Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith

Hadith

Imam Darimi : 1

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ

[Մուհամմադ բին Յուսուֆը] մեզ պատմել է [Սուֆյանից] [Ալ Ամաշից] [Աբու Վաիլից] [Աբդուլլահից], նա ասել է. «Մի մարդ եկավ Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մոտ և ասաց. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, արդյո՞ք մարդը կպատժվի նախասլամական շրջանում կատարած վատ արարքների համար»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) պատասխանեց. «Ով լավ է վարվում իր իսլամի ընթացքում, չի պատժվի նախասլամական շրջանում կատարած վատ արարքների համար, բայց ով վատ է վարվում իր իսլամի ընթացքում, կպատժվի իր անցյալի և ապագայի մեղքերի համար»:

Hadith Corroboration (35)

Hadith

Imam Darimi : 2

أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ

Ալ-Վալիդ բին Ան-Նադլր Ար-Ռամլին մեզ պատմել է Մասարրա բին Մա'բադից՝ Բանի Ալ-Հարիթ բին Աբու Ալ-Հարամից Լախմինից՝ Ալ-Վադլինից, որ մի մարդ եկել է Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) մոտ և ասել. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, մենք անգիտության օրերի մարդիկ էինք, կռապաշտներ և սպանում էինք մեր երեխաներին»: Այդ ժամանակ մենք որդի ունեինք, որը ուրախացավ, երբ ես նրան կանչեցի: Մի օր ես նրան կանչեցի, և նա անմիջապես արձագանքեց և հետևեց ինձ: Երբ ես հասա ընտանեկան ջրհորին, ես անմիջապես բռնեցի նրա ձեռքը և նրան ջրհորի մեջ ընկղմեցի, և դա իմ նրա հետ շփման ավարտն էր: Նա կանչեց. «Օ՜, հայր իմ, օ՜, հայր իմ»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) լաց եղավ, մինչև նրա աչքերը լցվեցին արցունքներով: Ապա Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) հետ նստած մեկը ասաց տղամարդուն. «Դու տխրեցրել ես Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան): Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց տղամարդուն. «Թող նրան հանգիստ, քանի որ նա հարցրեց մի կարևոր բանի մասին, որի առջև կանգնած էր»։ Ապա Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց տղամարդուն. «Կրկնիր քո պատմությունը»։ Նա կրկնեց իր պատմությունը, և Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) կրկին լաց եղավ, մինչև նրա արցունքները հոսեցին և թրջեցին նրա մորուքը։ Ապա նա ասաց. «Ալլահը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ջնջել է անգիտության ժամանակաշրջանում կատարված մեղքերը, այնպես որ սկսեք ձեր գործերը մաքուր թերթիկից»։

Hadith

Imam Darimi : 3

أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ

Մեզ տեղեկացրել է [Հարուն բին Մուավիան] [Իբրահիմ բին Սուլեյման Ալ Մուադդիբից] [Ալ Ամասիից] [Մուջահիդից], [իմ նախկին ստրուկը] ինձ պատմել է, որ իր ընտանիքը պանիրով և կաթով լի աման է թողել իրենց աստվածներին զոհաբերելու համար, ասել է նա. «Իմ ընտանիքը արգելել է ինձ պանիր ուտել՝ աստվածներից վախենալով»։ Հետո մի շուն եկավ, պանիր կերավ, կաթ խմեց և միզեց արձանների վրա, մասնավորապես՝ Իքաֆի և Նեյլայի արձանների։ Հարունն ասել է. «Ջահիլիյայի օրերին, երբ մարդը ցանկանում էր ճանապարհորդել, նա օգտագործում էր չորս քար, որոնցից երեքը օգտագործվում էին պրիուկը՝ կաթսան/անոթը, պահելու համար, իսկ չորրորդը՝ նրա համար, որ նա երկրպագի, մարզի իր շանը և սպանի իր որդուն»։

Hadith

Imam Darimi : 4

حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ

[Մուջահիդ բին Մուսան] մեզ պատմեց, որ [Ռեյհան Իբն Սաիդ Աս Սամին] մեզ պատմեց [Աբբադ Իբն Մանսուրը] [Աբու Ռաջայից], որ նա ասել է. «Անգիտության օրերին, երբ մենք լավ քար էինք գտնում, երկրպագում էինք դրան, իսկ երբ լավը չէինք գտնում, ավազ էինք հավաքում։ Ապա մենք մաքուր էգ ուղտ էինք բերում, և երբ այն մեջքի վրա էր, մենք այն կթում էինք՝ մեր հավաքած ավազի կույտը ջրելու համար, ապա մենք երկրպագում էինք ավազի կույտին, քանի դեռ այդ վայրում էինք մնում»։ Աբու Մուհամմադն ասել է. «Մաքուր էգ ուղտը շատ կաթ տվող ուղտ է»։

Hadith

Imam Darimi : 5

أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ

[Ալ Հասան բին Ար Ռաբի]-ն մեզ պատմեց [Աբուլ Ահվաշը] [Ալ Ամասիից] [Աբու Սալիհից], նա ասաց. [Քաաբը] ասաց. մենք գտանք գրված. Մուհամմադը՝ Ալլահի առաքյալը, օրհնի և տա նրան խաղաղություն, կոպիտ չէր խոսում, կոպիտ բնավորություն չուներ, շուկայում աղմկոտ չէր, չարին չարով չէր պատասխանում, այլ պատասխանում էր ներելով և ներելով։ Նրա հետևորդները մարդիկ էին, ովքեր միշտ գովաբանում էին Ալլահին - գովաբանում էին Ալլահին - փառաբանում էին Ալլահին - յուրաքանչյուր բարձր վայրում / բարձրանալիս կամ պատերազմում, նրանք գովաբանում էին Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալա յուրաքանչյուր տանը, սարոնգ էին կրում իրենց մեջքին, լվացում էին իրենց լվացման յուրաքանչյուր մասում, նրանց աղոթքի կոչը լսվում էր երկնքում, նրանց շարքերը պատերազմի ժամանակ նման էին նրանց շարքերին աղոթքի ժամանակ, նրանց ձայները՝ երբ կարդում էին Ղուրանը և հիշում՝ նման էին մեղուների բզզոցի, նրա ծննդավայրը Մեքքայում էր, իսկ հիջրայի վայրը՝ Սաբահում՝ Մեդինայում, իսկ նրա թագավորությունը՝ Շամում։

Hadith

Imam Darimi : 6

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ

[Աբդուլլահ բին Սալիհը] մեզ պատմեց, [Ալ Լեյթը] ինձ [Խալիդ իբն Յազիդը] ինձ [Սաիդ իբն Աբու Հիլալը] [Հիլալ իբն Ուսամահից] [Ասա իբն Յասարից] [Իբն Սալամից] ասաց, որ նա ասել է. «Մենք գտանք Ալլահի առաքյալի բնույթը, սալլալահու ալեյհի վասալամ. «Իրոք, մենք քեզ ուղարկել ենք որպես վկա, բարի լուրի կրող և զգուշացնող», որը օգնում է անգրագետներին, դու իմ ծառան ես, իմ առաքյալը։ Ես նրան անվանեցի Ալ Մութավաքքիլ, նրա խոսքը կոպիտ չէր, և նրա բնավորությունը կոպիտ չէր, նա չէր գոռում շուկայում և չարին չարով չէր պատասխանում, այլ ներելով նրան, մինչև մենք ուղղեցինք այն կրոնը, որը շեղվեց այն վկայությունից, որ չկա աստված, որը արժանի է երկրպագության, բացի Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալայից, այս վկայությամբ մենք կարող ենք բացել կույր աչքերը, խուլ ականջները և փակ սրտերը»։ [Ասա իբն Յասարը] ասաց. [Աբու Վաքիդ Ալ Լեյթին] ինձ տեղեկացրեց, որ լսել է [Քաաբին] նույնպես ասել այն, ինչ ասել է Իբն Սալամը։

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Darimi : 7

أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ

Մեզ [Զաիդ բին Յուսուֆին] պատմվեց, որ [Աբու Ավանահը] [Աբդուլ Մալիկ բին Ումայրից] [Զաքվան Աբու Սալիհից] [Քաաբից], առաջին պարբերությունում գրված է. Մուհամմադը Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալայի առաքյալն է և Իմ ընտրյալ ծառան, նրա խոսքը կոպիտ չէ, նրա բնավորությունը կոպիտ չէ, նա բարձր չի խոսում շուկայում, նա չարին չարով չի պատասխանում, այլ ներողամտությամբ և ներողամտությամբ է պատասխանում, նրա ծննդավայրը Մեքքան է, իսկ գաղթի վայրը՝ Թայբան, իսկ թագավորությունը/իշխանությունը՝ Շամում։ Եվ երկրորդ պարբերությունում գրված է. «Մուհամմադը Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալայի առաքյալն է, նրա ժողովուրդը մարդիկ են, ովքեր միշտ գովաբանում են Ալլահին նրա ողջ փառքի համար, արևի դիտողները՝ իմանալու աղոթքի ժամանակը, կատարում են աղոթքը, երբ այն տեղին է, նույնիսկ եթե կեղտոտ տեղում են, կրում են սարոնգ միջին մասում, լվանում են լվացման բոլոր վերջույթները, և նրանց ձայները գիշերը լսվում են օդում՝ ինչպես մեղուների մռնչյունը՝ երկրպագության և լացի մեջ նրանց համառության պատճառով»։

Hadith

Imam Darimi : 8

أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ

Մեզ [Մուջահիդ բին Մուսային] պատմվեց, որ [Ման իբն Իսան] մեզ [Մուավիա իբն Սալիհին] պատմել է [Աբու Ֆարվայից] [Իբն Աբբասից], թող Ալլահը գոհ լինի նրանից, որ նա հարցրել է Քաաբ Ալ-Ախբարին. «Ինչպե՞ս եք գտել Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) բնույթը Թորայում»: [Քաաբը] պատասխանել է. «Մենք նրան գտանք Մուհամմադ իբն Աբդուլլահ, ծնված Մեքքայում, գաղթած Սաբահ կամ Մեդինա, նրա թագավորությունը կլինի Սիրիայում, նա նողկալի մարդ չէ, նա բարձր չի խոսում շուկայում, նա չարին չարով չի պատասխանում, այլ ներում և ներում է, նրա հետևորդները միշտ գովաբանում են նրան»: Նրանք գովաբանում են Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալային լավ և վատ ժամանակներում, նրանք միշտ գովաբանում են Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալային յուրաքանչյուր հաղթանակի ժամանակ, նրանք լվանում են իրենց լվացման մասերը, սարոնգներ են հագնում իրենց մեջքին, նրանք շարք են կանգնում աղոթքի համար, ինչպես շարք են կանգնում մարտում, նրանց ձայները մզկիթներում նման են մեղուների բզզոցի, նրանց մուեզինի ձայնը լսվում է երկնքում։

Hadith Corroboration (5)

Hadith

Imam Darimi : 9

أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ

Մեզ [Հայվա բին Շուրայհ] պատմվեց, որ [Բաքիյա բին Ալ Վալիդ ալ Մայթամին] մեզ պատմեց, որ [Բուհեյր բին Սաադը] մեզ պատմեց [Խալիդ բին Մադանից] [Ջուբեյր բին Նուֆեյր ալ Հադլարամիից]. Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց. «Ձեզ մոտ եկել է մի առաքյալ, որը ո՛չ թույլ է, ո՛չ էլ ծույլ, ուղարկված է արթնացնելու անուշադիր սրտերը, բացելու փակ աչքերը, խուլ ականջները լսելու և ուղղելու ծուռ լեզուները, որպեսզի ասվի. «Չկա աստված, բացի միակ Ալլահից՝ Սուբհանահու վա Թաալայից»:

Hadith

Imam Darimi : 10

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا

Մեզ [Մուհամմադ բին Յազիդ ալ-Հիզամիին] պատմվեց, որ [Իշաք բին Սուլեյմանը] մեզ պատմել է [Ամր բին Աբու Քայսից] [Ասայից], որն ասել է. «Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն նրան) ուղեկիցներից մեկը կարիք ուներ նրա հետ։ Նա քայլեց նրա հետ, մինչև նա մտավ տուն, և նրա մեկ ոտքը տան ներսում էր, իսկ մյուսը՝ դրսում, կարծես Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն նրան) խոսում էր մի մարդու հետ, որից հետո նա շրջվեց և ասաց ուղեկիցին. «Գիտե՞ս, թե ում հետ եմ խոսում։ Նա մի հրեշտակ է, որին ես երբեք չեմ տեսել։ Հրեշտակը թույլտվություն խնդրեց իր Տիրոջից՝ ինձ ողջունելու համար։ Ալլահն ասաց. «Իրոք, մենք եկել ենք քեզ մոտ կամ ուղարկել ենք Ղուրանը որպես որոշում, Աս Սաքինան՝ որպես համբերություն և Ալ-Ֆուրքանը՝ որպես առաջնորդություն»։

