Hadith Representative
Percakapan hamba dengan Rabbnya pada hari Kiamat: Pembungkaman mulut dan kesaksian anggota badan atas seluruh amal perbuatannya
Imam Muslim : 5271حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ عُبَيْدٍ الْمُكْتِبِ عَنْ فُضَيْلٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَحِكَ فَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مِمَّ أَضْحَكُ قَالَ قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ مِنْ مُخَاطَبَةِ الْعَبْدِ رَبَّهُ يَقُولُ يَا رَبِّ أَلَمْ تُجِرْنِي مِنْ الظُّلْمِ قَالَ يَقُولُ بَلَى قَالَ فَيَقُولُ فَإِنِّي لَا أُجِيزُ عَلَى نَفْسِي إِلَّا شَاهِدًا مِنِّي قَالَ فَيَقُولُ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ شَهِيدًا وَبِالْكِرَامِ الْكَاتِبِينَ شُهُودًا قَالَ فَيُخْتَمُ عَلَى فِيهِ فَيُقَالُ لِأَرْكَانِهِ انْطِقِي قَالَ فَتَنْطِقُ بِأَعْمَالِهِ قَالَ ثُمَّ يُخَلَّى بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَلَامِ قَالَ فَيَقُولُ بُعْدًا لَكُنَّ وَسُحْقًا فَعَنْكُنَّ كُنْتُ أُنَاضِلُ
[अबू बकर बिन अन नद्र बिन अबू अन नदर] अस्मान् अवदत् [हाशिम बिन अल कासिम] अस्मान् [उबैदुल्लाह अल अशजाई] [सुफ्यान अतस थाउरी] इत्यस्मात् [उबैद अल मुक्तिब] इत्यस्मात् [फुदैल] इत्यस्मात् [अश शा'बी] इत्यस्मात् [अनस बिन मलिक] इत्यस्मात् अवदत् यः अवदत्: एकदा वयं अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यनेन सह आसन् तस्य उपरि), सः हसन् पृष्टवान्- 'किं त्वं जानासि किं मां हसयति?' सः अवदत् - वयं अवदमः - अल्लाहः तस्य दूतः च सर्वोत्तमः जानन्ति। स आह - भृत्यस्य भगवता सह सम्भाषणं दृष्ट्वा अहं हसितवान्। स आह-- भगवन्, किं त्वया मां अन्यायात् न तारितम्? सः अवदत्- 'आम्' इति। स आह-'ननु मम आत्मानं न अनुमन्यते, आत्मनः विरुद्धं साक्षीत्वं विना' इति। सः अग्रे अवदत्- 'सः अवदत् - 'तर्हि भवतः आत्मा अद्य भवतः विरुद्धं साक्षीरूपेण पर्याप्तः अस्ति,' -अल इस्रा`: 16- अपि च भवतः कर्मसु दोषयुक्ताः आर्यदूताः साक्षिणः सन्ति' इति। स आह-'ततः मुखं मौनं कृत्वा अङ्गेभ्यः उक्तम् - 'ब्रूहि' इति। अतः तस्य शरीराङ्गाः तस्य कृतानि सर्वाणि कर्माणि प्रकाशितवन्तः। सः अग्रे अवदत् - 'ततः तस्य भाषणस्य च मध्ये मुक्तम् अभवत् यावत् सः अवदत् - 'धिक् भवतः, किं मया भवतः रक्षणं पूर्वं न कृतम्?'