Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 1
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُؤَاخَذُ الرَّجُلُ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا كَانَ عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ
მან გვიამბო [მუჰამედ ბინ იუსუფი] [სუფიანიდან] [ალ-ამასიდან] [აბუ ვაილიდან] [აბდულადან] და თქვა: კაცი მივიდა ალლაჰის მოციქულთან (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) და უთხრა: ო, ალლაჰის მოციქულო, დაისჯება ვინმე იმ ცუდი საქმეებისთვის, რაც მან უმეცრების პერიოდში ჩაიდინა? მოციქულმა უპასუხა: ვინც კარგად იქცეოდა ისლამურ პერიოდში, ის არ დაისაჯა უმეცრების პერიოდში ჩადენილი ცუდი საქმეებისთვის, მაგრამ ვინც ცუდად - ბოროტად იქცეოდა ისლამურ პერიოდში, ის დაისაჯა - თავისი ცოდვებისთვის - წარსული თუ მომავალი.
Hadith
Imam Darimi : 2
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ النَّضْرِ الرَّمْلِيُّ عَنْ مَسَرَّةَ بْنِ مَعْبَدٍ مِنْ بَنِي الْحَارِثِ بْنِ أَبِي الْحَرَامِ مِنْ لَخْمٍ عَنْ الْوَضِينِ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعِبَادَةِ أَوْثَانٍ فَكُنَّا نَقْتُلُ الْأَوْلَادَ وَكَانَتْ عِنْدِي ابْنَةٌ لِي فَلَمَّا أَجَابَتْ وَكَانَتْ مَسْرُورَةً بِدُعَائِي إِذَا دَعَوْتُهَا فَدَعَوْتُهَا يَوْمًا فَاتَّبَعَتْنِي فَمَرَرْتُ حَتَّى أَتَيْتُ بِئْرًا مِنْ أَهْلِي غَيْرَ بَعِيدٍ فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَرَدَّيْتُ بِهَا فِي الْبِئْرِ وَكَانَ آخِرَ عَهْدِي بِهَا أَنْ تَقُولَ يَا أَبَتَاهُ يَا أَبَتَاهُ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى وَكَفَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْزَنْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كُفَّ فَإِنَّهُ يَسْأَلُ عَمَّا أَهَمَّهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَعِدْ عَلَيَّ حَدِيثَكَ فَأَعَادَهُ فَبَكَى حَتَّى وَكَفَ الدَّمْعُ مِنْ عَيْنَيْهِ عَلَى لِحْيَتِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ وَضَعَ عَنْ الْجَاهِلِيَّةِ مَا عَمِلُوا فَاسْتَأْنِفْ عَمَلَكَ
ჩვენ [ალ-ვალიდ ბინ ან ნადლრ არ რამლი] [მასარა ბინ მა’ბადიდან] - ბანი ალ-ჰარით ბინ აბუ ალ-ჰარამიდან ლახმინიდან - [ალ-ვადლინიდან] გადმოგვეცა, რომ ერთი კაცი მივიდა წინასწარმეტყველთან (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) და უთხრა: ო, ალლაჰის მოციქულო, ჩვენ ოდესღაც უმეცარი ხალხი ვიყავით, რომლებიც კერპებს ვეთაყვანებოდით და შვილებს ვკლავდით. იმ დროს გვყავდა შვილები, რომლებიც ბედნიერები იყვნენ, როცა მას ვურეკავდი. ერთ დღეს დავურეკე და მან მაშინვე მიპასუხა და გამომყვა. როდესაც ოჯახის ჭასთან მივედი, მაშინვე ხელი ჩავკიდე და ჭაში ჩავაგდე, ამით დასრულდა ჩემი მასთან ყოფნა. მან დაიძახა: „ო, მამაჩემო, მამაჩემო“. ალლაჰის მოციქული ცრემლები წამოუვიდა. შემდეგ ვიღაცამ, ვინც მოციქულთან, მშვიდობით და კურთხევით იჯდა, უთხრა კაცს: შენ მოციქული, მშვიდობით და კურთხევით, დაამწუხრე. მოციქულმა, ალლაჰმა და მისმა მფარველობამ მასზე, უთხრა კაცს: „მოეშვი, რადგან ის მნიშვნელოვან რამეზე ეკითხებოდა, რის წინაშეც იდგა“. შემდეგ მოციქულმა უთხრა კაცს: „ისევ გაიმეორე შენი ისტორია“. შემდეგ მან გაიმეორა ეს ამბავი და მოციქული კვლავ ატირდა, სანამ ცრემლები არ წამოუვიდა, წვერი დაუსველდა და თქვა: „ალაჰმა, სუბჰანაჰუ ვატაალამ, წაშალა უმეცრების პერიოდში ჩადენილი ცოდვები, ამიტომ დაიწყეთ თქვენი საქმეები ახალი, სუფთა ფურცლიდან“.
Hadith
Imam Darimi : 3
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُؤَدِّبِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ أَنَّ أَهْلَهُ بَعَثُوا مَعَهُ بِقَدَحٍ فِيهِ زُبْدٌ وَلَبَنٌ إِلَى آلِهَتِهِمْ قَالَ فَمَنَعَنِي أَنْ آكُلَ الزُّبْدَ لِمَخَافَتِهَا قَالَ فَجَاءَ كَلْبٌ فَأَكَلَ الزُّبْدَ وَشَرِبَ اللَّبَنَ ثُمَّ بَالَ عَلَى الصَّنَمِ وَهُوَ إِسَافٌ وَنَائِلَةُ قَالَ هَارُونُ كَانَ الرَّجُلُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا سَافَرَ حَمَلَ مَعَهُ أَرْبَعَةَ أَحْجَارٍ ثَلَاثَةً لِقِدْرِهِ وَالرَّابِعَ يَعْبُدُهُ وَيُرَبِّي كَلْبَهُ وَيَقْتُلُ وَلَدَهُ
[ჰარუნ ბინ მუავიამ] გვაცნობა [იბრაჰიმ ბინ სულეიმან ალ მუადიბისგან] [ალ ამაშიდან] [მუჯაჰიდიდან], [ჩემმა ყოფილმა მონამ] მითხრა, რომ მისმა ოჯახმა ყველით და რძით სავსე ჭურჭელი მიანდო ღმერთებისთვის შესაწირად, თქვა მან; ჩემმა ოჯახმა ამიკრძალა ყველის ჭამა ამ ღმერთების შიშის გამო; შემდეგ ძაღლი მოვიდა, შეჭამა ყველი, დალია რძე და შარდავდა ქანდაკებებზე, კერძოდ, იკაფისა და ნაილას ქანდაკებებზე. ჰარუნმა თქვა: უმეცრების დროს, როდესაც ადამიანს მოგზაურობა სურდა, ის ოთხ ქვას იღებდა, რომელთაგან სამი ქვაბის - ქვაბის/ჭურჭლის - საყრდენად იყო განკუთვნილი, ხოლო მეოთხე - თაყვანისცემისთვის, ძაღლის გასაწვრთნელად და შვილის მოსაკლავად.
