Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
بىزگە [ھىسيام بىن ئەممار] بىزگە [يەھيا بىن ھەمزە] بىزگە [ئابدۇرراھمان بىن يەزىد بىن جابىر] ماڭا [ئابدۇرراھمان بىن جۇبەير بىن نۇفېير] ماڭا [دادام] بىر قېتىم [ئەن نەۋۋاس بىن سەمئەن ئەل كىلابىنىڭ: «ئەرتەڭ رەسۇلۇللاھ دەججالنى تىلغا ئالدى، ئاندىن ئاۋازىنى پەس قىلىپ كۆتۈردى، شۇڭا بىز ئاللىقاچان خورما باغچىسىدا دەپ ئويلىدۇق. رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ يېنىغا بارغاندا، ئۇ بىزنىڭ نېمە دېمەكچى بولغانلىقىمىزنى بىلدى، شۇڭا ئۇ: «سىلەرگە نېمە بولدى؟» دەپ سورىدى. بىز: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، سىلەر ئەتىگەندە دەججالنى تىلغا ئالدىڭلار، ئاندىن ئۆزۈڭلارنى پەس قىلىپ كۆتۈردۈڭلار، شۇڭا بىز ئۇنىڭ ئاللىقاچان خورما باغچىسىدا دەپ ئويلىدۇق» دېگەنلىكىنى ئاڭلىغانلىقىنى ئېيتتى. ئۇ: «مەن سىلەردىن قورقىدىغىنىم دەججال ئەمەس، چۈنكى ئۇ مەن ئاراڭلاردا تۇرغان ۋاقىتتا چىقسا، مەن ئۇنى سىلەرگە يېتكۈچە توسىمەن، ئەگەر ئۇ مەن ئاراڭلاردا بولمىغان ۋاقىتتا چىقسا، ھەممەيلەن ئۆزىنى قوغدىشى كېرەك، ئاللاھ مېنىڭ ھەر بىر مۇسۇلماننىڭ خەلىپىلىكىم - ۋارىسىمدۇر. دەججال چېچى بۈدرە، كۆزلىرى چېتىلىشىپ كەتكەن بىر يىگىت، گويا مەن ئۇنىڭغا ئابدۇل ئۇززا بىن قەتانغا ئوخشايمەن. سىلەردىن كىم ئۇنى كۆرسە، ئۇنىڭغا كەھف سۈرىسىنىڭ باشلىنىشىنى ئوقۇپ بەرسۇن، ئۇ ھەقىقەتەن سۈرىيە بىلەن ئىراق ئارىسىدىكى بوشلۇقتىن چىققان، ئۇ ئوڭغا ۋە سولغا تەۋرىنىپ كەتكەن. ئى ئاللاھنىڭ بەندىلىرى، ئۆزۈڭلارنى كۈچلەندۈرۈڭلار» دېدى. بىز: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، ئۇ يەر يۈزىدە قانچە ۋاقىت تۇرىدۇ؟» دەپ سورىدۇق. ئۇ: «قىرىق كۈن، بىر كۈن بىر يىلغا، بىر كۈن بىر ئايغا، بىر كۈن بىر ھەپتىگە، بارلىق كۈنلەر سىلەرنىڭ كۈنلىرىڭلارغا ئوخشايدۇ» دەپ جاۋاب بەردى. بىز: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، بىر كۈن بىر يىلغا تەڭ بولغاندا، كۈندىلىك دۇئالىرىمىز يېتەرلىكمۇ؟» دەپ سورىدۇق. ئۇ جاۋابەن: «ئۇنىڭ چوڭ-كىچىكلىكىگە قاراپ مۆلچەرلەڭ» دېدى. بىز: «ئۇ يەر يۈزىدە قانچىلىك تېز بولىدۇ؟» دەپ سورىدۇق. ئۇ جاۋابەن: «شامال ئۇچۇرغان بۇلۇتقا ئوخشاش» دېدى. ئۇ سۆزىنى داۋاملاشتۇرۇپ: «ئاندىن ئۇ بىر قەۋمنىڭ يېنىغا كېلىپ، ئۇلارنى چاقىرىدۇ، ئۇلار ئۇنىڭ چاقىرىقىغا ئەگىشىدۇ ۋە ئۇنىڭغا ئىشىنىدۇ. ئاندىن ئۇ ئاسمانغا يامغۇر ياغدۇرۇشنى بۇيرۇيدۇ، يامغۇر ياغدۇرىدۇ. ئۇ يەنە يەرگە ئۆسۈملۈكلەرنى ئۆستۈرۈشنى بۇيرۇيدۇ، يەر ئۆزىنىڭ ئۆسۈملۈكلىرىنى ئۆستۈرىدۇ. ئۇلارنىڭ چارۋىلىرى كەچتە ئۆزلىرى يالغۇز قايتىپ كېلىدۇ، ئۇلارنىڭ ئېگىز دۈمبىلىرى گۆش ۋە سۈتكە تولغان. ئاندىن ئۇ باشقا بىر قەۋمنىڭ يېنىغا كېلىپ ئۇلارنى چاقىرىدۇ، ئەمما ئۇلار ئۇنىڭ چاقىرىقىنى رەت قىلىدۇ، شۇڭا ئۇ ئۇلاردىن ئايرىلىدۇ. ئۇلار بىردىنلا نامراتلىشىپ، پالەچ بولۇپ قالىدۇ. ئاندىن ئۇ يەرگە: «مال-مۈلكۈڭنى ئېلىپ چىق» دەيدۇ. يەر يۈزىدىكى بايلىقلار چىقىپ، ئۇنىڭغا ئەگىشىپ ماڭىدۇ، خۇددى بىر توپ ئارىلار خانىشىنىڭ كەينىدىن ئەگىشىپ ماڭغىنىدەك. ئاندىن ئۇ بىر ئادەمنى چاقىرىپ، قىلىچى بىلەن ئۇرۇپ، ئۇنى ئىككىگە بۆلۈۋېتىدۇ. ئاندىن دەججال ئىككىگە بۆلۈنگەن ئادەمنى چاقىرىدۇ، ئاندىن ئۇ ئادەمنىڭ چىرايى خۇشال ۋە كۈلكىلىك كۆرۈنىدۇ. ئۇلار مۇشۇنداق ئەھۋالدا تۇرغاندا، ئاللاھ ئەيسا بىن مەريەمنى ئەۋەتىدۇ، ئۇ ئىككى كىيىم كىيىپ، قولىنى ئىككى پەرىشتىنىڭ مۈرىسىگە قويۇپ، دەمەشق زېمىنىدىكى ئاق مۇنارغا چۈشىدۇ. ئەگەر ئۇ بېشىنى لىڭشىتسا، مەرۋايىت شەكىللىك بىر جۇمان پەيدا بولىدۇ. ھېچقانداق كاپىر ئۇنىڭ نەپىسىنىڭ شامىلىغا ئۇچرىمايدۇ، ئەگەر ئۇ ئۆلۈپ كەتمىسە. ئاندىن ئەيسا بىن مەريەم دەججالنى ئىزدەپ، ئۇنى بەيتۇل مەقدىسنىڭ يېنىدىكى لۇدد ئىشىكىدە تاپىدۇ، ئاندىن ئۇنى ئۆلتۈرىدۇ. ئاندىن ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى ئەيسا ئاللاھ قوغدىغان بىر قەۋمنىڭ يېنىغا كېلىدۇ. ئۇ ئۇلارنىڭ يۈزىنى سۈرتۈپ، ئۇلارغا جەننەتتىكى دەرىجىسىنى ئېيتىپ بېرىدۇ. ئۇلار مۇشۇنداق ئەھۋالدا تۇرغاندا، ئاللاھ ئەيسا بىن مەريەمگە ۋەھىي قىلىدۇ: «ئى ئەيسا، مەن ھەقىقەتەن بەندىلىرىمنى ئۇلار بىلەن ئۇرۇش قىلالمايدىغان ھالدا چىقاردىم، شۇڭا بەندىلىرىمنى ئېلىپ ماڭ. تۇرسىنا تېغىغا. ئاندىن ئاللاھ ئاللاھنىڭ سۆزىدە دېيىلگەندەك، يەجۇج ۋە مەجۇجنى ئەۋەتتى: «يەجۇج ۋە