Hadith Representative
Rincian kronologi manasik Haji Wada' Rasulullah SAW dari Madinah ke Makkah dan ketetapan tahallul umrah bagi pemungkas haji tanpa hadyu
Imam Bukhari : 1444حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ بَعْدَ مَا تَرَجَّلَ وَادَّهَنَ وَلَبِسَ إِزَارَهُ وَرِدَاءَهُ هُوَ وَأَصْحَابُهُ فَلَمْ يَنْهَ عَنْ شَيْءٍ مِنْ الْأَرْدِيَةِ وَالْأُزُرِ تُلْبَسُ إِلَّا الْمُزَعْفَرَةَ الَّتِي تَرْدَعُ عَلَى الْجِلْدِ فَأَصْبَحَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكِبَ رَاحِلَتَهُ حَتَّى اسْتَوَى عَلَى الْبَيْدَاءِ أَهَلَّ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَقَلَّدَ بَدَنَتَهُ وَذَلِكَ لِخَمْسٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ فَقَدِمَ مَكَّةَ لِأَرْبَعِ لَيَالٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحَجَّةِ فَطَافَ بِالْبَيْتِ وَسَعَى بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَلَمْ يَحِلَّ مِنْ أَجْلِ بُدْنِهِ لِأَنَّهُ قَلَّدَهَا ثُمَّ نَزَلَ بِأَعْلَى مَكَّةَ عِنْدَ الْحَجُونِ وَهُوَ مُهِلٌّ بِالْحَجِّ وَلَمْ يَقْرَبْ الْكَعْبَةَ بَعْدَ طَوَافِهِ بِهَا حَتَّى رَجَعَ مِنْ عَرَفَةَ وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ أَنْ يَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ يُقَصِّرُوا مِنْ رُءُوسِهِمْ ثُمَّ يَحِلُّوا وَذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ بَدَنَةٌ قَلَّدَهَا وَمَنْ كَانَتْ مَعَهُ امْرَأَتُهُ فَهِيَ لَهُ حَلَالٌ وَالطِّيبُ وَالثِّيَابُ
עס איז געווען דערציילט אונדז [מוכאַמאַד בין אבו באַקר על מוקאַדאַמיי] האט דערציילט אונדז [פוהאַיל בין סולאַימאַן] האט געזאגט, האט דערציילט מיר [מוסאַ בין 'וקבאַה] האט געזאגט, האט דערציילט מיר [קוראַיב] פון ['אַבדוללאַ בין' עבאס ראַאַ] האט געזאגט: 'דער נביא סאַלללאַאַהו 'עליהי וואַסאַלאַם מיט זיין האָר מיט זיין האָר מיט זיין האָר, מאַסלינע ייל. און ער האָט אָנגעטאָן זײַנע קלײדער און רײַט־טוך, און אַזױ האָבן געטאָן זײַנע חבֿרים. ער האָט גאָרנישט פאַרבאָטן וועגן רידאַ' - לאַנגע שאַלן - און קליידער צו טראָגן אַחוץ דעם פּאַרפום - זפראן - וואָס בלייבט אויף דער הויט פון גוף. ווען ער איז געווען אינדערפרי אין דזול חולייתא, איז ער אוועק אויף זיין פערד ביז ער איז אנגעקומען אין דער מדבר סהרה אין מיטאג. אזוי האט ער אנגעהויבן אהרן מיט טלביה און אזוי האבן זיינע חברים. דערנאך האט ער אנגעצייכנט די קרבן חיה. דאס קומט פאר אין די לעצטע פינף טעג פון חודש דזול קאדע. דעמאלט איז ער אנגעקומען קיין מכה אין די פערטע נאכט פון חודש דזול היג'א, דערנאך האט ער געטוהן תבואה אין באיתוללה, דאן סעי צווישן די בערג פון שפאא און מרווה און ער האט נאך נישט געענדיגט תהללול ווייל ער האט געטראגן דעם קרבן וואס ער האט אנגעצייכנט. דערנאָך האָט ער זיך אָפּגעשטעלט אויף אַ הויכן אָרט אין דער שטאָט מכּה אין על האַדזשון, פֿון וואַנען ער האָט בדעה אָנצוהייבן די האַדזשי. ער איז ניט צוגעקומען צו דער כעבה נאָך דעם ווי ער האָט דאָרטן געטראָגן זיין תבואה, ביז ער האָט זיך אומגעקערט פון ערפה, דערנאָך האָט ער באַפוילן זיינע חבֿרים צו טאָן תּפֿות אין באַיתוללה און סעי צווישן די בערג פֿון שפֿאַ און מארווה, דערנאָך האָט ער זיי אויך באַפֿוילן צו שניידן די האָר און דאַן דאַווענען. די טנייַ אַפּלייז צו די וואס טאָן ניט ברענגען שחיטה אַנימאַלס -קוורבאַן-. דער װאָס האָט מיט זיך זײַן װײַב, איז געזעצלעך פֿאַר אים צו טראָגן פּאַרפום און קלײדער.