Hadith Representative
Nasihat Umar bin Abdul Aziz dan Ibnu Umar tentang takdir: berpegang pada sunnah, tidak memperdebatkannya, dan peringatan tentang orang yang mendustakannya
Imam Abu Dawud : 3996حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ كَتَبَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ يَسْأَلُهُ عَنْ الْقَدَرِ ح و حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ قَالَ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ دُلَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ يُحَدِّثُنَا عَنِ النَّضْرِ ح و حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ عَنْ قَبِيصَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ أَبِي الصَّلْتِ وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ ابْنِ كَثِيرٍ وَمَعْنَاهُمْ قَالَ كَتَبَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ يَسْأَلُهُ عَنْ الْقَدَرِ فَكَتَبَ أَمَّا بَعْدُ أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالِاقْتِصَادِ فِي أَمْرِهِ وَاتِّبَاعِ سُنَّةِ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَرْكِ مَا أَحْدَثَ الْمُحْدِثُونَ بَعْدَ مَا جَرَتْ بِهِ سُنَّتُهُ وَكُفُوا مُؤْنَتَهُ فَعَلَيْكَ بِلُزُومِ السُّنَّةِ فَإِنَّهَا لَكَ بِإِذْنِ اللَّهِ عِصْمَةٌ ثُمَّ اعْلَمْ أَنَّهُ لَمْ يَبْتَدِعْ النَّاسُ بِدْعَةً إِلَّا قَدْ مَضَى قَبْلَهَا مَا هُوَ دَلِيلٌ عَلَيْهَا أَوْ عِبْرَةٌ فِيهَا فَإِنَّ السُّنَّةَ إِنَّمَا سَنَّهَا مَنْ قَدْ عَلِمَ مَا فِي خِلَافِهَا وَلَمْ يَقُلْ ابْنُ كَثِيرٍ مَنْ قَدْ عَلِمَ مِنْ الْخَطَإِ وَالزَّلَلِ وَالْحُمْقِ وَالتَّعَمُّقِ فَارْضَ لِنَفْسِكَ مَا رَضِيَ بِهِ الْقَوْمُ لِأَنْفُسِهِمْ فَإِنَّهُمْ عَلَى عِلْمٍ وَقَفُوا وَبِبَصَرٍ نَافِذٍ كَفُّوا وَهُمْ عَلَى كَشْفِ الْأُمُورِ كَانُوا أَقْوَى وَبِفَضْلِ مَا كَانُوا فِيهِ أَوْلَى فَإِنْ كَانَ الْهُدَى مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ لَقَدْ سَبَقْتُمُوهُمْ إِلَيْهِ وَلَئِنْ قُلْتُمْ إِنَّمَا حَدَثَ بَعْدَهُمْ مَا أَحْدَثَهُ إِلَّا مَنْ اتَّبَعَ غَيْرَ سَبِيلِهِمْ وَرَغِبَ بِنَفْسِهِ عَنْهُمْ فَإِنَّهُمْ هُمْ السَّابِقُونَ فَقَدْ تَكَلَّمُوا فِيهِ بِمَا يَكْفِي وَوَصَفُوا مِنْهُ مَا يَشْفِي فَمَا دُونَهُمْ مِنْ مَقْصَرٍ وَمَا فَوْقَهُمْ مِنْ مَحْسَرٍ وَقَدْ قَصَّرَ قَوْمٌ دُونَهُمْ فَجَفَوْا وَطَمَحَ عَنْهُمْ أَقْوَامٌ فَغَلَوْا وَإِنَّهُمْ بَيْنَ ذَلِكَ لَعَلَى هُدًى مُسْتَقِيمٍ كَتَبْتَ تَسْأَلُ عَنْ الْإِقْرَارِ بِالْقَدَرِ فَعَلَى الْخَبِيرِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَعْتَ مَا أَعْلَمُ مَا أَحْدَثَ النَّاسُ مِنْ مُحْدَثَةٍ وَلَا ابْتَدَعُوا مِنْ بِدْعَةٍ هِيَ أَبْيَنُ أَثَرًا وَلَا أَثْبَتُ أَمْرًا مِنْ الْإِقْرَارِ بِالْقَدَرِ لَقَدْ كَانَ ذَكَرَهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ الْجُهَلَاءُ يَتَكَلَّمُونَ بِهِ فِي كَلَامِهِمْ وَفِي شِعْرِهِمْ يُعَزُّونَ بِهِ أَنْفُسَهُمْ عَلَى مَا فَاتَهُمْ ثُمَّ لَمْ يَزِدْهُ الْإِسْلَامُ بَعْدُ إِلَّا شِدَّةً وَلَقَدْ ذَكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَيْرِ حَدِيثٍ وَلَا حَدِيثَيْنِ وَقَدْ سَمِعَهُ مِنْهُ الْمُسْلِمُونَ فَتَكَلَّمُوا بِهِ فِي حَيَاتِهِ وَبَعْدَ وَفَاتِهِ يَقِينًا وَتَسْلِيمًا لِرَبِّهِمْ وَتَضْعِيفًا لِأَنْفُسِهِمْ أَنْ يَكُونَ شَيْءٌ لَمْ يُحِطْ بِهِ عِلْمُهُ وَلَمْ يُحْصِهِ كِتَابُهُ وَلَمْ يَمْضِ فِيهِ قَدَرُهُ وَإِنَّهُ مَعَ ذَلِكَ لَفِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ مِنْهُ اقْتَبَسُوهُ وَمِنْهُ تَعَلَّمُوهُ وَلَئِنْ قُلْتُمْ لِمَ أَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ كَذَا لِمَ قَالَ كَذَا لَقَدْ قَرَءُوا مِنْهُ مَا قَرَأْتُمْ وَعَلِمُوا مِنْ تَأْوِيلِهِ مَا جَهِلْتُمْ وَقَالُوا بَعْدَ ذَلِكَ كُلِّهِ بِكِتَابٍ وَقَدَرٍ وَكُتِبَتِ الشَّقَاوَةُ وَمَا يُقْدَرْ يَكُنْ وَمَا شَاءَ اللَّهُ كَانَ وَمَا لَمْ يَشَأْ لَمْ يَكُنْ وَلَا نَمْلِكُ لِأَنْفُسِنَا ضَرًّا وَلَا نَفْعًا ثُمَّ رَغِبُوا بَعْدَ ذَلِكَ وَرَهِبُوا
Dúirt sé linn [Muhammad bin Kathir] a dúirt sé; dúirt sé linn [Sufyan] a dúirt sé; scríobh fear litir chuig [Umar bin Abdul Aziz] ag fiafraí faoin gcinniúint. -ar bhealach eile luaitear é- Dúirt sé linn [Ar Rabi' bin Sulaiman Al Muadzdzin] a dúirt sé; dúirt sé linn [Asad bin Musa] a dúirt sé; dúirt sé linn [Hammad bin Dulail] a dúirt sé; Chuala mé [Sufyan Ats Tsauri] ag insint dúinn ó [An Nadhr]. -ar bhealach eile luaitear é- Dúirt sé linn [Hannad bin As Sari] ó [Qabishah] a dúirt sé; dúirt sé linn [Abu Raja'] ó [Abu Ash Shalt] -agus seo hadith Ibn Kathir- dúirt sé, 'Scríobh fear litir chuig Umar bin Abdul Aziz ag fiafraí faoin gcinniúint. Scríobh Umar bin Abdul Aziz freagra ansin; Amma Ba'du. Geallaim duit eagla a bheith ort roimh Allah agus a bheith comhsheasmhach - gan cur leis ná baint - agus a orduithe á gcomhlíonadh agat, ag leanúint sunnah a Fháidh sallallaahu 'alaihi wasallam agus ag tréigean a bhfuil cruthaithe ag daoine a chruthaíonn rudaí nua tar éis dóibh a sunnah a chur i bhfeidhm, cé go bhfuil siad sásta lena sunnah. Ní mór duit cloí leis an sunnah, mar le cead Allah cosnóidh sé tú ó dhul amú. Tá a fhios agat, ní dhéanann daoine eiriceacht mura bhfuil cruthúnas ann a mhíníonn é, nó ceacht is féidir a fhoghlaim uaidh. Déanta na fírinne, an sunnah, a bhfuil a fhoinse aige - Allah agus a Theachtaire - a bhfuil a fhios aige cheana féin a mhalairt - níor luaigh Ibnu Kathir, 'a bhfuil a fhios aige botúin éagsúla, amadán agus féin-chaidrimh. Mar sin bí sásta leis an méid a bhí ag na daoine romhat - do chairde -. Mar tá siad - na cairde -, leis an airde eolais atá acu, agus a n-intleacht