Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
Ба мо [Муњаммад ибни Юсуф] аз [Суфён] аз [Ал Аъмосї] аз [Абу Воил] аз [Абдуллоњ] хабар дод, гуфт: Марде назди Расули Худо (с) омад ва гуфт: Ё Расулаллоҳ, оё касе дар замони ҷоҳилият ба ҷазои аъмоли бадаш мерасад? Паёмбар (с) дар посух гуфт: Ҳар кас дар замони исломиаш рафтори хубе мекард, дар замони ҷоҳилият ба ҷазои аъмоли бади худ намерасид, балки ҳар кӣ дар замони исломиаш рафтори ношоиста - бадӣ карда бошад, - ба ҷазои гуноҳонаш - чӣ гузашта ва чӣ оянда - ҷазо дода мешавад.
Hadith
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
Ба мо [Валид ибни Надри Ар Ромлӣ] аз [Масарра ибни Маъбад] - аз Бани Ҳорис ибни Абулҳаром аз Лаҳмин - аз [Вадлин] ривоят шудааст, ки марде назди Паёмбар (с) омад ва гуфт: Эй Расули Худо (с), мо дар замоне фарзандони ҷоҳил будем, ки фарзандони худро мекуштем. ки ба у занг задам, хурсанд буданд. Рӯзе ба ӯ занг задам ва ӯ дарҳол ҷавоб дод ва аз паси ман рафт. Вақте ки ман ба як чоҳе омадам, дарҳол аз дасти ӯ гирифтам ва ӯро ба чоҳ андохтам, ки бо ӯ замони ман тамом шуд. Гуфт: «Эй падар, эй падар. Расули Худо (с) гирист, то ашкҳояшон ҷорӣ шаванд. Пас касе, ки бо Расули Худо (с) нишаста буд, ба он мард гуфт: Расулуллоњ (с)-ро ѓамгин кардї. Расули Худо (с) ба он мард гуфт: Бигзор вай аз чизе муњиме, ки рў ба рў шуда буд, пурсид, пас Расули Худо (с) ба он мард гуфт: Боз ќиссаатро такрор кун, сипас ќиссаро такрор кард ва Расули Худо (с) боз гиря кард, то ашкњояш равон шуд ва ришашро тар кард ва гуфт: Худо субњонању ватаъоло дар рўзи нодонии туро оѓоз кард. амалҳо бо варақи тоза тоза.
Hadith
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
Ба мо [Ҳорун ибни Муъовия] аз [Иброҳим ибни Сулаймон ал-Муъаддиб] аз [Ал-Амасӣ] аз [Муҷоҳид] нақл кардааст, [бандаи пешини ман] ба ман гуфт; ки ахли оилааш як зарфе гузоштаанд, ки дар он панир ва шир ба худоёни худ пешкаш кунанд, гуфт у; хонадонам аз тарси ин худоён маро аз хӯрдани панир манъ карданд; пас саге омад, панир хӯрд ва шир нӯшид ва бар пайкараҳо, яъне пайкараҳои Иқоф ва Ноила пешоб кард. Њорун гуфт: Дар замони ќадими љоњилият марде, ки мехост сафар кунад, бо худ чањор санг мебурд, ки сетоаш барои дастгирї/нигоњ доштани дег - дег/зарф - ва чорумї буд, ки тоат кунад, сагашро омўзад ва фарзандашро бикушад.
Hadith
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
Ба мо [Муҷоҳид ибни Мӯсо] гуфтааст [Райҳон ибни Саъид Ас Сомӣ] ба мо [Аббод ибни Мансур] аз [Абу Раҷа] нақл кардааст, гуфт: Дар замони ҷоҳилият чун санги хубе ёфтем, онро мепарастидем ва чун санги хубе наёфтем, рег ҷамъ мекардем. Пас як шутури шафӣ овардем, вақте ки шутур дар он ҷо мезад, шири онро фишурдем, то ба тудаи реги ҷамъкардаамон об диҳем ва то замоне, ки дар он ҷо зиндагӣ мекардем, тудаи регро парастиш мекардем. Абумухаммад гуфт: Шутурони Шофй шутурхоеанд, ки шири зиёд доранд.
Hadith
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
Ба мо хабар дод [Ал Ҳасан ибни Ар Рабиъ] ба мо [Абул Ахвош] аз [Ал Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] гуфт, гуфт: [Каъб] гуфт; ки навиштааст: Мухаммад Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам дар гуфтораш дурушт набуд, хислаташ дурушт набуд, дар бозор бо овози баланд сухан намегуфт, ба бадро ба баде чавоб намедод, балки бо омурзишу бахшанда чавоб медод, кавми у мардуме буданд, ки хамеша тахдид мекарданд -хамду санои Аллох- бертакбир - хар чои Аллохро тасбеҳ мегуфтанд, Субҳона ва таъоло дар ҳар хонае, ки дар миёнаш сарусак мепӯшанд, дар ҳар як аъзои таҳорат таҳорат мекунанд, азонашон дар осмон садо медиҳад, шафашон дар вақти ҷанг мисли шафашон дар намоз, садои онҳо - ҳангоми хондани Қуръон ва зикр кардан - мисли гурриши занбӯри асал, зодгоҳаш дар Макка ва макони ӯ дар шаҳри Мадина аст. Шом.
Hadith
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
Ба мо [Абдуллоњ ибни Солињ] хабар дод, ки [Ал-Лайтс] ба ман [Холид ибни Язид] аз [Саъид ибни Абуњилол] аз [Њилол ибни Усома] аз [Ато ибни Ясор] аз [Ибни Салом] гуфт, ки ў гуфт; Мо хислати Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам)-ро дарёфтем, ки «ҳаройна туро ба унвони шоҳид, муждадиҳанда ва бимдиҳанда фиристодем», ки ба уммӣ ёрӣ медиҳад, ту бандаи Ман паёмбари ман ҳастӣ, ӯро «Мутаваккил» ном гузоштам, гуфтораш сахт набуд ва табъаш сахт набуд, вале дар бозор бад набуд. Ӯро биёмурзем, динеро, ки аз шаҳодати он ки ҳеҷ худое нест, инҳироф карда буд, дуруст кардем. ҳақ дорад ба ҷуз Аллоҳ Субҳона ва таъоло ибодат кунанд, бо ин шаҳодат метавонем чашмони кӯр, гӯшҳои кар ва қалби бастаро кушоем. [Ато ибни Ясор] гуфт; [Абӯвоқид ал-Лайтсӣ] ба ман гуфт, ки [Каъб] низ он чизеро, ки Ибни Салом гуфтааст, шунидааст.
Hadith
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
Ба мо [Зайд ибни Юсуф] ба мо [Абу Авона] аз [Абдулмолик ибни Умайр] аз [Заквон Абу Солиҳ] аз [Каъб] хабар додааст, ки дар сархати аввал навишта шудааст; Мухаммад расули Аллох Субхонаху ва Таоло ва бандаи баргузидаи ман, суханаш дурушт нест, табъаш баланд нест, дар бозор бо овози баланд сухан намегӯяд, ба бадро бо бадӣ ҷавоб намедиҳад, балки бо омурзиш ва омурзиш ҷавоб медиҳад, зодгоҳаш дар Макка ва ҳиҷраташ дар Шом аст. Ва дар банди дуюм омадааст, ки Муҳаммад, Расули Худо Субҳона ва Таъоло, қавми ӯ мардуме ҳастанд, ки ҳамеша Аллоҳро ба ситоиш мегӯянд, онон, ки офтобро мушоҳида мекунанд - барои донистани вақти намоз - дар вақти фаро расидани вақт намозро адо мекунанд, гарчанде ки дар ҷои ифлос бошанд, дар миёнаш сарусак мепӯшанд, таҳорати ҳама аъзои шабро мешӯянд ва дар ҳавои таҳораташон мешунаванд. - ба сабаби парастиш ва гиряҳои устуворашон -.
Hadith
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
Ба мо [Муҷоҳид бинни Мӯсо] гуфт ба мо [Маън ибни Исо] ба мо [Муъовия ибни Солеҳ] аз [Абу Фарва] аз [Ибни Аббос] Радлияллоҳуанҳу гуфт, ки аз Каъби Ахбор пурсид; Дар Таврот хислати Расули Худо (с)-ро чї гуна ёфтед?, (Каъб) љавоб дод; дарёфтем, ки Муҳаммад ибни Абдуллоҳ дар Макка ба дунё омадааст, ба Таъба ё Мадина ҳиҷрат кардааст, подшоҳиаш дар Сурия хоҳад буд, одами золим нест, дар бозор садои баланд намекунад, ба бадӣ ҷавоб намедиҳад, балки мебахшад ва мебахшад, қавмаш ҳамеша ӯро ситоиш мекунанд. Субҳона Аллоҳ Субҳанаҳу ва Таъолоро хоҳ дар некӣ ва хоҳ бад, дар ҳар пирузӣ ҳамду сано мегӯянд, таҳорат мекунанд, дар миёнашон сару либос мепӯшанд, мисли дар ҷанг саф мекашанд, дар масҷидҳояшон мисли гурриши занбӯри асал, садои муъззинашон шунида мешавад.
Hadith
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
Ба мо гуфт [Ҳайва ибни Сурайҳ] ба мо гуфт [Бақия ибни Валид Ал-Майтамӣ] ба мо [Бухайр ибни Саъд] аз [Холид ибни Маъдон] аз [Ҷубайр ибни Нуфайр Ал Ҳадрамӣ] гуфтааст; Расули Худо (с) фармуд: «Бар шумо паёмбаре омад, ки на нотавон ва на танбал аст, ки дилҳои ғафлатро бедор месозад, чашмони бастаро мекушояд ва гӯшҳои каронро бишнаво медиҳад, забонҳои каҷро рост мекунад, то гуфта шавад. Ҳеҷ худое нест, ки ҳақи ибодат карданро дорад, ҷуз Аллоҳ Субҳона ва Таъоло.
Hadith
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
Ба мо гуфт, ки [Муҳаммад ибни Язиди Ҳизомӣ] ба мо [Исҳоқ ибни Сулаймон] аз [Амр ибни Абуқайс] аз [Ато] нақл кардааст, гуфт: Яке аз саҳобагони Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ба ӯ ниёзе дошт. Бо ӯ роҳ мерафт, то ба хона даромад ва як пои ӯ дар дарун ва дигаре берун аз хона буд, гӯё Расули Худо (с) бо марде сӯҳбат мекарда бошад, пас аз он рӯй гардонда ба дӯсташ гуфт: Оё медонӣ, ки ман бо кӣ сӯҳбат мекунам? вай фариштае буд, ки то ин дам надидаам, фаришта аз Парвардигораш ичозат пурсид, то ба ман салом гӯяд. Аллоҳ таоло айтади: «Албатта, биз сенга келганмиз ёки Қуръонни ишларни ҳал қилувчи ва Сакинани сабр ва Фурқонни ҳидоят қилиб нозил қилганмиз.
Hadith
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
Ба мо гуфт [Муҷоҳид ибни Мӯсо] ба мо гуфт [Райҳон ибни Саъид] ба мо [Аббод ибни Мансур] аз [Айюб] аз [Абу Қилоба] аз [Атия] нақл кардааст, ки [Рабиъаи Ҷӯрасӣ] шунидааст; Паёмбари Худо (с)-ро оварданд ва ба ӯ гуфтанд, ки чашмат хоб кунад, гӯшат бишнавад ва дилат андеша кунад. Гуфт: пас чашмам мебинад, гӯшам мешунавад ва дилам фикр мекунад. Гуфт; Ба ман маълумот расидам: «Худое ҳаст, ки хонае месозад, баъд зиёфат медиҳад, сипас касеро мефиристад, то ба зиёфат даъват кунад, ҳар кас ба даъвати даъваткунанда ҷавоб диҳад ва ба хона даромада, таомро бихӯрад, Парвардигор аз ӯ розӣ мешавад. Аз тарафи дигар, ҳар кӣ ба даъвати даъваткунанда ҷавоб надиҳад ва ба хона надарояд ва ғизо нахӯрад, устод аз ӯ хашмгин мешавад. Сипас фармуд: Устод Аллох Субхонаху ва Таоло аст, нидокунанда Мухаммад салаллоху алайхи ва салам, хона ислом аст ва таомаш бихишт аст.
Hadith
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
Ба мо [Ҳасан ибни Алӣ] [Абу Усома] аз [Ҷаъфар ибни Маймун Ат Тамимӣ] аз [Абу Усмон Ан Наҳдӣ] нақл кардааст, ки Расули Худо (с) ба сӯи Батҳа ва ҳамроҳи ӯ Ибни Масъуд Радлияллоҳу ъалайҳи вассаллам рафт, сипас бо Расули Худо (с) рафт. Масъуд, сипас хост, ки Ибни Масъудро бинишинад ва барояш хатти таќсимкунанда гузошт. Пас гуфт: Њаргиз аз ин љой берун нашав, зеро бо ту баъзе аз мардон вомехуранд ва ту бо онњо њарф намезанї ва онњо бо ту њарф намезананд. Сипас Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам сафарашро ба ҳар ҷое, ки мехост, идома дод. Сипас мардум ба хатти таќсим расиданд ва аз он нагузаштанд ва ба сўи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам рафтанд. То охири шаб назди ман омад ва рони маро ба болини худ истифода бурда, хоб мерафт ва вақте ки хоб мерафт, нафасашро мешунавад. Ҳангоме ки Расули Худо (с) дар болои рони ман мехобиданд, мардоне омаданд, ки чеҳраи зебое доштанд, ки ҳама либосҳои сафед доштанд. Оҳ, онҳо чӣ қадар зебоанд! то ки гурӯҳе аз онҳо дар сари Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам нишастанд ва гурӯҳе дигар дар паҳлӯи мо нишастанд ва ба ҳамдигар гуфтанд: Мо ҳеҷ бандае надоштаем, ки ба он ҳадяе, ки ба Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дода шуда бошад. Чашмони ин кас дар хоб асту дилаш бедор, барои ӯ масал кун. Хуб, вай мисли устодест, ки қаср месозад, баъд табақ месозад ва мардумро ба хӯрдану нӯшидан даъват мекунад ва мардум ба осмон мебароянд. Пас Расули Худо (с) аз хоб бедор шуд ва ба ман гуфт: оё медонӣ, ки онҳо кистанд? пас ҷавоб додам: Аллоҳ Субҳона ва Расулаш беҳтар медонанд. Сипас фармуд: Онњо фариштагонанд. Сипас боз гуфт: Оё медонӣ, ки қиёс чист? Гуфтам: Аллоҳ Субҳона ва Паёмбараш, ки огоҳтар аст, ҷавоб доданд: Ар-Раҳмон биҳиштро бино кард, сипас бандагонашро ба наздаш даъват кард, ҳар кӣ бипазирад, вориди биҳишт мешавад ва ҳар кӣ сарпечӣ кунад, азобаш мекунад ва азобаш мекунад.
Hadith
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
Ба мо [Нуайм ибни Ҳаммод] ба мо [Бақия] аз [Баҳир] аз [Холид ибни Маъдон] ба мо [Абдурраҳмон ибни Амри Суламӣ] аз [Утба ибни Абдуллоҳ Суламӣ] хабар додааст, ки ба онҳо гуфтааст ва ӯ аз ёрони Паёмбари Худо (с) буд, ки пурсид: салаллоху алайхи ва салам: Огози зиндагиат чи буд эй Расули Худо? Гуфт: Модарам дар он замон зане аз Бани Саъд ибни Бакр буд. Он вақт ман ва як кӯдаки хурдсоли дигар аз он қабила чорводорӣ мекардем. Чун ризқу рӯзӣ наовардем, аз дӯстам пурсидам: Эй бародар, ба хона рав ва аз модарамон ризқ бипурс. Баъд додарам рафту ман танхо мондам, ки чорворо нигохубин кунам. Ногаҳон ду мурғи сафед мисли уқоб омаданд, яке ба дигараш гуфт, ки ин воқеан ӯ аст? ҷавоб дод дигаре; ҳа! баъд харду маро ихота карданд ва маро кашида пахн карданд, баъд шикамро буриданд ва баъд диламро бароварда, кушода, ду пораи сиёх бароварданд. Пас яке аз он ду ба дусташ гуфт: Оби барфро ба ман дех, пас барои шустани шикамам истифода мекунад. Боз гуфт: Ба ман оби сард бидеҳ. Ва диламро мешуст. Пас гуфт: Ба ман Сакина - оромиш - бидеҳ! баъд ба дилам пошид. Он гоҳ яке аз онҳо ба дӯсташ гуфт: ӯро дӯхта! сипас онро дӯхт ва бо хатам нубува - рӯйпӯши паёмбарон - ишора кард. Он гоҳ яке ба дӯсташ гуфт: ӯро ба як тарозу бигузор ва ҳазор нафар аз қавмашро ба як тарозу бигузор. Сипас Расули Худо (с) фармуд: Дар он замон ҳазор нафарро аз болои ман дидам, аз ин рӯ тарсидам, ки баъзе аз онҳо бар ман меафтанд, он мард боз гуфт: Агар қавмашро бо ӯ вазн кунанд, ҳатман аз қавмаш вазнинтар хоҳад буд ва он гоҳ ҳарду аз ман рафтанд. Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: Хеле тарсидам ва ба назди хохарам давидам ва он чи ба сари ман руй додааст, ба у накл кардам. Он њазрат (с) хавотир буд, ки ба ман чизе мешавад ва баъд гуфт: Аз Аллоњ Субњона ва Таоло барои ту паноҳ металабам. Пас савори худро омода кард, то биравад ва маро савор кунад ва аз паси ман савор шуд, то ба модарам расидем, сипас ба модарам гуфт: Ман фармон ва бори бароямро ба ҷо овардам, пас он чӣ рӯй дод, ба ман гуфт. Аммо ин ӯро хафа накард, дарвоқеъ модарам ҷавоб дод: Пештар ман ӯро ҳангоме ки тоза аз шиками ман баромада буд, дида будам, яъне нуре, ки бар тахти Сурия медурахшид.
Hadith
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
Гуфт ба мо [Абдуллоҳ ибни Имрон] гуфт ба мо [Абу Довуд] ба мо [Ҷаъфар ибни Усмон Ал Қурасӣ] аз [Усмон ибни Урва ибни Аз Зубайр] аз [падараш] аз [Абу Зар ал Ғифорӣ] родлияллоҳуанҳу гуфт, гуфт: Пурсидам, эй Расули Худо, чї гуна итминон доред, ки шумо паёмбар њастед? Паёмбар (с) посух дод: Эй Абузар, ду фаришта назди ман омаданд, ки дар як водии Макка будам. Яке ба замин фуруд меояд ва дигаре миёни замину осмон аст. Яке аз онҳо ба дӯсташ гуфт: оё ин дар ҳақиқат ӯ аст? пас дусташ чавоб дод: бале! пас боз гуфт: пас ӯро бо касе баркашед, пас маро бо даҳ кас вазн мекунанд ва ман аз онҳо вазнинтарам. Боз гуфт: «Ӯро бо сад кас баркашед», пас маро вазн карданд ва аз онҳо вазнинтар будам. Боз гуфт: Пас бо ҳазор нафар вазн кун, пас маро вазн карданд ва аз онҳо вазнинтар будам. Дар он ваќт гўё дидам, ки онњоро ба сабаби тангии тарозу шитоб мекунанд, пас яке аз он ду фаришта ба дўсташ гуфт: агар њамроњи тамоми ќавмаш баркашида шавад њам, аз онњо вазнинтар аст.
Hadith
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
Ба мо хабар дод [Исмоил ибни Халил] ба мо гуфт [Алӣ ибни Мушир] ба мо [Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] хабар додааст, гуфт: Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам боре онҳоро нидо кард; Эй мардум, ман раҳмату раҳнамоям.
Hadith
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Сориф] ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Фудлайл] ба мо [Абу Ҳайён] аз [Ато] аз [Ибни Умар] Радлияллоҳуанҳу гуфтааст, гуфт: Вақте ки ҳамроҳи Расули Худо (с) дар сафар будем, бо як араби бадавӣ вохӯрдем ва баъд аз он ки ба ӯ наздик шудем, Расули Худо (с) ба ӯ гуфт: Куҷо меравӣ? Араби бадавӣ дар ҷавоб гуфт: Мехоҳам бо хонаводаам дидор кунам. Сипас Расули Худо (с) фармуд: Оё чизи нек мехоҳӣ? ҷавоб дод: некӣ чист? Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: яъне шумо гувохи медихед ки маъбуде лоики маъбуди Худо нест ва гувохи медихед ки Мухаммад саллаллоху алайхи ва саллам банда ва расули ӯст. Араби аъроби бодиявӣ гуфт: Пас кӣ ҳақ будани гуфтаҳои туро исбот карда метавонад? Паёмбар (с) посух дод: Дарахти Салама, пас паёмбар (с) ӯро нидо кард, дар ҳоле, ки дарахт дар канори теппа буд, пас он дарахт ба Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам наздик шуд ва заминро пора кард, то дарахт ба пеши Расули Худо (с) расид. Ҳавворӣ се бор аз ӯ хоҳиш кард, ки шаҳодат диҳад. Он њазрат (с) низ се бор гувоњї дод, ки Расули Худо (с) фармудаанд ва сипас дарахт ба љойе, ки месабзад, баргашт. Араби бодиянишин ба назди қавми худ баргашт ва гуфт; Агар аз паи ман бираванд, онҳоро ба дидори подшоҳ - Расули Худо (с) мебарам, агар не, назди подшоҳ бармегардам ва бо ӯ мемонам.
Hadith
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
Ба мо [Убайдуллоҳ ибни Мӯсо] аз [Исо ибни Абдулмалик] аз [Абуаз Зубайр] аз [Ҷобир] Радлияллоҳуанҳу ривоят кардааст, гуфт: Ман ҳамроҳи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар сафар баромадам ва ҳангоме ки мехост худро сабук кунад, ҳамеша пинҳон мешуд, то дида нашавад. Дар он ваќт мо дар сањрои калоне будем, ки дар он њељ дарахт ва нишонае аз зиндагї набуд ва гуфт: Эй Љобир, аз зарфи худ каме об бигир ва сафарамонро идома дињем. Ҷобир гуфт: то аз назар дур гаштем, роҳро идома додем. Ногаҳон ду дарахт пайдо шуд, ки масофаи байни онҳо чор зироъ буд. Гуфт: Ба дарахт наздик шав, аз ӯ бипурс, ки сухан бигӯяд, ҷавоб медиҳад, ба ӯ бигӯ: назди дарахти паҳлӯи ту биё, то ҳарду пушти ту биншинам. Дарахт наздик шуд - дӯсташ, дарахти паҳлӯяш - ва Паёмбар (с) дар паси он ду нишастанд ва он ду дарахт ба ҷои худ баргаштанд. Пас аз он ба аспҳои худ савор шудем ва гӯё дар болои мо паррандае пӯшонида буд, пас зане бо кӯдакаш пеши Паёмбари Худо (с)-ро гирифтанд. Эй Расули Худо, воқеан фарзанди маро шайтон ҳар рӯз се бор халалдор мекунад. Ҷобир гуфт; Сипас Расули Худо (с) тифлро гирифт ва дар пеши мошинаш гузошт ва фармуд: Бирав эй душмани Худо! Ман Расули Худо ҳастам. Расул се бор гуфт. Баъд онро ба зан баргардонд. Вақте ки аз сафар бармегаштем, аз роҳи аслӣ мегузаштам ва як зан бо кӯдакаш ду гӯсфанди рамаи ӯро пеши роҳи мо карданд. Сипас гуфт; Эй Расули Худо (с) ин ҳадяро аз ман бипазир, ба хотири он ки туро ба ҳақ фиристод, шайтон дигар нахоҳад омад. Гуфт: Якеро бигир ва дигареро ба ӯ баргардон. Сипас сафарамонро идома додем ва гўё паррандагон моро фаро гирифта буданд, ногањон шутур гурехт, вале чун ба ду дарахтзор расид, дарњол саљда кард ва Расули Худо (с) онро гирифт. Паёмбар (с) аз мардум пурсид: Эй мардум, ин ҷо биёед, ин шутур соҳиби кист? Пас чанд ҷавони ансорӣ ҷавоб доданд; ӯ аз они мост, эй Расули Худо (с), пурсид: ӯ чӣ ҳол дорад? Онҳо ҷавоб доданд; Бист сол аз нигохубини у хаста шуда будем ва фарбех шуда буд — фарбех шуда буд, — хостем уро забх кунем ва дар байни фарзандонамон таксим кунем, вале аз мо гурехт. Гуфт: «Хуб, пас онро ба ман фурӯш. '. Онҳо ҷавоб доданд; — Эҳ, даркор нест, ҷаноб, аммо шутур барои бузургдошти ту ҳадя бас мекунад. Паёмбар гуфт; «Хуб, агар ӯ аз они ман бошад, ба ӯ некӣ кун, то мурданаш. Дар он замон мусулмонон гуфтанд; Эй Расули Худо (с) ҳақи саҷдаи подшоҳи ҳайвонотро бештар дорем, фармуд: Саҷдаи як махлук ба махлуки дигаре дуруст нест, агар ҷоиз мебуд занон ба саҷдаи шавҳаронашон иҷозат дода мешавад.
Hadith
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
Ба мо хабар дод [Яъло] ба мо [Ал Аҷла] аз [Аззайял ибни Ҳармала] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] Радлияллоҳуанҳу гуфт; Мо аз сафар бо Паёмбар (с) баргаштем. То он даме, ки мо ба деҳаи Бани Наҷҷор расидем, ногаҳон шутуре ба ҳама касоне, ки мехостанд ба киштзор ворид шаванд, монеъ шуд. Инро ба Расули Худо (с) хабар доданд ва он ҳазрат (с) ба наздаш рафт ва шутурро хонд. Шутур омад ва лабонашро бар замин ниҳод, то зонуҳояшро пеши ӯ хам кард. Сипас фармуд: як ресмоне биёред ва онро бо ресмон баста ва ба сохибаш баргардонд. Сипас ба пас нигарист ва гуфт: Њељ кас аз миёни замину осмон намедонад, ки ман њаќиќат Расули Худо Субњона ва таъоло њастам, магар нофармонон; аз ҷинну инсон.
Hadith
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
Ба мо [Ҳаҷҷоҷ ибни Минҳол] [Ҳаммад ибни Салама] аз [Фарқади Сабоҳӣ] аз [Саъид ибни Ҷубайр] аз [Ибни Аббос] разияллоҳу анҳу ривоят кардааст, ки зане барои овардани фарзандаш назди Расули Худо (с) омад ва ҳамеша гуфт: Эй Расули Худо (с) фарзанди ман буд. вақте меояд, ки мо хӯроки нисфирӯзӣ ва шом мехӯрем. мо ва моро бадгӯӣ. Сипас Расули Худо (с) барояш дуо кард. Баъд кай карду аз дахонаш чизе — сагбачаи сиёх барин баромаду рафт.
Hadith
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
Ба мо [Муҳаммад ибни Саид] ба мо [Яҳё ибни Абӯбакри Абдӣ] аз [Иброҳим ибни Соҳмон] аз [Симак] аз [Ҷобир ибни Самура] розияллоҳу анҳу гуфт; Расули Худо (с) фармуд: Ман дар ҳақиқат медонам, ки дар Макка санге ҳаст, ки пеш аз фиристода шуданам бо он салом медод. Дар ҳақиқат ман инро ҳоло медонам ».
