Hadith Representative
Penangkapan dan pembunuhan Khubaib bin 'Adiy RA oleh Abu Sirwa'ah pada peristiwa Ar-Raji'
Imam Bukhari : 2818حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ وَهُوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهُوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لَحْيَانَ فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَيْ رَجُلٍ كُلُّهُمْ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنْ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَأَحَاطَ بِهِمْ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمْ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ وَلَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ وَلَا نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لَا أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الْأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ وَاللَّهِ لَا أَصْحَبُكُمْ إِنَّ لِي فِي هَؤُلَاءِ لَأُسْوَةً يُرِيدُ الْقَتْلَى فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًافَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ ذَلِكَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنْ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا فَلَمَّا خَرَجُوا مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَتَرَكُوهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلَا أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًاعَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِيوَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْيُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِفَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا
[Abu Al Yaman] díxonos que [Syuaib] de [Az Zuhriy] dixo que me dixo [Amru bin Abi Sufyan bin Asid bin Jariyah Ats Tsaqofiy], que é un aliado dos Bani Zuhroh e está entre os compañeiros de Abu Hurairah, que [Abu Hurairah Radliallahu Anhu] dixo: Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam enviou unha expedición militar con dez persoas como espías e nomeou a Ashim bin Thabit Al Anshoriy, avó de Ashim bin Umar bin Al Khoththob, como líder das tropas. Partiron ata que cando chegaron a Al Hada, un lugar entre Ushfan e A Meca, o seu paradoiro foi informado aos residentes da tribo Hudzail, que normalmente se chaman Banu Lahyan. Así que esta tribo mobilizou a case dúascentas persoas, todas elas expertas en tiro con arco. Tamén buscaron rastros de membros da expedición militar musulmá. Cando os viron, Ashim e as súas tropas agocháronse detrás dun pequeno outeiro -fad-fad-. Pero a tribo rodeounos inmediatamente e gritou: "Baixade e entregádenos o que tedes nas vosas mans. Para vós hai unha garantía e un acordo de que non mataremos a ningún de vós". Ashim bin Thabit, como líder da expedición militar, dixo: "En canto a min, por Alá, non me afundirei coa garantía dun infiel. Oh Alá, fállalle ao teu Profeta sobre a nosa situación". Entón, a tribo atacounos con frechas ata que mataron a Ashim e a sete dos seus homes. Finalmente, os tres membros superviventes da expedición desembarcaron aceptando garantías e acordos. Entre eles estaban Khubaib Al Anshoriy e Ibnu Datsinah e outra persoa. -Despois de que os tres caesen- atrapárono e soltaron as cordas dos seus arcos para atar aos tres. Unha terceira persoa dixo: "Este é o comezo da traizón. Por Alá, non vos seguirei. En verdade, son para min como modelos a seguir". O que quería dicir era o seu amigo que fora asasinado. Entón arrastrárono e obrigárono a seguilos, pero el negouse ata que finalmente o mataron. Despois marcharon con Khubaib e Ibnu Datsinah ata que finalmente os venderon a ambos na Meca despois da batalla de Badr. Khubaib foi comprado polos Banu Al Harits bin Amir bin Nawfal bin 'Abdu Manaf. Anteriormente, Khubaib fora a persoa que matou a Al Harith bin Amir durante a batalla de Badr. Polo tanto, Khubaib estaba nas súas mans como prisioneiro. [Ubaidullah bin Iyadl] díxome que [a filla de Al Harith -Zainab-] lle contou que, cando acordaron -matar a Khubaib-, Khubaib pediulle prestada -a Zainab- unha navalla para afeitarse o vello púbico, así que el lla prestou. Entón Khubaib levou o meu fillo cando eu era descoidada, iso foi porque o meu fillo se achegou a el. -Zainab- dixo: "Atopei o meu fillo no seu colo mentres el -Khubaib- suxeitaba unha navalla. Quedei realmente impresionada nese momento". Khubaib viu a impresión na miña cara, así que dixo: "Preocúpache que o mate? De verdade que non o farei". -dixo Zainab-; De feito, por Alá, nunca vin un prisioneiro tan bo como Khubaib. Por Alá, unha vez atopeino comendo uvas das súas mans, aínda que tiña as mans encadeadas con ferro e, ademais, na Meca non era tempada de froita". Dixo: "En verdade foi unha bendición de Alá a que lle deu a Khubaib". Cando estaban a piques de abandonar a terra de Harom para matar a Khubaib nunha zona halal, Khubaib díxolles: "Deixádeme rezar dous raka'at". Entón convidárono. Entón Khubaib rezou dous raka'at e despois dixo: "Se non fose por vós que pensabades, tiña medo, por suposto que tería prolongado a miña oración. Oh, Alá, destrúeos a todos". -Despois recitou poesía-; "Non me importa mentres me maten como musulmán # En que parte do meu corpo me maten no camiño de Alá". # «Debe haber unha recompensa por todo iso con Alá. # Se El quere, El bendí a carne esgazada». Finalmente, Ibn Al Harith matouno. E Khubaib foi a primeira persoa en exemplificar a oración das dúas rak'ah para cada musulmán que será asasinado como unha forma de paciencia. E Alá respondeu á oración de Ashim bin Thabit cando foi asasinado. Entón, o profeta Shallallahu Alaihi Wasallam informou aos seus compañeiros sobre as súas novas e a calamidade que experimentaron. -Cando Ashim morreu, os infieis quraish enviaron xente a Ashim e informáronlles de que fora asasinado para que viñesen e tomasen algo do corpo de Ashim para que o puidesen recoñecer. Anteriormente, Ashim matara a un dos seus líderes durante a batalla de Badr. -Cando quixeron vingarse de Ashim-, Alá enviou a Ashim un exército de abellas que o protexeron dos mensaxeiros infieis dos quraish, de xeito que non puideron tomar nin un só anaco de carne do corpo de Ashim.