Hadith Representative
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
Այն ինձ [Ամրու բին Աբբաս] պատմվեց, այն մեզ [Աբդուրահման բին Մահդի] պատմվեց, այն մեզ [Ալ Մութսաննային] պատմեց [Աբու Համզան] [Իբնու Աբբասից], ռադիլլալլահու անհուման ասաց. «Երբ Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն նրան) մարգարե նշանակելու լուրը հասավ Աբու Զարին, նա ասաց իր եղբորը. «Գնա հովիտ՝ Մեքքա, և պատմիր ինձ այս մարդու մասին, ով պնդում է, որ մարգարե է և պնդում է, որ իրեն երկնքից լուրեր են հասել, լսիր նրա խոսքը, ապա վերադարձիր ինձ մոտ»: Այսպիսով, նրա եղբայրը հեռացավ, մինչև հասավ Մեքքա և լսեց, թե ինչ ասաց այդ մարդը՝ Մարգարեն, ապա վերադարձավ Աբու Զարի մոտ և ասաց. «Ես տեսնում եմ, որ նա հրավիրում է վարքի և խոսքի ազնվականության, որը պոեզիա չէ»: Աբու Զարն ասաց. «Դու չկարողացար բավարարել այն, ինչ ես փնտրում էի»: Այսպիսով, Աբու Զարը հավաքեց իր ճանապարհորդության պարագաները և տանում էր կաշվից պատրաստված մի պարկ՝ լի ջրով, մինչև Մեքքա հասավ։ Նա մտավ Հարամ մզկիթ և փնտրեց Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան), չնայած նրան չէր ճանաչում և չէր սիրում նրա մասին հարցնել մինչև կեսգիշեր։ Վերջապես նա պառկեց, և Ալին, ռադիալլահու աննհու, տեսավ նրան և հասկացավ, որ նա անծանոթ է։ Երբ նա տեսավ Ալիին, հետևեց նրան, բայց մինչև առավոտ ոչնչի մասին չհարցրեց։ Այնուհետև նա ջրով և պարագաներով լի պարկը տարավ մզկիթ և մնաց այնտեղ ամբողջ օրը, բայց մինչև կեսօր նույնիսկ չտեսավ Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան)։ Այնուհետև նա վերադարձավ իր անկողին, և Ալին անցավ նրա առջևից և ասաց. «Ի՞նչ օգուտ կունենա մարդը, եթե իմանա, թե որտեղ է ապրում»։ Այսպիսով, Ալին հրավիրեց նրան մնալ իր մոտ, ապա նրանք երկուսն էլ հեռացան, բայց ոչնչի մասին չհարցրեցին միմյանց։ Մինչև երրորդ օրը Ալին կրկնեց նույնը, ինչպես նախկինում, հրավիրեց մնալ իր մոտ, ապա ասաց. «Կցանկանայի՞ր ինձ ասել քո ժամանման նպատակը»։ Աբու Զարն ասաց. «Եթե խոստանաս և համաձայնվես ինձ առաջնորդել, ապա ես քեզ կասեմ իմ գալու նպատակը»։ Այսպիսով, Ալին համաձայնվեց և տեղեկացրեց Աբու Զարին. Ալին ասաց. «Իրոք, դա ճշմարտություն է, նա իսկապես Ալլահի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) Մարգարեն է։ Վաղը առավոտյան արի ինձ հետ, և եթե տեսնեմ քեզ անհանգստացնող բան, ես կկանգնեմ այնպես, կարծես ջուր լցնեմ, իսկ եթե շտապեմ, ապա հետևիր ինձ, մինչև որ մտնես այն տեղը, որտեղ ես մտնում եմ»։ Այսպիսով, Աբու Զարն այդպես էլ արեց։ Նա ճանապարհ ընկավ Ալիին հետևելու, մինչև Ալին մտավ Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մոտ, և Աբու Զարը մտավ նրա հետ։ Այսպիսով, նա լսեց նրա ասածը և հրաժարվեց իր դիրքից։ Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց նրան. «Վերադարձիր քո ժողովրդի մոտ և հաղորդիր նրանց լուրը, մինչև իմ հրամանը հասնի քեզ»։ Աբու Զարն ասաց. «Նրանով, Ում ձեռքում է իմ հոգին, ես բացահայտ կհայտարարեմ այս միաստվածության դատավճիռը նրանց՝ բազմաստվածներին»։ Այսպիսով, նա դուրս եկավ, մոտեցավ Մեծ մզկիթին և բարձր ձայնով գոռաց. «Աշհադու ան լաա իլահա իլալլահ վա աննա Մուհամմադար ռասուլուլլահ»։ Բազմաստվածները անմիջապես ապշեցին և ծեծեցին Աբու Զարին մինչև նա ընկավ։ Ապա Աբբասը մոտեցավ, բարձրացրեց նրան և ասաց. «Վա՜յ քեզ։ Չգիտե՞ս, որ այս մարդը Ղիֆար ցեղից է, և մի՞թե քո առևտրային ճանապարհը դեպի Շամ չի անցնում նրա միջով»։ Այսպիսով, Աբբասը օգնեց Աբու Զարին խուսափել նրանց դաժան վերաբերմունքից։ Հաջորդ օրը Աբու Զարը կրկնեց իր քաջությունը, և նրանք կրկին տանջեցին Աբու Զարին մինչև նա ընկավ, և Աբբասը վերադարձավ նրան օգնելու։