Hadith Representative
Latar belakang pengusiran Yahudi Khaibar oleh Umar RA akibat penganiayaan terhadap Abdullah bin Umar dan pemberian ganti rugi harta bagi mereka
Imam Bukhari : 2528حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ
Dúirt sé linn [Abu Ahmad Marrar bin Hammuyah] gur dhúirt [Muhammad bin Yahya Abu Ghossan Al Kinaniy] linn [Malik] ó [Nafi'] ó [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma]: Nuair a chuir muintir Khaibar lámh 'Abdullah bin 'Umar radliallahu 'anhuma as a riocht, sheas ['Umar] suas chun seanmóir a thabhairt agus dúirt sé: 'Go deimhin, rinne Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam comhaontú oibre roimhe seo le Giúdaigh Khaibar chun oibriú ar a maoin - an talamh - áit a ndúirt sé: 'Cinnfimid é mar a chinn Allah daoibh'. Agus an lá sin chuaigh 'Abdullah bin 'Umar amach ag obair ar a thalamh ansin agus san oíche caitheadh go garbh leis go dtí gur cuireadh a lámha agus a chosa as a riocht - as a n-ailt - cé nach raibh aon naimhde againn ansin seachas iad - muintir Khaibar -. Is iad ár naimhde iad agus iad siúd a bhfuil amhras orainn fúthu agus táim cinnte iad a dhíbirt’. Nuair a bhí a intinn déanta ag ‘Umar, tháinig fear ó threibh Banu Abi Al Huqoiq chuige agus dúirt sé: ‘A Cheannasaí na gCreidmheach, an bhfuil tú chun sinn a dhíbirt nuair a bheidh conradh déanta ag Muhammad (síocháin agus beannachtaí Allah air) linn maidir lenár maoin - na gairdíní - agus coinníollacha socraithe aige freisin - maidir le dáileadh na dtorthaí - maidir leis.’ Mar sin dúirt ‘Umar: ‘An gceapann tú go bhfuil dearmad déanta agam ar ráiteas Theachtaire Allah (síocháin agus beannachtaí Allah air)? Is é sin: ‘Cad a dhéanfá dá ndíbreofaí as Khaibar thú agus dá n-iompródh do chamall baineann thú oíche i ndiaidh oíche?’ Dúirt an fear: ‘Níl ann ach magadh ó Abu Al Qasim.’ Dúirt ‘Umar: ‘Tá tú ag bréagnú, a namhaid Allah.’ Mar sin dhíbir ‘Umar iad agus chuir sé airgead, camaill, earraí, diallaití, sreanga agus rudaí eile in ionad phraghas na dtorthaí a bhí acu.’ Agus d'inis [Hammad bin Salamah] é ó ['Ubaidullah]; is dóigh liom ó [Nafi'] ó [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma] ó ['Umar] ón bhFáidh sallallaahu 'alaihi wasallam a d'inis sé go hachomair/go gonta.