Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
[Muhammad bin Yusuf] sagði okkur frá [Sufyan] frá [Al A'mash] frá [Abu Wa'il] frá [Abdullah], hann sagði: Maður kom til sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og sagði: Ó, sendiboði Allahs, verður maður refsað fyrir slæm verk sem hann framdi á tímum fyrir íslam? Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) svaraði: Sá sem hegðar sér vel á tímum íslams verður ekki refsað fyrir slæm verk sem hann framdi á tímum fyrir íslam, en sá sem hegðar sér illa á tímum íslams verður refsað fyrir fyrri og framtíðarsyndir sínar.
Hadith
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
Al-Walid bin An-Nadlr Ar-Ramli sagði okkur frá Masarrah bin Ma'bad - frá Bani Al-Harith bin Abu Al-Haram frá Lakhmin - frá Al-Wadliin að maður kom til spámannsins (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og sagði: Ó, sendiboði Allahs, við vorum fólk fáfræðinnar, skurðgoðadýrkendur og við drápum börnin okkar. Á þeim tíma áttum við son sem var ánægður þegar ég kallaði á hann. Dag einn kallaði ég á hann og hann svaraði strax og fylgdi mér. Þegar ég kom að fjölskyldubrunni hélt ég strax í hönd hans og dýfði honum í brunninn og þar með lauk sambandi mínu við hann. Hann kallaði: „Ó, faðir minn, ó, faðir minn.“ Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) grét þar til augu hans fylltust tárum. Þá sagði einhver sem sat hjá Sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) við manninn: Þú hefur gert Sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) dapur. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) sagði við manninn: Láttu hann í friði því hann spurði um eitthvað mikilvægt sem hann stóð frammi fyrir. Þá sagði Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) við manninn: Endurtaktu sögu þína aftur. Hann endurtók sögu sína og Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) grét aftur þar til tárin runnu og vættu skegg hans. Þá sagði hann: Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hefur afmáð syndirnar sem drýgðar voru á tímum fáfræðinnar, svo byrjaðu verk þín með hreint blað.
Hadith
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
Hefur upplýst okkur [Harun bin Mu`awiyah] frá [Ibrahim bin Sulaiman Al Mu`addib] frá [Al A'masy] frá [Mujahid], [fyrrverandi þræll minn] sagði mér; að fjölskylda hans skildi eftir ílát með osti og mjólk til að færa guðum sínum, sagði hann; fjölskylda mín bannaði mér að borða ost af ótta við guðina; þá kom hundur, borðaði ost og drakk mjólk og pissaði á stytturnar, það er að segja stytturnar af Iqaf og Nailah. Harun sagði: á dögum Jahiliyyah, þegar maður vildi ferðast, tók hann með fjóra steina, þrír þeirra voru notaðir til að styðja priuk - pottinn/ílátið- og sá fjórði var fyrir hann til að tilbiðja, þjálfa hundinn sinn og drepa son sinn.
Hadith
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
[Mujahid bin Musa] sagði okkur [Raihan Ibn Sa'id As Sami] sagði okkur ['Abbad Ibn Mansur] frá [Abu Raja`], hann sagði: Á tímum fáfræðinnar, þegar við fundum góðan stein, þá tilbáðum við hann, og þegar við fundum engan góðan, þá söfnuðum við sandi. Þá komum við með hreina úlfalda, og þegar hann var á bakinu, mjólkuðum við hann til að vökva sandhrúguna sem við höfðum safnað, síðan tilbáðum við sandhrúguna svo lengi sem við dvöldum á þeim stað. Abu Muhammad sagði: Hrein úlfaldi er úlfaldi sem gefur frá sér mikla mjólk.
Hadith
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
[Al Hasan bin Ar Rabi'] sagði okkur [Abul Ahwash] frá [Al A'masy] frá [Abu Salih], hann sagði; [Ka'ab] sagði; við fundum ritað: Múhameð, sendiboði Allahs, megi Allah blessa hann og veita honum frið, var ekki harður í tali, ekki harður í eðli sínu, ekki hávær á markaðnum, launaði ekki illt með illu, heldur brást við því með því að fyrirgefa og náða, fylgjendur hans voru fólk sem lofaði alltaf Allah - lofaði Allah - vegsamaði Allah - á hverjum hæð / klifri eða stríði, þeir lofuðu Allah Subhanahu wa Ta'ala í hverju húsi, báru sarong á miðjunni, framkvæmdu þvott á hverjum hluta þvottar sinnar, bænakall þeirra heyrðist á himninum, raðir þeirra í stríði voru eins og raðir þeirra í bæn, raddir þeirra - þegar þeir lesa Kóraninn og muna - voru eins og suð býflugna, fæðingarstaður hans var í Mekka og staður hans til að fara í vígslu var í Thaabah - Medína - og ríki hans var í Sham.