Hadith
Imam Darimi : 4
حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ السَّامِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَصَبْنَا حَجَرًا حَسَنًا عَبَدْنَاهُ وَإِنْ لَمْ نُصِبْ حَجَرًا جَمَعْنَا كُثْبَةً مِنْ رَمْلٍ ثُمَّ جِئْنَا بِالنَّاقَةِ الصَّفِيِّ فَتَفَاجُّ عَلَيْهَا فَنَحْلُبُهَا عَلَى الْكُثْبَةِ حَتَّى نَرْوِيَهَا ثُمَّ نَعْبُدُ تِلْكَ الْكُثْبَةَ مَا أَقَمْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الصَّفِيُّ الْكَثِيرَةُ الْأَلْبَانِ
ჩვენთვის [მუჯაჰიდ ბინ მუსამ] გვიამბო [რაიჰან იბნუ საიდ ას სამიმ] [აბუ რაჯასგან], რომ მან [აბად იბნუ მანსურს] [აბუ რაჯასგან] გვიამბო: მან თქვა: უმეცრების დროს, როდესაც კარგ ქვას ვპოულობდით, მას ვცემდით თაყვანს და როდესაც კარგს ვერ ვპოულობდით, ქვიშას ვაგროვებდით. შემდეგ შაფი აქლემს მოვყავდით, როდესაც აქლემი მასზე იჯდა, მის რძეს ვაწურავდით, რომ შეგროვილი ქვიშის გროვა მორწყათ, შემდეგ კი ქვიშის გროვას ვცემდით თაყვანს, სანამ იმ ადგილას ვცხოვრობდით. აბუ მუჰამედმა თქვა: შაფი აქლემები ის აქლემებია, რომლებსაც ბევრი რძე აქვთ.
Hadith
Imam Darimi : 5
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ قَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مَكْتُوبًا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ وَأُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ وَيَحْمَدُونَهُ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيَتَأَزَّرُونَ عَلَى أَنْصَافِهِمْ وَيَتَوَضَّئُونَ عَلَى أَطْرَافِهِمْ مُنَادِيهِمْ يُنَادِي فِي جَوِّ السَّمَاءِ صَفُّهُمْ فِي الْقِتَالِ وَصَفُّهُمْ فِي الصَّلَاةِ سَوَاءٌ لَهُمْ بِاللَّيْلِ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ وَمَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَمُهَاجِرُهُ بِطَابَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ
გვითხრა [ალ ჰასან ბინ არ რაბიმ] გვითხრა [აბულ აჰვაშმა] [ალ ამასიდან] [აბუ სალიჰიდან], თქვა მან; [ქააბმა] თქვა; ჩვენ ვნახეთ დაწერილი: მუჰამედ რესულულაჰ, სალამი და კურთხევა მასზე, ის არ იყო მკაცრი მეტყველებით, არც მკაცრი ხასიათით, ხმამაღლა არ ლაპარაკობდა ბაზარში ყოფნისას, ბოროტებას ბოროტებით არ პასუხობდა, არამედ პატიებითა და პატიებით პასუხობდა. მისი ხალხი ყოველთვის ასრულებდა ტაჰმიდს - ალაჰის ქებას - ბერტაკბირს - ალაჰის განდიდებას - ყოველ მაღალ ადგილას/ასვლისას ან ომში, ისინი ადიდებდნენ ალაჰ სუბჰანაჰუ ვა ტა'ალას ყველა სახლში, ატარებდნენ სარონგებს შუა ნაწილში, ასრულებდნენ აბაზანის თითოეული წევრის ლოცვას, მათი მოწოდება ცაში ისმის, მათი შაფი ომის დროს ჰგავს შაფს ლოცვის დროს, მათი ხმები - ყურანის კითხვისა და ზიქრის კეთებისას - ფუტკრების ღრიალს ჰგავს, მისი დაბადების ადგილი მექაშია, მისი გადასახლების ადგილი კი თაბა - მედინა - და მისი სამეფო შამშია.
Hadith
Imam Darimi : 6
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ أُسَامَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّا لَنَجِدُ صِفَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَحِرْزًا لِلْأُمِّيِّينَ أَنْتَ عَبْدِي وَرَسُولِي سَمَّيْتُهُ الْمُتَوَكِّلَ لَيْسَ بِفَظٍّ وَلَا غَلِيظٍ وَلَا صَخَّابٍ بِالْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ مِثْلَهَا وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَتَجَاوَزُ وَلَنْ أَقْبِضَهُ حَتَّى نُقِيمَ الْمِلَّةَ الْمُتَعَوِّجَةَ بِأَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْتَحُ بِهِ أَعْيُنًا عُمْيًا وَآذَانًا صُمًّا وَقُلُوبًا غُلْفًا قَالَ عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ كَعْبًا يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ ابْنُ سَلَامٍ
[აბდულა ბინ სალიჰმა] გვითხრა, [ალ ლაითსმა] მითხრა, [ხალიდ იბნუ იაზიდმა] [საიდ იბნ აბუ ჰილალიდან] [ჰილალ ბინ უსამაჰიდან] [ათა ბინ იასარიდან] [იბნ სალამიდან], რომ მან თქვა: ჩვენ აღმოვაჩინეთ წინასწარმეტყველის, სალალალაჰუს ალაიჰი ვა სალამის, ხასიათი: „ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგგზავნეთ თქვენ მოწმედ, სასიხარულო ამბების მომტანად და გამაფრთხილებლად“, რომელიც ეხმარება უმმებს, შენ ხარ ჩემი მსახური, ჩემი მაცნე. მე მას ალ-მუტავაკილი დავარქვი, მისი საუბარი არ იყო უხეში და მისი ტემპერამენტი არ იყო მკაცრი, ის არ ყვიროდა ბაზარში და არ პასუხობდა ბოროტებას ბოროტების წილ, მაგრამ მისი პატიებით ჩვენ გავასწორეთ რელიგია, რომელიც გადაუხვია მოწმობას, რომ არ არსებობს ღმერთი. მას აქვს უფლება თაყვანისცემის საგანი ალაჰ სუბჰანაჰუ ვა ტა'ალას გარდა, ამ მოწმობით ჩვენ შეგვიძლია გავახილოთ ბრმა თვალები, ყრუ ყურები და დახშული გულები. [ათა ბინ იასარმა] თქვა: [აბუ ვაკიდ ალ ლაიციმ] მითხრა, რომ მან [ქააბისგან]აც გაიგო იბნ სალამის ნათქვამი.
