Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
Nodeems hien eis [Muhammad bin Yusuf] vum [Sufyan] vum [Al A'masy] vum [Abu Wa`il] vum [Abdullah] erzielt huet, sot hien: E Mann koum zum Gesandte vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam a sot: O Gesandte vu Gott, gëtt iergendeen fir déi schlecht Dote bestrooft, déi hien an der Period vun Ignoranz gemaach huet? Den Apostel huet geäntwert: Wien sech während senger islamescher Period gutt beholl huet, gouf net fir seng schlecht Dote während der Period vun Ignoranz bestrooft, awer wien sech schlecht - béis - während senger islamescher Period beholl huet, gouf - fir seng Sënne - bestrooft, egal ob an der Vergaangenheet oder an der Zukunft.
Hadith
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
Et gouf eis [Al Walid bin An Nadlr Ar Ramli] vum [Masarrah bin Ma'bad] - vum Bani Al Harith bin Abu Al Haram vum Lakhmin - vum [Al Wadliin] gemellt, datt e Mann beim Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam koum a gesot huet: O Messenger vu Gott, mir ware fréier en ignorant Vollek, dat Gëtzendénger ugebueden huet an eis Kanner ëmbruecht huet, deemools hate mir Kanner, déi frou waren, wann ech hie geruff hunn. Enges Daags hunn ech hie geruff an hien huet direkt geäntwert a mir nogaangen. Wéi ech bei engem Familljebuer ukomm sinn, hunn ech direkt seng Hand gegraff an hien an de Buer gehäit, dat war d'Enn vu menger Zäit mat him. Hien huet geruff 'O mäi Papp, O mäi Papp'. De Messenger vu Gott huet gekrasch, bis seng Tréinen gefloss sinn. Dunn huet een, deen beim Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam souz, zum Mann gesot: Du hues Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam traureg gemaach. De Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam sot zum Mann: Loosst hien a Rou, well hie wollt iwwer eppes Wichteges froen, mat deem hie konfrontéiert war. Dunn sot den Apostel zum Mann: Widderhuelt Är Geschicht nach eng Kéier. Dunn huet hien d'Geschicht widderholl an den Apostel huet nach eng Kéier gekrasch, bis seng Tréinen gefloss sinn a säi Baart naass gemaach hunn. Dunn sot hien: Allah subhanahu wata'ala huet d'Sënne geläscht, déi si während der Period vun der Ignoranz begaange hunn. Fänkt dofir Är Handlungen mat engem neie proppere Blat un.
Hadith
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
Den [Harun bin Mu`awiyah] huet eis vum [Ibrahim bin Sulaiman Al Mu`addib] vun [Al A'mash] vun [Mujahid] informéiert, [mäi fréiere Sklav] huet mir erzielt; datt seng Famill e Behälter mat Kéis a Mëllech uvertraut huet, fir hire Götter ze offréieren, sot hien; meng Famill huet mir verbueden, Kéis ze iessen, well ech Angscht virun dëse Götter hat; dann koum en Hond, huet de Kéis giess an d'Mëllech gedronk an op d'Statuen gepisst, nämlech d'Statuen vum Iqaf an Nailah. Den Harun sot: An den Deeg vun der Ignoranz, wann e Mann reese wollt, huet hie véier Steng geholl, dräi dovun waren fir den Dëppen - Kessel/Gefäs - ze ënnerstëtzen/opzehalen an de véierte war fir hien ze bieden, säin Hond ze trainéieren a säi Kand ëmzebréngen.
Hadith
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
Et gouf eis [Mujahid bin Musa] erzielt, datt [Raihan Ibnu Sa'id As Sami] eis ['Abbad Ibnu Mansur] vum [Abu Raja' erzielt huet: An den Deeg vun der Ignoranz, wa mir e gudde Steen fonnt hunn, hu mir en ugebiet, a wa mir keen gudde fonnt hunn, hu mir Sand gesammelt. Dann hu mir e Shafi-Kamel bruecht, a wa de Kamel drop souz, hu mir seng Mëllech ausgedréckt, fir de Sandkoup ze bewässeren, deen mir gesammelt haten, an dann hu mir de Sandkoup ugebiet, soulaang mir op där Plaz gelieft hunn. Den Abu Muhammad sot: Shafi-Kamele si Kamele mat vill Mëllech.