Hadith
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
[Abdullah bin Salih] sagði okkur [Al Laith] sagði mér [Khalid Ibn Yazid] sagði mér [Sa'id Ibn Abu Hilal] frá [Hilal bin Usamah] frá ['Atha' bin Yasar] frá [Ibn Salam], að hann sagði; við fundum eðli sendiboða Allahs sallallaahu 'alaihi wasallam 'Sannarlega höfum við sent þig sem vitni, boðbera gleðitíðinda og viðvarana', sem hjálpar ólærðum, þú ert þjónn minn, sendiboði minn, ég nefndi hann Al Mutawakkil, málfar hans var ekki hart og eðli hans var ekki hart, hann hrópaði ekki á markaðnum og launaði ekki illt með illu, heldur fyrirgafum honum þar til við leiðréttum trúarbrögðin sem víkuðu frá þeim vitnisburði að enginn guð er verðugur tilbeiðslu nema Allah Subhanahu wa Ta'ala, með þessum vitnisburði getum við opnað blind augu, dauf eyru og lokuð hjörtu. ['Atha` bin Yasar] sagði; [Abu Waqid Al Laithi] sagði mér að hann hefði einnig heyrt [Ka'ab] segja það sem Ibn Salam sagði.
Hadith
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
Það var sagt okkur [Zaid bin Yusuf] að [Abu 'Awanah] væri frá [Abdul Malik bin Umair] frá [Dhaqwan Abu Salih] frá [Ka'ab] að í fyrstu málsgreininni standi ritað; Múhameð er sendiboði Allahs Subhanahu wa Ta'ala og minn útvaldi þjónn, mál hans er ekki hörð, skap hans er ekki hart, hann talar ekki hátt á markaðnum, hann gjaldar ekki illt með illu heldur gjaldar það með fyrirgefningu og náðun, fæðingarstaður hans er Mekka og búferlastaður hans er Taibah og ríki/vald hans er í Sham. Og í annarri málsgreininni stendur skrifað: Múhameð er sendiboði Allahs, Subhanahu wa Ta'ala, fólk hans er fólk sem lofar Allah alltaf fyrir alla hans dýrð, sólarvottar - að vita tíma bænarinnar - framkvæma bænir þegar þær eru tímasettar, jafnvel þótt þær séu á óhreinum stað, klæðast sarong á miðhlutanum, þvo þvottinn á öllum útlimum þvottarins, og raddir þeirra á nóttunni heyrast í loftinu eins og öskur býflugna - vegna þrautseigju þeirra í tilbeiðslu og gráti-.
Hadith
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
Okkur [Mujahid bin Musa] var sagt frá því að [Ma'n ibn 'Isa] hefði sagt okkur [Mu'awiyah ibn Salih] frá [Abu Farwah] frá [Ibn 'Abbas], megi Allah vera ánægður með hann, að hann spurði Ka'ab Al Ahbar; Hvernig fannst þér eðli sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé með honum) í Tórunni? [Ka'ab] svaraði; við komumst að því að hann var Muhammad ibn Abdullah, fæddur í Mekka, flutti til Thaabah eða Medínu, ríki hans verður í Sýrlandi, hann er ekki viðurstyggður maður, hann talar ekki hátt á markaðnum, hann launar ekki illt með illu heldur fyrirgefur og fyrirgefur, fylgjendur hans lofa hann alltaf. Þeir lofa Allah Subhanahu wa Ta'ala á góðum og slæmum tímum, þeir vegsama Allah Subhanahu wa Ta'ala alltaf í hverjum sigri, þeir þvo þvottalög sín, klæðast sarongum á miðjum sér, þeir raða sér upp í bæn eins og þeir raða sér upp í bardaga, raddir þeirra í moskum sínum eru eins og suð býflugna, rödd múezzins þeirra heyrist á himninum.