Hadith
Imam Darimi : 7
أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ عَوْفٍ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ كَعْبٍ فِي السَّطْرِ الْأَوَّلِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ عَبْدِي الْمُخْتَارُ لَا فَظٌّ وَلَا غَلِيظٌ وَلَا صَخَّابٌ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يَجْزِي بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ مَوْلِدُهُ بِمَكَّةَ وَهِجْرَتُهُ بِطَيْبَةَ وَمُلْكُهُ بِالشَّامِ وَفِي السَّطْرِ الثَّانِي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ مَنْزِلَةٍ وَيُكَبِّرُونَ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ رُعَاةُ الشَّمْسِ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ إِذَا جَاءَ وَقْتُهَا وَلَوْ كَانُوا عَلَى رَأْسِ كُنَاسَةٍ وَيَأْتَزِرُونَ عَلَى أَوْسَاطِهِمْ وَيُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَأَصْوَاتُهُمْ بِاللَّيْلِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ كَأَصْوَاتِ النَّحْلِ
[ზაიდ ბინ იუსუფმა] გვითხრა [აბუ ავანა] [აბდულ მალიქ ბინ უმაირისგან] [ძაკვან აბუ სალიჰისგან] [ქააბიდან], რომ პირველ აბზაცში წერია: მუჰამედი არის ალაჰ სუბჰანეჰუ ვა ტა'ალას მაცნე და ჩემი რჩეული მსახური, მისი მეტყველება არ არის უხეში, მისი ტემპერამენტი არ არის ხმამაღალი, ის ხმამაღლა არ საუბრობს ბაზარში, ის ბოროტებას ბოროტებით არ პასუხობს, არამედ პატიებითა და მიტევებით პასუხობს, მისი დაბადების ადგილი მექაშია, მისი გადასახლების ადგილი კი თაიბაში, ხოლო მისი სამეფო/ძალაუფლება შამშია. მეორე აბზაცში კი წერია: მუჰამედი არის ალაჰ სუბჰანეჰუ ვა ტა'ალას მაცნე, მისი ხალხი ის ხალხია, ვინც ყოველთვის ადიდებს ალაჰს მისი მთელი დიდებისთვის, მზის დამკვირვებლები - ლოცვის დროის გასაგებად - ასრულებენ ლოცვას, როდესაც დრო დადგება, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ჭუჭყიან ადგილას არიან, შუაში სარონგი აცვიათ, საბანაოს ყველა ნაწილს იბანენ და მათი ხმა ღამით ჰაერში ფუტკრების ღრიალივით ისმის - მათი დაჟინებული თაყვანისცემისა და ტირილის გამო.
Hadith
Imam Darimi : 8
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَأَلَ كَعْبَ الْأَحْبَارِ كَيْفَ تَجِدُ نَعْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي التَّوْرَاةِ فَقَالَ كَعْبٌ نَجِدُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُولَدُ بِمَكَّةَ وَيُهَاجِرُ إِلَى طَابَةَ وَيَكُونُ مُلْكُهُ بِالشَّامِ وَلَيْسَ بِفَحَّاشٍ وَلَا صَخَّابٍ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَافِئُ بِالسَّيِّئَةِ السَّيِّئَةَ وَلَكِنْ يَعْفُو وَيَغْفِرُ أُمَّتُهُ الْحَمَّادُونَ يَحْمَدُونَ اللَّهَ فِي كُلِّ سَرَّاءَ وَضَرَّاءَ وَيُكَبِّرُونَ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نَجْدٍ يُوَضِّئُونَ أَطْرَافَهُمْ وَيَأْتَزِرُونَ فِي أَوْسَاطِهِمْ يُصَفُّونَ فِي صَلَوَاتِهِمْ كَمَا يُصَفُّونَ فِي قِتَالِهِمْ دَوِيُّهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ كَدَوِيِّ النَّحْلِ يُسْمَعُ مُنَادِيهِمْ فِي جَوِّ السَّمَاءِ
გვითხრა [მუჯაჰიდ ბინ მუსამ], გვითხრა [მან იბნ ისა], გვითხრა [მუავია ბინ სალიჰმა] [აბუ ფარვაჰისგან] [იბნ აბასისგან] რადლიალაჰუანჰუსგან, რომ მან კააბ ალ-აჰბარს ჰკითხა: „როგორ იპოვე თორაში შუამავლის, სალამი და კურთხევა მასზე, - უპასუხა [კააბმა]; ჩვენ აღმოვაჩინეთ, რომ მუჰამედ ბინ აბდულაჰი მექაში დაიბადა, ემიგრაციაში წავიდა საბაჰში ან მედინაში, მისი სამეფო სირიაში იქნებოდა, ის არ არის სასტიკი ადამიანი, ის არ გამოსცემს ხმამაღალ ხმაურს ბაზარში, ის ბოროტებას ბოროტების წილ არ იხდის, არამედ პატიობს და პატიობს, მისი ხალხი ყოველთვის აქებს მას“. ისინი ადიდებენ ალაჰ სუბჰანეჰუ ვა ტა'ალას, კარგ თუ ცუდ დროს, ისინი ყოველთვის ადიდებენ ალაჰ სუბჰანეჰუ ვა ტა'ალას ყოველ გამარჯვებაში, ისინი იბანენ საბანაო ტანს, ატარებენ სარონგებს შუა ნაწილში, ისინი რიგში დგანან ლოცვაში, თითქოს ომში მარშირებენ, მათი ხმა მეჩეთებში ფუტკრების ღრიალს ჰგავს, მათი მუძინის ხმა ცაში ისმის.
Hadith
Imam Darimi : 9
أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ الْمِيثَمِيُّ حَدَّثَنَا بَحِيرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ إِلَيْكُمْ لَيْسَ بِوَهِنٍ وَلَا كَسِلٍ لِيَخْتِنَ قُلُوبًا غُلْفًا وَيَفْتَحَ أَعْيُنًا عُمْيًا وَيُسْمِعَ آذَانًا صُمًّا وَيُقِيمَ أَلْسِنَةً عُوجًا حَتَّى يُقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ
გვითხრა [ჰაივა ბინ სიურაიჰმა], გვითხრა [ბაკია ბინ ალ-ვალიდ ალ-მაიტამიმ], გვითხრა [ბუჰაირ ბინ საადმა] [ხალიდ ბინ მადანისგან] [ჯუბაირ ბინ ნუფეირ ალ-ჰადლრამისგან]; წინასწარმეტყველმა, შალლაჰუ ალაიჰი ვასალამმა, თქვა: „მოგივიდათ მოციქული, რომელიც არც სუსტია და არც ზარმაცი, - გაგზავნილია იმისთვის, რომ გააღვიძოს უყურადღებო გულები, გაახილოს დახუჭული თვალები, გააგონოს ყრუ ყურები, გაასწოროს მრუდი ენები, რათა თქვას: არ არსებობს ღმერთი, რომელსაც აქვს თაყვანისცემის უფლება, გარდა ალაჰ სუბჰანეჰუ ვა ტაალასა“.
Hadith
Imam Darimi : 10
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ إِلَيْهِ حَاجَةٌ فَمَشَى مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ قَالَ فَإِحْدَى رِجْلَيْهِ فِي الْبَيْتِ وَالْأُخْرَى خَارِجَهُ كَأَنَّهُ يُنَاجِي فَالْتَفَتَ فَقَالَ أَتَدْرِي مَنْ كُنْتُ أُكَلِّمُ إِنَّ هَذَا مَلَكٌ لَمْ أَرَهُ قَطُّ قَبْلَ يَوْمِي هَذَا اسْتَأْذَنَ رَبَّهُ أَنْ يُسَلِّمَ عَلَيَّ قَالَ إِنَّا آتَيْنَاكَ أَوْ أَنْزَلْنَا الْقُرْآنَ فَصْلًا وَالسَّكِينَةَ صَبْرًا وَالْفُرْقَانَ وَصْلًا
გვითხრა [მუჰამედ ბინ იაზიდ ალ ჰიზამიმ] გვითხრა [ისჰაკ ბინ სულეიმანმა] [ამრ ბინ აბუ კაისიდან] [ათადან], მან თქვა: წინასწარმეტყველის ერთ-ერთ თანამგზავრს, სალამი და კურთხევა მასზე, სჭირდებოდა. ის მასთან ერთად დადიოდა მანამ, სანამ სახლში არ შევიდა და ერთი ფეხი შიგნით ჰქონდა, მეორე კი გარეთ. თითქოს ალლაჰის მოციქული, სალამი და კურთხევა მასზე, კაცს ესაუბრებოდა, შემდეგ კი მიუბრუნდა და მეგობარს უთხრა: იცი, ვის ვესაუბრები? ის იყო ანგელოზი, რომელიც აქამდე არასდროს მინახავს. ანგელოზმა თავის უფალს ნებართვა სთხოვა, მომესალმებინა. ალლაჰი ამბობს: „მართლაც, ჩვენ მოვედით შენთან ან გამოგიგზავნეთ ყურანი საქმეების გადასაწყვეტად, ას საკინა მოთმინებად და ალ ფურკონი გზამკვლევად“.