Hadith Corroboration (1)

Hadith

Imam Darimi : 11

أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ

Մեզ [Մուջահիդ բին Մուսային] պատմեցին, որ [Ռեյհան Իբն Սաիդը], որ [Աբբադ Իբն Մանսուրը] մեզ պատմել է [Այուբից] [Աբու Քիլաբայից] [Աթիայի], որ լսել է [Ռաբիահ Ալ Ջուրաշիին] ասելով. «Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) բերեցին, և նրան ասացին. «Թող աչքերդ քնեն, ականջներդ լսեն, սիրտդ մտածի»։ Նա ասաց. «Այսպես իմ աչքերը տեսան, ականջներս լսեցին, սիրտս մտածեց»։ Նա ասաց. «Ինձ տեղեկացրին. Կար մի վարպետ, որը տուն կառուցեց, ապա խնջույք պատրաստեց, ապա մեկին ուղարկեց խնջույքին հրավիրելու, ով պատասխաներ զանգահարողին, մտներ տուն և ուտեր ուտելիքը, տերը գոհ կլիներ նրանից։ Մյուս կողմից, ով չպատասխաներ զանգահարողին, չմտներ տուն և չուտեր ուտելիքը, տերը կբարկանար նրա վրա»։ Ապա նա ասաց. «Տերը Ալլահ Սուբհանահու Ուա Թաալան է, նրա կանչողը Մուհամմադն է (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա), նրա տունը իսլամն է, իսկ նրա սնունդը՝ դրախտը»:

Hadith

Imam Darimi : 12

أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ

Մեզ պատմել է [Ալ Հասան բին Ալին], մեզ պատմել է [Աբու Ուսաման] [Ջաֆար բին Մայմուն Աթ Թամիմիից] [Աբու Ուսման Ան Նահդիից], որ Աստծո առաքյալը, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, գնացել է Բաթա, և Իբն Մասուդ Ռադլիյալլահուանհուի հետ էր, ապա Աստծո առաքյալը, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, գնացել է Բաթա Իբն Մասուդի հետ, ապա խնդրել է Իբն Մասուդին նստել և սահմանագիծ է կազմել նրա համար։ Ապա ասել է. «Երբեք մի՛ լքիր այս վայրը, որովհետև քեզ կհանդիպեն մարդիկ, որոնց հետ դու չես խոսի, և նրանք քեզ հետ չեն խոսի»։ Ապա Ալլահի առաքյալը, Աստված օրհնի նրան և խաղաղություն տա նրան, շարունակել է իր ճանապարհը, որտեղ էլ որ ուզում էր։ Ապա այդ մարդիկ հասել են սահմանագծին և չեն անցել այն, ապա գնացել են Ալլահի առաքյալի մոտ, խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան։ Մինչև գիշերվա վերջը նա եկել է ինձ մոտ և քնեց՝ իմ ազդրը որպես բարձ, և երբ քնած է եղել, լսել է նրա շնչառությունը։ Մինչ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) քնած էր իմ ծնկներին, մի քանի գեղեցիկ տղամարդիկ եկան սպիտակ հագուստով։ Ա՜խ, որքա՜ն գեղեցիկ էին նրանք։ Նրանցից մի խումբ նստեց Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) գլխին, իսկ մեկ այլ խումբ՝ մեր կողքին։ Նրանք միմյանց ասացին. «Մենք երբեք չենք տեսել ծառայի, որին տրվել է այնպիսի նվեր, ինչպիսին տրվել էր Մարգարեին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա)։ Այս մարդու աչքերը քնած են, բայց սիրտը արթուն է։ Հորինեք մի առակ նրա համար։ Նա նման է մի վարպետի, որը կառուցել է պալատ, ապա պատրաստել է ճաշ և հրավիրել մարդկանց ուտելու և խմելու, ապա նրանք համբարձվել են երկինք։ Այդ ժամանակ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) արթնացավ և ասաց ինձ. «Գիտե՞ս, թե ովքեր են նրանք»։ Ես պատասխանեցի. «Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալան և Նրա առաքյալը լավագույնս գիտեն»։ Ապա նա ասաց. «Նրանք հրեշտակներ են»։ Ապա նա ասաց. «Գիտե՞ս, թե ինչն է համեմատվում»։ Ես ասում եմ, որ Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալան և Նրա Մարգարեն, ովքեր ավելի լավ գիտեն, պատասխանեցին. «Առ-Ռահմանը կառուցեց Դրախտը, ապա կանչեց Իր ծառաներին այնտեղ, ով ընդունի, կմտնի Դրախտ, իսկ ով մերժի, կպատժվի և կտանջվի»:

Hadith Corroboration (4)

Hadith

Imam Darimi : 13

أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ

Մեզ [Նուեյմ բին Համմադ] պատմվեց, որ [Բաքիան] մեզ [Բահիրից] [Խալիդ բին Մաադանից] պատմել է, որ [Աբդուր Ռահման բին Ամր Աս Սուլամին] մեզ [Ուտբա բին Աբդ Աս Սուլամիից] պատմել է, որ նա, ով Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ուղեկիցներից էր, պատմել է, որ մի մարդ Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) հարցրել է. «Ինչպե՞ս էին քո վաղ տարիները, ո՛վ Ալլահի առաքյալ»։ Նա պատասխանել է. «Իմ խնամատար մայրն այդ ժամանակ Բանի Սաադ բին Բաքրից մի կին էր, այդ ժամանակ ես և այդ ցեղից մեկ այլ երիտասարդ տղա անասուններ էինք արածեցնում։ Քանի որ մենք ոչ մի պարենամթերք չէինք բերել, ես խնդրեցի ընկերոջս. «Օ՜, եղբայրս, գնա տուն և մեր մորից պարեն խնդրիր»։ Հետո եղբայրս գնաց, և ես մենակ մնացի անասուններին խնամելու համար։ Հանկարծ երկու սպիտակ թռչուններ եկան՝ արծիվների նման, նրանցից մեկը մյուսին ասաց. «Իսկապե՞ս նա է»։ Մյուսը պատասխանել է. «Այո՛»։ Ապա նրանք շրջապատեցին ինձ, քաշեցին ու շրջեցին, ապա պատռեցին ստամոքսս ու հանեցին սիրտս, պատռեցին ու հանեցին երկու սև գնդիկ։ Հետո նրանցից մեկն ասաց իր ընկերոջը. «Տուր ինձ ձյան ջուր», և նա այն օգտագործեց ստամոքսս լվանալու համար։ Հետո նա կրկին ասաց. «Տուր ինձ սառը ջուր»։ Եվ նա այն օգտագործեց սիրտս լվանալու համար։ Հետո նա ասաց. «Տուր ինձ Աս Սաքինա՝ հանգստություն», և նա այն ցանեց սրտիս վրա։ Հետո նրանցից մեկն ասաց իր ընկերոջը. «Կարիր նրան», և նա կարեց այն ու նշանավորեց մարգարեների կնիքով։ Հետո նրանցից մեկն ասաց իր ընկերոջը. «Դիր նրան կշեռքներից մեկի վրա և նրա հազար հետևորդներին դրիր կշեռքներից մեկի վրա»։ Ապա Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) ասաց. «Այդ ժամանակ ես տեսա հազար մարդ իմ վերևում, ուստի վախեցա, որ նրանցից ոմանք կընկնեն ինձ վրա»։ Հետո տղամարդը կրկին ասաց. «Եթե նրա հետևորդներին կշռեին դրանով, նա ավելի ծանր կլիներ, քան իր հետևորդներին», ապա նրանք երկուսն էլ լքեցին ինձ։ Մարգարեն, խաղաղությունը և օրհնությունը նրա վրա, ասաց. «Ես շատ վախեցա, հետո վազեցի կրծքով կերակրող մորս մոտ և պատմեցի նրան, թե ինչ էր պատահել ինձ հետ։ Նա նույնպես անհանգստանում էր, որ ինձ հետ ինչ-որ բան կպատահի, ուստի ասաց. «Ես խնդրում եմ Ալլահ Սուբհանահու վա Թաալայի պաշտպանությունը քեզ համար»։ Այնուհետև նա պատրաստեց իր ձին գնալու համար, նստեցրեց ինձ ուղտի վրա և հետևիցս վազեց մինչև մորս հասնելը։ Այնուհետև նա ասաց մորս. «Ես կատարել եմ ինձ վրա դրված պարտականությունն ու բեռը»։ Այնուհետև նա պատմեց ինձ, թե ինչ է պատահել»։ Բայց դա նրան չզայրացրեց, նույնիսկ մայրս պատասխանեց. «Ես նրան տեսնում էի, երբ նա նոր էր դուրս եկել իմ արգանդից, դա այն լույսն է, որը փայլում է Շամի գահին»։

