Reprezentatív hadísz
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
[Amr bin Abbas] elmondta nekünk [Abdurrahman bin Mahdi] [Abu Hamzah]-tól, hogy [Ibn Abbas] Radliallahu Anhuma ezt mondta: Amikor Abu Dzarhoz érkezett a hír Shallallahu Alaihi Wasallam próféta kinevezéséről prófétává, azt mondta a testvérének: „Menj Mekka völgyébe, és beszélj nekem erről az emberről, aki prófétának vallja magát, és azt állítja, hogy mennyei hírek jöttek hozzá, hallgasd meg a szavait, majd térj vissza hozzám.” Így a testvére addig ment, amíg el nem ért Mekkába, és meghallgatta, amit a szóban forgó férfi – a Próféta – mondott, majd visszatért Abu Dzarhoz, és azt mondta: „Láttam, hogy a viselkedés és a beszéd nemességét kéri, ami nem költészet.” Abu Dzar azt mondta: „Nem tudtad kielégíteni, amit keresek.” Így Abu Dzar összepakolta az úticélját, és magával vitt egy vízzel teli bőrtáskát, amíg el nem érte Mekkát. Bement a Nagymecsetbe, és kereste a Prófétát (Allah békéje és áldása legyen vele), bár nem ismerte, és éjfélig nem szeretett kérdezősködni felőle. Végül lefeküdt, és Ali (Allah legyen vele elégedett) meglátta, és tudta, hogy idegen. Amikor meglátta Alit, követte, de egyikük sem kérdezett semmit felőle reggelig. Aztán elvitte a vizestömlőjét és az élelmét a mecsetbe, és egész nap ott maradt, de a Prófétát (Allah békéje és áldása legyen vele) estig nem látta. Aztán visszatért az ágyába, és Ali elment mellette, és azt mondta: "Mit ér az ember, ha tudja, hol lakik?" Ali megkérte, hogy maradjon nála, és mindketten elmentek, de egyikük sem kérdezett semmit felőle. Harmadnapig Ali megismételte ugyanezt, és megkérte, hogy maradjon nála, és azt mondta: "Megmondod a látogatásod célját?" Abu Dharr azt mondta: "Ha megígéred és megegyezel, hogy vezetsz, akkor elmondom a látogatásom célját." Ali beleegyezett, és elmondta Abu Dzarnak, aki azt mondta: „Mit nyerne az ember, ha tudná, hol lakik?” „Valóban ez az igazság, ő valóban Allah Küldötte, Shallallahu Alaihi Wasallam. Holnap reggel gyere velem, és ha bármit látok, ami aggaszt, úgy ébredek fel, mintha vizet öntenék, és ha sietek, akkor kövess, amíg be nem érsz oda, ahová beléptem.” Abu Dzar így is tett. Követte Alit, amíg Ali be nem lépett, hogy találkozzon a Prófétával (sallallahu alaihi wasallam), és Abu Dzar is belépett. Meghallotta szavait, és feladta a helyét. A Próféta (sallallahu alaihi wasallam) azt mondta neki: „Menj vissza a népedhez, és vidd el nekik a hírt, amíg el nem érkezik hozzád a parancsom.” Abu Dzar így szólt: „Arra, akinek a kezében van a lelkem, valóban nyíltan kihirdetem nekik – a musrikoknak – az egyistenhitet.” Kiment tehát, a Nagymecsethez ment, és hangosan felkiáltott: „Asyhadu an laa ilaaha illallah wa anna Muhammdar rasululah”. A politeistákat azonnal megdöbbentették, majd addig verték Abu Dzart, amíg el nem esett. Ekkor Al-Abbász odament, hogy felemelje, és azt mondta: „Jaj neked! Nem tudod, hogy ez az ember a ghifar törzsből származik, és nem rajta keresztül halad a Szíriába vezető kereskedelmi útvonalad?” Így Abbász megmentette Abu Dzart a bántalmazásuktól. Másnap Abu Dzar megismételte bátorságát, és ismét megkínozták Abu Dzart, amíg el nem esett, és Abbász ismét segített neki.