Hadith
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
Okkur [Haiwah bin Shuraih] var sagt að [Baqiyyah bin Al Walid Al Maitami] að [Buhair bin Sa'ad] sagði okkur frá [Khalid bin Ma'dan] frá [Jubair bin Nufair Al Hadlrami]; Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé með honum) sagði: „Það er komið til ykkar sendiboði sem er hvorki veikur né latur, -sendur til að- vekja gálaus hjörtu, opna lokuð augu, láta daufa eyru heyra og rétta úr sér bognar tungur, svo að sagt verði: Það er enginn guð nema Allah Subhanahu wa Ta'ala einn.“
Hadith
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
Okkur [Muhammad bin Yazid Al Hizami] var sagt frá því að [Ishaq bin Sulaiman] sagði okkur frá ['Amr bin Abu Qais] frá ['Atha`], sem sagði: Einn af félögum spámannsins sallallaahu 'alaihi wasallam þurfti á honum að halda. Hann gekk með honum þar til hann kom inn í húsið og annar fótur hans var inni og hinn úti, eins og sendiboði Allahs sallallaahu 'alaihi wasallam væri að tala við mann, eftir það sneri hann sér við og sagði við félagann: Veistu við hvern ég er að tala? Hann er engill sem ég hef aldrei séð áður, engillinn bað Drottin sinn um leyfi til að heilsa mér. Allah sagði: 'Vissulega höfum við komið til þín eða opinberað Kóraninn sem ákvörðun og As Sakinah sem þolinmæði og Al Furqan sem leiðsögn.'
Hadith
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
Okkur [Mujahid bin Musa] var sagt frá því að [Raihan Ibn Sa'id] að ['Abbad Ibn Mansur] sagði okkur frá [Ayyub] frá [Abu Qilabah] frá ['Athiyah] að hann heyrði [Rabi'ah Al Jurashi] segja: Spámaðurinn (friður og blessun Allahs sé með honum) var færður og við hann var sagt: Megi augu þín sofa, eyru þín heyra og hjarta þitt hugsa. Hann sagði: Svo augu mín sáu, eyru mín heyrðu og hjarta mitt hugsaði. Hún sagði: Mér var sagt: Það var meistari sem byggði hús, síðan bjó til veislu, síðan sendi hann einhvern til að bjóða til veislunnar, hver sem svaraði þeim sem kallaði og gekk inn í húsið og borðaði matinn, þá varð meistarinn ánægður með hann. Hins vegar, hver sem svaraði ekki þeim sem kallaði og gekk ekki inn í húsið og borðaði ekki matinn, þá varð meistarinn reiður við hann. Þá sagði hún: Meistarinn er Allah Subhanahu Wa Ta'ala, kallinn hans er Múhameð (friður og blessun Allahs sé með honum), heimili hans er Íslam og fæða hans er Paradís.
Hadith
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
Hefur sagt okkur [Al Hasan bin 'Ali] að hafa sagt okkur [Abu Usamah] frá [Ja'far bin Maimun At Tamimi] frá [Abu Uthman An Nahdi] að sendiboði Guðs, megi Guð blessa hann og veita honum frið, hafi farið til Batha' og Ibn Mas'ud Radliyallahu'anhu hafi verið með honum, þá hafi sendiboði Guðs, megi Guð blessa hann og veita honum frið, farið til Batha' með Ibn Mas'ud, síðan hafi hann beðið Ibn Mas'ud um að setjast niður og setti sér mörk. Þá hafi hann sagt: Farið aldrei frá þessum stað, því að einhverjir menn munu mæta ykkur sem þið talið ekki við, og þeir munu ekki tala við ykkur. Þá hélt sendiboði Allahs, megi Guð blessa hann og veita honum frið, áfram ferð sinni hvert sem hann vildi. Þá komu þessir menn að mörkunum og fóru ekki yfir þær, þá fóru þeir í átt að sendiboða Allahs, friður og blessun Allahs sé yfir honum. Þangað til þegar hann kom til mín í lok næturinnar og svaf með læri mínu sem kodda, og þegar hann svaf heyrði hann andardrátt hans. Meðan sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) svaf í kjöltu minni komu nokkrir myndarlegir menn í hvítum klæðum. Ó, hvað þeir voru fallegir! Hópur þeirra sat við höfuð sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og annar hópur sat við hlið okkar. Þeir sögðu hver við annan: Við höfum aldrei séð þjón sem fékk gjöf eins og þá sem spámanninum (friður og blessun Allahs sé yfir honum) var gefin. Augu þessa manns sofa en hjarta hans er vakandi. Segðu honum dæmisögu. Jæja, hann er eins og húsbóndi sem byggði höll, útbjó síðan máltíð og bauð fólki að borða og drekka, síðan stigu þau upp til himins. Þá vaknaði sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) á þeim tíma og sagði við mig: Veistu hverjir þeir eru? Ég svaraði: Allah Subhanahu wa Ta'ala og sendiboði hans vita best. Þá sagði hann: Þeir eru englar. Þá sagði hann: Veistu hvað er verið að bera saman? Ég segi að Allah Subhanahu wa Ta'ala og sendiboði hans sem vita betur, hann svaraði: Ar-Rahman byggði Paradís, kallaði síðan - bauð- þjónum sínum til hennar, hver sem þiggur mun ganga inn í Paradís og hver sem hafnar mun verða refsað og pyntaður.
