Hadith Representative
Larangan mengutuk hewan tunggangan: "Turunkanlah beban di atas unta dan lepaskanlah unta tersebut, karena ia telah dikutuk"
Imam Muslim : 4699حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَامْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاقَةٍ فَضَجِرَتْ فَلَعَنَتْهَا فَسَمِعَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَدَعُوهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ قَالَ عِمْرَانُ فَكَأَنِّي أَرَاهَا الْآنَ تَمْشِي فِي النَّاسِ مَا يَعْرِضُ لَهَا أَحَدٌ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو الرَّبِيعِ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا الثَّقَفِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ بِإِسْنَادِ إِسْمَعِيلَ نَحْوَ حَدِيثِهِ إِلَّا أَنَّ فِي حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ عِمْرَانُ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهَا نَاقَةً وَرْقَاءَ وَفِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ فَقَالَ خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَأَعْرُوهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ
Նա մեզ [Աբու Բաքր բեն Աբու Սյաիբային] և [Զուհայր բին Հարբին] պատմեց ամեն ինչ [Իբն Ուլայայից]: [Զուհայր] ասաց. Ասել է մեզ [Իսմայիլ բին Իբրահիմը]. Մեզ ասելով [Այուբին] [Աբու Քիլաբայից] [Աբու Ալ Մուհալաբից] [Իմրան բին Հուշեյնից] նա ասաց. «Երբ Ռասուլլահ Սալլահ Ալեյհի Վասալլամը ճամփորդության մեջ էր, մի Անսար կին կար, որը ուղտի վրա նստած էր: Սակայն ուղտը, որի վրա նստած էր, հանկարծ ապստամբեց։ Հետո կինը անմիջապես հայհոյեց իր ուղտին։ Երբ Ալլահի Մարգարեն լսեց կնոջ խոսքերը, ասաց. «Իջեցրե՛ք ուղտի բեռը և բաց թողե՛ք ուղտը, քանի որ այն անիծված է»: Իմրանն ասաց. «Կարծում եմ՝ տեսել եմ, որ ուղտը քարավանով քայլում է առանց որևէ մեկի վրա նստած»։ Մեզ ասվել է, որ [Քութայբա բին Սաիդը] և [Աբու Ար Ռաբին] երկուսն էլ ասել են. Ասել է մեզ [Համադը], մասնավորապես՝ Իբն Զեյդը. Նմանապես այն պատմվում է մեկ այլ ճանապարհից, և մեզ ասաց [Իբն Աբու Ումարը]. Մենք [Աց Ցաքաֆիին] երկուսին էլ [Այուբից] պատմեցինք Իսմայիլ սանադներով, որոնք նման են հադիսին: Այնուամենայնիվ, Համադ Հադիսում Իմրանն ասել է. «Կարծում եմ՝ տեսել եմ ուղտի սպիտակ գույնը՝ խառնված սևին»։ Մինչդեռ Ած Ցաքաֆի հադիսում նա ասաց. «Իջեցրո՛ւ ուղտի բեռը և թող ուղտը գնա, քանի որ այն անիծված է»: