Hadith Representative
Telah turun kepadaku empat ayat (Sebab turunnya QS. Al-Anfal: 1, Al-Ma'idah: 90, Luqman: 15, dan hukum wasiat sepertiga harta berkenaan dengan Sa'd bin Abi Waqqash)
Imam Muslim : 4432حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنِي مُصْعَبُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ نَزَلَتْ فِيهِ آيَاتٌ مِنْ الْقُرْآنِ قَالَ حَلَفَتْ أُمُّ سَعْدٍ أَنْ لَا تُكَلِّمَهُ أَبَدًا حَتَّى يَكْفُرَ بِدِينِهِ وَلَا تَأْكُلَ وَلَا تَشْرَبَ قَالَتْ زَعَمْتَ أَنَّ اللَّهَ وَصَّاكَ بِوَالِدَيْكَ وَأَنَا أُمُّكَ وَأَنَا آمُرُكَ بِهَذَا قَالَ مَكَثَتْ ثَلَاثًا حَتَّى غُشِيَ عَلَيْهَا مِنْ الْجَهْدِ فَقَامَ ابْنٌ لَهَا يُقَالُ لَهُ عُمَارَةُ فَسَقَاهَا فَجَعَلَتْ تَدْعُو عَلَى سَعْدٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْقُرْآنِ هَذِهِ الْآيَةَ { وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا } { وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَى أَنْ تُشْرِكَ بِي } وَفِيهَا { وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا } قَالَ وَأَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَنِيمَةً عَظِيمَةً فَإِذَا فِيهَا سَيْفٌ فَأَخَذْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ الرَّسُولَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ نَفِّلْنِي هَذَا السَّيْفَ فَأَنَا مَنْ قَدْ عَلِمْتَ حَالَهُ فَقَالَ رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أُلْقِيَهُ فِي الْقَبَضِ لَامَتْنِي نَفْسِي فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ أَعْطِنِيهِ قَالَ فَشَدَّ لِي صَوْتَهُ رُدُّهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْأَنْفَالِ } قَالَ وَمَرِضْتُ فَأَرْسَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَانِي فَقُلْتُ دَعْنِي أَقْسِمْ مَالِي حَيْثُ شِئْتُ قَالَ فَأَبَى قُلْتُ فَالنِّصْفَ قَالَ فَأَبَى قُلْتُ فَالثُّلُثَ قَالَ فَسَكَتَ فَكَانَ بَعْدُ الثُّلُثُ جَائِزًا قَالَ وَأَتَيْتُ عَلَى نَفَرٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرِينَ فَقَالُوا تَعَالَ نُطْعِمْكَ وَنَسْقِكَ خَمْرًا وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ الْخَمْرُ قَالَ فَأَتَيْتُهُمْ فِي حَشٍّ وَالْحَشُّ الْبُسْتَانُ فَإِذَا رَأْسُ جَزُورٍ مَشْوِيٌّ عِنْدَهُمْ وَزِقٌّ مِنْ خَمْرٍ قَالَ فَأَكَلْتُ وَشَرِبْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَذَكَرْتُ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرِينَ عِنْدَهُمْ فَقُلْتُ الْمُهَاجِرُونَ خَيْرٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ فَأَخَذَ رَجُلٌ أَحَدَ لَحْيَيْ الرَّأْسِ فَضَرَبَنِي بِهِ فَجَرَحَ بِأَنْفِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيَّ يَعْنِي نَفْسَهُ شَأْنَ الْخَمْرِ { إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ } حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ أُنْزِلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ سِمَاكٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا أَرَادُوا أَنْ يُطْعِمُوهَا شَجَرُوا فَاهَا بِعَصًا ثُمَّ أَوْجَرُوهَا وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَضَرَبَ بِهِ أَنْفَ سَعْدٍ فَفَزَرَهُ وَكَانَ أَنْفُ سَعْدٍ مَفْزُورًا
A nus è stât contât che [Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Zuhair bin Harb] a àn dit ducj i doi; Al à contât [Al Hasan bin Musa]; Al à contât [Zuhair]; Al à dit [Simak bin Harb]; [Mush’ab bin Sa’ad] al mi à contât di [so pari] che a son diviers versets dal Coran che a son stâts revelâts a rivuart di Sa’ad. Mus’ab al disè; La mari di Sa’ad e jurà che e no varès mai fevelât cun Sa’ad fintant che lui - Sa’ad - nol varès lassât i insegnaments dal Islam. Lassant in bande chest, ancje sô mari no voleve mangjâ o bevi. La mari di Sa’ad e disè a Sa’ad; ‘Ciao Sa’ad, tu âs mai dit che Allah Subhanahu wa Ta’ala al à ordenât di fâ simpri il ben