْ زَنَابُ فَقَالَتْ جَاءَ عَمَّارٌ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَدَخَلَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهَا إِنْ شِئْتِ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ وَإِنْ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ لِنِسَائِي
Безгә [Йәзид] сөйләгәннән соң, ул болай диде: безгә [Хәммәд бин Сәләмә] сөйләгән, ул [Сабит әл-Бунани] әйткән: миңа [Ибн Гомәр бин Әбү Сәләмә] әйткән, ул [әтисеннән] [Өммү Сәләмә] әйткән: Аллаһның Илчесе саллаһу галәйһи вәссәлам Өммү Сәләмәгә вәгазьләгәндә: "Әй Аллаһның Илчесе! Чынлыкта, минем валием юк, ул шаһит дигәнне аңлата", - диде. Аннары ул болай диде: "Чыннан да, шаһит булып торган яки булмаган валидеең бу никахны нәфрәт итмәс", - диде. Ул болай диде: "Әй Гомәр! Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламгә өйлән", - диде. Аннары Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам аңа өйләнде, һәм Аллаһның Илчесе саллаһу галәйһи вәссәлам аңа болай диде: "Чынлыкта, мин синең кардәшләреңә биргәнне киметмим, атап әйткәндә, ике бүлмә, тыгыз су һәм күн белән тутырылган һәм җепселләр белән тутырылган мендәрләр". Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам аның янына җенси мөнәсәбәткә кергән саен, ул аны күргәндә, кызы Зәйнәпне алып, тезенә утырткан, шуңа күрә Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам киткән. Әммар бин Ясир дә моны белгән, ул аның абыйсы булган, ул аның янына килеп: "Аллаһның Рәсүленә салләллаһу галәйһи вәссәламне рәнҗеткәнең кайда?" - дип сораган, аннары ул аны алып киткән. Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам аның белән очрашкан. Аның карашы өйнең һәр почмагына караган. Ул: "Зәйнәп нәрсә эшләгән?" - дип сораган. Ул: "Элегрәк Әммар килеп аны алган һәм үзе белән алган. Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам аның белән җенси мөнәсәбәткә керә башлаган. Ул аңа: "Теләсәң, мин җиде көн калам. Әгәр мин синең белән җиде көн калсам, мин башка хатыннарым белән җиде көн калам", - дигән.