Hadith Representative
Peristiwa Perang Uhud: Ujian pasukan pemanah, keteguhan Umar RA, dan penegasan Tauhid atas kesyirikan
Imam Bukhari : 2812حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يُحَدِّثُ قَالَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلًا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ فَقَالَ إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ فَلَا تَبْرَحُوا مَكَانَكُمْ هَذَا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا هَزَمْنَا الْقَوْمَ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلَا تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ فَهَزَمُوهُمْ قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ قَدْ بَدَتْ خَلَاخِلُهُنَّ وَأَسْوُقُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ أَيْ قَوْمِ الْغَنِيمَةَ ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْتَظِرُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنْ الْغَنِيمَةِ فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ فَذَاكَ إِذْ يَدْعُوهُمْ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ فَلَمْ يَبْقَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ أَصَابُوا مِنْ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلًا فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَنَهَاهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُجِيبُوهُ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا هَؤُلَاءِ فَقَدْ قُتِلُوا فَمَا مَلَكَ عُمَرُ نَفْسَهُ فَقَالَ كَذَبْتَ وَاللَّهِ يَا عَدُوَّ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ عَدَدْتَ لَأَحْيَاءٌ كُلُّهُمْ وَقَدْ بَقِيَ لَكَ مَا يَسُوءُكَ قَالَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ وَالْحَرْبُ سِجَالٌ إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي ثُمَّ أَخَذَ يَرْتَجِزُ أُعْلُ هُبَلْ أُعْلُ هُبَلْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُوا لَهُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ قَالَ إِنَّ لَنَا الْعُزَّى وَلَا عُزَّى لَكُمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا تُجِيبُوا لَهُ قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَقُولُ قَالَ قُولُوا اللَّهُ مَوْلَانَا وَلَا مَوْلَى لَكُمْ
O n’à dito [‘Amru bin Kholid] o n’à dito [Zuhair] o n’à dito [Abu Ishaq] o l’à dito ò sentio [Al Baro’ bin ‘Azib radliallahu ‘anhuma] o l’à dito, o l’à dito; O Profeta o l'à nominou o 'Abdullah bin Jubair comme comandante de truppe à pê – arcê – inta battaggia de Uhud, ch'a comprendeiva çinquanta persoñe. O l’à dito: «Se ti veddi che ne vëgnan piggiæ da-i öxelli, aloa no lasciâ o teu pòsto fintanto che no mando un messaggê pe informâte. E se ti ne veddi guägnâ o nemigo e trampolâli, aloa no lasciâ o teu pòsto fintanto che no mando un messaggê». Pe finî i mossulmen an posciuo guägnâ i seu nemixi. O Al Baro' o l'à dito: 'Pe quello ch'o l'à da fâ con mi, pe in davei pe Allah, ò visto de dònne -nemighe- che corrivan in gio coscì che se poeiva vedde di brassalli in scî pê e in scî veui perché tiava sciù i vestî'. Coscì i òmmi do Abdullah bin Jubair an dito: «Quelli son ghonimah – bottin da guæra –, che veu dî che e dònne son ghonimah. I tò amixi î an guägni, donca, cöse aspëti?». Coscì o Abdullah bin Jubair o l'à dito: «Ti t'æ desmentegou de quello che t'à dito?». An respòsto: «De fæto gh'é da anâ da loiatri pe poei ottegnî o ghonimah». Quande se son avvexinæ a-e truppe de sotta, e seu facce ean desviæ – da-o traguardo prinçipâ – fin à quande corrivan in gio in desordine. Quello o l'ea l'açidente quande o Profeta o î à ciammæ da derê à loiatri tanto che à quelli tempi no gh'ea nisciun ch'o l'ea arrestou co-o Profeta feua che dozze truppe. Settanta persoñe da nòstra parte son mòrte. Into mentre, inta Battaggia de Badr, o Profeta sallallaahu'alaihiwasallam e i seu compagni an posciuo guägnâ çentoquaranta truppe Mushrikin, saieiva à dî settanta persoñe en stæte ammassæ e atre settanta persoñe en vegnue prexonê. À quelli tempi o Abu Sufyan o l'à dito: «Gh'é o Muhammad into mezo de truppe?». O l'à domandou træ vòtte. O Profeta o l’à proibio a-i compagni de respondighe. Dapeu o l'à dito torna: «Gh'é o Ibn Abi Qohafah into mezo de truppe -Abu Bakr radiallahu 'anhu-?» træ vòtte. Dapeu o l'à dito torna: «Gh'é o Ibn Al Khoththob into mezo de truppe?», træ vòtte. Dapeu o l'é tornou da-i seu amixi e o l'à dito: «Son stæti tutti ammassæ». Coscì o Omar o no l'à posciuo controllâ e seu emoscioin e o l'à dito: «Ti stæ à mentâ. Pe Allah, o nemigo de Allah, de fæto o pòpolo che ti çerchi o l’é ancon tutto vivente e o l’é ancon lasciou pe portâ o mâ in sce ti’. O Abu Sufyan o l'à dito: 'Sta guæra a l'ea unna respòsta a-a guæra de Badr perché inta guæra e vittöie van e vegnan. De fæto, ti attrovi di infedeli che mutilan di còrpi e che taggian de vittime che no ò commandou, ma che no me ne frego ascì.» Dapeu Abu Sufyan o l'à comensou à ronzâ a poesia: «Grande o l'é Hubal, grande o l'é Hubal». Coscì o Profeta o l’à dito: «Perché no responde?». I compagni an domandou: «O Messaggê de Allah, cöse dovieivamo dî?». O l’à dito: «Di: Allah o l’é o Ciù Grande, o Ciù Erto». O Abu Sufyan o l'à dito torna: 'Avemmo o dê Hubal tanto che ti no ô gh'æ'. Coscì o Profeta o l’à dito torna: «Perché no respondi?». I compagni an domandou: «O Messaggê de Allah, cöse dovieivamo dî?». O l’à dito: «Di: Allah o l’é o nòstro Protettô tanto che ti no gh’æ nisciun protettô».