Hadith
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
Huet eis [Al Hasan bin Ar Rabi'] gesot, huet eis [Abul Ahwash] vum [Al A'masy] vum [Abu Salih] gesot, hie sot; [De Ka'ab] sot; Mir hunn et geschriwwen fonnt: Muhammad Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam, hie war net haart a senger Ried, net haart am Charakter, huet net haart geschwat wann hien um Maart war, huet kee Béist mat Béisem vergelt, mä huet geäntwert andeems hien verzeiht a verzeiht huet, säi Vollek ware Leit, déi ëmmer tahmid - Allah gelueft - bertakbir - Allah verherrlecht - op all héijer Plaz/Kloterplaz oder Krich gemaach hunn, si hunn Allah Subhanahu wa Ta'ala an all Haus gelueft, Sarongen an hire Mëtteldeeler gedroen, bei all Member vun hirer Wäschung d'Wablutioun gemaach, hire Ruff zum Gebied gëtt um Himmel héieren, hire Schaf am Krich ass wéi hire Schaf beim Gebied, hir Stëmmen - beim Liese vum Koran an dem Maken vum Dhikr - si wéi de Gebrill vu Bienen, säi Gebuertsplaz ass zu Mekka a säin Auswanderungsplaz ass zu Thaabah - Medina - a säi Kinnekräich ass zu Sham.
Hadith
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
Huet eis gesot [Abdullah bin Salih] huet mir gesot [Al Laits] huet mir gesot [Khalid Ibnu Yazid] vum [Sa'id Ibn Abu Hilal] vum [Hilal bin Usamah] vum ['Atha' bin Yasar] vum [Ibn Salam], datt hie gesot huet; mir hunn de Charakter vum Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam 'Wierklech Mir hunn dech als Zeien, Giewer vu gudder Noriicht an als Warner geschéckt', deen dem Ummi hëlleft, du bass Mäi Dénger Mäi Messenger, ech hunn hien Al Mutawakkil genannt, seng Ried war net haart a säin Temperament war net haart, hien huet net um Maart geruff an huet kee Béist fir Béist vergelt, awer andeems mir him verzeien hunn, hunn mir eng Relioun riicht gemaach, déi vum Zeienausso ofgewichen ass, datt et kee Gott gëtt. huet d'Recht nieft Allah Subhanahu wa Ta'ala ugebetet ze ginn, mat dësem Zeienausso kënne mir blann Aen, daaf Oueren an zou Häerzer opmaachen. ['Atha` bin Yasar] sot; Den [Abu waqid Al Laitsi] huet mir gesot, datt hien [de Ka'ab] och héieren huet, wat den Ibn Salam gesot huet.
Hadith
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
Huet eis [Zaid bin Yusuf] gesot, huet eis [Abu 'Awanah] vum [Abdul Malik bin Umair] vum [Dzakwan Abu Salih] vum [Ka'ab] gesot, datt am éischte Paragraf geschriwwe steet; Muhammad ass de Bote vum Allah Subhanahu wa Ta'ala, a Mäi gewielten Dénger, seng Ried ass net haart, säin Temperament ass net haart, hie schwätzt net haart um Maartplaz, hie vergelt kee Béist mat Béisen, mä äntwert mat Verzeiung a Verzeiung, säi Gebuertshaus ass zu Mekka a säin Auswanderungsplaz ass zu Thaibah a säi Kinnekräich/Muecht ass zu Sham. An am zweete Paragraf steet geschriwwen, Muhammad ass de Messenger vun Allah Subhanahu wa Ta'ala, säi Vollek ass de Mënsch, deen Allah ëmmer fir all seng Herrlechkeet lueft, d'Observateure vun der Sonn - fir d'Zäit vum Gebied ze kennen - maachen d'Gebied wann d'Zäit kënnt, och wann se op enger dreckiger Plaz sinn, e Sarong an der Mëtt droen, all Deeler vun hirer Wäschung wäschen, an hir Stëmmen an der Nuecht an der Loft héieren wéi de Gebrill vu Bienen - wéinst hirer Beharrlechkeet beim Ubieden a beim Gejäiz.
Hadith
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
Huet eis [Mujahid biun Musa] gesot, huet eis [Ma'n ibn 'Isa] gesot, huet eis [Mu'awiyah bin Salih] vum [Abu Farwah] vum [Ibn 'Abbas] Radliyallahu'anhu gesot, datt hien de Ka'ab Al Ahbar gefrot huet: "Wéi fannt Dir de Charakter vum Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam an der Tora?", huet de [Ka'ab] geäntwert; mir hunn erausfonnt, datt de Muhammad bin Abdullah zu Mekka gebuer gouf, op Thaabah oder Medina ausgewandert ass, säi Kinnekräich a Syrien ass, hien ass kee grausame Mënsch, hie mécht kee Kaméidi um Maart, hie bezilt kee Béist fir Béist, mä verzeit a verzeit, säi Vollek lueft hien ëmmer. Si luewen Allah Subhanahu wa Ta'ala, egal ob a gudden oder schlechten Zäiten, si verherrlechen Allah Subhanahu wa Ta'ala ëmmer bei all Victoire, si wäschen hir Wäschungsmemberen, droen Sarongen an hirem Mëtteldeel, si stellen sech am Gebied op, wéi wann se am Krich marschéieren, hir Stëmmen an hire Moscheeën sinn wéi d'Gebrëller vu Bienen, d'Stëmm vun hirem Mu`dzin kann um Himmel héieren ginn.
Hadith
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
Huet eis [Haiwah bin Syuraih] gesot, huet eis [Baqiyyah bin Al Walid Al Maitami] gesot, huet eis [Buhair bin Sa'ad] vum [Khalid bin Ma'dan] vum [Jubair bin Nufair Al Hadlrami] gesot; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sot: 'Et ass e Bot bei iech komm, deen weder schwaach nach faul ass, -geschéckt fir- onvirsiichteg Häerzer z'erwächen, zougemaach Aen opzemaachen an daaf Oueren ze héieren, kromm Zongen riicht ze maachen, sou datt gesot gëtt: Et gëtt kee Gott, deen d'Recht huet ugebetet ze ginn, ausser Allah Subhanahu wa Ta'ala eleng.
Hadith
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
Huet eis [Muhammad bin Yazid Al Hizami] gesot, datt hien eis [Ishaq bin Sulaiman] vun ['Amr bin Abu Qais] vun ['Atha` gesot huet: "Ee vun de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam hat hien gebraucht. Hie goung mat him, bis hien an d'Haus erakoum an ee vu senge Féiss dobannen an deen aneren dobausse war. Et war, wéi wann de Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam mat engem Mann géif schwätzen. Duerno huet hien sech ëmgedréint a mam Frënd gesot: "Wësst Dir, mat wiem ech geschwat hunn? Hie war en Engel, deen ech nach ni virdru gesinn hat." Den Engel huet säi Här ëm d'Erlaabnes gefrot, mir ze begréissen. Allah seet: "Tatsächlech sinn mir bei Iech komm oder hunn de Koran als Entscheedungsrecht an den As Sakinah als Gedold an den Al Furqon als Guide erofgeschéckt."
Hadith
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
Huet eis [de Mujahid bin Musa] erzielt, huet eis [de Raihan Ibnu Sa'id] erzielt, huet eis ['Abbad Ibnu Mansur] vun [Ayyub] vun [Abu Qilabah] vun ['Athiyah] erzielt, datt hien [de Rabi'ah Al Jurasyi] héieren huet soen; De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam gouf bruecht an et gouf zu him gesot: Loos w.e.g. deng Aen schlofen, deng Oueren héieren an däin Häerz denken. Hie sot: dann gesinn meng Aen, meng Oueren héieren a mäin Häerz denkt. Hie sot; Ech hunn d'Informatioun kritt 'Et gëtt en Här, deen en Haus baut, dann e Banquet organiséiert, dann schéckt hien een fir op de Banquet anzelaaden, wien op de Ruff vum Ruffer reagéiert an an d'Haus kënnt an d'Iessen ësst, den Här wäert mat him zefridden sinn. Op der anerer Säit, wien net op de Ruff vum Ruffer reagéiert an net an d'Haus kënnt an d'Iessen net ësst, dann wäert de Meeschter rosen op hie sinn. Dunn huet hien gesot: De Meeschter ass Allah Subhanahu Wa Ta'ala, de Ruffer ass Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam, d'Haus ass den Islam, an d'Iessen ass den Himmel.
