Hadith Representative
Pinangan dan pernikahan Rasulullah dengan Ummu Salamah
Imam Ahmad : 25320حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ أُمَّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِي تَعْنِي شَاهِدًا فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِكِ شَاهِدٌ وَلَا غَائِبٌ يَكْرَهُ ذَلِكَ فَقَالَتْ يَا عُمَرُ زَوِّجْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَزَوَّجَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنِّي لَا أَنْقُصُكِ مِمَّا أَعْطَيْتُ أَخَوَاتِكِ رَحْيَيْنِ وَجَرَّةً وَمِرْفَقَةً مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِيهَا لِيَدْخُلَ بِهَا فَإِذَا رَأَتْهُ أَخَذَتْ زَيْنَبَ ابْنَتَهَا فَجَعَلَتْهَا فِي حِجْرِهَا فَيَنْصَرِفُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلِمَ ذَلِكَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ وَكَانَ أَخَاهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ فَأَتَاهَا وَقَالَ أَيْنَ هَذِهِ الْمَشْقُوحَةُ الْمَقْبُوحَةُ الَّتِي قَدْ آذَيْتِ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَجَعَلَ يَضْرِبُ بِبَصَرِهِ فِي نَوَاحِي الْبَيْتِ فَقَالَ مَا فَعَلَتْ زَنَابُ فَقَالَتْ جَاءَ عَمَّارٌ فَأَخَذَهَا فَذَهَبَ بِهَا فَدَخَلَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ لَهَا إِنْ شِئْتِ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ وَإِنْ سَبَّعْتُ لَكِ سَبَّعْتُ لِنِسَائِي
Пире [Язида] каласа панӑ хыҫҫӑн вӑл ҫапла каларӗ: пире [Хаммад бин Салама] [Табит Аль Бунани] каланӑ; мана [Ибн Умар бин Абу Салама] [хӑйӗн ашшӗнчен] [Умму Саламаран] ҫапла каласа пачӗ: Аллахӑн Элчи Саллаллахуалайхи ва саллам Умм Салама вӗрентнӗ чухне вӑл ҫапла каланӑ; — Эй, Аллахӑн Элчи! Чӑнах та, манӑн опекун ҫук, вӑл свидетель ҫинчен каласшӑн. Унтан вӑл ҫапла каларӗ: «Чӑнах та, сирӗн опекунӑрсенчен нихӑшӗ те, свидетель пулса тӑраканнисем те, ҫуккисем те ҫак мӑшӑрланӑва кураймӗҫ». Вӑл ҫапла каларӗ: — Эй, Умар! Пророка качча илӗр салляллахуалайхи ва саллям'. Унтан ӑна пророк качча илнӗ те, Аллахӑн Элчи ӑна ҫапла каланӑ: «Чӑнах та, эпӗ санӑн тӑванусене мӗн панине чакармастӑп, урӑхла каласан, икӗ пӳлӗм, хупӑ шыв тата сӑранран тунӑ минтерсем, вӗсене ҫиппе тултарнӑ». Кашнинчех Расулуллах ун патне унпа ар ҫыхӑнӑвне кӗме пырсан, вӑл ӑна курсан, хӑйӗн хӗрне Зайнаб илсе чӗркуҫҫийӗ ҫине лартнӑ, ҫапла вара Расулуллах тухса кайнӑ. Аммар бин Ясир та ҫакна пӗлнӗ, вӑл унӑн шӑллӗ пулнӑ, ун патне пынӑ та ыйтнӑ; — Ӑҫта эсир Аллахӑн Элчине мӗнле илемсӗрлӗхпе кӳрентернӗ? вӑл вара ӑна илчӗ те унпа пӗрле кайрӗ. Унтан Расулулуллах саллаллахуалейхи ва саллям кӗнӗ те ӑна кӗтсе илнӗ. Унӑн куҫӗ пӳртӗн кашни кӗтесне тинкерсе пӑхрӗ. Вӑл ыйтрӗ: «Зайнаб мӗн турӗ?» — терӗ вӑл; — Маларах Аммар килсе илсе кайрӗ те хӑйпе пӗрле илсе кайрӗ. Пророк унпа ар ҫыхӑнӑвне кӗме пуҫланӑ. Вӑл ӑна каланӑ: «Эсир кӑмӑллатӑр пулсан, эпӗ ҫичӗ кун пурӑнатӑп». Сирӗн патӑрта ҫичӗ кун пурӑнсан, ытти арӑмсемпе те ҫичӗ кун пурӑнӑп, тенӗ.