gheal fós srianta. Ach, i dtéarmaí eolais, tá siad níos eolaí, agus i dtéarmaí buanna, tá siad níos fiúntaí é a phlé. Más leatsa an fhírinne, tá tú rompu cheana féin. Má deir tú nár tharla ach rudaí nua ina ndiaidh nár chum ach na daoine nár lean a dtreoir—na Compánaigh—agus a bhí sásta lena smaointe féin seachas lena gcuid smaointe féin, bíodh a fhios agat gurbh iad na Compánaigh a tháinig trasna ar an bhfadhb seo ar dtús. Labhair siad—faoin gcinniúint—go measartha amháin, níor chuir siad isteach air ach níor chuir siad ró-mhór air ach an oiread. Go deimhin, bhí daoine eile seachas iad a chuir isteach air chomh mór sin gur chas siad i bhfad uathu, agus bhí daoine eile ann a bhí chomh díograiseach sin gur chuaigh siad thar fóir—ag sárú na dteorainneacha. Agus go deimhin, bhí dearcadh na gComrádaithe ina measc sin ar an gcosán díreach. Scríobh tú litir ag fiafraí faoi chreideamh sa chinniúint, mar sin—le cead Allah—roghnaigh tú an duine ceart—fiafraigh díom. Níl a fhios agam faoi aon rud nua ná eiriciúil atá tugtha suas ag daoine, a bhfuil a thionchar an-soiléir agus cinnte ach amháin i gcás an chinniúint a aithint. Phléigh fiú na daoine aineolacha le linn ré an jahilliyah aitheantas na cinniúint ina ráitis agus ina bhfilíocht faoi na pléisiúir a chaill siad, ansin tháinig an tIoslam agus chuir sé níos mó béime air, chuir Teachtaire Allah sallallaahu 'alaihi wasallam i gcuimhne dúinn ní hamháin i hadith amháin nó dhó, chuala na Moslamaigh é uaidh freisin, labhair siad faoin gcinniúint nuair a bhí sé beo nó tar éis dó bás a fháil le dearcadh muiníne agus glactha a Rabb agus umhlaíodh iad féin nach bhfuil ann ach an méid a bhí ar eolas san am atá thart. -Eolas Allah air agus tá sé scríofa ina leabhar -Al Lauhul mahfudh-, agus tá a chinniúint cinniúnach aige. Seachas sin, tá ceist na cinniúint mínithe i muhkam a leabhair - véarsaí ón gCorán a bhfuil a mbrí soiléir -, luann siad é agus foghlaimíonn siad uaidh. Má fhiafraíonn tú, 'cén fáth ar nocht Allah véarsa mar seo, cén fáth ar dhúirt Sé seo?' Go deimhin léigh na Compánaigh é mar a léigh tusa é. Tá a fhios acu conas ta'weel a dhéanamh nach bhfuil a fhios agat agus ina dhiaidh sin, deir siad; "Creidimid sa Leabhar Coinnithe (Lauhul Mahfudh) agus sa chinniúint, agus go bhfuil an anró scríofa síos. Dá bhrí sin, cibé rud atá i ndán dó tarlóidh sé go cinnte. An rud is mian le Allah tarlóidh sé go cinnte, agus an rud nach mian leis ní tharlóidh sé go cinnte. Go deimhin, níl an chumhacht ná na hacmhainní ag aon duine againn chun dochar a chosc nó leas a bhaint amach. Ansin bhí siad sásta agus bhí eagla orthu plé a dhéanamh ar cheist an chinniúint."