Hadith Representative
Pemberian julukan "Abu Turab" oleh Nabi kepada Ali bin Abi Thalib saat tidur di masjid
Imam Muslim : 4426حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ اسْتُعْمِلَ عَلَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ مِنْ آلِ مَرْوَانَ قَالَ فَدَعَا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ فَأَمَرَهُ أَنْ يَشْتِمَ عَلِيًّا قَالَ فَأَبَى سَهْلٌ فَقَالَ لَهُ أَمَّا إِذْ أَبَيْتَ فَقُلْ لَعَنَ اللَّهُ أَبَا التُّرَابِ فَقَالَ سَهْلٌ مَا كَانَ لِعَلِيٍّ اسْمٌ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَبِي التُّرَابِ وَإِنْ كَانَ لَيَفْرَحُ إِذَا دُعِيَ بِهَا فَقَالَ لَهُ أَخْبِرْنَا عَنْ قِصَّتِهِ لِمَ سُمِّيَ أَبَا تُرَابٍ قَالَ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْتَ فَاطِمَةَ فَلَمْ يَجِدْ عَلِيًّا فِي الْبَيْتِ فَقَالَ أَيْنَ ابْنُ عَمِّكِ فَقَالَتْ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ شَيْءٌ فَغَاضَبَنِي فَخَرَجَ فَلَمْ يَقِلْ عِنْدِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِإِنْسَانٍ انْظُرْ أَيْنَ هُوَ فَجَاءَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ فِي الْمَسْجِدِ رَاقِدٌ فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ قَدْ سَقَطَ رِدَاؤُهُ عَنْ شِقِّهِ فَأَصَابَهُ تُرَابٌ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُهُ عَنْهُ وَيَقُولُ قُمْ أَبَا التُّرَابِ قُمْ أَبَا التُّرَابِ
Al à dit [Qutaiba bin Said]; Al à contât [‘Abdul Aziz] ven a stâi Ibn Abu Hazim di [Abu Hazim] di [Sahl bin Sa’ad] al à dit; “Une volte, un membri de famee Marwan al fo nomenât uficiâl a Medine. Po dopo l’om al ordenà a Sahal bin Sa’ad di insultâ Ali bin Abu Talib, ma Sahal al refudà l’ordin. L’uficiâl al disè a Sahal, Se no tu âs bisugne alore dîlu; “Che Allah al maledi Abu Thurab”. Sahal al rispuindè: “Nol è un sorenon par Ali bin Abu Talib che i plasi miôr dal sorenon Abu Turab e al è content di jessi clamât cun chel sorenon”. L’uficiâl al domandà indaûr; “Ei Sahal, dîmi, cuale ise la storie che lu à puartât a jessi sorenomenât Abu Turab?” Sahal al disè; 'Un dì, il Rasulullah Sallam al vignì a cjase di Fatime. In ogni câs, nol cjatà Ali bin Abu Talib a cjase sô. Alore il Rasulullah al domandà; — Dulà che al è il fi di to oncul? ’ Fatime e rispuindè; “In realtât, al jere un piçul probleme jenfri di me e di lui. Invezit al mi scoltà. Dopo di chel, al lassà cjase e al refudà di riposâ culì. Ae fin, il Rasulullah al ordenà a cualchidun di cirî Ali bin Abu Talib, il gnoç e cusin dal Rasulullah. Nol fo tant che la persone e rivà e e disè al Rasulullah: “O Rasulullah, Ali bin Abu Talib al durmìs ta moschee”. Dopo di chel, Rasulullah al vignì daûr di Ali che in chel timp al jere distirade a durmî intant che la sô bufande e colà dal so stomi e e si tacà par tiere. Po dopo il Messazîr di Allah lu sfrutà e al disè: '. Levâti sù, o Abu Turab! Alceti sù, o Abu Turab!