ai to gjenitôrs? . Cumò o soi to mari, cussì o ti ordini di lassâ l’Islam’. Mus’ab al disè; La mari di Sa’ad e sopuartà no mangjâ o bevi par trê dîs e trê gnots fin che e no si svenì parcè che e jere debil. Dopo Umarah, so fi, i dave di bevi. Po dopo sô mari e clamave simpri Sa’ad. Po dopo e je vignude la peraule di Allah che e diseve: ‘O vin comandât ai umans di fâ il ben ai lôr gjenitôrs’ -Qs. Al Ancabuut-29-: 8-. Intant, un altri verset al dîs: Se i tôs gjenitôrs a ti oblein a associâ compagns cun Me cun alc che no cognossis, alore no obedîju e associâju ben intal mont'. -D. Luqman -31-: 15-. Saad al disè; ‘Il Profete al à otignût une volte une vore di butin di vuere e al è vignût fûr che al veve dentri une spada. Dopo o ai cjapât la spada e o la ai puartade al Rasulullah Sallam e o ai dit; ‘O Messazîr di Allah, dam la spada, parcè che o soi une persone che tu cognossis il so temperament’. Ma invezit il Rasulullah al disè: “O Sa’ad, tornâ la spada tal so puest origjinâl, dulà che tu la âs cjapade.” Dopo o partì, fin che cuant che o voleve cjapâlu indaûr, o mi rimproverà. Dopo di chê o mi soi vicinât al Messazîr di Allah e o ai dit; “O Messazîr di Allah, dam chê spada!” In ogni câs, il Messazîr di Allah al restà inte sô posizion origjinâl e i rispuindè cuntune vôs fuarte: ‘O Sa’ad, o ti ai dit di tornâ la spada tal puest dulà che tu la âs cjapade!’. Dopo di chel, Allah Subhanahu wa Ta’ala al à mandât jù la sô peraule disint: ‘A ti domandin il spoi de vuere’ -D. Al anfâl-8-: 1-. Sa’ad al disè; ‘Cuant che o mi soi inmalât, o ai mandât cualchidun a cjatâ il Messazîr di Allah. Dopo di chel, al vignì daûr di me. Alore o ai dit; ‘O Messazîr di Allah, par plasê permetimi di distribui i bens come testament come che o vuei. In ogni câs, al somee che il Profete lu vedi proibît. O lu dîs di gnûf; “E la metât?” Al lu proibì ancjemò. Alore o ai dit di gnûf; “E un tierç?” Al tacà a zirâ par un moment e daspò al lassà che un tierç da proprietât al fos lassât in ereditât. Saad al disè; “O ai visitât une volte diviersis personis Ansar e Muhajirin. Alore a disèrin; ‘Vigni culì, Sa’ad, o ti darìn mangjâ e bevi -khamer-’. -In chel timp il vin nol jere ancjemò proibît-. Dopo o jeri lât a metiju dongje di lôr intun zardin. Al è vignût fûr che al jere un cjâf di camêl rostît e un recipient di licor. Dopo o ai mangjât e bevût a content cun lôr. Par câs, in chel timp a si discuteve jenfri di lôr la superioritât dai Ansar e dai Muhajirin. Duncje o ai ancje dit che i Muhajirin a jerin miôrs e plui impuartants dai Ansar. Cence dubi, la mê afermazion e jere une vore controverse e e à ofindût une vore di personis presints in chel timp. Fin che un di lôr al cjapà il cjâf e il mentol dai camêi e al mi colpè, fasintmi mâl al nâs. Dopo o rivài al Messazîr di Allah e i contà ce che i jere sucedût . me stes. Ae fin e je vignude jù la peraule di Allah che e diseve: 'In fat, bevi Khamr, scometâ, sacrificâ ai idoi e tirâ fûr une vore di fortunis cun frecis a son abominazions che a son consideradis ats di Satane'. -Al Maidah: 90- Al à dit che [Mohammed ben Al Mutsanna] e [Mohammed ben Basyyar] a àn dit ducj i doi; Al à contât [Mohammed bin Ja’far]; Dopo vê contât [Syu’bah] di [Simak bin Harb] di [Mush’ab bin Sa’ad] di [so pari] al disè; “A son cuatri versets dal Coran che a son stâts rivelâts a rivuart di me, e vie cussì, come che al è il significât dal Hadith di Zuhair di Simak. Tal Hadith Syu’bah e je une zonte; ‘Cuant che a vuelin dâ di mangjâ ae lôr mari, a la vierzin cuntun sfueut, daspò a sburtin il mangjâ dentri. Ancje menzonât tal Hadith; “Dopo un di lôr al colpè il nâs di Sa’ad fin che no si sbregà.”