Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



- Nabi Muhammad Sallallahu Alaihi Wasallam Sahabat Nabi Keutamaan Sa'd bin Abi Waqqash: Orang Arab pertama yang melepaskan anak panah di jalan Allah, keteguhan makan dedaunan saat perang, dan jaminan kesempurnaan shalatnya

Hadith Search Results :
Total Hadith : 1
Hadith Representative
Keutamaan Sa'd bin Abi Waqqash: Orang Arab pertama yang melepaskan anak panah di jalan Allah, keteguhan makan dedaunan saat perang, dan jaminan kesempurnaan shalatnya
Imam Tirmidzi : 2288

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ بَيَانٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَال سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ يَقُولُإِنِّي لَأَوَّلُ رَجُلٍ أَهْرَاقَ دَمًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَإِنِّي لَأَوَّلُ رَجُلٍ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي أَغْزُو فِي الْعِصَابَةِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا نَأْكُلُ إِلَّا وَرَقَ الشَّجَرِ وَالْحُبْلَةِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَنَا لَيَضَعُ كَمَا تَضَعُ الشَّاةُ أَوْ الْبَعِيرُ وَأَصْبَحَتْ بَنُو أَسَدٍ يُعَزِّرُونِي فِي الدِّينِ لَقَدْ خِبْتُ إِذًا وَضَلَّ عَمَلِيقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ بَيَانٍ

Tys ir saceits mums ['Umars bin Isma'ils bin Mudžalids bin Sa'ids] ir sacejs mums [muns tāvs] nu [Bajan] nu [Qais bin Abu Hazim] saceja: Es dzierdieju [Sa'ad bin Abu Waqqash] saceit: Es beju pyrmais, kas izlīja asni Allaha ceļā, es beju pyrmais, kas izlīja asni ar Allaha ceļā, es beju pyrmais, kas šaudeja nu Allahs ceļā a . Muhameda leidzbraucieji sallallaahu 'alahi wa Salam, mes tikai ēdem kūku i vīnsātu lopys, cikom vīns nu myusu gulēja kai koza voi kameļs. Vāluok Bani Asads mani kritizēja i ļaunpruoteigi izsvīde par munu religeju – kuru jī ​​skaiteja par nalobu –, ka tys byutu taisneiba, tys maņ byutu zaudiejums i muni dorbi ītu pa malnu ceļu. Abu Isa saceja: Šys hadiss ir hasans šahihs garibs nu Bayan hadisa.

Hadith Corroboration :

Imam Bukhari : 3449, 5972
Imam Muslim : 5267
Imam Tirmidzi : 2288, 2289
Imam Ibnu Majah : 128