Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
Безгә [Хисьям бин Аммар] безгә [Яхья бин Хамза] безгә [Абдуррахман бин Язид бин Җәбир] миңа [Абдуррахман бин Җүбәйр бин Нуфәйр] миңа [әтием] бервакыт [Ән Нәүвас бин Самъан Әл-Килаби]: "Иртән Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вәссәлам Дәҗҗал турында искә алды, аннары тавышын киметте һәм күтәрде, шуңа күрә без инде хөрмә бакчасында идек дип уйладык. Рәсүлүллаһ саллаһу галәйһи вәссәлам янына килгәч, ул безнең нәрсә әйтергә теләгәнебезне аңлады һәм: "Сезгә ни булды?" - дип сорады. Без: "Әй Аллаһның Рәсүле, сез иртән Дәҗҗал турында искә алдыгыз, аннары үзегезне шулкадәр киметтегез һәм күтәрдегез ки, без аның инде хөрмә бакчасында дип уйладык", - дип җавап бирдек. Ул әйтте: «Мин сездән Дәҗҗалдан куркам, чөнки ул мин сезнең арагызда булганда чыкса, мин аны сезгә барып җиткәнче тоткарлыйм, ә әгәр ул мин сезнең арагызда булмаганда чыкса, һәркем үзен сакларга тиеш, һәм Аллаһ минем хәлифәм - минем варисым - һәр мөселман өстендә. Дәҗҗал - чәчләре бөдрә, күзләре җыерылган яшь кеше, әйтерсең мин аңа Габдел Үзза бин Катан кебек охшаганмын. Сездән кем аны күрсә, аңа Әл-Кәһф сүрәсенең башын укыгыз, чыннан да ул Сүрия белән Ирак арасындагы тыкрыктан чыккан, ул уңга да, сулга да чайкалган. Әй Аллаһ коллары, үзегезне ныгытыгыз». Без сорадык: «Әй Аллаһның Илчесе, ул җирдә күпме вакыт торачак?» Ул җавап бирде: «Кырык көн, бер көн ел кебек, бер көн ай кебек, бер көн атна кебек, һәм барлык көннәр дә сезнең көннәрегез кебек». Без сорадык: «Әй Аллаһның Илчесе, бер көн бер елга тигез булганда, безнең көндәлек догаларыбыз җитәрлек булырмы?» Ул җавап бирде: "Аның зурлыгына карап бәяләгез". Без сорадык: "Җирдә ул нинди тизлектә булачак?" Ул җавап бирде: "Җил очырган болыт кебек". Ул дәвам итте: "Аннары ул бер халык янына киләчәк һәм аларны чакырачак, һәм алар аның чакыруын үтәячәкләр һәм аңа ышаначаклар. Аннары ул күккә яңгыр яудырырга боерачак, һәм ул яңгыр яудырачак. Ул шулай ук җиргә үсемлекләр үстерергә боерачак, һәм җир үз үсемлекләрен үстерәчәк. Аларның терлекләре кич белән үзләре генә ит һәм сөт белән тулы биек аркалар белән кайтачаклар. Аннары ул башка халык янына киләчәк һәм аларны чакырачак, ләкин алар аның чакыруын кире кагачаклар, шуңа күрә ул аларны ташлап китәчәк. Кинәт алар ярлы һәм параличланачаклар. Аннары ул җиргә: "Байлыгыңны чыгар", - дияр. Җирдәге байлык чыгып, аның артыннан бал кортлары өере аның патшабикәсен эзләгән кебек иярәчәк. Аннары ул бер кешене чакырып, кылычы белән сугып, аны ерактан икегә бүләчәк. Аннары Дәҗҗал икегә бүленгән кешене чакырачак, аннары кешенең йөзе шат һәм көлке булып күренәчәк. Алар шундый хәлдә булгач, Аллаһ Гайсә бин Мәрьямне җибәрәчәк, ул ике кием киеп, кулларын ике фәрештәнең җилкәсенә куеп, Шам җирендәге ак манарага төшәчәк. Әгәр ул башын какса, энҗе формасындагы җуман күренәчәк. Бер генә имансыз да аның сулышы җиленә очрамаячак, әгәр ул һәлак булмаса. Аннары Гайсә бин Мәрьям Дәҗҗалны эзләп, аны Лүдд ишегендә - Бәйтүл Мәкъдис янындагы урында - табып, үтерәчәк. Аннары Аллаһ пәйгамбәре Гайсә Аллаһ саклаган халык янына килә. Шуңа күрә ул аларның йөзләрен сөртеп, җәннәттәге дәрәҗәләре турында сөйли. Алар шундый хәлдә булгач, Аллаһ Гайсә бин Мәрьямгә вәхий кыла: "Ий Гайсә, мин колларымны алар белән көрәшә алырлык көчсез чыгардым, шуңа күрә колларымны алып бар". Турсина калкулыгы. Шуннан соң Аллаһ Тәгалә Аллаһның сүзендә әйтелгәнчә, Яҗҗал белән Мәҗҗалны җибәрде: "-Диварлар ачылгач, һәм алар барлык биеклекләрдән тиз төшкәнчегә кадәр" - Әл-Әнбия: 96-, Аларның беренчесе җәяү барып, Әт-Сәбәрия күлен кичеп, барысын да эчтеләр, аннары тагын бер төркем килеп, бу тирәне кичтеләр, аннары: "Бу урында элек су агымы бар иде", - диделәр. Шуннан соң Гайсә пәйгамбәр һәм аның юлдашлары килеп, бер үгез башы бәясенең бүгенге йөз динардан кыйммәтрәк икәнен аңладылар. Шуңа күрә Аллаһның пәйгамбәре Гайсә һәм аның юлдашлары Аллаһка дога кылдылар, Аллаһ аларның муеннарына бер көтү нәгаф җибәрде - кәҗә яки дөя борынындагы корт төре - шулай итеп иртән алар җирдә җан үлеме кебек ятып үлделәр. Шуннан соң Аллаһның пәйгамбәре Гайсә һәм аның юлдашлары бер урынга килделәр, ләкин бу урын Дәҗҗал тарафдарлары белән тулды, һәм аларның сулышлары исе бу урынны тутырды. Аннары алар - Гайсә пәйгамбәр һәм аның юлдашлары - Аллаһтан сорады, аннары Аллаһ озын муенлы дөяләр кебек кошлар төркемен җибәрде, аларны - Дәҗҗал иярченнәрен - Аллаһ теләгән төрле урыннарга ташлау өчен. Шуннан соң Аллаһ аларга яңгыр яудырды, шуңа күрә яңгыр суы аларны чистартып, ачык көзге кебек иткәнче, бер генә каты йорт яки чатыр да калмады. Аннары җиргә: "Үсемлекләрегезне алыгыз һәм бәрәкәтләрегезне кайтарыгыз", - диделәр. Ул көнне бер төркем кеше анар ашады һәм тиресе белән сыенды. Аллаһ сөткә бәрәкәт бирә, шуңа күрә бала табарга җыенган дөя күп кешеләргә, бала табарга җыенган сыер бер кабиләгә, ә бала табарга җыенган кәҗә бер төркем кешегә ашар өчен җитәрлек була ала. Алар шул хәлдә булгач, Аллаһ яхшы һәм хуш исле җил җибәрде, һәм мөселманнарның барлык җаннары алып китте. Ә калганнары - явызлар һәм ишәкләр кебек эш итүчеләр, һәм Кыямәт көне аларга киләчәк.