Hadith Representative
Tafsir Al Anbiya (21): 96 - hingga apabila dibukakan (tembok) ya'juj dan ma'juj, dan mereka turun dengan cepat dari seluruh tempat yang tinggi
Imam Ibnu Majah : 4065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ يَقُولُذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضَ فِيهِ وَرَفَعَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ الْغَدَاةَ فَخَفَضْتَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعْتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ قَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ قَائِمَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ رَآهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ اثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لُبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ تَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ فَاقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قَالَ قُلْنَا فَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ قَالَ فَيَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًى وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ مَا بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ ثُمَّ يَمُرَّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَيَنْطَلِقُ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ ضَرْبَةً فَيَقْطَعُهُ جِزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ يَنْحَدِرُ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ وَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرَفُهُ فَيَنْطَلِقُ حَتَّى يُدْرِكَهُ عِنْدَ بَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى قَوْمًا قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ فَيَمْسَحُ وُجُوهَهُمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ وَأَحْرِزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ كَمَا قَالَ اللَّهُ{ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ }فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا ثُمَّ يَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ فِي هَذَا مَاءٌ مَرَّةً وَيَحْضُرُ نَبِيُّ اللَّهِ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَيَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَلَا يَجِدُونَ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا قَدْ مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ وَدِمَاؤُهُمْ فَيَرْغَبُونَ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ عَلَيْهِمْ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَطَرًا لَا يُكِنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُهُ حَتَّى يَتْرُكَهُ كَالزَّلَقَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرِّمَّانَةِ فَتُشْبِعُهُمْ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارِكُ اللَّهُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى إِنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ تَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ تَكْفِي الْقَبِيلَةَ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ تَكْفِي الْفَخِذَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلَّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى سَائِرُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ كَمَا تَتَهَارَجُ الْحُمُرُ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ
Lavaret en deus deomp [Hisyam bin 'Ammar] en deus lavaret deomp [Yahya bin Hamzah] en deus lavaret deomp [Abdurrahman bin Yazid bin Jabir] en deus lavaret din [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] en deus lavaret din [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] en deus lavaret din [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair] en deus klevet ur wech [An Nawwas bin Sam'an Al Kilabi, Rasulu'] o lavarout an Alahulai e-pad ar mintin Wasallam a gomzas eus an Dajjal, goude-se e tiskennas hag e savas -vouezh- setu e kredemp e oamp dija e liorzh ar palmez-datez. Pa'z omp tostaet ouzh Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e ouie petra a felle deomp lâret, setu m'en deus goulennet : 'Petra a c'hoarvez ganeoc'h ?' Respont a reomp : « O kannad Allah, meneget hoc'h eus an Dajjal diouzh ar mintin, goude-se hoc'h eus diskennet ha savet ac'hanoc'h evit ma kredemp e oa dija e liorzh ar palmez-datez ». Lavaret en deus : 'N'eo ket an Dajjal am eus aon rakoc'h, - rak - ma teu er-maez e-keit ma'z on c'hoazh en ho touez, neuze e stankin anezhañ betek ma ne erruo ket betek ennoc'h, ha ma teu er-maez e-pad ma n'on ket en ho touez, neuze e rank pep hini en em wareziñ, hag Allah eo ma c'halif - ma warlerc'hiad - war pep muzulman. Dajjal zo un den yaouank hag a zo krignet e vlev, kroaziet