Hadith
Imam Darimi : 11
أَخْبَرَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا رَيْحَانُ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ عَطِيَّةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيَّ يَقُولُ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ لِتَنَمْ عَيْنُكَ وَلْتَسْمَعْ أُذُنُكَ وَلْيَعْقِلْ قَلْبُكَ قَالَ فَنَامَتْ عَيْنَايَ وَسَمِعَتْ أُذُنَايَ وَعَقَلَ قَلْبِي قَالَ فَقِيلَ لِي سَيِّدٌ بَنَى دَارًا فَصَنَعَ مَأْدُبَةً وَأَرْسَلَ دَاعِيًا فَمَنْ أَجَابَ الدَّاعِيَ دَخَلَ الدَّارَ وَأَكَلَ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَرَضِيَ عَنْهُ السَّيِّدُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْ الدَّاعِيَ لَمْ يَدْخُلْ الدَّارَ وَلَمْ يَطْعَمْ مِنْ الْمَأْدُبَةِ وَسَخِطَ عَلَيْهِ السَّيِّدُ قَالَ فَاللَّهُ السَّيِّدُ وَمُحَمَّدٌ الدَّاعِي وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْمَأْدُبَةُ الْجَنَّةُ
[მუჯაჰიდ ბინ მუსამ] გვითხრა, [რაიჰან იბნუ საიდმა] გვითხრა, [აბად იბნუ მანსურმა] [აიუბისგან] [აბუ კილაბასგან] [ათიასგან], რომ მან გაიგო [რაბია ალ-ჯურასიისგან]: „მოიყვანეს წინასწარმეტყველი (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) და უთხრეს: „გთხოვ, დაიძინე შენი თვალები, მოისმინე შენი ყურები და იფიქრო შენს გულზე“. მან თქვა: „შემდეგ ჩემი თვალები ხედავს, ჩემი ყურები მოისმინებს და ჩემი გული იფიქრებდა“. მან თქვა: „მე მივიღე ინფორმაცია: „არის ერთი ბატონი, რომელიც აშენებს სახლს, შემდეგ მართავს ნადიმს, შემდეგ აგზავნის ვინმეს ნადიმზე მოსაწვევად, ვინც გამოეხმაურება დამძახებელს, შევა სახლში და შეჭამს საჭმელს, ბატონი კმაყოფილი იქნება მისით. მეორეს მხრივ, ვინც არ გამოეხმაურება დამძახებელს, არ შევა სახლში და არ შეჭამს საჭმელს, მაშინ ბატონი გაბრაზდება მასზე“. შემდეგ მან თქვა: ბატონი არის ალაჰი სუბჰანაჰუ ვა ტაალა, მძახებელი არის მუჰამედი შალლაჰუ ალაიჰი ვა სალამ, სახლი არის ისლამი და საჭმელი არის სამოთხე.
Hadith
Imam Darimi : 12
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مَيْمُونٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الْبَطْحَاءِ وَمَعَهُ ابْنُ مَسْعُودٍ فَأَقْعَدَهُ وَخَطَّ عَلَيْهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ لَا تَبْرَحَنَّ فَإِنَّهُ سَيَنْتَهِي إِلَيْكَ رِجَالٌ فَلَا تُكَلِّمْهُمْ فَإِنَّهُمْ لَنْ يُكَلِّمُوكَ فَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أَرَادَ ثُمَّ جَعَلُوا يَنْتَهُونَ إِلَى الْخَطِّ لَا يُجَاوِزُونَهُ ثُمَّ يَصْدُرُونَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ جَاءَ إِلَيَّ فَتَوَسَّدَ فَخِذِي وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فِي النَّوْمِ نَفْخًا فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَسِّدٌ فَخِذِي رَاقِدٌ إِذْ أَتَانِي رِجَالٌ كَأَنَّهُمْ الْجِمَالُ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ بِيضٌ اللَّهُ أَعْلَمُ مَا بِهِمْ مِنْ الْجَمَالِ حَتَّى قَعَدَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رَأْسِهِ وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ عِنْدَ رِجْلَيْهِ فَقَالُوا بَيْنَهُمْ مَا رَأَيْنَا عَبْدًا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ هَذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَنَامَانِ وَإِنَّ قَلْبَهُ لَيَقْظَانُ اضْرِبُوا لَهُ مَثَلًا سَيِّدٌ بَنَى قَصْرًا ثُمَّ جَعَلَ مَأْدُبَةً فَدَعَا النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ ثُمَّ ارْتَفَعُوا وَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَتَدْرِي مَنْ هَؤُلَاءِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ هُمْ الْمَلَائِكَةُ قَالَ وَهَلْ تَدْرِي مَا الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبُوهُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ الرَّحْمَنُ بَنَى الْجَنَّةَ فَدَعَا إِلَيْهَا عِبَادَهُ فَمَنْ أَجَابَهُ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَمَنْ لَمْ يُجِبْهُ عَاقَبَهُ وَعَذَّبَهُ
[ალ-ჰასან ბინ ალიმ] გვაცნობა, რომ [აბუ უსამაჰმა] [ჯაფარ ბინ მაიმუნ ატ ტამიმისგან] [აბუ უსმან ან ნაჰდისგან] გვიამბო, რომ ალლაჰის მოციქული (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) ბათაში გავიდა და მასთან ერთად იბნ მასუდი რადლიალაჰუანჰუ იყო, შემდეგ კი ალლაჰის მოციქული (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) ბათაში წავიდა იბნ მასუდთან ერთად, შემდეგ იბნ მასუდთან დაჯდა და რიგი შეადგინა მისთვის. შემდეგ მან თქვა: „არასოდეს დატოვო ეს ადგილი, რადგან ვიღაცები შეგხვდებიან და შენ არ დაელაპარაკები მათ და ისინიც არ დაგელაპარაკებიან“. შემდეგ ალლაჰის მოციქულმა (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) განაგრძო გზა, სადაც სურდა. შემდეგ ისინი რიგამდე მივიდნენ და ვერ გადალახეს, შემდეგ კი ალლაჰის მოციქულთან (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) წავიდნენ. სანამ ღამის ბოლოს ჩემთან არ მოვიდა და ჩემი ბარძაყით ბალიშად არ დაიძინა, და როცა ეძინა, მისი სუნთქვა ესმოდა. როდესაც წინასწარმეტყველი (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) ჩემს ბარძაყზე იწვა, მოვიდნენ ლამაზი სახეების მქონე კაცები, რომლებიც მთლიანად თეთრ ტანსაცმელში იყვნენ გამოწყობილნი. „ოჰ, რა ლამაზები არიან!“ ასე რომ, მათი ჯგუფი წინასწარმეტყველის (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) თავში დაჯდა, ხოლო მეორე ჯგუფი ჩვენს გვერდით და ერთმანეთს უთხრეს: „არასდროს გვყოლია მსახური, რომელსაც ისეთი საჩუქარი მიეღო, როგორიც წინასწარმეტყველს (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) მიეცა. ამ ადამიანს თვალები სძინავს, მაგრამ გული ფხიზელია, მოიყვანეთ მისთვის იგავი. ის ჰგავს ბატონს, რომელიც სასახლეს აშენებს, შემდეგ კერძს ამზადებს, შემდეგ ხალხს საჭმელად და დასალევად იწვევს, შემდეგ კი ხალხი ცაში ამაღლდება“. შემდეგ ალაჰის მოციქული (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) გაიღვიძა და მითხრა: „იცი, ვინ არიან ისინი?“ მე ვუპასუხე: „ალაჰ სუბჰანაჰუ ვა ტა'ალამ და მისმა მოციქულმა უკეთ იციან“. შემდეგ მან თქვა: „ისინი ანგელოზები არიან“. შემდეგ მან კვლავ თქვა: „იცი, რა ანალოგიაა?“ მე ვუთხარი, რომ ალაჰ სუბჰანეჰუ ვა ტაალამ და მისმა მაცნემ, ვინც უკეთ იცოდა, მიპასუხეს: არ რაჰმანმა ააშენა სამოთხე, შემდეგ კი მოიწვია თავისი მსახურები თავისკენ, ვინც მიიღებს, სამოთხეში შევა, ხოლო ვინც უარს იტყვის, ის დასჯის და აწამებს მას.
