Hadith Representative
Siapa saja orang dari kami yang terbunuh maka dia akan masuk surga dengan kenikmatan yang belum pernah dia lihat sekalipun
Imam Bukhari : 2925حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ وَزِيَادُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ حَيَّةَ قَالَبَعَثَ عُمَرُ النَّاسَ فِي أَفْنَاءِ الْأَمْصَارِ يُقَاتِلُونَ الْمُشْرِكِينَ فَأَسْلَمَ الْهُرْمُزَانُ فَقَالَ إِنِّي مُسْتَشِيرُكَ فِي مَغَازِيَّ هَذِهِ قَالَ نَعَمْ مَثَلُهَا وَمَثَلُ مَنْ فِيهَا مِنْ النَّاسِ مِنْ عَدُوِّ الْمُسْلِمِينَ مَثَلُ طَائِرٍ لَهُ رَأْسٌ وَلَهُ جَنَاحَانِ وَلَهُ رِجْلَانِ فَإِنْ كُسِرَ أَحَدُ الْجَنَاحَيْنِ نَهَضَتْ الرِّجْلَانِ بِجَنَاحٍ وَالرَّأْسُ فَإِنْ كُسِرَ الْجَنَاحُ الْآخَرُ نَهَضَتْ الرِّجْلَانِ وَالرَّأْسُ وَإِنْ شُدِخَ الرَّأْسُ ذَهَبَتْ الرِّجْلَانِ وَالْجَنَاحَانِ وَالرَّأْسُ فَالرَّأْسُ كِسْرَى وَالْجَنَاحُ قَيْصَرُ وَالْجَنَاحُ الْآخَرُ فَارِسُ فَمُرْ الْمُسْلِمِينَ فَلْيَنْفِرُوا إِلَى كِسْرَى وَقَالَ بَكْرٌ وَزِيَادٌ جَمِيعًا عَنْ جُبَيْرِ بْنِ حَيَّةَ قَالَ فَنَدَبَنَا عُمَرُ وَاسْتَعْمَلَ عَلَيْنَا النُّعْمَانَ بْنَ مُقَرِّنٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِأَرْضِ الْعَدُوِّ وَخَرَجَ عَلَيْنَا عَامِلُ كِسْرَى فِي أَرْبَعِينَ أَلْفًا فَقَامَ تَرْجُمَانٌ فَقَالَ لِيُكَلِّمْنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ سَلْ عَمَّا شِئْتَ قَالَ مَا أَنْتُمْ قَالَ نَحْنُ أُنَاسٌ مِنْ الْعَرَبِ كُنَّا فِي شَقَاءٍ شَدِيدٍ وَبَلَاءٍ شَدِيدٍ نَمَصُّ الْجِلْدَ وَالنَّوَى مِنْ الْجُوعِ وَنَلْبَسُ الْوَبَرَ وَالشَّعَرَ وَنَعْبُدُ الشَّجَرَ وَالْحَجَرَ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَرَبُّ الْأَرَضِينَ تَعَالَى ذِكْرُهُ وَجَلَّتْ عَظَمَتُهُ إِلَيْنَا نَبِيًّا مِنْ أَنْفُسِنَا نَعْرِفُ أَبَاهُ وَأُمَّهُ فَأَمَرَنَا نَبِيُّنَا رَسُولُ رَبِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُقَاتِلَكُمْ حَتَّى تَعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ أَوْ تُؤَدُّوا الْجِزْيَةَ وَأَخْبَرَنَا نَبِيُّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ رِسَالَةِ رَبِّنَا أَنَّهُ مَنْ قُتِلَ مِنَّا صَارَ إِلَى الْجَنَّةِ فِي نَعِيمٍ لَمْ يَرَ مِثْلَهَا قَطُّ وَمَنْ بَقِيَ مِنَّا مَلَكَ رِقَابَكُمْ فَقَالَ النُّعْمَانُ رُبَّمَا أَشْهَدَكَ اللَّهُ مِثْلَهَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يُنَدِّمْكَ وَلَمْ يُخْزِكَ وَلَكِنِّي شَهِدْتُ الْقِتَالَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا لَمْ يُقَاتِلْ فِي أَوَّلِ النَّهَارِ انْتَظَرَ حَتَّى تَهُبَّ الْأَرْوَاحُ وَتَحْضُرَ الصَّلَوَاتُ
Har fortalt oss at [Al Fadlal bin Yaqub] har fortalt oss at [Abdullah bin Ja'far ar-Raqqiy] har fortalt oss at [Al Mu'tamir bin Sulaiman] har fortalt oss at [Said bin Ubaidullah Ats-Tsaqafiy] har fortalt oss at [Bakr bin Abdullah Al Muzaniy] og [Ziyad bin Jubair] fra [Jubair bin Hayyah] sa: «Umar sendte mange folk til forskjellige land for å bekjempe polyteistene. Da Al Humuzan hadde konvertert til islam, sa Umar: «Jeg spør om din mening om denne krigen.» Al Hurmuzan sa: «Greit. Lignelsen om denne krigen og menneskene som er involvert i den blant muslimenes fiender, er som en fugl som har ett hode, to vinger og to ben. Hvis en av vingene hans er brukket, vil den stå oppreist på to ben, én vinge og ett hode, og hvis den andre vingen er brukket, vil den stå oppreist på to ben og ett hode.» Men hvis hodet er brukket, vil begge bena og begge vingene, og hodet bli lammet. Hodeeksemplet er Kisra – den persiske kongen – og den ene fløyen er Qaishar – den romerske kongen – mens den andre fløyen er det persiske folket. Så beordret han muslimene til å dra for å kjempe mot Kisra. Både Bakr og Ziyad sa fra Jubair bin Hayyah: «Så Umar sendte oss og utnevnte an-Nu'man bin Muqarrin til vår leder, inntil vi ankom fiendens land. En Kisra-håndlanger kom ut med førti tusen tropper for å konfrontere oss, og en tolk reiste seg og sa: «La en av dere snakke med meg.» Så sa Al Mughirah: «Spør hva dere vil!». Han sa: «Hvem er dere?». [Al Mughirah] svarte: «Vi er et folk av den arabiske nasjonen, foran hvem vi levde i vanskeligheter og alvorlige prøvelser. Vi sugde på skinn og frø på grunn av sult, vi hadde på oss pels og hår, og vi tilba trær og steiner.» I en slik tilstand sendte himmelens og jordens Herre, Den Høyeste og Største i Sin Majestet, vår Profet til oss fra vår midte, hvis far og mor vi kjente, og Profeten, vår Herres sendebud, sallallaahu ‘alaihi wasallam, beordret oss til å kjempe mot dere inntil dere tilber Allah alene eller betaler jizya. Og vår Profet, sallallaahu ‘alaihi wasallam, informerte oss om vår Herres budskap om at den blant oss som blir drept, vil komme inn i Paradis med gleder han aldri har sett, og den som blir igjen blant oss, vil ha herredømme over dere. Så sa [an-Nu’man]: «Ofte inkluderte Allah dere i kamper med Profeten, sallallaahu ‘alaihi wasallam, slike som dere ikke vil angre eller bli ydmyket. Og jeg pleide også å kjempe med Allahs Sendebud, sallallaahu ‘alaihi wasallam. Hvis han ikke begynte ved begynnelsen av dagen, ville han vente til vinden blåste og tidene for bønn hadde kommet.»