Hadith
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
Huet eis [Al Hasan bin 'Ali] informéiert, huet eis [Abu Usamah] vum [Ja'far bin Maimun At Tamimi] vum [Abu Uthman An Nahdi] erzielt, datt de Messenger vun Allah (sallallahu 'alaihi wasallam) op Batha` gaangen ass an mat him den Ibn Mas'ud Radliyallahu'anhu, dann ass de Messenger vun Allah (sallallahu 'alaihi wasallam) mam Ibn Mas'ud Radliyallahu'anhu op Batha` gaangen, dann huet hien sech beim Ibn Mas'ud gesat an eng Rei fir hie gemaach. Dann huet hien gesot: Verléisst dës Plaz ni, well e puer Männer wäerten Iech begéinen an Dir wäert net mat hinne schwätzen, a si wäerten net mat Iech schwätzen. Dann huet de Messenger vun Allah (sallallahu 'alaihi wasallam) seng Rees weidergefouert, wou hie wollt. Dann koumen si bei d'Linn a si sinn net iwwergaangen, dann sinn si beim Messenger vun Allah (sallallahu 'alaihi wasallam) gaangen. Bis hien um Enn vun der Nuecht bei mech koum a schlofe gaangen ass, andeems hien mäin Oberschenkel als Këssen benotzt huet, an wann hien geschlof huet, konnt hien säin Otem héieren. Wéi de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam op mengem Oberschenkel geschlof huet, koumen Männer mat schéine Gesiichter a wäisse Kleeder. Seufz, wéi schéin si sinn! Sou datt eng Grupp vun hinnen um Kapp vum Prophéit sallallaahu 'alaihi wasallam souz an eng aner Grupp nieft eis a si soten zueneen: Mir haten nach ni e Knecht, deem sou e Kaddo ginn ass wéi dat, wat dem Prophéit sallallaahu 'alaihi wasallam ginn ass. Dës Persoun hir Aen schlofen, awer säin Häerz ass waakreg, erzielt him eng Parabel. Gutt, hien ass wéi e Meeschter, deen e Palais baut, dann e Plat mécht an dann d'Leit invitéiert ze iessen an ze drénken, dann klammen d'Leit an den Himmel op. Dunn ass de Messenger vu Gott (Fridden a Segen vun Gott sief mat him) erwächt a sot zu mir: Weess du wien si sinn? Dunn hunn ech geäntwert: Allah Subhanahu wa Ta'ala a Säi Prophéit wëssen et besser. Dunn sot hien: si sinn Engelen. Dunn sot hien nach eng Kéier: wësst Dir wat d'Analogie ass? Ech sot Allah Subhanahu wa Ta'ala a Säi Messenger, deen et besser wousst, huet geäntwert: Den Ar-Rahman huet den Himmel gebaut, dann huet hien seng Dénger zu sech geruff -invitéiert-, wien akzeptéiert, kënnt an den Himmel an wien refuséiert, dann wäert hie bestrofen a folteren.