Hadith
Imam Darimi : 13
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ بَحِيرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو السُّلَمِيُّ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ عَبْدٍ السُّلَمِيِّ أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ كَيْفَ كَانَ أَوَّلُ شَأْنِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَتْ حَاضِنَتِي مِنْ بَنِي سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنٌ لَهَا فِي بَهْمٍ لَنَا وَلَمْ نَأْخُذْ مَعَنَا زَادًا فَقُلْتُ يَا أَخِي اذْهَبْ فَأْتِنَا بِزَادٍ مِنْ عِنْدِ أُمِّنَا فَانْطَلَقَ أَخِي وَمَكَثْتُ عِنْدَ الْبَهْمِ فَأَقْبَلَ طَائِرَانِ أَبْيَضَانِ كَأَنَّهُمَا نَسْرَانِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ الْآخَرُ نَعَمْ فَأَقْبَلَا يَبْتَدِرَانِي فَأَخَذَانِي فَبَطَحَانِي لِلْقَفَا فَشَقَّا بَطْنِي ثُمَّ اسْتَخْرَجَا قَلْبِي فَشَقَّاهُ فَأَخْرَجَا مِنْهُ عَلَقَتَيْنِ سَوْدَاوَيْنِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ ائْتِنِي بِمَاءِ ثَلْجٍ فَغَسَلَ بِهِ جَوْفِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِمَاءِ بَرَدٍ فَغَسَلَ بِهِ قَلْبِي ثُمَّ قَالَ ائْتِنِي بِالسَّكِينَةِ فَذَرَّهُ فِي قَلْبِي ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حُصْهُ فَحَاصَهُ وَخَتَمَ عَلَيْهِ بِخَاتَمِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اجْعَلْهُ فِي كِفَّةٍ وَاجْعَلْ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِهِ فِي كِفَّةٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْأَلْفِ فَوْقِي أُشْفِقُ أَنْ يَخِرَّ عَلَيَّ بَعْضُهُمْ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أُمَّتَهُ وُزِنَتْ بِهِ لَمَالَ بِهِمْ ثُمَّ انْطَلَقَا وَتَرَكَانِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ فَرَقًا شَدِيدًا ثُمَّ انْطَلَقْتُ إِلَى أُمِّي فَأَخْبَرْتُهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَأَشْفَقَتْ أَنْ يَكُونَ قَدْ الْتَبَسَ بِي فَقَالَتْ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ فَرَحَلَتْ بَعِيرًا لَهَا فَجَعَلَتْنِي عَلَى الرَّحْلِ وَرَكِبَتْ خَلْفِي حَتَّى بُلْغَتِنَا إِلَى أُمِّي فَقَالَتْ أَدَّيْتُ أَمَانَتِي وَذِمَّتِي وَحَدَّثَتْهَا بِالَّذِي لَقِيتُ فَلَمْ يَرُعْهَا ذَلِكَ وَقَالَتْ إِنِّي رَأَيْتُ حِينَ خَرَجَ مِنِّي يَعْنِي نُورًا أَضَاءَتْ مِنْهُ قُصُورُ الشَّامِ
[ნუაიმ ბინ ჰამადმა] გვითხრა [ბაკია] [ბაჰირიდან] [ხალიდ ბინ მა’დანიდან] [აბდურ რაჰმან ბინ ‘ამრ ას სულამი] [უტბა ბინ ‘აბდ ას სულამი]-დან, რომ მან უთხრა მათ, რომელიც წინასწარმეტყველის (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) ერთ-ერთი თანამგზავრი იყო, ერთმა კაცმა ჰკითხა წინასწარმეტყველს, შალლალაჰუ ალაიჰი ვასალამ: როგორ დაიწყო შენი სიცოცხლე, ო, ალლაჰის მოციქულო? მან უპასუხა: ჩემი მშვილებელი დედა იმ დროს ბანი სა’დ ბინ ბაქრიდან ქალი იყო. იმ დროს მე და იმ ტომიდან კიდევ ერთი პატარა ბავშვი საქონელს ვმწყემსავდით. რადგან საკვები არ მოგვიტანია, ვთხოვე ჩემს მეგობარს: ო, ჩემო ძმაო, წადი სახლში და დედაჩემს საკვები სთხოვე. შემდეგ ჩემი ძმა წავიდა და მე მარტო დავრჩი პირუტყვის მოსავლელად. უეცრად ორი თეთრი ფრინველი გამოჩნდა, არწივებივით, ერთმა მათგანმა მეორეს უთხრა: „მართლა ის არის?“ უპასუხა მეორემ: „კი!“ შემდეგ ორივემ შემომეხვია, გამომგლიჯეს და გამაშლილეს, შემდეგ მუცელი გამიჭრეს, შემდეგ გული ამომიღეს, გამიჭრეს და ორი შავი კვანძი ამოიღეს. შემდეგ ერთ-ერთმა მეგობარს უთხრა: „მომეცი თოვლის წყალი და კუჭის გასარეცხად გამომიყენებს“. შემდეგ ისევ თქვა: „მომეცი გრილი წყალი“. და გულს მიბანდა. შემდეგ თქვა: „მომეცი ას საკინა - სიმშვიდე!“ შემდეგ გულში მომაყარა. შემდეგ ერთ-ერთმა მეგობარს უთხრა: „შეკერე!“ შემდეგ შეკერა და ხატამ ნუბუვა - წინასწარმეტყველების საფარი - მონიშნა. შემდეგ ერთ-ერთმა მეგობარს უთხრა: „დასვი ის ერთ სასწორზე და მისი ხალხიდან ათასი ერთ სასწორზე“. შემდეგ წინასწარმეტყველმა, სალამმა და კურთხევამ მასზე, თქვა: „იმ დროს ათასი ადამიანი დავინახე ჩემს ზემოთ, ამიტომ შემეშინდა, რომ ზოგიერთი მათგანი ჩემზე არ დაცემულიყო“. შემდეგ კაცმა კვლავ თქვა: „თუ მისი ხალხი მასთან ერთად აიწონებოდა, ის აუცილებლად თავის ხალხზე მძიმე იქნებოდა“ და შემდეგ ორივემ მიმატოვა. ალლაჰის მოციქულმა (მშვიდობა და კურთხევა იყოს მასზე) თქვა: ძალიან შემეშინდა, ამიტომ ჩემს ძიძასთან გავიქეცი და ვუთხარი, რაც დამემართა. ის წუხდა, რომ რაღაც შეიძლება დამემართა, ამიტომ თქვა: შენთვის ალაჰ სუბჰანეჰუ ვა ტა'ალას ვთხოვ თავშესაფარს. შემდეგ მან მოამზადა თავისი ცხენი წასასვლელად, აქლემზე შემსვა და უკან მომყვა, სანამ დედაჩემს არ მივაღწიეთ, შემდეგ უთხრა: მე შევასრულე ნდობა და ტვირთი, რომელიც დამაკისრეს, შემდეგ კი უამბო, რაც დამემართა. მაგრამ ამან არ განაწყენა, სინამდვილეში დედაჩემმა უპასუხა: სინამდვილეში, მე ვნახე ის, როდესაც ის ჩემი საშოდან ახალი გამოსული იყო, კერძოდ, სინათლე, რომელიც სირიის ტახტს ანათებს.