Hadith
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
Okkur [Nu'aim bin Hammad] var sagt frá því að [Baqiyyah] sagði okkur frá [Bahir] frá [Khalid bin Ma'dan] að ['Abdur Rahman bin 'Amr As Sulami] sagði okkur frá ['Utbah bin 'Abd As Sulami] að hann hefði sagt þeim, og hann var meðal félaga Sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum), að maður spurði Sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum): Hvernig var æska þín, ó Sendiboði Allahs? Hann svaraði: Fósturmóðir mín á þeim tíma var kona frá Bani Sa'd bin Bakr, á þeim tíma vorum ég og annar ungur drengur frá þeirri ættbálk að smala búfénaði. Þar sem við komum ekki með neinar vistir, spurði ég vin minn: Ó, bróðir minn, farðu heim og biddu móður okkar um vistir. Þá fór bróðir minn og ég varð einn eftir til að gæta búfénaðarins. Skyndilega komu tveir hvítir fuglar eins og ernir, annar þeirra sagði við hinn, er það virkilega hann? Hinn svaraði: Já! Þá umkringdu þeir mig, drógu mig til og sneru mér við, síðan klaufu þeir magann á mér og tóku hjartað út, klaufu það og tóku út tvo svarta kekki. Þá sagði annar þeirra við félaga sinn: „Gefðu mér snjóvatn og hann notaði það til að þvo magann á mér.“ Þá sagði hann aftur: „Gefðu mér kalt vatn.“ Og hann notaði það til að þvo hjartað mitt. Þá sagði hann: „Gefðu mér As Sakinah - ró -!“ og hann stráði því á hjartað mitt. Þá sagði annar þeirra við félaga sinn: „Saumaðu hann!“ og hann saumaði það saman og merkti það með innsigli spámannanna. Þá sagði annar þeirra við félaga sinn: „Settu hann á eina vogina og settu þúsund fylgjendur hans á eina vogina.“ Þá sagði sendiboði Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum): „Á þeim tíma sá ég þúsund manns fyrir ofan mig svo ég óttaðist að sumir þeirra myndu detta á mig.“ Þá sagði maðurinn aftur: „Ef fylgjendur hans væru vegnir með því, yrði hann þyngri en fylgjendur hans, þá yfirgáfu þeir mig báðir.“ Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sagði: Ég var mjög hræddur og hljóp síðan til móður minnar sem lék á brjósti og sagði henni frá því sem hafði gerst mér. Hann var líka áhyggjufullur um að eitthvað myndi gerast mér og sagði: Ég bið Allah subhanahu wa ta'ala um vernd fyrir þig. Þá bjó hann hest sinn undir sig og setti mig á úlfaldann og reið á eftir mér þar til við komum til móður minnar. Þá sagði hann við móður mína: Ég hef uppfyllt það fyrirmæli og þá byrði sem mér hefur verið lögð á herðar. Þá sagði hann mér hvað hefði gerst. En það reiddi hann ekki, jafnvel móðir mín svaraði: Ég sá hann áður en hann kom úr móðurkviði mínum, það er ljósið sem skín á hásæti Sham.