مەجۇج تاملىرى ئېچىلىپ، ئۇلار بارلىق ئېگىز جايلاردىن تېزلا چۈشكەنگە قەدەر» - ئەل ئەنبىيا: 96-، ئۇلارنىڭ تۇنجىسى پىيادە مېڭىپ، ئەت-تەبارىيە كۆلىدىن ئۆتۈپ، ھەممىسىنى ئىچىپ بولدى، ئاندىن يەنە بىر توپ ئادەم كېلىپ بۇ رايوننى كېسىپ ئۆتۈپ: «بۇ يەردە بۇرۇن سۇ ئېقاتتى» دېدى. ئاندىن پەيغەمبەر ئىسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى كېلىپ، بىر بۇقا بېشىنىڭ باھاسى بۈگۈنكى يۈز دىناردىن قىممەت ئىكەنلىكىنى بايقىدى. شۇڭا ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى ئىسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى ئاللاھقا دۇئا قىلدى، ئاللاھ ئۇلارنىڭ بوينىغا بىر توپ نەغەف - ئۆچكە ياكى تۆگىنىڭ بۇرنىغا بىر خىل قۇرت - ئەۋەتتى، شۇڭا ئۇلار ئەتىگەندە يەردە جاننىڭ ئۆلۈمىگە ئوخشاش ئۆلۈپ كەتتى. ئاندىن ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى ئىسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى بىر يەرگە كەلدى، ئەمما بۇ يەر دەججالنىڭ ئەگەشكۈچىلىرى بىلەن تولۇپ كەتتى، ئۇلارنىڭ نەپىسىنىڭ پۇرىقى بۇ يەرنى قاپلىدى. ئاندىن ئۇلار - پەيغەمبەر ئىسا ۋە ئۇنىڭ ھەمراھلىرى - ئاللاھتىن سوراپ، ئاللاھ ئۇزۇن بوينى تۆگىگە ئوخشاش قۇشلارنى ئەۋەتىپ، ئۇلارنى - دەججالنىڭ ئەگەشكۈچىلىرىنى - ئاللاھنىڭ خالىغان ھەر خىل جايلىرىغا تاشلىدى. ئۇنىڭدىن كېيىن، ئاللاھ ئۇلارغا يامغۇر ياغدۇردى، يامغۇر سۈيى ئۇلارنى پاكىزلاپ، ئۇلارنى سۈزۈك ئەينەككە ئايلاندۇرغۇچە، بىرمۇ قاتتىق ئۆي ياكى چېدىر قالمىدى. ئاندىن يەرگە: «ئۆسۈملۈكلىرىڭلارنى يىغىڭلار ۋە بەرىكىتىڭلارنى قايتۇرۇڭلار» دېيىلدى. شۇ كۈنى، بىر توپ كىشىلەر ئانار يېدى ۋە تېرىسىنى پاناھلىنالايدىغان بولدى. ئاللاھ سۈتكە بەرىكەت بېرىدۇ، شۇڭا تۇغۇش ئالدىدا تۇرغان تۆگە نۇرغۇن كىشىلەرنىڭ يېيىشىگە، تۇغۇش ئالدىدا تۇرغان كالا بىر قەبىلىنىڭ يېيىشىگە، تۇغۇش ئالدىدا تۇرغان ئۆچكىنىڭ يېيىشىگە يېتەرلىك بولىدۇ. ئۇلار شۇنداق ئەھۋالدا بولغاندا، ئاللاھ ياخشى ۋە خۇشپۇراق شامالنى ئەۋەتتى، مۇسۇلمانلارنىڭ بارلىق روھلىرى ئېلىپ كېتىلدى. قالغانلىرى يامان ۋە ئېشەككە ئوخشاش ھەرىكەت قىلىدىغانلار، قىيامەت كۈنى ئۇلارغا كېلىدۇ».