Hadith Representative
Bukankah kau keluar dari rumahmu dan kau telah berwudhu dengan baik dan shalat bersama kami?, allah azzawajalla telah mengampuni hukuman atau dosamu
Imam Muslim : 4966حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَنَحْنُ قُعُودٌ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَاتَّبَعَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ انْصَرَفَ وَاتَّبَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْظُرُ مَا يَرُدُّ عَلَى الرَّجُلِ فَلَحِقَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ حِينَ خَرَجْتَ مِنْ بَيْتِكَ أَلَيْسَ قَدْ تَوَضَّأْتَ فَأَحْسَنْتَ الْوُضُوءَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ شَهِدْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ حَدَّكَ أَوْ قَالَ ذَنْبَكَ
بىزگە [نەشر بىن ئەلى ئەل جەھزەمى] ۋە [زۇھەير بىن ھەرب] نى ئېيتتى - بۇ لەفزە زۇھەيرگە تەۋە - ئۇلار ئىككىسى ئېيتتى؛ بىزگە [ئۆمەر بىن يۇنۇس] نى ئېيتتى [ئىكرىمە بىن ئەممار] نى ئېيتتى [سادداد] بىزگە [ئەبۇ ئۇمامە] نى ئېيتتى ئۇ مۇنداق دېدى: «رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مەسچىتتە ئولتۇرغاندا، بىز ئۇنىڭ بىلەن پاراڭلىشىۋاتقاندا، بىر ئادەم كېلىپ: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، مەن گۇناھ قىلدىم. شۇڭا ماڭا جازا بېرىڭ!» دېدى. لېكىن ئاللاھنىڭ ئەلچىسى جىم تۇردى. شۇنىڭدىن كېيىن، ئۇ ئادەم سۆزىنى تەكرارلىدى: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، مەن گۇناھ قىلدىم. شۇڭا ماڭا جازا بېرىڭ». لېكىن پەيغەمبەر جىم تۇردى. ئۇزۇن ئۆتمەي، جامائەت نامازلىرى ئوقۇلدى. ئەبۇ ئۇمامە مۇنداق دېدى: «ئاللاھنىڭ ئەلچىسى (ئۇنىڭغا ئاللاھنىڭ رەھمەت ۋە سالامى بولسۇن) ئۆيىگە قايتىپ كەلگەندە، ئۇ ئادەم ئۇنىڭغا جاۋاب تېپىش ئۈچۈن ئۇنىڭ ئارقىسىدىن باردى». رەسۇلۇللاھ (ئۇنىڭغا ئاللاھنىڭ تەرىپلىشى ۋە سالامى بولسۇن) ئۇ كىشىنىڭ سوئالىغا جاۋاب بەردى: «ئۆيدىن چىققاندا تاھارەتنى توغرا ئالمىغانلىقىڭىزنى بىلەمسىز؟» ئۇ ئادەم: «ھەئە، ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى» دەپ جاۋاب بەردى. ئاندىن رەسۇلۇللاھ سۆزىنى داۋاملاشتۇرۇپ: «ئۇنىڭدىن كېيىن، بىز بىلەن بىرلىكتە جامائەت نامىزىغا قوشۇلمىدىڭىزمۇ؟» ئۇ ئادەم: «ھەئە، ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى» دەپ جاۋاب بەردى. ئاندىن رەسۇلۇللاھ: «ھەقىقەتەن ئاللاھ سىزنىڭ جازاسىڭىزنى كەچۈردى، ياكى ئۇ: «گۇناھلىرىڭىزنى» دېدى.