Hadith
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
Huet eis [Nu'aim bin Hammad] erzielt, huet eis [Baqiyyah] vum [Bahir] vum [Khalid bin Ma'dan] erzielt, huet eis ['Abdur Rahman bin 'Amr As Sulami] vum ['Utbah bin 'Abd As Sulami] erzielt, datt hien hinnen erzielt huet, an hie war ee vun de Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam, datt e Mann de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam gefrot huet: Wéi war den Ufank vun Ärem Liewen, O Messenger vu Gott? Hien huet geäntwert: Meng Pflegemamm war deemools eng Fra vu Bani Sa'd bin Bakr. Deemools hunn ech an en anert klengt Kand aus deem Stamm Véi gehied. Well mir keng Proviant matbruecht hunn, hunn ech mäi Frënd gefrot: O mäi Brudder, gitt heem a frot eis Mamm no Proviant. Dunn ass mäi Brudder fortgaang an ech war eleng bliwwen, fir op d'Véi opzepassen. Op eemol koumen zwee wäiss Vigel wéi Adler, ee vun hinnen huet zum aneren gesot: Ass et wierklech hien? En aneren huet geäntwert; jo! Dann hunn si mech allebéid ëmginn a mech gezunn a mech ausgebreet, dann hunn si mäi Bauch opgeschnidden, dann hunn si mäin Häerz erausgeholl, et opgeschnidden an zwou schwaarz Klumpen erausgeholl. Dann sot ee vun deenen zwee zu sengem Frënd: "Gëff mir Schnéiwaasser an dann wäscht hie mäi Bauch domat." Dann sot hien nach eng Kéier: "Gëff mir killt Waasser." An hien huet mäin Häerz gewäsch. Dann sot hien: "Gëff mir As Sakinah - Rou-!" Dann huet hien et a mäin Häerz gestridden. Dann sot ee vun hinnen zu sengem Frënd: "Näht hien!" Dann huet hien et genäht an hien huet et mam Khatam Nubuwah - Deckel vun de Prophéiten - markéiert. Dann sot ee vun hinnen zu sengem Frënd: "Setzt hien op eng Wo an setzt dausend vu senge Leit op eng Wo." Dann sot de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: "Deemools hunn ech dausend Leit iwwer mir gesinn, dofir hat ech Angscht, datt e puer vun hinne op mech falen." Dann sot de Mann nach eng Kéier: "Wann säi Vollek mat him gewien géif, wier hie sécherlech méi schwéier wéi säi Vollek," an dann hunn si mech allebéid verlooss. De Messenger vu Gott (Fridden a Segen vun Gott sief mat him) sot: Ech hat ganz Angscht, dofir sinn ech bei meng Mamm gerannt an hunn hir erzielt, wat mat mir geschitt war. Si war besuergt, datt mir eppes kéint geschéien, dofir sot si: Ech sichen Zuflucht bei Allah Subhanahu wa Ta'ala fir dech. Dann huet hien säi Reitdéier virbereet fir ze goen an huet mech op e Kamel gesat a war hannert mir geridden, bis mir bei menger Mamm ukomm sinn. Dann huet hien zu hir gesot: Ech hunn dem Vertrauen an der Laascht erfëllt, déi mir opgeluecht gouf. Dann huet hien hir erzielt, wat mat mir geschitt war. Mä dat huet hien net opgeregt, tatsächlech huet meng Mamm geäntwert: Tatsächlech hunn ech hien gesinn, wéi hien grad aus mengem Schouss koum, nämlech d'Liicht, dat den Troun vu Syrien beliicht.
Hadith
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
Huet eis [Abdullah bin Imran] gesot, huet eis [Abu Daud] gesot, huet eis [Ja'far bin Utsman Al Qurasyi] vum [Uthman bin Urwah bin Az Zubair] vum [Säi Papp] vum [Abu Dzar Al Ghifari] Radliyallahu'anhu, sot hien; Ech hunn gefrot, O Messenger vu Gott, wéi kënnt Dir sécher sinn, datt Dir e Prophet sidd? De Prophet huet geäntwert: O Abu Dzar, zwee Engelen koumen bei mech, wéi ech an engem Dall zu Mekka war. Ee vun hinnen kënnt op d'Äerd erof an deen aneren ass tëscht Himmel an Äerd. Ee vun hinne sot zu sengem Frënd: Ass et wierklech hien? Dann huet säi Frënd geäntwert: jo! Dann sot hien nach eng Kéier: dann weit hien mat engem, dann ginn ech mat zéng Leit gewien an ech sinn méi schwéier wéi si. Dann sot hien nach eng Kéier: 'Wieg hien mat honnert Leit', also gouf ech gewien an ech war méi schwéier wéi si. Dann sot hien nach eng Kéier: 'Dann weit dech mat dausend Leit', dann gouf ech gewien an ech war méi schwéier wéi si. Zu där Zäit hunn ech geduecht, wéi wann se sech géigesäiteg gedréckt hätten, well d'Wo ze schmuel war, dunn sot ee vun den zwee Engelen zu sengem Frënd: Och wann hie mat all senge Leit gewien géif ginn, wier hie ëmmer nach méi schwéier wéi si.
Hadith
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
Huet eis [Ismail bin Khalil] gesot, huet eis [Ali bin Mushir] gesot, huet eis [Al A'masy] vum [Abu Salih] gesot: De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam huet si eemol geruff: O Leit, wierklech, ech sinn e Barmhäerzegkeet an e Guide.
