Hadith Representative
Nasihat Umar bin Abdul Aziz dan Ibnu Umar tentang takdir: berpegang pada sunnah, tidak memperdebatkannya, dan peringatan tentang orang yang mendustakannya
Imam Abu Dawud : 3996حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ كَتَبَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ يَسْأَلُهُ عَنْ الْقَدَرِ ح و حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ قَالَ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ دُلَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ يُحَدِّثُنَا عَنِ النَّضْرِ ح و حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ عَنْ قَبِيصَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ أَبِي الصَّلْتِ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ ابْنِ كَثِيرٍ وَمَعْنَاهُمْ قَالَ كَتَبَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ يَسْأَلُهُ عَنْ الْقَدَرِ فَكَتَبَ أَمَّا بَعْدُ أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالِاقْتِصَادِ فِي أَمْرِهِ وَاتِّبَاعِ سُنَّةِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَرْكِ مَا أَحْدَثَ الْمُحْدِثُونَ بَعْدَ مَا جَرَتْ بِهِ سُنَّتُهُ وَكُفُوا مُؤْنَتَهُ فَعَلَيْكَ بِلُزُومِ السُّنَّةِ فَإِنَّهَا لَكَ بِإِذْنِ اللَّهِ عِصْمَةٌ ثُمَّ اعْلَمْ أَنَّهُ لَمْ يَبْتَدِعْ النَّاسُ بِدْعَةً إِلَّا قَدْ مَضَى قَبْلَهَا مَا هُوَ دَلِيلٌ عَلَيْهَا أَوْ عِبْرَةٌ فِيهَا فَإِنَّ السُّنَّةَ إِنَّمَا سَنَّهَا مَنْ قَدْ عَلِمَ مَا فِي خِلَافِهَا وَلَمْ يَقُلْ ابْنُ كَثِيرٍ مَنْ قَدْ عَلِمَ مِنْ الْخَطَإِ وَالزَّلَلِ وَالْحُمْقِ وَالتَّعَمُّقِ فَارْضَ لِنَفْسِكَ مَا رَضِيَ بِهِ الْقَوْمُ لِأَنْفُسِهِمْ فَإِنَّهُمْ عَلَى عِلْمٍ وَقَفُوا وَبِبَصَرٍ نَافِذٍ كَفُّوا وَهُمْ عَلَى كَشْفِ الْأُمُورِ كَانُوا أَقْوَى وَبِفَضْلِ مَا كَانُوا فِيهِ أَوْلَى فَإِنْ كَانَ الْهُدَى مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ لَقَدْ سَبَقْتُمُوهُمْ إِلَيْهِ وَلَئِنْ قُلْتُمْ إِنَّمَا حَدَثَ بَعْدَهُمْ مَا أَحْدَثَهُ إِلَّا مَنْ اتَّبَعَ غَيْرَ سَبِيلِهِمْ وَرَغِبَ بِنَفْسِهِ عَنْهُمْ فَإِنَّهُمْ هُمْ السَّابِقُونَ فَقَدْ تَكَلَّمُوا فِيهِ بِمَا يَكْفِي وَوَصَفُوا مِنْهُ مَا يَشْفِي فَمَا دُونَهُمْ مِنْ مَقْصَرٍ وَمَا فَوْقَهُمْ مِنْ مَحْسَرٍ وَقَدْ قَصَّرَ قَوْمٌ دُونَهُمْ فَجَفَوْا وَطَمَحَ عَنْهُمْ أَقْوَامٌ فَغَلَوْا وَإِنَّهُمْ بَيْنَ ذَلِكَ لَعَلَى هُدًى مُسْتَقِيمٍ كَتَبْتَ تَسْأَلُ عَنْ الْإِقْرَارِ بِالْقَدَرِ فَعَلَى الْخَبِيرِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَعْتَ مَا أَعْلَمُ مَا أَحْدَثَ النَّاسُ مِنْ مُحْدَثَةٍ وَلَا ابْتَدَعُوا مِنْ بِدْعَةٍ هِيَ أَبْيَنُ أَثَرًا وَلَا أَثْبَتُ أَمْرًا مِنْ الْإِقْرَارِ بِالْقَدَرِ لَقَدْ كَانَ ذَكَرَهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ الْجُهَلَاءُ يَتَكَلَّمُونَ بِهِ فِي كَلَامِهِمْ وَفِي