Hadith Representative
Keutamaan dua rakaat shalat Dhuha sebagai pemenuh sedekah atas setiap persendian tubuh beserta nilai sedekah pada dzikir dan amar ma'ruf nahi mungkar
Imam Tirmidzi : 1296حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ أَنْبَأَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ مَالًا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالًا قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ إِنْ شِئْتَ حَبَسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهَا لَا يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلَا يُوهَبُ وَلَا يُورَثُ تَصَدَّقَ بِهَا فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَالضَّيْفِ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِقَالَ فَذَكَرْتُهُ لِمُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ فَقَالَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ ابْنُ عَوْنٍ فَحَدَّثَنِي بِهِ رَجُلٌ آخَرُ أَنَّهُ قَرَأَهَا فِي قِطْعَةِ أَدِيمٍ أَحْمَرَ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ إِسْمَعِيلُ وَأَنَا قَرَأْتُهَا عِنْدَ ابْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَكَانَ فِيهِ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًا قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ لَا نَعْلَمُ بَيْنَ الْمُتَقَدِّمِينَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلَافًا فِي إِجَازَةِ وَقْفِ الْأَرَضِينَ وَغَيْرِ ذَلِكَ
O n’à dito [Ali bin Hujr], o n’à dito [Isma’il bin Ibrahim] da [Ibn ‘Aun] da [Nafi’] da [Ibn Umar] o l’à dito; O Umar unna vòtta o l'à ottegnuo un terren à Khaibar, o l'à domandou; O Messaggê de Allah, ò ottegnuo do tesoro à Khaibar, no ò mai ottegnuo do tesoro ch’o m’à fæto piaxei coscì avanti, donca cöse m’ordine – à propòxito de sto tesoro –? O l’à respòsto: «Se ti veu, tegnî o prinçipâ e dâghe l’elemosina», donca o Umar o gh’à dæto l’elemosina, o no l’à venduo a seu propietæ, o no l’à dæto via, e o no l’à ereditâ, e o l’à dæto l’elemosina da quella ricchessa a-i pövei, a-i seu parenti, tanto vexin comme lontan, fi sabilillah, - i. No gh'é ninte de mâ – o no l'é un peccou – pe quelli che se piggian cura da propietæ se ghe piggian pe mangiâ de mainea boña – raxonâ – ò dâghe da mangiâ a-i amixi sensa vendila – piggiando avvantaggio materiale – da lê. O -At Tirmidhi- o l'à dito: «L'ò mensunou à [Muhammad bin Sirin], donca o l'à dito «ghairu muta`atstsil maalan», [Ibnu 'Aun] o l'à dito, Quarchedun atro o m'à dito in sce sto hadith ch'o l'à lezzuo «fi qith'ati adimin ahmar ghair muta`attssil maalan]», [I Ubaidullah bin Umar], donca into hadith o l'é «o l'é bon da fâ». Abu Isa o l’à dito, ‘Sto hadith o l’é autentico, e o l’é a base da caitæ segondo i esperti da conoscensa tra i compagni do Profeta sallallaahu ‘alaihi wa sallam e ascì atri da loiatri, e no attrovemmo nisciuña dispute tra i studioxi passæ in sciâ permiscibilitæ de cöse e de atre tære.