Hadith
Imam Darimi : 14
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عُثْمَانَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّكَ نَبِيٌّ حَتَّى اسْتَيْقَنْتَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَانِي مَلَكَانِ وَأَنَا بِبَعْضِ بَطْحَاءِ مَكَّةَ فَوَقَعَ أَحَدُهُمَا عَلَى الْأَرْضِ وَكَانَ الْآخَرُ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ أَهُوَ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزِنْهُ بِرَجُلٍ فَوُزِنْتُ بِهِ فَوَزَنْتُهُ ثُمَّ قَالَ فَزِنْهُ بِعَشَرَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِمِائَةٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ ثُمَّ قَالَ زِنْهُ بِأَلْفٍ فَوُزِنْتُ بِهِمْ فَرَجَحْتُهُمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَنْتَثِرُونَ عَلَيَّ مِنْ خِفَّةِ الْمِيزَانِ قَالَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ لَوْ وَزَنْتَهُ بِأُمَّتِهِ لَرَجَحَهَا
[აბდულა ბინ იმრანმა] გვითხრა, [აბუ დაუდმა] გვითხრა, [ჯაფარ ბინ უტსმან ალ-კურასი] [უსმან ბინ ურვა ბინ აზ-ზუბაირისგან] [მისი მამისგან] [აბუ ზარ ალ-ღიფარისგან] რადლიალაჰუანჰუ, მან თქვა: მე ვკითხე, ო, ალლაჰის მოციქულო, როგორ შეგიძლია დარწმუნებული იყო, რომ წინასწარმეტყველი ხარ? წინასწარმეტყველმა უპასუხა: ო, აბუ ზარ, ორი ანგელოზი მოვიდა ჩემთან, როდესაც მექას ხეობაში ვიყავი. ერთი მათგანი დედამიწაზე ჩამოდის, მეორე კი ცასა და დედამიწას შორისაა. ერთ-ერთმა მათგანმა მეგობარს უთხრა: მართლა ის არის? შემდეგ მისმა მეგობარმა უპასუხა: კი! შემდეგ კვლავ თქვა: მაშინ აწონე ის ვინმესთან ერთად, შემდეგ მე ათ კაცთან ერთად ავიწონები და მე მათზე მძიმე ვარ. შემდეგ მან კვლავ თქვა: „აწონე ის ას კაცთან ერთად“, ამიტომ მე აწონეს და მე მათზე მძიმე ვიყავი. შემდეგ მან კვლავ თქვა: „მაშინ აწონე თავი ათას კაცთან ერთად“, შემდეგ მე აწონეს და მე მათზე მძიმე ვიყავი. შემდეგ მან კვლავ თქვა: „მაშინ აწონე თავი ათას კაცთან ერთად“, შემდეგ მე აწონეს და მე მათზე მძიმე ვიყავი. ამ დროს, მეჩვენებოდა, რომ ისინი ერთმანეთს ეჯახებოდნენ, რადგან სასწორი ძალიან ვიწრო იყო, შემდეგ კი ორი ანგელოზიდან ერთ-ერთმა უთხრა თავის მეგობარს: მაშინაც კი, თუ ის მთელ თავის ხალხთან ერთად აიწონებოდა, ის მაინც მათზე მძიმე იქნებოდა.
Hadith
Imam Darimi : 15
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ خَلِيلٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِيهِمْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَنَا رَحْمَةٌ مُهْدَاةٌ
გვითხრა [ისმაილ ბინ ხალილმა], გვითხრა [ალი ბინ მუშირმა], გვითხრა [ალ ამასიმ] [აბუ სალიჰისგან], მან თქვა: წინასწარმეტყველმა (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) ერთხელ მოუწოდა მათ: „ოჰ, ხალხო, ჭეშმარიტად, მე წყალობა და გზამკვლევი ვარ“.