Hadith

Imam Darimi : 14

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا

Մեզ [Աբդուլլահ բին Իմրանին] պատմվեց, որ [Աբու Դաուդը], որ [Ջաֆար բին Ուսման Ալ Քուրաշին] մեզ պատմել է [Ուսման բին Ուրվա բին Ազ-Զուբեյրից] [իր հորից] [Աբու Զար ալ-Ղիֆարիից], թող Ալլահը գոհ լինի իրենից, ասել է. «Ես հարցրի, ո՛վ Ալլահի առաքյալ, ինչպե՞ս կարող եմ վստահ լինել, որ դու մարգարե ես»: Մարգարեն պատասխանեց. «Ո՛վ Աբու Զար, երկու հրեշտակներ եկան ինձ մոտ, երբ ես Մեքքայի հովտում էի: Նրանցից մեկը իջավ երկիր, իսկ մյուսը՝ երկնքի և երկրի միջև: Նրանցից մեկը ասաց իր ուղեկցին. «Իսկապե՞ս նա է»: Նրա ուղեկցը պատասխանեց. «Այո»: Ապա նա ասաց. «Ապա կշռիր նրան մեկի հետ», և ես կշռվեցի տասը մարդու հետ, և ես նրանցից ծանր էի»: Ապա նա ասաց. «Կշռիր նրան հարյուր մարդու հետ», և ես կշռվեցի, և ես նրանցից ծանր էի: Ապա նա ասաց. «Ապա կշռիր նրան հազար մարդու հետ», և ես կշռվեցի, և ես նրանցից ծանր էի»: Այդ ժամանակ ինձ թվաց, թե տեսա, թե ինչպես են նրանք հրմշտում կշեռքի նեղության պատճառով, երբ երկու հրեշտակներից մեկն ասաց իր ընկերոջը. «Նույնիսկ եթե նա կշռվեր իր բոլոր մարդկանց հետ, միևնույն է, նա նրանցից ավելի ծանր կլիներ»։

Hadith

Imam Darimi : 15

أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ

Մեզ [Իսմայիլ բին Խալիլ] պատմվեց, որ [Ալի բին Մուշիրը] մեզ [Ալ Ամասիին] պատմել է [Աբու Սալիհից], որն ասել է. «Մարգարեն (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) կանչեց նրանց. «Ո՛վ մարդիկ, ես ողորմություն և առաջնորդություն եմ»:

Hadith

Imam Darimi : 16

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ

Աբու Հայյանից Աթայից փոխանցվում է, որ Իբն Ումարը (Ալլահը գոհ լինի իրենից) ասել է. «Երբ մենք ճանապարհորդության մեջ էինք Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) հետ, հանդիպեցինք մի բեդվին արաբի, և երբ մոտեցանք նրան, Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասաց նրան. «Ուր ես գնում»: Բեդվինը պատասխանեց. «Ես գնում եմ հանդիպելու իմ ընտանիքին»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասաց. «Դուք բարի բան եք ուզում»: Նա պատասխանեց. «Ի՞նչ է դա բարի»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասաց. «Որ դուք վկայեք, որ չկա աստված, բացի Ալլահից, Ամենաբարձրյալից, և որ Մուհամմադը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) Նրա ծառան և առաքյալն է»: Բեդվինն ասաց. «Ո՞վ կվկայի ձեր ասածի ճշմարտացիության մասին»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) ասաց. «Սալամայի ծառը»: Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) կանչեց այն, երբ այն բլրի եզրին էր։ Ծառը մոտեցավ Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան)՝ պատռելով երկիրը, մինչև հասավ Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան)։ Մարգարեն խնդրեց նրան երեք անգամ վկայություն տալ։ Նա երեք անգամ վկայեց, ինչպես ասել էր Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան), ապա ծառը վերադարձավ այնտեղ, որտեղ աճել էր։ Բեդվին արաբը վերադարձավ իր ժողովրդի մոտ և ասաց. «Եթե նրանք հետևեն ինձ, ես նրանց կտանեմ քեզ մոտ, Ալլահի առաքյալ (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան), հակառակ դեպքում ես կվերադառնամ քեզ մոտ և կմնամ քեզ հետ»։