شِعْرِهِمْ يُعَزُّونَ بِهِ أَنْفُسَهُمْ عَلَى مَا فَاتَهُمْ ثُمَّ لَمْ يَزِدْهُ الْإِسْلَامُ بَعْدُ إِلَّا شِدَّةً وَلَقَدْ ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَيْرِ حَدِيثٍ وَلَا حَدِيثَيْنِ وَقَدْ سَمِعَهُ مِنْهُ الْمُسْلِمُونَ فَتَكَلَّمُوا بِهِ فِي حَيَاتِهِ وَبَعْدَ وَفَاتِهِ يَقِينًا وَتَسْلِيمًا لِرَبِّهِمْ وَتَضْعِيفًا لِأَنْفُسِهِمْ أَنْ يَكُونَ شَيْءٌ لَمْ يُحِطْ بِهِ عِلْمُهُ وَلَمْ يُحْصِهِ كِتَابُهُ وَلَمْ يَمْضِ فِيهِ قَدَرُهُ وَإِنَّهُ مَعَ ذَلِكَ لَفِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ مِنْهُ اقْتَبَسُوهُ وَمِنْهُ تَعَلَّمُوهُ وَلَئِنْ قُلْتُمْ لِمَ أَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ كَذَا لِمَ قَالَ كَذَا لَقَدْ قَرَءُوا مِنْهُ مَا قَرَأْتُمْ وَعَلِمُوا مِنْ تَأْوِيلِهِ مَا جَهِلْتُمْ وَقَالُوا بَعْدَ ذَلِكَ كُلِّهِ بِكِتَابٍ وَقَدَرٍ وَكُتِبَتِ الشَّقَاوَةُ وَمَا يُقْدَرْ يَكُنْ وَمَا شَاءَ اللَّهُ كَانَ وَمَا لَمْ يَشَأْ لَمْ يَكُنْ وَلَا نَمْلِكُ لِأَنْفُسِنَا ضَرًّا وَلَا نَفْعًا ثُمَّ رَغِبُوا بَعْدَ ذَلِكَ وَرَهِبُوا
O n'à dito [o Muhammad bin Kathir] ch'o l'à dito; o ne l'à dito [o Sufyan] o l'à dito; un òmmo o l'à scrito unna lettia a-o [Omar bin Abdul Aziz] ch'o domandava in sciô destin. -inte unn'atra mainea o l'é mensunou- O n'à dito [Ar Rabi' bin Sulaiman Al Muadzdzin] o l'à dito; o n'à dito [Asad bin Musa] ch'o l'à dito; o n’à dito [Hammad bin Dulail] ch’o l’à dito; Ò sentio [o Sufyan Ats Tsauri] dîne da [Un Nadhr]. -inte unn'atra mainea o l'é mensunou- O n'à dito [Hannad bin As Sari] da [Qabishah] o l'à dito; o n’à dito [Abu Raja’] da [Abu Ash Shalt] -e sto chì o l’é o hadith de Ibn Kathir- o l’à dito, ‘Un òmmo o l’à scrito unna lettia à Umar bin Abdul Aziz ch’o domandava in sciô destin. O Umar bin Abdul Aziz o l'à dapeu scrito unna respòsta; Amma Ba'du. Ti prometto de avei poia de Allah e d’ëse coerenti – no azzonze ò sottrae – inte l’execuçion di seu comandi, anâ apreuvo a-a sunna do seu Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam e abbandonâ quello ch’o l’é creou da-e persoñe che crean de neuve cöse dòppo avei misso in deuvia a seu sunnah, ascì ben che son stæte soddisfæte da-a seu sunnah. Ti devi tegnîte a-a sunnah, perché co-o permisso de Allah o ti protezzià da-o straviâse. Saieiva, e gente no commettan l’erexia feua che no ghe segge unna preuva ch’a â spiega, ò unna leçion ch’a se peu imprende da quella. De fæto, a sunnah, che a seu vivagna a l’é Lê – Allah e o seu Messaggê – ch’o conosce za o contraio – o Ibnu Kathir o no l’à mensunou, ‘ch’o conosce vari erroî, stupiditæ e autocomplicaçion. Coscì stæ contenti de quello ch’o l’ea stæto tegnuo da quelli avanti de voscià – i vòstri amixi –. Pecöse