Hadith
Imam Darimi : 16
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ فَلَمَّا دَنَا مِنْهُ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ إِلَى أَهْلِي قَالَ هَلْ لَكَ فِي خَيْرٍ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ قَالَ وَمَنْ يَشْهَدُ عَلَى مَا تَقُولُ قَالَ هَذِهِ السَّلَمَةُ فَدَعَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَأَقْبَلَتْ تَخُدُّ الْأَرْضَ خَدًّا حَتَّى قَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَشْهَدَهَا ثَلَاثًا فَشَهِدَتْ ثَلَاثًا أَنَّهُ كَمَا قَالَ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَنْبَتِهَا وَرَجَعَ الْأَعْرَابِيُّ إِلَى قَوْمِهِ وَقَالَ إِنْ اتَّبَعُونِي أَتَيْتُكَ بِهِمْ وَإِلَّا رَجَعْتُ فَكُنْتُ مَعَكَ
[მუჰამედ ბინ სარიფმა] გვითხრა, [მუჰამედ ბინ ფუდლაილმა] გვითხრა, [აბუ ჰაიანმა] [ათადან] [იბნ უმარიდან] რადლიალაჰუანჰუდან, მან თქვა: როდესაც ჩვენ წინასწარმეტყველთან, შალალაჰუ ალაიჰუ ვასალამთან ერთად ვიყავით მოგზაურობაში, შევხვდით ბედუინ არაბს და მას შემდეგ, რაც მას მივუახლოვდით, წინასწარმეტყველმა, შალალაჰუ ალაიჰუ ვასალამმა, ჰკითხა: „სად მიდიხარ?“ ბედუინმა არაბმა უპასუხა: „მინდა ჩემი ოჯახის ნახვა“. შემდეგ მოციქულმა ჰკითხა: „გინდა რაიმე კარგი?“ მან უპასუხა: „რა არის სიკეთე? წინასწარმეტყველმა, შალალაჰუ ალაიჰუ ვასალამმა, თქვა: „ანუ, თქვენ მოწმობთ, რომ არ არსებობს ღვთაება, რომელიც ღირსია თაყვანისცემისა, გარდა ალაჰ სუბჰანაჰუ ვა თაალასა და მოწმობთ, რომ მუჰამედი, შალალაჰუ ალაიჰუ ვასალამი, არის მისი მსახური და მაცნე“. ბედუინმა არაბმა თქვა: „მაშინ ვის შეუძლია დაამტკიცოს თქვენი ნათქვამის სიმართლე?“ წინასწარმეტყველმა უპასუხა: სალამას ხე, ასე დაუძახა მას წინასწარმეტყველმა, როდესაც ხე გორაკის კიდეზე იდგა. შემდეგ ხე მიუახლოვდა წინასწარმეტყველს (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) მიწის გაყოფით, სანამ ხე არ მივიდა წინასწარმეტყველის (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) წინ. წინასწარმეტყველმა სამჯერ სთხოვა მას ჩვენების მიცემა. მან ასევე სამჯერ მისცა ჩვენება, როგორც წინასწარმეტყველმა (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) თქვა, შემდეგ კი ხე დაბრუნდა იმ ადგილას, სადაც გაიზარდა. ბედუინი არაბი დაბრუნდა თავის ხალხთან და უთხრა: თუ ისინი გამომყვებიან, მე წავიყვან მათ მეფესთან - წინასწარმეტყველი (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) - შესახვედრად, თუ არა და, მე დავბრუნდები მეფესთან და მასთან დავრჩები.
Hadith
Imam Darimi : 17
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ وَكَانَ لَا يَأْتِي الْبَرَازَ حَتَّى يَتَغَيَّبَ فَلَا يُرَى فَنَزَلْنَا بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ لَيْسَ فِيهَا شَجَرٌ وَلَا عَلَمٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ اجْعَلْ فِي إِدَاوَتِكَ مَاءً ثُمَّ انْطَلِقْ بِنَا قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى لَا نُرَى فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَتَيْنِ بَيْنَهُمَا أَرْبَعُ أَذْرُعٍ فَقَالَ يَا جَابِرُ انْطَلِقْ إِلَى هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَقُلْ يُقَلْ لَكِ الْحَقِي بِصَاحِبَتِكِ حَتَّى أَجْلِسَ خَلْفَكُمَا فَرَجَعَتْ إِلَيْهَا فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُمَا ثُمَّ رَجَعَتَا إِلَى مَكَانِهِمَا فَرَكِبْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَعَرَضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي هَذَا يَأْخُذُهُ الشَّيْطَانُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَتَنَاوَلَ الصَّبِيَّ فَجَعَلَهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مُقَدَّمِ الرَّحْلِ ثُمَّ قَالَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا ثُمَّ دَفَعَهُ إِلَيْهَا فَلَمَّا قَضَيْنَا سَفَرَنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَكَانِ فَعَرَضَتْ لَنَا الْمَرْأَةُ مَعَهَا صَبِيُّهَا وَمَعَهَا كَبْشَانِ تَسُوقُهُمَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ مِنِّي هَدِيَّتِي فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا عَادَ إِلَيْهِ بَعْدُ فَقَالَ خُذُوا مِنْهَا وَاحِدًا وَرُدُّوا عَلَيْهَا الْآخَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَنَا كَأَنَّمَا عَلَيْنَا الطَّيْرُ تُظِلُّنَا فَإِذَا جَمَلٌ نَادٌّ حَتَّى إِذَا كَانَ بَيْنَ سِمَاطَيْنِ خَرَّ سَاجِدًا فَحَبَسَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ عَلَيَّ النَّاسَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَإِذَا فِتْيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالُوا هُوَ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَمَا شَأْنُهُ قَالُوا اسْتَنَيْنَا عَلَيْهِ مُنْذُ عِشْرِينَ سَنَةً وَكَانَتْ بِهِ شُحَيْمَةٌ فَأَرَدْنَا أَنْ نَنْحَرَهُ فَنَقْسِمَهُ بَيْنَ غِلْمَانِنَا فَانْفَلَتَ مِنَّا قَالَ بِيعُونِيهِ قَالُوا لَا بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَمَّا لِي فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَهُ أَجَلُهُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِالسُّجُودِ لَكَ مِنْ الْبَهَائِمِ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِشَيْءٍ أَنْ يَسْجُدَ لِشَيْءٍ وَلَوْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ النِّسَاءُ لِأَزْوَاجِهِنَّ