Hadith
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
Okkur [Abdullah bin Imran] var sagt frá því að [Abu Dawud] að [Ja'far bin Uthman Al Qurashi] sagði okkur frá [Uthman bin Urwah bin Az-Zubair] frá [föður sínum] frá [Abu Dharr Al Ghifari], megi Allah vera honum ánægður, sagði: Ég spurði, ó sendiboði Allahs, hvernig get ég verið viss um að þú sért spámaður? Spámaðurinn svaraði: Ó Abu Dharr, tveir englar komu til mín meðan ég var í dal í Mekka. Annar þeirra steig niður til jarðar og hinn var á milli himins og jarðar. Annar þeirra sagði við félaga sinn: Er það virkilega hann? Félagi hans svaraði: Já! Þá sagði hann: Vogaðu hann þá með einhverjum, svo ég var veginn með tíu manns og ég var þyngri en þeir. Þá sagði hann: 'Vogaðu hann þá með hundrað manns', svo ég var veginn og ég var þyngri en þeir. Þá sagði hann: 'Vogaðu hann þá með þúsund manns', svo ég var veginn og ég var þyngri en þeir. Á þeim tíma þóttist ég sjá þá ýtast á móti vegna þröngs vogarinnar, þá sagði annar englanna við vin sinn: Jafnvel þótt hann væri veginn með öllu sínu fólki, þá væri hann samt þyngri en þeir.
Hadith
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
Hefur sagt okkur [Ismail bin Khalil] hefur sagt okkur [Ali bin Mushir] hefur sagt okkur [Al A'masy] frá [Abu Salih], hann sagði: Spámaðurinn sallallaahu 'alaihi wasallam kallaði þá eitt sinn: Ó fólk, sannlega er ég miskunnsamur og leiðsögumaður.
Hadith
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
Það var sagt frá Abu Hayyan frá Atha' að Ibn Umar (megi Allah vera ánægður með hann) sagði: Þegar við vorum með Sendiboða Allah (blessun og friður Allahs sé með honum) á ferðalagi hittum við Bedúín Araba og þegar við nálguðumst hann sagði Sendiboði Allah (blessun og friður Allahs sé með honum) við hann: Hvert ert þú að fara? Bedúíninn svaraði: Ég er að fara að hitta fjölskyldu mína. Sendiboði Allah (blessun og friður Allahs sé með honum) sagði: Viltu eitthvað gott? Hann svaraði: Hvað er það gott? Sendiboði Allah (blessun og friður Allahs sé með honum) sagði: Að þú vitnir um að enginn guð er nema Allah, hinn hæsti, og að Múhameð (blessun og friður Allahs sé með honum) er þjónn hans og sendiboði. Bedúíninn sagði: Hver mun vitna um sannleiksgildi þess sem þú segir? Sendiboði Allah (blessun og friður Allahs sé með honum) sagði: Salamah tréð. Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) kallaði á það meðan það var á brún hæðarinnar. Tréð nálgaðist Sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) með því að kljúfa jörðina þar til það náði til Sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum). Sendiboðinn bað hann um að vitna þrisvar sinnum. Hann vitnaði þrisvar sinnum eins og Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) hafði sagt, síðan sneri tréð aftur þangað sem það hafði vaxið. Bedúíni Arabinn sneri aftur til fólks síns og sagði: Ef þeir fylgja mér, þá mun ég taka þá til ykkar, Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum), annars mun ég snúa aftur til ykkar og vera hjá ykkur.
Hadith
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
Hefur sagt okkur [Ubaidullah bin Musa] frá [Isa bin Abdul Malik] frá [Abu Az Zubair] frá [Jabir] Radliyallahu'anhu, sagði hann; Ég fór út með Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam í ferðalag og þegar hann vildi hafa hægðir faldi hann sig alltaf svo að hann sæist ekki. Á þeim tíma vorum við á víðáttumiklu sviði þar sem engin tré eða jafnvel lífsmark voru og hann sagði: Ó Jabir, taktu vatn með ílát þitt og við skulum halda áfram ferð okkar. Jabir sagði, við héldum áfram ferð okkar þar til við vorum horfin. Skyndilega voru tvö tré sem voru fjórar álnir í sundur. Hann sagði: Vinsamlegast nálgaðu þér tréð, talaðu við hann, hann mun örugglega svara, segðu honum: 'finndu tré við hliðina á þér svo ég geti setið fyrir aftan ykkur tvö'. Tréð nálgaðist - félagi hans, tréð við hliðina á honum - og sendiboði Allahs, megi