Hadith Representative
Kisah Wahsyi: Masuk Islam setelah membunuh Hamzah, lalu menebus kesalahannya dengan membunuh Musailamah Al-Kaddhab
Imam Bukhari : 3764حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالَخَرَجْتُ مَعَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ فَلَمَّا قَدِمْنَا حِمْصَ قَالَ لِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَدِيٍّ هَلْ لَكَ فِي وَحْشِيٍّ نَسْأَلُهُ عَنْ قَتْلِ حَمْزَةَ قُلْتُ نَعَمْ وَكَانَ وَحْشِيٌّ يَسْكُنُ حِمْصَ فَسَأَلْنَا عَنْهُ فَقِيلَ لَنَا هُوَ ذَاكَ فِي ظِلِّ قَصْرِهِ كَأَنَّهُ حَمِيتٌ قَالَ فَجِئْنَا حَتَّى وَقَفْنَا عَلَيْهِ بِيَسِيرٍ فَسَلَّمْنَا فَرَدَّ السَّلَامَ قَالَ وَعُبَيْدُ اللَّهِ مُعْتَجِرٌ بِعِمَامَتِهِ مَا يَرَى وَحْشِيٌّ إِلَّا عَيْنَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ يَا وَحْشِيُّ أَتَعْرِفُنِي قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ لَا وَاللَّهِ إِلَّا أَنِّي أَعْلَمُ أَنَّ عَدِيَّ بْنَ الْخِيَارِ تَزَوَّجَ امْرَأَةً يُقَالُ لَهَا أُمُّ قِتَالٍ بِنْتُ أَبِي الْعِيصِ فَوَلَدَتْ لَهُ غُلَامًا بِمَكَّةَ فَكُنْتُ أَسْتَرْضِعُ لَهُ فَحَمَلْتُ ذَلِكَ الْغُلَامَ مَعَ أُمِّهِ فَنَاوَلْتُهَا إِيَّاهُ فَلَكَأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى قَدَمَيْكَ قَالَ فَكَشَفَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُخْبِرُنَا بِقَتْلِ حَمْزَةَ قَالَ نَعَمْ إِنَّ حَمْزَةَ قَتَلَ طُعَيْمَةَ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ بِبَدْرٍ فَقَالَ لِي مَوْلَايَ جُبَيْرُ بْنُ مُطْعِمٍ إِنْ قَتَلْتَ حَمْزَةَ بِعَمِّي فَأَنْتَ حُرٌّ قَالَ فَلَمَّا أَنْ خَرَجَ النَّاسُ عَامَ عَيْنَيْنِ وَعَيْنَيْنِ جَبَلٌ بِحِيَالِ أُحُدٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ وَادٍ خَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ إِلَى الْقِتَالِ فَلَمَّا أَنْ اصْطَفُّوا لِلْقِتَالِ خَرَجَ سِبَاعٌ فَقَالَ هَلْ مِنْ مُبَارِزٍ قَالَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ يَا سِبَاعُ يَا ابْنَ أُمِّ أَنْمَارٍ مُقَطِّعَةِ الْبُظُورِ أَتُحَادُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ شَدَّ عَلَيْهِ فَكَانَ كَأَمْسِ الذَّاهِبِ قَالَ وَكَمَنْتُ لِحَمْزَةَ تَحْتَ صَخْرَةٍ فَلَمَّا دَنَا مِنِّي رَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا فِي ثُنَّتِهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ وَرِكَيْهِ قَالَ فَكَانَ ذَاكَ الْعَهْدَ بِهِ فَلَمَّا رَجَعَ النَّاسُ رَجَعْتُ مَعَهُمْ فَأَقَمْتُ بِمَكَّةَ حَتَّى فَشَا فِيهَا الْإِسْلَامُ ثُمَّ خَرَجْتُ إِلَى الطَّائِفِ فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا فَقِيلَ لِي إِنَّهُ لَا يَهِيجُ الرُّسُلَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَهُمْ حَتَّى قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَآنِي قَالَ آنْتَ وَحْشِيٌّ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَنْتَ قَتَلْتَ حَمْزَةَ قُلْتُ قَدْ كَانَ مِنْ الْأَمْرِ مَا بَلَغَكَ قَالَ فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُغَيِّبَ وَجْهَكَ عَنِّي قَالَ فَخَرَجْتُ فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ مُسَيْلِمَةُ الْكَذَّابُ قُلْتُ لَأَخْرُجَنَّ إِلَى مُسَيْلِمَةَ لَعَلِّي أَقْتُلُهُ فَأُكَافِئَ بِهِ حَمْزَةَ قَالَ فَخَرَجْتُ مَعَ النَّاسِ فَكَانَ مِنْ أَمْرِهِ مَا كَانَ قَالَ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي ثَلْمَةِ جِدَارٍ كَأَنَّهُ جَمَلٌ أَوْرَقُ ثَائِرُ الرَّأْسِ قَالَ فَرَمَيْتُهُ بِحَرْبَتِي فَأَضَعُهَا بَيْنَ ثَدْيَيْهِ حَتَّى خَرَجَتْ مِنْ بَيْنِ كَتِفَيْهِ قَالَ وَوَثَبَ إِلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ عَلَى هَامَتِهِقَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ فَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ فَقَالَتْ جَارِيَةٌ عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ وَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَتَلَهُ الْعَبْدُ الْأَسْوَدُ
