Hadith Representative
Telah turun kepadaku empat ayat (Sebab turunnya QS. Al-Anfal: 1, Al-Ma'idah: 90, Luqman: 15, dan hukum wasiat sepertiga harta berkenaan dengan Sa'd bin Abi Waqqash)
Imam Muslim : 4432حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنِي مُصْعَبُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ نَزَلَتْ فِيهِ آيَاتٌ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ حَلَفَتْ أُمُّ سَعْدٍ أَنْ لَا تُكَلِّمَهُ أَبَدًا حَتَّى يَكْفُرَ بِدِينِهِ وَلَا تَأْكُلَ وَلَا تَشْرَبَ قَالَتْ زَعَمْتَ أَنَّ اللَّهَ وَصَّاكَ بِوَالِدَيْكَ وَأَنَا أُمُّكَ وَأَنَا آمُرُكَ بِهَذَا قَالَ مَكَثَتْ ثَلَاثًا حَتَّى غُشِيَ عَلَيْهَا مِنْ الْجَهْدِ فَقَامَ ابْنٌ لَهَا يُقَالُ لَهُ عُمَارَةُ فَسَقَاهَا فَجَعَلَتْ تَدْعُو عَلَى سَعْدٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْقُرْآنِ هَذِهِ الْآيَةَ { وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا } { وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِي } وَفِيهَا { وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا } قَالَ وَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنِيمَةً عَظِيمَةً فَإِذَا فِيهَا سَيْفٌ فَأَخَذْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ الرَّسُولَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ نَفِّلْنِي هَذَا السَّيْفَ فَأَنَا مَنْ قَدْ عَلِمْتَ حَالَهُ فَقَالَ رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أُلْقِيَهُ فِي الْقَبَضِ لَامَتْنِي نَفْسِي فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ أَعْطِنِيهِ قَالَ فَشَدَّ لِي صَوْتَهُ رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْأَنْفَالِ } قَالَ وَمَرِضْتُ فَأَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَانِي فَقُلْتُ دَعْنِي أَقْسِمْ مَالِي حَيْثُ شِئْتُ قَالَ فَأَبَى قُلْتُ فَالنِّصْفَ قَالَ فَأَبَى قُلْتُ فَالثُّلُثَ قَالَ فَسَكَتَ فَكَانَ بَعْدُ الثُّلُثُ جَائِزًا قَالَ وَأَتَيْتُ عَلَى نَفَرٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرِينَ فَقَالُوا تَعَالَ نُطْعِمْكَ وَنَسْقِكَ خَمْرًا وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ الْخَمْرُ قَالَ فَأَتَيْتُهُمْ فِي حَشٍّ وَالْحَشُّ الْبُسْتَانُ فَإِذَا رَأْسُ جَزُورٍ مَشْوِيٌّ عِنْدَهُمْ وَزِقٌّ مِنْ خَمْرٍ قَالَ فَأَكَلْتُ وَشَرِبْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَذَكَرْتُ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرِينَ عِنْدَهُمْ فَقُلْتُ الْمُهَاجِرُونَ خَيْرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ فَأَخَذَ رَجُلٌ أَحَدَ لَحْيَيْ الرَّأْسِ فَضَرَبَنِي بِهِ فَجَرَحَ بِأَنْفِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيَّ يَعْنِي نَفْسَهُ شَأْنَ الْخَمْرِ { إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ } حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ أُنْزِلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ سِمَاكٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا بِعَصًا ثُمَّ أَوْجَرُوهَا وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَضَرَبَ بِهِ أَنْفَ سَعْدٍ فَفَزَرَهُ وَكَانَ أَنْفُ سَعْدٍ مَفْزُورًا
आमकां सांगलां की [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] आनी [झुहैर बिन हरब] दोगांयनी म्हळां; आमकां सांगलां [अल हसन बिन मूसा]; आमकां सांगलां [झुहैर]; आमकां सांगलां [सिमक बिन हरब]; [मुशअब बिन साआद] हांणी म्हाका [ताच्या बापाय कडल्यान] सांगलें की कुराणांतले जायते आयत सआद संबंदी उक्ते जाल्यात. मुसअबान म्हणलें; साआद - साआद - इस्लामाची शिकवण सोडटना मेरेन आपूण केन्नाच उलोवची ना असो सोपूत ‘सआद’चे आवयन घेतलो. ते भायर ताचे आवयकय जेवपाची, पियेवपाची इत्सा नाशिल्ली.’ साआदचे आवयन साआदाक म्हणलें; ‘हाय साआद, तुवें केन्ना सांगलां की अल्ला सुभानाहु व ताला तुका सदांच तुज्या आवय-बापायचें बरें करपाचो आदेश दिला? आतां हांव तुजी आवय, देखून तुका इस्लाम सोडपाचो आदेश दितां’. मुसअबान म्हणलें; साआदची आवय दुबळी आशिल्ल्यान बेसुमार जायसर तीन दीस तीन रातीं जेवंक ना पियेवंक सोंसली. तेन्ना ताचो पूत उमरान ताका पेय दिलो. तेन्ना ताची आवय सदांच साआदाक आपयताली. मागीर अल्लाचें उतर देंवलें तातूंत म्हणलें: ‘आमी मनशांक आपल्या आवय-बापायचें बरें करपाची आज्ञा दिली’ -Qs. अल अंकबूत-29-: 8-. मजगतीं, आनीक एक श्लोक असो आसा: तुमच्या आवय-बापायन तुमकां जर तुमकां खबर नाशिल्ल्या गजाली कडेन भागीदारांक म्हजे कडेन जोडपाक लायल्यार, मागीर तांकां पाळूंक नाकात आनी संवसारांत तांकां बरो संबंद जोडूंक नाकात’. -प्रश्न. लुकमान -31-: 15-. साद म्हणालो; ‘रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें एक फावट झुजाची व्हड प्रमाणांत लूट मेळयली आनी तातूंत भितर तलवार आशिल्ली अशें दिसून आयलें. मागीर हांवें तलवार घेवन रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडेन हाडली, अशें म्हणत; ‘हे अल्लाचो दूत, म्हाका तलवार दिव, कारण हांव एक मनीस जाचो स्वभाव तुका खबर आसा’. पूण रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें ताचे बदला म्हणलें: ‘हे सआद, तलवार तिच्या मूळ सुवातेर परत, जंय तुवें ती घेतली.’ मागीर हांव गेलो, जो मेरेन म्हाका तें परत घेवपाचें आशिल्लें तेन्ना हांवें स्वताक धिटाय दिली. ते उपरांत हांवें अल्लाच्या दूता कडेन वचून म्हणलें; 'हे अल्लाचो दूत, म्हाका ती तलवार दिव!' पूण अल्लाचो दूत आपल्या मूळ मुद्रांत उरलो आनी ताका व्हडल्या आवाजांत जाप दिली: ‘हे साआद, हांवें तुका सांगिल्लें, तुवें तलवार घेतिल्ले सुवातेर परत कर!’. ते उपरांत अल्ला सुभानाहु व ताला हाणें आपलें उतर धाडलें: ‘ते तुमकां झुजाच्या लूटपाविशीं विचारतात’ -Qs. अल अनफाल-8-: 1-. साआद म्हणालो; ‘हांव दुयेंत पडलो तेन्ना हांवें कोणाक तरी अल्लाच्या दूताक मेळपाक धाडलो. ते उपरांत तो म्हजे कडेन आयलो. मागीर हांवें ताका म्हणलें; ‘हे अल्लाचो दूत, म्हाका जाय तशी वसीयत म्हूण मालमत्ता वांटपाक परवानगी दिवची. पूण दिसता ते प्रमाण पैगंबरान ताचेर बंदी घाली. हांव परत म्हणटां; ‘अर्दो कशें?’ अशें म्हण्टात. ताणें अजूनय ताचेर बंदी घाली. मागीर परतून म्हणलें: ‘तृतीय कसो?’. एक खीण तो ओगी रावलो आनी मागीर मालमत्तेच्या एक तृतीयांश भागाची वसीयत करपाक परवानगी दिली. सअद म्हणालो: ‘हांव एक फावट कांय अंसार आनी मुहाजिरीनांत आयिल्लो. तेन्ना तांणी म्हणलें: 'हांगा ये सा'द, आमी तुका जेवण आनी सोरो दितले - खम्र -' - त्या वेळार खमराक अजून बंदी नाशिल्ली. मागीर हांव तांचे वांगडा एका बागेंत वचपाक गेलो. भाजलेली उंटाची तकली आनी सोऱ्याचें आयदन आशिल्ल्याचें कळ्ळें. मागीर तांचे वांगडा काळजाक जाय तशें जेवलें आनी पियेलें. योगायोगान त्या वेळार ते अंसार आनी मुहाजिरीन हांच्या श्रेश्ठतेचेर भासाभास करताले आनी उलयताले. देखून हांवें मुहाजिरीन लोक अंसारां परस बरे आनी श्रेश्ठ अशें सांगलें. अर्थांत म्हजें विधान खूब वादग्रस्त आशिल्लें आनी त्या वेळार हाजीर आशिल्ल्या जायत्या जाणांक वायट दिसलें. जो मेरेन तातूंतल्या एका मनशान उंटाची एक खाडकी आनी तकली घेवन तातूंतल्यान म्हाका मारलो तो मेरेन ताणें म्हजें नाक जखमी जाय मेरेन. मागीर हांव पैगंबराच्या कडेन येवन म्हाका कितें घडलां तें सांगलें. निमाणें अल्लाचें उतर देंवलें तातूंत म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार खमर पियेवप, जुगार खेळप, मूर्तींक बळी दिवप आनी बाणांनी भरपूर भाग्य काडप हीं घृणास्पद गजाली जीं सैतानाचीं कृत्यां मानतात’. -अल मैदा: ९०- आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] आनी [मुहम्मद बिन बस्स्यार] दोगांयनी म्हणलां; आमकां सांगलां [मुहंमद बिन जा'फर]; आमकां [सिमक बिन हरब] कडल्यान [मुशअब बिन साआद] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [स्यूबाह] सांगून ताणें म्हणलें; ‘कुराणांतले चार आयत म्हजे संबंदीं उक्ते जाल्यात आनी अशे तरेचे आसात, तशेंच सिमाकांतल्यान आयिल्ल्या जुहैर हदीसाचो अर्थ आसा. स्युअबाह हदीसांत एक जोड आसा; ‘आवयक पोसपाक जाय तेन्ना तें काडयेन उगडटात, मागीर तातूंत अन्न ओततात. तशेंच हदीसांत उल्लेख केला; "तेन्ना तातूंतल्या एका मनशान साआदाच्या नाकाक फाडमेरेन मारलो."