-

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْأَشْعَرِيِّينَ إِذَا أَرْمَلُوا فِي الْغَزْوِ أَوْ قَلَّ طَعَامُ عِيَالِهِمْ بِالْمَدِينَةِ جَمَعُوا مَا كَانَ عِنْدَهُمْ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ اقْتَسَمُوهُ بَيْنَهُمْ فِي إِنَاءٍ وَاحِدٍ بِالسَّوِيَّةِ فَهُمْ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُمْ

ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਅਲ 'ਅਲਾ'] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਹਮਦ ਬਿਨ ਉਸਾਮਾਹ] ਨੇ [ਬੁਰੈਦ] ਤੋਂ [ਅਬੂ ਬਰਦਾਹ] ਤੋਂ [ਅਬੂ ਮੂਸਾ] ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਦਰਅਸਲ, ਅਸਯਾਰੀ ਲੋਕ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਦੀਨਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ।"