Hevur sagt mær [Abú Ja'far Muhammad bin Abdullah] hevur sagt okkum [Hujain bin Al Mutsanna] hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Abdullah bin Abu Salama] frá [Abdullah bin Al Fadl] frá [Sulaiman bin Yasar] frá [Ja'far bin Amru D han Umayyah sagdi]; »Eg fór út við Ubaidullah bin Ady bin Hiyar til Syam. Tá vit komu til Himsh, segði Ubaidullah bin 'Adi við meg: 'Skulu vit fara til [Wahsyi] og spyrja um -hendingina- drápið av Hamza?' Eg svaraði: 'Okey'. Wahsyi búði í Himsh um tað mundið, tá vit spurdu um hann, varð okkum víst, at Wahsyi var um tað mundið í skugganum av húsi sínum, sum um hann var ein svartur maður'. Ja'far bin Amru Ad-Dlamry segði; 'Vit nærkaðust so honum, til vit vóru framman fyri honum, vit søgdu heilsan, og hann svaraði. Tá legði Ubaidullah høvuðsklæðið saman, soleiðis at Wahsyi ikki sá hann uttan eyguni hjá Ubaidullah og báðar føturnar. Ubaidullah spurdi: »Ó Wahsyi, kennir tú meg aftur?« Wahsyi varnaðist tað eisini, tá segði hann; »Við Allah, nei! Eg kendi teg ikki aftur, uttan at eg visti, at 'Ady bin Khiyar giftist einari konu, sum æt Umm Qital, dóttur Abu Al 'Ish. Frá henni varð eitt barn føtt í Mekka, so hann varð biðin um at fáa bróst av onkrum øðrum so eg tók lítla barnið hjá mammu síni, eg lat hann hann, sum um eg sá hann tað sama, um eg hugdi at tínum báðum fótum'. Ja'far bin Amru Ad-Dlamry segði, eftir at Ubaidullah avdúkaði andlit sítt, tá segði hann; »Vilt tú siga okkum frá drápinum av Hamza?« Wahsyi svaraði: 'Okey, tá Hamzah drap Tu'aimah bin 'Ady í Badr-bardaganum, so segði meistari mín, Zubair bin Muth'im, við meg: 'Um tað eydnast tær at drepa Hamzah sum hevnd fyri deyða abba míns, so verður tú leysur'. Tá ið fólkið kom út beinanvegin til 'Ainain, - eitt lítið fjall niðan fyri Uhud, sum er skilt frá fjallinum - fór eg út við teimum at melda meg til bardagan, tá ið hermenninir vóru komnir andlit til andlits at berjast, kom Siba út 'segndi; »Hvør torir at kappast?« Hoyrdi tað, kom Hamzah bin Abdul Al Munthalib út og segði; 'Ó barn - sum kom úr - stykkjum av kvinnuligum kynsligum holdi - máli av háðingum og háðingum móti onkrum - pent -, fert tú at avbjóða Allah og sendiboð Hansara sallallaahu alaihi wasallam?' tá megnaði Hamzah at klára hann. Síðani miðaði eg í loyndum eftir Hamzah aftan fyri ein stóran stein, til tá hann fór framvið mær, og hann var sera nær við meg, kastaði eg beinanvegin spjótið og tað rakti økið undir búkinum á honum, soleiðis at tað, sum var í økinum, sum spjótið rakti, kom út.“ Wahsyi helt fram: 'Og tað er tað, eg skal lova'. Tá fólkini komu heim aftur, fór eg aftur við teimum'. Wahsyi helt fram: 'Eg búði í Makkah til islam breiddi seg har, eg fór síðani avstað til Ta'if, tá fólkið í Ta'if sendi fleiri sendiboð til Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, tá segði ein av sendiboðunum við meg: 'Hann fer ikki at skaða sendiboðin'. Wahsyi helt fram: 'Eg fór við teimum, til eg hitti Rasulullah. Tá ið hann sá meg, spurdi hann: »Ert tú Wahsyi?« Eg svaraði: 'Rætt'. Hann segði: »Ert tú tann, sum drap Hamza?« Wahsyi svaraði: 'Málið er sum tað er komið til tín'. Hann segði: »Kanst tú venda andlitinum burtur frá mær?« Wahsyi segði; »Síðani fór eg heim aftur. Tá ið Rasulullah Sallallahu Alahi Wasallam doyði, kom Musailamah Al Kadzab fram, segði eg; »Eg skal royna at finna Musailamah, vónandi kann eg drepa hann og bóta fyri mítt mistak við at drepa Hamzah,« fór eg so út við fólkinum, sum skuldu berjast móti Musailamah. Ein møguleiki, sum eg bíða. Eg sá tá ein mann standa móti einum av veggjunum í húsinum sum ein gráur kamel við mattaðum hári. Wahsyi helt fram: »Síðani kastaði eg spjótið, til tað rakti hann beint mitt í bringuni, til tað gekk gjøgnum økslina.« Wahsyi segði; 'Síðani rændi ein ansarmaður á hann og megnaði at skera høvdið av honum við svørði'. [Abdullah bin Al Fadl] segði, hann hevði upplýst mær [Súleiman bin Yasar], at hann hoyrdi [Abdullah bin Umar] siga; 'Síðani segði ein kona, sum var á loftinum í húsi sínum, Amirul Mukminin varð dripin av einum svørtum træli - tað merkir Wahsyi -pent-'.