Guð blessa hann og veita honum frið, settist fyrir aftan þau, síðan sneru trén tvö aftur á sinn stað. Þá stigum við á bak hestanna okkar og það var eins og fugl væri fyrir ofan okkur og kona með barn sitt stöðvaði sendiboða Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) og sagði: Ó, sendiboði Allahs, barn mitt er kvalið af Satan þrisvar á dag. Jabir sagði: Sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) tók barnið og kastaði því fyrir framan hest sinn og sagði: Farðu burt, óvinur Allahs! Ég er sendiboði Allah. Sendiboði Allah sagði þetta þrisvar sinnum. Síðan skilaði hann því til konunnar. Þegar við komum til baka úr ferðinni ókum við sömu leið og kona með barn sitt stoppaði okkur með tvær kindur sem hún leiddi. Þá sagði hún: Ó, sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum), þigg þessa gjöf frá mér, við þann sem sendi þig með sannleikann, Satan mun ekki koma aftur. Hann sagði: Taktu annan og skilaðu hinum til hans. Síðan héldum við ferð okkar áfram og fuglarnir virtust vera að vernda okkur. Skyndilega hljóp úlfaldi í burtu en þegar hann kom að tveimur trjáþyrpingum laut hann strax niður og sendiboði Allahs, friður og blessun Allahs sé yfir honum, náði honum. Sendiboðinn spurði fólkið: „Komið hingað fólk, hver á þetta úlfalda?“ Þá svöruðu nokkrir ungir menn frá Ansar; hann tilheyrir okkur, ó sendiboði Allahs, hann spurði: hvað er hann að upplifa? Þeir svöruðu; við vorum þreytt á að annast hann í tuttugu ár og hann var mjög feitur - hann var orðinn feitur - svo við vildum slátra honum og deila honum með börnum okkar, en hann slapp frá okkur. Hann sagði: „Jæja, þá seldu mér hann bara.“ Þeir svöruðu: „Ó, þið þurfið hann ekki, en úlfaldinn er nóg sem -gjöf- fyrir hann.“ Spámaðurinn sagði: „Allt í lagi, ef hann tilheyrir mér þá verið góðir við hann, þar til hann deyr.“ Þá sögðu múslimar: „Ó sendiboði Allahs, við höfum meiri rétt til að krjúpa fyrir þér en dýr.“ Hann sagði: Engin skepna hefur rétt til að krjúpa fyrir annarri skepnu. Ef það væri leyfilegt, þá væri konum heimilt að krjúpa fyrir eiginmönnum sínum.
Hadith
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
Ya'la sagði okkur frá Jabir bin Abdullah, megi Allah vera honum ánægður, sem sagði: Við komum aftur úr ferðalagi með Sendiboða Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum). Við komum að þorpi í Banu Najjar og skyndilega var úlfaldi að loka fyrir alla sem vildu komast inn í ávaxtargarðinn. Sendiboða Allah (friður og blessun Allahs sé yfir honum) var greint frá þessu, svo hann fór til hans og kallaði á úlfaldann. Úlfaldinn kom og setti varirnar á jörðina þar til hann kraup fyrir honum. Þá sagði hann: Komdu með reipi, síðan batt hann það með reipinu og skilaði því eiganda sínum. Þá leit hann um öxl og sagði: Það er enginn á himni og jörðu sem veit ekki að ég er sendiboði Allahs, hins hæsta, nema þeir sem eru óhlýðnir; frá djinnunum og mönnum.
Hadith
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
Al-Hajjaj bin Minhal sagði okkur frá Hammad bin Salamah frá Farqad As-Sabakhi frá Sa'id bin Jubair frá Ibn Abbas (megi Allah vera ánægður með hann) að kona kom til sendiboða Allahs (blessun og friður Allahs sé með honum) með son sinn og sagði: „Ó, sendiboði Allahs, sonur minn hefur verið haldinn af djinn. Hann kemur alltaf inn í okkur á meðan við borðum hádegismat og kvöldmat og misnotar okkur.“ Sendiboði Allahs (blessun og friður Allahs sé með honum) bað fyrir honum. Þá kastaði hann upp og eitthvað svart eins og hvolpur kom út úr munni hans og fór.
Hadith
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
Okkur [Muhammad bin Sa'id] var sagt að [Yahya bin Abu Bakr Al 'Abdi] sagði okkur frá [Ibrahim bin Tahman] frá [Simak] frá [Jabir bin Samurah] Radliyallahu'anhu: Sendiboði Allahs sallallahu 'alaihi wasallam sagði: 'Ég veit sannarlega að það er steinn í Mekka sem heilsaði mér áður en ég var sendur. Sannarlega veit ég það sannarlega núna.'
