Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



- Qur'an Sebab turunnya ayat (Asbabun Nuzul) Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi

Hadith Search Results :
Total Hadith : 1
Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ

Al à dit [Hsyam bin 'Ammar] al à dit [Yahya bin Hamzah] al à dit [Abdurrahman bin Yazid bin Jabir] al à dit [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] al à dit [Mio pari] che une volte al veve sintût [An Nawwas Al bin]; 'A la matine il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al menzonà il Dajjal, daspò al sbassà e alçà la vôs in mût che o pensavin di jessi za tal zardin des palmis di dat. Cuant che o si jerin vicinâts al Rasulullah, al saveve ce che o volevìn dî, cussì al domandà: ‘Cje che al è mâl cun te? ' O vin rispuindût: 'O Messazîr di Allah, tu âs menzonât il Dajjal a buinore, daspò tu âs sbassât e alçât cussì che o vin pensât che al fos za tal zardin des palmis di dat'. Al disè: ‘Nol è il Dajjal che o ai pôre di te, - parcè che - se al ven fûr intant che o soi ancjemò tra di te, alore o lu blocarò fin che nol rive a te, e se al ven fûr intant che no son tra di te, alore ducj a àn di protesisi, e Allah al è il me calif - il me sucessôr - su ogni musulman. Dajjal al è un zovin che al à i cjavei riçs, i vôi a son incrosâts, come se o ves di someâ a Abdul ‘Uzza bin Qathan. Cualchidun di voi che lu viôt, alore i lei l’inizi de Surah Al Kahf, pardabon al è vignût fûr de buse jenfri la Sirie e l’Irak, al è sburtât a drete e a çampe. O servidôrs di Allah, rinfuarçâsi’. O vin domandât: ‘O Messazîr di Allah, par ce tant timp al restarà su la tiere? ’ Al rispuindè: ‘Cuarante dîs, un dì come un an, un dì come un mês, un dì come une setemane e ducj i dîs a son come i tôs dîs’. O vin domandât: ‘O Messazîr di Allah, in chel timp un dì al jere avuâl a un an, lis nestris preieris un dì a saressin avonde? ' Al à rispuindût: 'Stime secont la grandece'. O vin domandât: ‘Cjale ise la sô velocitât su la tiere? ’ Al rispuindè: ‘Come un nûl soflât dal aiar’. Al continuà: ‘Dopo al vignì a un popul e lu invità, e lôr a seguirin la sô clamade e a croderin in lui. Dajjal al ordene duncje al cîl di mandâ ploie, cussì il cîl al mandarà ploie, al ordene ancje ae tiere di fâ cressi plantis, e la tiere e fâs cressi lis sôs plantis, il lôr besteam al torne a se stes tal dopodisnà cun lis spalis une vore altis plene di cjar e lat. Dopo il Dajjal al vignì viers lis altris personis e ju invidà, ma lôr a refudarin la sô clamade, cussì al lassà la int. Di colp a son deventâts puars e paralizâts. Dajjal al disè duncje ae tiere, ‘Fuartâ fûr la tô ricjece’. Po dopo lis ricjecis de tiere a vignin fûr e a lu seguissin come un sburt di âfs che al segui la lôr regjine. Dopo al clamà un om e lu taià cuntune spada, e l’om al fo dividût in doi di lontan. Po dopo il Dajjal al clamà l’om che al jere stât sbregât a mieç, po dopo la muse de persone e someave contente e ridint. Cuant che a jerin in chestis cundizions, Allah al mandà Isa bin Maryam, che al scjampà jù pe tor blancje inte tiere di Damasc vistût di doi vistîts, intant che al metè lis sôs mans su lis spalis di doi angei. Se al cjacare cul cjâf, al comparirarà un juman a forme di perle. Nissun incredul al cjate il aiar dal so fiât, fûr che se al peri. Dopo Isa bin Maryam al cirì Dajjal e lu cjatà ae puarte di Ludd - un puest dongje di Baitul Maqdis - daspò lu copà. Dopo il Profete di Allah Isa al rivà a un popul che Allah al veve protet. Duncje al asciugà lis lôr faciis e al contà dai lôr grâts in cîl. Cuant che a jerin intun stât cussì, Allah al à palesât a Isa bin Maryam: ‘O Jesù, invezit o ai puartât fûr i Miei servidôrs cence nissun podê. cui che al pues combatilu, alore al puarte i Miei servidôrs su la culine di Tursina’. Alore Allah al mandà Gog e Magog come menzonât inte peraule di Allah: '-Fin a cuant che i -mûrs- Gog e Magog a son stâts vierts, e a son scjampâts a la svelte di ducj i puescj alts-' -Qs. Al Anbiyaa: 96-, Il prin di lôr al cjaminà e al traviersà il lât At Thabariyah e al bevè dut, daspò al vignì un altri grup e al traviersà la zone, daspò al disè; “Chest lûc al veve une volte aghe che e coreve”. Il Profete Isa e i siei compagns a rivarin daspò e a cjatarin che il presit di un cjâf di torin al jere plui preziôs par lôr dai cent dinars che o vin vuê. Cussì il Profete di Allah Isa e i siei compagns a prearin Allah, Allah al mandà un grup di naghaf - un tip di rui sul nâs di une cjavre o di un camêl - sul lôr cuel, cussì a buinore a muririn sdraiâts par tiere come la muart di une anime. Dopo il Profete di Allah Isa e i siei compagns a rivarin intun puest, ma il puest al jere plen di seguidôrs di Dajjal, e l’odor dal lôr fiât al jemplave il puest. Po dopo lôr - il Profete Isa e i siei compagns - a àn domandât a Allah, po dopo Allah al à mandât un grup di uciei come camêi cul cuel lunc, par butâju - i seguidôrs dal Dajjal - in diviers puescj che Allah al voleve. Dopo di chel, Allah al mandà ploie su di lôr in mût che no restàs nissune cjase o tende dure fintant che la aghe de ploie no ju netàs e no ju fasè deventâ come un specul trasparent. Dopo si disè ae tiere: ‘Tirâ fûr lis vôs plantis e tornâ lis vôs benedizions’. In chel dì, un grup di personis al mangjave granâts e al rivave a rifugjiâsi cu la piel. Allah al dâ benedizions al lat, cussì che un camêl che al è daûr a parturî al pues jessi avonde par mangjâ tantis personis, une vacje che e je daûr a parturî e pues jessi avonde ancje par une tribù, e une cjavre che e je daûr a parturî e pues jessi avonde ancje par un grup di personis. E cuant che a jerin in chê condizion, alore Allah al mandà un sburt di aiar bon e profumat, e dutis lis animi dai musulmans a forin cjapadis vie. E ce che al reste a son chei che a son mâi e a si compuartin come asei, e al è par lôr che al vignarà il Dì dal Judizi.’

Hadith Corroboration :


Imam Muslim : 5228
Imam Ibnu Majah : 4065