Hadith Representative
Abu Sufyan meminta tiga permintaan kepada Rasulullah
Imam Muslim : 4557حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَعْقِرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا النَّضْرُ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ الْيَمَامِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ حَدَّثَنَا أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ الْمُسْلِمُونَ لَا يَنْظُرُونَ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ وَلَا يُقَاعِدُونَهُ فَقَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ثَلَاثٌ أَعْطِنِيهِنَّ قَالَ نَعَمْ قَالَ عِنْدِي أَحْسَنُ الْعَرَبِ وَأَجْمَلُهُ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ أَبِي سُفْيَانَ أُزَوِّجُكَهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَمُعَاوِيَةُ تَجْعَلُهُ كَاتِبًا بَيْنَ يَدَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَتُؤَمِّرُنِي حَتَّى أُقَاتِلَ الْكُفَّارَ كَمَا كُنْتُ أُقَاتِلُ الْمُسْلِمِينَ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَبُو زُمَيْلٍ وَلَوْلَا أَنَّهُ طَلَبَ ذَلِكَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَعْطَاهُ ذَلِكَ لِأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ يُسْأَلُ شَيْئًا إِلَّا قَالَ نَعَمْ
Det er blitt fortalt meg at [Abbas bin Abdul Adhim Al Anbari] og [Ahmad bin Ja'far Al Ma'qiri] begge sa: Har fortalt oss [An Nadhr], nemlig Ibn Muhammad Al Yamami. Har fortalt oss [Ikrimah]. Har fortalt oss [Abu Zumail]. Har fortalt meg [Ibn Abbas] at han sa: «Tidligere respekterte ikke muslimene Abu Sufyan og ga dem ikke den stillingen han fortjente. Derfor sa han – Abu Sufyan – en dag til Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam: «Å Allahs sendebud, gi meg tre ønsker! Rasulullah svarte: «Ja». Abu Sufyan fortsatte samtalen sin: «For det første har jeg den beste og vakreste datteren i Arabia, nemlig Umm Habibah. Jeg vil gifte henne med deg.» Rasulullah svarte: «Ja». «For det andre», fortsatte Abu Sufyan: «Jeg håper du gjør Muawiyah bin Abu Sufyan til din skriver som alltid følger deg.» Rasulullah svarte: «Ja». Abu Sufyan avsluttet sin forespørsel; «For det tredje håper jeg at du gir meg i oppgave å kjempe på slagmarken mot de vantro, slik jeg før – før jeg konverterte til islam – kjempet mot muslimene». Allahs sendebud svarte: «Ja». Abu Zumayl sa: «Hvis bare Abu Sufyan ikke hadde bedt Rasulullah om dette, ville Rasulullah definitivt ikke ha gitt det. Fordi profeten tross alt aldri svarte annet enn «ja» når han ble spurt om noe.»