e zaoulagad, evel ma vije bet heñvel outañ evel Abdul 'Uzza bin Qathan. An hini ac'hanoc'h a welo anezhañ, lennit dezhañ penn-kentañ Surah Al Kahf, e gwirionez e teuas er-maez eus ar c'hoad etre Siria hag Irak, e oa o stekiñ war an tu dehou hag an tu kleiz. O servijerien Allah, kreñvait hoc'h-unan. Goulenn a reomp : « O kannad Allah, pegen pell e chomo war an douar ? Respont a reas : 'Pevar-ugent devezh, un deiz evel ur bloaz, un deiz evel ur miz, un deiz evel ur sizhun hag an holl zeizioù a zo evel da zeizioù'. Goulenn a reomp, 'O kannad Allah, d'ar mare-se e oa un devezh par d'ur bloaz, ha trawalc'h e vefe hor pedennoù un deiz bennak?' respont a reas : 'Prizit hervez ar ment'. Goulenn a reomp, 'Penaos e tizh war an douar?' respont a reas : « Evel ur goabrenn hejet gant an avel ». Kenderc'hel a reas : « Neuze e teuas da gavout ur bobl hag e pedas anezho, hag e heulias e c'halv hag e kredas ennañ. Dajjal a c'hourc'hemenn neuze d'an oabl kas glav, evel-se e vo kaset glav gant an oabl, gourc'hemenn a ra ivez d'an douar sevel plant, hag an douar a gresk e blantennoù, o loened a zistro dezho o-unan diouzh an abardaez gant o c'hein uhel-kenañ leun a gig hag a laezh. Neuze e teuas an Dajjal da gavout an dud all hag o pedas, met nac'hañ a rejont e c'halv, setu ma kuitaas an dud. Kerkent e kouezhjont paour ha kamm. Dajjal a lavaras neuze d'an douar, 'Degas da binvidigezh er-maez'. Neuze e teu pinvidigezhioù an douar er-maez a-benn ar fin hag e heuilh anezhañ evel ma heuilh ur bagad gwenan o rouanez. Neuze e c’halvas un den hag e droc’has anezhañ gant ur c’hleze, hag an den a voe rannet e daou a-bell. Neuze e c'halvas an Dajjal an den a oa bet torret e daou, neuze e seblante dremm an den laouen ha c'hoarzhin. Pa oant e seurt stad e kasas Allah Isa bin Maryam, e tiskennas d'an tour gwenn e bro Damask gant daou zilhad, en ur lakaat e zaouarn war skoaz daou ael. Ma tiskouez e benn e teuio war wel ur juman e stumm ur berlezenn. Den dic'hredenn ebet ne glot gant avel e alan, nemet pa varv. Neuze Isa bin Maryam a glaskas Dajjal hag a gavas anezhañ e-kichen dor Ludd - ul lec'h e-kichen Baitul Maqdis - neuze e lazhas anezhañ. Neuze e teuas profed Allah Isa da gavout ur bobl a oa bet gwarezet gant Allah. Neuze e sec'has o dremmoù hag e lavaras dezho o derezioù en neñv. Pa oant en ur stad evel-se, Allah a ziskulias da Isa bin Maryam : 'O Jezuz, e gwirionez em eus tennet va servijerien hep galloud ebet. n piv a c'hell stourm outañ, neuze kas Ma servijerien da venez Tursina'. Neuze e kasas Allah Gog ha Magog evel meneget e ger Allah : '-Betek ma voe digoret ar -mogerioù- Gog ha Magog, hag e tiskennjont buan eus an holl lec'hioù uhel-' -Qs. Al Anbiyaa: 96-, Ar c'hentañ anezho a gerzhas hag a dreuzas al lenn At Thabariyah hag a evas an holl, goude-se e teuas ur strollad all hag a dreuzas an dachenn, ha goude-se e lavaras, 'Al lec'h-mañ a oa dour o redek gwechall'. Dont a reas neuze ar profed Isa hag e genseurted hag e kavjont e oa talvoudusoc'h priz ur penn tarv evito eget ar c'hant dinar a zo ganeoc'h hiziv. Setu ma pedas profed Allah Isa hag e genseurted ouzh Allah, Allah a gasas ur bagad naghaf - ur seurt c'hwiled war fri ur c'havr pe ur c'hañval - war o c'houzoug, setu ma varvjont diouzh ar mintin gourvezet en douar evel marv un ene. Neuze e erruas profed Allah Isa hag e genseurted en ul lec'h, met leun e oa al lec'h gant heulierien Dajjal, ha c'hwezh o anal a leunias al lec'h. Neuze e c'houlennjont - ar profed Isa hag e genseurted - digant Allah, neuze e kasas Allah ur bagad evned evel kañvaled gant gouzoug hir, evit o stlepel - heulierien an Dajjal - e lec'hioù liesseurt a felle da Allah. Goude-se e kasas Allah glav warno evit ma ne chomas ket un ti kalet pe un deltenn betek ma voe naetaet gant dour ar glav ha ma voe graet evel ur melezour sklaer. Neuze e voe lavaret d'an douar: Tenn da blantennoù ha distreiñ da vennozhioù. D'an deiz-se e tebre ur vandennad tud greunvaen hag e c'helljont kemer bod gant ar c'hroc'hen. Allah a ro bennozhioù d'al laezh, evit ma c'hallfe ur c'hañval a zo o vont da c'henel bezañ a-walc'h evit kalz a dud da zebriñ, ur vuoc'h a zo o vont da c'henel a c'hell bezañ a-walc'h ivez evit ur meuriad da zebriñ, hag ur c'havr a zo o vont da c'hanel bezañ a-walc'h ivez evit ur strollad tud da zebriñ. Ha pa oant er stad-se, neuze Allah a gasas un avel mat ha c'hwezh vat, hag holl eneoù ar vuzulmaned a voe kaset kuit. Hag ar pezh a chom eo ar re a zo drouk hag a gomport evel azened, ha dezho eo e teuio Deiz ar Varn.'