Hadith

Imam Darimi : 17

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ

Մեզ [Ուբայդուլլահ բին Մուսան] [Իսա բին Աբդուլ Մալիկից] [Աբու Ազ Զուբեյրից] [Ջաբիր] Ռադլիյալլահ անհուից տեղեկացրեց, նա ասաց. «Ես Մարգարեի (խաղաղություն և օրհնություն նրան) հետ ճամփորդության էի գնացել, և երբ նա ուզում էր կղկղել, միշտ թաքնվում էր, որպեսզի չերևա։ Այդ ժամանակ մենք լայն դաշտում էինք, որտեղ ծառեր կամ նույնիսկ կյանքի նշաններ չկային, և նա ասաց. «Օ՜, Ջաբիր, ջուր վերցրու քո ամանով և շարունակենք մեր ճանապարհորդությունը»։ Ջաբիրն ասաց. «Մենք շարունակեցինք մեր ճանապարհորդությունը, մինչև որ անհետացանք տեսադաշտից»։ Հանկարծ հայտնվեցին երկու ծառեր, որոնք չորս կանգուն հեռավորության վրա էին միմյանցից։ Նա ասաց. «Խնդրում եմ, մոտեցիր ծառին, խոսիր նրա հետ, նա անպայման կպատասխանի, ասա նրան. «Գտիր քո կողքին մի ծառ, որպեսզի ես կարողանամ նստել ձեր երկուսի ետևում»։ Ծառը մոտեցավ՝ նրա ուղեկիցը, նրա կողքի ծառը, և Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն նրան) նստեց նրանց ետևում, ապա երկու ծառերը վերադարձան իրենց տեղերը»։ Այնուհետև մենք բարձրացանք մեր ձիերի վրա, և կարծես թռչուն լիներ մեր գլխավերևում, և մի կին իր երեխայի հետ կանգնեցրեց Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) և ասաց. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, իմ երեխային օրը երեք անգամ տանջում է սատանան»։ Ջաբիրն ասաց. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) վերցրեց երեխային, նետեց իր ձիու առջև և ասաց. «Գնա՛, ո՛վ Ալլահի թշնամի։ Ես Ալլահի առաքյալն եմ»։ Ալլահի առաքյալը սա ասաց երեք անգամ։ Այնուհետև նա այն վերադարձրեց կնոջը։ Երբ մենք վերադարձանք ճանապարհորդությունից, անցանք նույն ճանապարհով, և մի կին իր երեխայի հետ կանգնեցրեց մեզ երկու ոչխարներով, որոնց նա տանում էր։ Ապա նա ասաց. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան), ընդունիր այս նվերը ինձանից, Նրա անունով, ով քեզ ճշմարտությամբ ուղարկեց, սատանան այլևս չի գա»։ Նա ասաց. «Վերցրու մեկը և մյուսը վերադարձրու նրան»։ Այնուհետև մենք շարունակեցինք մեր ճանապարհորդությունը, և թռչունները, կարծես, պաշտպանում էին մեզ, հանկարծ մի ուղտ փախավ, բայց երբ հասավ երկու ծառերի, անմիջապես խոնարհվեց, և Ալլահի առաքյալը, խաղաղությունն ու օրհնությունները նրա վրա լինեն, բռնեց այն։ Մարգարեն հարցրեց մարդկանց. «Եկեք այստեղ, մարդիկ, ո՞վ է այս ուղտի տերը»։ Այսպիսով, անսարներից մի քանի երիտասարդ պատասխանեցին. «Այն մեզ է պատկանում, ո՛վ Ալլահի առաքյալ», - հարցրեց նա. «Ի՞նչ է նա ապրում»։ Նրանք պատասխանեցին. «Մենք հոգնել էինք նրա մասին քսան տարի հոգ տանելուց, և նա շատ ճարպ ուներ՝ նա ճարպացել էր, ուստի մենք ուզում էինք մորթել նրան և ուզում էինք նրան բաժանել մեր երեխաների հետ, բայց նա փախավ մեզանից»։ Նա ասաց. «Լավ, ապա պարզապես վաճառեք այն ինձ»։ Նրանք պատասխանեցին. «Օ՜, ձեզ նա պետք չէ, բայց ուղտը բավարար է որպես «նվեր» նրա համար»։ Մարգարեն ասաց. «Լավ, եթե այն ինձ է պատկանում, ապա լավ վերաբերվեք դրան, մինչև որ մահանա»։ Այդ ժամանակ մուսուլմաններն ասացին. «Ո՛վ Ալլահի առաքյալ, մենք ավելի շատ իրավունք ունենք քեզ խոնարհվել, քան կենդանիներին»։ Նա ասաց. «Ոչ մի արարած իրավունք չունի մեկ այլ արարածի խոնարհվել: Եթե դա թույլատրելի լիներ, ապա կանանց թույլատրվում էր խոնարհվել իրենց ամուսինների առաջ»:

Hadith

Imam Darimi : 18

حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ

Յաալան մեզ պատմեց Ջաբիր բին Աբդուլլահից, թող Ալլահը գոհ լինի իրենից, որն ասաց. «Մենք վերադարձանք ճանապարհորդությունից Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) հետ։ Մենք հասանք Բանու Նաջջարի մի գյուղ, և հանկարծ մի ուղտ խոչընդոտեց բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում էին մտնել այգի։ Այս մասին տեղեկացվեց Ալլահի առաքյալին (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան), ուստի նա գնաց նրա մոտ և կանչեց ուղտին։ Ուղտը մոտեցավ և շրթունքները դրեց գետնին, մինչև ծնկի իջավ նրա առջև։ Ապա նա ասաց. «Բեր պարան», ապա կապեց այն պարանով և վերադարձրեց տիրոջը։ Հետո նա հետ նայեց և ասաց. «Երկնքում և երկրում ոչ ոք չկա, որ չգիտի, որ ես Ամենակարող Ալլահի առաքյալն եմ, բացի անհնազանդներից՝ ջիներից և մարդկանցից»։

Hadith

Imam Darimi : 19

أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى

Ալ-Հաջջաջ բին Մինհալը մեզ պատմել է Համմադ բին Սալամայից՝ Ֆարկադ Աս-Սաբախիից, Սաիդ բին Ջուբեյրից՝ Իբն Աբբասից (թող Ալլահը գոհ լինի իրենից), որ մի կին եկել է Ալլահի առաքյալի (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) մոտ իր որդու հետ և ասել. «Օ՜, Ալլահի առաքյալ, իմ որդուն ջինի կողմից է բռնվել։ Նա միշտ մտնում է մեզ մոտ, երբ մենք ճաշում և ընթրում ենք և վիրավորում է մեզ»։ Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրան) աղոթել է նրա համար։ Ապա նա փսխել է, և նրա բերանից ինչ-որ սև բան՝ լակոտի նման, դուրս է եկել ու հեռացել։

Hadith

Imam Darimi : 20

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ

Մեզ [Մուհամմադ բին Սաիդ] պատմվեց, որ [Յահյա բին Աբու Բաքր Ալ Աբդին] մեզ պատմել է [Իբրահիմ բին Թահմանից] [Սիմակից] [Ջաբիր բին Սամուրայից] Ռադլիյալլահուանհուից, որ նա ասել է. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն նրա վրա) ասել է. «Ես իսկապես գիտեմ, որ Մեքքայում կա մի քար, որը ողջունում էր ինձ նախքան իմ ուղարկվելը: Իսկապես, ես հիմա իսկապես գիտեմ դա»:

Hadith Corroboration (5)