Hadith Representative
Latar belakang pengusiran Yahudi Khaibar oleh Umar RA akibat penganiayaan terhadap Abdullah bin Umar dan pemberian ganti rugi harta bagi mereka
Imam Bukhari : 2528حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مَرَّارُ بْنُ حَمُّويَهْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَقَالَ نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمْ اللَّهُ وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنْ اللَّيْلِ فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلَاهُ وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرَهُمْ هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهْمَتُنَا وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلَاءَهُمْ فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَامَلَنَا عَلَى الْأَمْوَالِ وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ فَأَجْلَاهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنْ الثَّمَرِ مَالًا وَإِبِلًا وَعُرُوضًا مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَصَرَهُ
Пире каласа пачӗ [Абу Ахмад Маррар бин Хаммуя] пире каласа пачӗ [Мухаммад бин Яхья Абу Госан Аль Кинаний] пире [Малик] [Нафи] ҫинчен каласа пачӗ [Ибн Умар радлиаллаху 'анхума] ҫапла каланӑ: Хайбар ҫыннисем Адуллах бин Умарлихума аллине сирсе янӑ чухне, ['Умар] проповедь вулама тӑчӗ те ҫапла каларӗ: «Чӑнах та, Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам унччен Хайбар еврейӗсемпе вӗсен ҫӗрӗ ҫинче ӗҫлеме килӗшӳ тунӑччӗ, унта вӑл ҫапла каланӑ: «Эпир ӑна сирӗншӗн Аллах палӑртнӑ пек палӑртӑпӑр». Пӗррехинче Абдуллах бин Умар унта хӑйӗн ҫӗрӗ ҫине ӗҫлеме тухнӑ та, ҫӗрле ӑна алли-урисем татӑличченех хытӑ тыткаланӑ, анчах унта пирӗн вӗсемсӗр пуҫне — Хайбар ҫыннисем — урӑх тӑшмансем пулман. Вӗсем пирӗн тӑшмансем, эпир вӗсене шанмастпӑр, эпӗ вӗсене хӑваласа кӑларма шут тытрӑм». Умар хӑйӗн шухӑшне йышӑнсан, ун патне Бану Аби Аль Хукоик йӑхӗнчен пӗр ҫын пычӗ те ҫапла каларӗ: «Эй, амирул муминин, эсӗ пире хӑваласа кӑларма шутлатӑн-и, Мухаммед саллаллаху алейхи васаллам пирӗнпе плантаци пирки ӗҫ килӗшӗвӗ тунӑ пулин те, унӑн тупӑшне пайлама та условисем тунӑ». Умар ҫапла каланӑ: «Эсир эпӗ Аллахӑн Элчин сӑмахӗсене маннӑ тесе шутлатӑр-и? Çак; — Хайбартан хӑваласа кӑларсан, тӗве ами ҫӗрле-ҫӗр йӑтса кайсан мӗн тӑвӑттӑн? Ҫын: «Ку Абу Аль-Косимӑн шӳчӗ кӑна», — терӗ. Умар каланӑ: «Эсӗ суятӑн, Аллах тӑшманӗ». Çавӑнпа Умар вӗсене хӑваласа кӑларнӑ та вӗсене илме тивӗҫлӗ ҫимӗҫе укҫапа, тӗвепе, таварпа, йӗнерпе, йӗвенпе тата ытти япалапа улӑштарнӑ. [Хаммад бин Салама] ['Убайдуллахран] каласа панӑ; Эпӗ [Нафи] [Ибн Умар радлиаллаху анхума] [Умар] пророкран, вӑл кӗскен/кӗскен каласа панӑ тесе шутлатӑп.