loiatri – i amixi –, con l’ertixe da conoscensa ch’an, e a seu brillante intelligensa ascì arrestan frenæ. Sciben che da un ponto de vista scientifico capiscian megio e da un ponto de vista prioritäio son ciù degni de discutte de sto fæto. Se a veitæ a l’é con ti, aloa ti l’æ anæto avanti de loiatri. Se ti dixe che dòppo de loiatre succede solo de neuve cöse che no vëgnan creæ feua che da de persoñe che no van apreuvo a-e seu istruçioin – i amixi – e son contenti di seu penscëi ciufito che di seu, sai che in veitæ i amixi son quelli ch’an descoverto sto problema primma. Parlan de -a costion do destin- solo con moderaçion, no â stiman de ciù ma no â stiman manco, de fæto gh'é stæto de persoñe a-o de là de loiatre che â sottostiman mai tanto che se desvian, e gh'é ascì quelli ch'en tròppo entuxasmæ che ô fan de ciù - a-o de là do limite-. E de fæto l’attitudine di amixi tra de quelli a l’é d’ëse in sciô cammin drito. Ti l’æ scrito unna lettia pe domandâ de credde into destin, dapeu – co-o permisso de Allah – t’æ çernou a persoña giusta – domandâme –. No conosco nisciun caxi neuvo ò eretico ch’o segge stæto tiou sciù da-i umoen, o quæ impatto o l’é ben ben ciæo e definio feua che inta costion do reconoscimento do destin. Anche o pòpolo ignorante inte l'epoca jahilliyah o discutteiva o reconoscimento do destin inte seu diçioin e poexia in scî piaxei ch'aivan perso, dapeu l'Islam o l'é vegnuo e o l'à enfatizzou ancon de ciù, o Messaggê de Allah sallallaahu 'alaihi wasallam o n'aiva regordou no solo inte un hadith ò doî hadith in sce lê, o mossulman o l'aiva ascì o l’ea vivo ò dòppo ëse mòrto con unn’attitudine de confiansa e d’açettaçion do seu Rabb e se son umiliæ che no gh’ea ninte d’atro che quello ch’o l’é stæto conosciuo into passou. -A conoscensa de Allah de lê e a l’é stæta scrita into seu libbro -Al Lauhul mahfudh-, e o seu destin o l’é stæto determinou da Lê. À parte quello, a costion do destin a l’é stæta ascciæia into muhkam do Seu libbro – i versci do Coran y . o scignificato o l’é ciæo, o çitan e ne imprendan. Se ti domandi, ‘perché Allah o l’à revelou un verscio comme questo, perché o l’à dito questo? — Veramente i Compagni l’an lezzuo ascì comme l’æ lezzuo ti. Saian fâ o ta'weel che no sai e dòppo quello, dixan; — Creddemmo into libbro -lauhul mahfudh- e into destin, e e tribulaçioin son stæte scrite, donca quello ch’o l’é stæto destinou o saià de seguo. Quello che Allah o veu o saià de seguo e quello che Allah o no veu o no saià de seguo. De fæto, no emmo tutti o poei e o sfòrso pe refuâ o madharat ò sfrütâne. Coscì dòppo quello ean contenti e aivan poia de parlâ da costion do destin».