უბაიდულაჰ ბინ მუსამ მოგვიყვა ისა ბინ აბდულ მალიკისგან, ჯაბირიდან (დაე, ალაჰი კმაყოფილი იყოს მისით), რომელმაც თქვა: მე ალაჰის მაცნესთან (მშვიდობა და კურთხევა იყოს მასზე) ერთად გავედი მოგზაურობაში და როცა მას თავის მოთხოვნილება ჰქონდა, იმალებოდა, რომ არავინ დაენახა. ჩვენ უზარმაზარ ღია ველზე ვიყავით, სადაც არც ხეები ჩანდა და არც სიცოცხლის ნიშნები და მან თქვა: ო, ჯაბირ, აიღე წყალი შენი ჭურჭლით და გავაგრძელოთ ჩვენი მოგზაურობა. ჯაბირმა თქვა: ჩვენ გავაგრძელეთ ჩვენი მოგზაურობა მანამ, სანამ არავინ გამოგვაჩნდა. უეცრად გამოჩნდა ორი ხე, ოთხი წყრთით დაშორებით. მან თქვა: გთხოვ, მიუახლოვდი იმ ხეს და ელაპარაკე, ის გიპასუხებს, ამიტომ უთხარი: წადი შენს გვერდით მდგომ ხესთან, რომ მე ორივეს უკან დავჯდე. ხე მიუახლოვდა თავის მეზობელ ხეს, მის გვერდით მდგომ ხეს და ალაჰის მაცნე (მშვიდობა და კურთხევა იყოს მასზე) მათ უკან დაჯდა, შემდეგ კი ორი ხე დაუბრუნდა თავის ადგილებს. შემდეგ ცხენებზე ავედით და თითქოს ჩვენს ზემოთ ჩიტი გვიფარავდა, შემდეგ ქალი და მისი ბავშვი შეეჩეხნენ ალლაჰის მოციქულს (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) და უთხრა: „ო, ალლაჰის მოციქულო, ჩემს შვილს ეშმაკი დღეში სამჯერ აწუხებს“. თქვა ჯაბირმა; შემდეგ მოციქულმა (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) აიღო ბავშვი და თავისი მანქანის წინ დასვა და თქვა: „წადი, ალლაჰის მტერო! მე ვარ ალლაჰის მოციქული“. მოციქულმა ეს სამჯერ გაიმეორა. შემდეგ კი ქალი დაუბრუნა. როდესაც მოგზაურობიდან დავბრუნდით, თავდაპირველ გზაზე გავიარეთ და ქალი და მისი ბავშვი დაგვეჩეხნენ ორი ცხვრით, რომელსაც მწყემსავდა. შემდეგ მან თქვა: „ო, მოციქულო (მშვიდობა და კურთხევა მასზე), გთხოვ, მიიღე ეს საჩუქარი ჩემგან, იმის გულისთვის, ვინც გამოგგზავნა, ეშმაკი აღარ დაბრუნდება“. მან თქვა: „ერთი აიღე და მეორე მას დაუბრუნე“. შემდეგ გავაგრძელეთ მოგზაურობა და ჩიტები თითქოს თავშესაფარს გვიფარავდნენ, უეცრად აქლემი გაიქცა, მაგრამ როდესაც ორ ხეს მიაღწია, მაშინვე დაიხარა და თაყვანი სცა, რის შემდეგაც ალლაჰის მაცნემ, სალამი და კურთხევა მასზე, დაიჭირა იგი. მაცნემ ხალხს ჰკითხა: „მოდით აქ, ხალხო, ვისია ეს აქლემი?“ შემდეგ ანსარებიდან რამდენიმე ახალგაზრდამ უპასუხა: „ეს ჩვენია, ალლაჰის მაცნე“, ჰკითხა მან: „რა სჭირს?“ მათ უპასუხეს: „ოცი წელია დავიღალეთ მასზე მოვლით და ძალიან გასუქდა - გასუქდა - ამიტომ გვინდოდა მისი დაკვლა და ჩვენს შვილებს შორის გაზიარება, მაგრამ გაიქცა. მან თქვა: „კარგი, მაშინ გამყიდეთ“. მათ უპასუხეს: „არაფერია საჭირო, თქვენო უდიდებულესობავ, მაგრამ ეს საკმარისია თქვენი უდიდებულესობისთვის საჩუქრად“. მაცნემ თქვა: „კარგი, თუ ჩემია, მაშინ კარგად მოეპყარით, სანამ არ მოკვდება“. ამ დროს მუსლიმებმა თქვეს; ო, ალლაჰის მაცნე, ჩვენ უფრო მეტი უფლება გვაქვს ცხოველთა მეფის წინაშე თაყვანი ვცეთ, თქვა მან: არ არის უფლება ერთ არსებას მეორე არსებისთვის თაყვანი ვცეთ, თუ ეს ნებადართული იქნებოდა, მაშინ ქალებს უფლება ექნებოდათ ქმრებისთვის თაყვანი ეცათ.
Hadith
Imam Darimi : 18
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دُفِعْنَا إِلَى حَائِطٍ فِي بَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا فِيهِ جَمَلٌ لَا يَدْخُلُ الْحَائِطَ أَحَدٌ إِلَّا شَدَّ عَلَيْهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ فَدَعَاهُ فَجَاءَ وَاضِعًا مِشْفَرَهُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى بَرَكَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ هَاتُوا خِطَامًا فَخَطَمَهُ وَدَفَعَهُ إِلَى صَاحِبِهِ ثُمَّ الْتَفَتَ فَقَالَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ إِلَّا يَعْلَمُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا عَاصِيَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
გვითხრა [იალამ] გვითხრა [ალ აჯლაჰმა] [აძ ძაიალ ბინ ჰარმალაჰისგან] [ჯაბირ ბინ აბდულას] რადილიალაჰუანჰუსგან მან თქვა: ჩვენ დავბრუნდით წინასწარმეტყველთან, სალამი და კურთხევა მასზე და კურთხევა მასზე და კურთხევაზე. სანამ ბანი ნაჯჯარის სოფელში მივიდოდით, უეცრად აქლემი გამოჩნდა, რომელიც ყველას უკრძალავდა პლანტაციაში შესვლას. ეს ამბავი შეატყობინეს წინასწარმეტყველს, სალამი და კურთხევა მასზე და კურთხევაზე, ამიტომ ის მივიდა მასთან და აქლემს დაუძახა. აქლემი მივიდა და ტუჩები მიწაზე დადო, სანამ მის წინ არ მოიხარა. შემდეგ მან თქვა: მომიტანეთ თოკი, შემდეგ თოკით შეკრა და პატრონს დაუბრუნა. შემდეგ უკან მოიხედა და თქვა: არავინაა ცასა და დედამიწას შორის, გარდა იმისა, რომ მან იცის, რომ მე ვარ ალაჰ სუბჰანაჰუ ვა ტა'ალას მაცნე, გარდა ურჩებისა; ჯინებისა და ადამიანებისა.
Hadith
Imam Darimi : 19
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ فَرْقَدٍ السَّبَخِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ بِابْنٍ لَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنِي بِهِ جُنُونٌ وَإِنَّهُ يَأْخُذُهُ عِنْدَ غَدَائِنَا وَعَشَائِنَا فَيُخَبَّثُ عَلَيْنَا فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَهُ وَدَعَا فَثَعَّ ثَعَّةً وَخَرَجَ مِنْ جَوْفِهِ مِثْلُ الْجِرْوِ الْأَسْوَدِ فَسَعَى
ჩვენ [ალ ჰაჯაჯ ბინ მინჰალმა] გვიამბო, რომ [ჰამად ბინ სალამაჰმა] [ფარკად ას საბახიდან] [საიდ ბინ ჯუბაირიდან] [იბნ აბასიდან] რადიალაჰუანჰუდან გვიამბო, რომ ერთი ქალი მივიდა შვილის მოსაყვანად წინასწარმეტყველთან, სალამი და კურთხევა მასზე, უთხრა: „ო, წინასწარმეტყველო, ჩემი შვილი ჯინმა შეიპყრო, ჯინი ყოველთვის შემოდის, როცა სადილობთ და ვახშმობთ და გვლანძღავს“. შემდეგ წინასწარმეტყველმა, სალამი და კურთხევა მასზე, ილოცა მისთვის. შემდეგ აღებინა და რაღაც - შავი ლეკვის მსგავსი - პირიდან ამოუვიდა და წავიდა.
Hadith
Imam Darimi : 20
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ الْعَبْدِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَعْرِفُ حَجَرًا بِمَكَّةَ كَانَ يُسَلِّمُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ أُبْعَثَ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ الْآنَ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ საიდმა] გვითხრა [იაჰია ბინ აბუ ბაქრ ალ აბდიმ] [იბრაჰიმ ბინ თაჰმანისგან] [სიმაქისგან] [ჯაბირ ბინ სამურასგან] რადლიალაჰუანჰუ მან თქვა; შუამავალმა, შალლაჰუ ალაიჰი ვასალამმა, თქვა: „მე ნამდვილად ვიცი, რომ მექაში არის ქვა, რომლითაც ის მესალმებოდა, სანამ გამოვგზავნიდი. ახლა ნამდვილად ვიცი ეს“.