Hadith
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
Huet eis [Muhammad bin Tharif] erzielt, huet eis [Muhammad bin Fudlail] erzielt, huet eis [Abu Hayyan] vun ['Atha`] vun [Ibn Umar] Radliyallahu'anhu gesot, hien huet gesot: Wéi mir mam Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam op enger Rees waren, hu mir engem Beduinen-Arab begéint an nodeems mir op hie zougaange sinn, sot de Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam zu him: Wou gees du hin? De Beduinen-Arab huet geäntwert: Ech wëll meng Famill treffen. Dunn huet den Apostel gesot: Wëllt Dir eppes Gutes? Hien huet geäntwert: Wat ass Guttheet? De Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sot: nämlech, Dir bezeit, datt et kee Gott gëtt, dat et wäert ass, ugebetet ze ginn, ausser Allah Subhanahu wa Ta'ala, an Dir bezeit, datt Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam säi Knecht a Messenger ass. De Beduinen-Arab huet gesot: wien kann dann d'Wourecht vun deem beweisen, wat Dir gesot hutt? De Prophéit huet geäntwert: De Salamah-Bam, sou huet de Prophéit hien geruff, wéi de Bam um Rand vum Hiwwel stoung, dann ass de Bam dem Prophéit sallallaahu 'alaihi wasallam méi no komm, andeems hien d'Äerd gespléckt huet, bis de Bam virum Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam koum. Den Apostel huet hien dräimol gefrot, auszesoen. Hien huet och dräimol ausgesot, wéi de Prophéit sallallaahu 'alaihi wasallam gesot huet, an dann ass de Bam zréck op d'Plaz gaangen, wou e gewuess ass. De Beduinen-Araber ass zu sengem Vollek zréckgaangen a sot: Wa si mir follegen, da bréngen ech si fir de Kinnek ze treffen - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-, soss ginn ech zréck beim Kinnek a bleiwen bei him.
Hadith
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
Den Ubaidullah bin Musa huet eis vum Isa bin Abdul Malik vum Abu Az Zubair vu Jabir (Mee Allah mat him zefridden sinn) bericht, deen gesot huet: Ech sinn mam Messenger vu Gott (Fridden a Segen vun Allah sinn mat him) op eng Rees gaangen, an ëmmer wann hie sech erleichtere wollt, huet hie sech verstoppt, sou datt hie net ze gesi war. Mir waren an engem grousse Feld ouni Beem oder Zeeche vu Liewen, an hie sot: O Jabir, huel e bësse Waasser mat dengem Schiff, a loosst eis eis Rees weiderféieren. De Jabir sot: Mir hunn eis Rees weidergefouert, bis mir net méi ze gesi waren. Op eemol sinn zwéi Beem opgedaucht, véier Ellen vuneneen ewech. Hie sot: Gitt w.e.g. bei dee Bam a schwätzt mat him, hie wäert äntweren, also sot him: Gitt bei de Bam nieft dir, fir datt ech hannert iech zwee sëtze kann. De Bam ass bei säi Begleeder, de Bam nieft him, gaangen, an de Messenger vu Gott (Fridden a Segen vun Allah sinn mat him) huet sech hannert hinnen gesat, an dann sinn déi zwéi Beem op hir Plazen zréckgaangen. Duerno si mir op eis Päerd geklommen, an et war wéi wann iwwer eis e Vugel géif ginn, deen eis bedeckt hätt. Dunn huet eng Fra an hiert Puppelchen de Messenger vu Gott, sallallaahu 'alaihi wasallam, ofgefaangen. Hie sot: "O Messenger vu Gott, mäi Kand gëtt tatsächlech dräimol am Dag vum Däiwel gestéiert." De Jabir sot: "Dunn huet de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam de Puppelchen geholl an et viru säi Gefier geluecht, an dann gesot: "Gitt fort, O Feind vu Gott! Ech sinn de Messenger vu Gott." Den Apostel sot dat dräimol. Dunn huet hien et der Fra zréckginn. Wéi mir vun eiser Rees zréckkoumen, si mir laanscht den urspréngleche Wee gefuer, an eng Fra an hiert Kand hunn eis mat zwee Schof ofgefaangen, déi si gehäit huet. Dunn sot hien: "O Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam, akzeptéiert w.e.g. dëst Kaddo vu mir, fir Dem Een, deen dech wierklech geschéckt huet, den Däiwel wäert net méi kommen." Hie sot: "Huelt een a gitt him dat anert zréck." Dunn hu mir eis Rees weidergefouert an d'Vullen schéngen eis ze schützen, op eemol ass e Kamell fortgelaf, awer wéi et zwou Beembëscher erreecht huet, huet et sech direkt verbeugt a sech geheit an de Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam huet et gefaangen. De Messenger huet d'Leit gefrot: 'Kommt heiher, O Leit, wiem gehéiert dëst Kamell?' Dunn hunn e puer jonk Männer vun den Ansar geäntwert: 'Et ass eist, O Messenger vu Gott', huet hien gefrot: 'Wat ass falsch mat him?' Si hunn geäntwert: 'Mir sinn et zënter zwanzeg Joer midd, eis ëm hien ze këmmeren an et huet vill Fett zougeholl - et ass fett ginn - dofir wollte mir et schluechten an et ënner eise Kanner deelen, awer et ass virun eis fortgelaf. Hie sot: 'Okay, dann verkaaft et mir.' Si hunn geäntwert: 'Oh, net néideg, Är Majestéit, awer et ass genuch als Kaddo fir Är Majestéit.' De Prophet sot: 'Okay, wann et mäin ass, da behandelt et gutt, bis säin Doud kënnt.' Zu där Zäit hunn d'Muslime gesot; O Messenger vu Gott, mir hunn méi Recht eis virum Kinnek vun den Déieren ze knien, hien huet gesot: Et ass net richteg fir eng -Kreatur - sech virun enger anerer -Kreatur ze knien, wann dat erlaabt wier, da wieren d'Fraen erlaabt sech virun hire Männer ze knien.
Hadith
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
Huet eis [Ya'la] erzielt huet [Al Ajlah] vum [Adz Dzayyal bin Harmalah] vum [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu'anhu, sot hien; mir sinn zréck vun enger Rees mam Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam. Bis mir an engem Duerf zu Bani Najjar ukomm sinn, huet op eemol e Kamell jiddereen blockéiert, deen an d'Plantatioun wollt eran. Dëst gouf dem Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam gemellt, also ass hien bei hie gaangen an huet de Kamell geruff. De Kamell koum a setzt seng Lëpsen op d'Äerd, bis en seng Knéien virun him gebéit huet. Dann sot hien: Bréng mir e Seel, dann huet hien et mam Seel gebonnen an et sengem Besëtzer zréckginn. Dann huet hien zeréckgekuckt a gesot: Keen tëscht Himmel an Äerd, deen net weess, datt ech wierklech de Messenger vun Allah subhanahu wa ta'ala sinn, ausser déi, déi ongehorsam sinn; vum Djinn an de Mënschen.
Hadith
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
Et gouf eis [Al Hajjaj bin Minhal] gemellt, datt hien eis [Hammad bin Salamah] vum [Farqad As Sabakhi] vum [Sa'id bin Jubair] vum [Ibn Abbas] Radliyallahu'anhu erzielt huet, datt eng Fra komm ass, fir hiert Kand bei de Profeten (frid a seng Fra) ze bréngen, a gesot huet: 'O Profeten (frid a seng Fra), mäi Kand war vun engem Djinn besat, de Genie kënnt ëmmer eran, wa mir Mëttegiessen an Owesiessen. Hie schwätzt mat eis a schwätzt schlecht iwwer eis.' Dann huet de Profeten (frid a seng Fra) fir hie gebiet. Dann huet hien iwelzeg gemaach an eppes - wéi e schwaarze Welpen - koum aus sengem Mond eraus an ass dann fortgaang.
Hadith
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
Huet eis gesot [Muhammad bin Sa'id] huet eis gesot [Yahya bin Abu Bakr Al 'Abdi] vum [Ibrahim bin Thahman] vum [Simak] vum [Jabir bin Samurah] Radliyallahu'anhu, sot hien; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sot: 'Ech weess wierklech, datt et e Steen zu Mekka gëtt, mat deem hie mech begréisst huet, ier ech geschéckt gouf. Wierklech, ech weess et elo wierklech'.
