Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 1921
أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِقَتْلِ الْكِلَابِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالِي وَلِلْكِلَابِ ثُمَّ رَخَّصَ فِي كَلْبِ الزَّرْعِ وَكَلْبِ الصَّيْدِ
اسان کي [وهب بن جرير] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] [ابو طيه] کان [مظهرف] کان [عبدالله بن مغفل] تائين ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ سڀني ڪتن کي مارڻ جو حڪم ڏنو، پوءِ پاڻ فرمايو: 'منهنجو انهن ڪتن سان ڪو به واسطو ناهي'. پوءِ پاڻ بچاءُ وارن ڪتن ۽ شڪار لاءِ ڪتن کي رليف ڏنو.
حديث
Imam Darimi : 1922
أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْكِلَابِ
اسان کي [خالد بن مخلد] ٻڌايو آهي [مالڪ] نافع کان [ابن عمر] کان، هن چيو ته؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪتن کي مارڻ جو حڪم ڏنو'.
حديث
Imam Darimi : 1923
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا أَنَّ الْكِلَابَ أُمَّةٌ مِنْ الْأُمَمِ لَأَمَرْتُ بِقَتْلِهَا كُلِّهَا وَلَكِنْ اقْتُلُوا مِنْهَا كُلَّ أَسْوَدَ بَهِيمٍ قَالَ سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ الْبَهِيمُ الْأَسْوَدُ كُلُّهُ
اسان کي [سعيد بن عامر] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عوف] [الحسن] کان [عبدالله بن مغفل] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو آهي ته جيڪڏهن ڪتا مختلف ماڻهن مان نه هجن ها ته مان انهن سڀني کي قتل ڪرڻ جو حڪم ڏيان ها، پر هر ڪاري ڪتي کي قتل ڪريو - بلڪل ڪارو -. [سعيد بن عامر] چيو ته البهم سڀ ڪارو آهي.
حديث
Imam Darimi : 1924
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْ وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ فَإِنَّهُ وَقِيذٌ فَلَا تَأْكُلْ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] عبدالله بن ابو الصفر کان [عاشق شيعبي] کان، هن چيو ته مون [عدي بن حاتم] کي چوندي ٻڌو آهي ته مون رسول الله ﷺ کان انهن تيرن بابت پڇيو جيڪي شڪار کي ڪُندن واري حصي تي لڳن ٿا. پاڻ فرمايائون ته جيڪڏهن اهو تيز حصي تي لڳي ته ان کي کائو ۽ جيڪڏهن ڪُندن واري حصي تي لڳي ته اهو هڪ جانور آهي جيڪو ڪُندن واري شيءِ جي لڳڻ سان مري ويو آهي، تنهن ڪري ان کي نه کائو.
حديث
Imam Darimi : 1925
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَ غَزَوَاتٍ نَأْكُلُ الْجَرَادَ
اسان کي [محمد بن يوسف]، [سفيان]، [ابو يعفور]، [عبدالله بن ابو اوفي] کان روايت ڪندي، هن چيو ته: اسان رسول الله ﷺ سان ست ڀيرا وڙهيا ۽ صرف ٽِڊڙا کائيندا هئاسين.
حديث
Imam Darimi : 1926
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ قِرَاءَةً عَنْ مَالِكٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ مِنْ آلِ الْأَزْرَقِ أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ أَبِي بُرْدَةَ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّا نَرْكَبُ الْبَحْرَ وَنَحْمِلُ مَعَنَا الْقَلِيلَ مِنْ الْمَاءِ فَإِنْ تَوَضَّأْنَا بِهِ عَطِشْنَا أَفَنَتَوَضَّأُ مِنْ مَاءِ الْبَحْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ
[محمد بن المبارڪ] اسان کي [مالڪ] جي تاريخ پڙهڻ سان ٻڌايو آهي [شفوان بن سليم] کان [سعيد بن سلمه] کان الزرق خاندان مان ته [المغيره بن ابو برده] - يعني بني عبدالدار مان هڪ ماڻهو - ان کي ٻڌايو آهي؛ ته هن [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو آهي؛ هڪ ماڻهو رسول الله ﷺ کان پڇيو؛ 'يقيناً، اسان هڪ ڀيرو سمنڊ ۾ سفر ڪيو ۽ صرف ٿورو پاڻي کڻي آيا هئاسين، جيڪڏهن اسان ان سان وضو ڪريون ته اسان کي پياس لڳي ويندي، ڇا اسان سمنڊ جي پاڻي سان وضو ڪري سگهون ٿا؟' رسول الله ﷺ فرمايو؛ 'سمنڊ جو پاڻي پاڪ آهي ۽ جانورن جا لاش حلال آهن'.
حديث
Imam Darimi : 1927
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَلَاثِ مِائَةٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ حَتَّى أَتَيْنَا الْبَحْرَ وَقَدْ قَذَفَ دَابَّةً فَأَكَلْنَا مِنْهَا حَتَّى ثَابَتْ أَجْسَامُنَا فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلْعًا مِنْ أَضْلَاعِهَا فَوَضَعَهُ ثُمَّ حَمَلَ أَطْوَلَ رَجُلٍ فِي الْجَيْشِ عَلَى أَعْظَمِ بَعِيرٍ فِي الْجَيْشِ فَمَرَّ تَحْتَهُ هَذَا مَعْنَاهُ
اسان کي [زڪريا بن عدي] ٻڌايو آهي [ابن عينة] عمرو يعني ابن دينار کان، جابر کان، هن چيو ته؛ رسول الله ﷺ اسان کي ٽن سؤ ماڻهن ۾ موڪليو، پوءِ اسان کي بک لڳي، جيستائين اسان سمنڊ ڏانهن نهارياسين، بيشڪ سمنڊ هڪ جانور کي ڦاسائي ڇڏيو هو، اسان ان جو ڪجهه گوشت کائي ڇڏيو. جيستائين اسان جا جسم معمول تي نه اچن. پوءِ ابو عبيده هڪ پسلي ڪڍي ان کي رکي ڇڏيو، پوءِ لشڪر ۾ سڀ کان ڊگهي ماڻهوءَ کي سڀ کان وڏي اُٺ تي کڻي ويو ۽ ان جي هيٺان کان گذريو. هي پوئين حديث جو مطلب آهي - ته سامونڊي جانورن لاءِ انهن کي کائڻ حلال آهي -.
حديث
Imam Darimi : 1928
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ أَخْبَرَنِي قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا وَنَحْنُ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَسَعَى الْقَوْمُ فَلَغِبُوا فَأَخَذْتُهَا وَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا وَبَعَثَ بِوَرِكَيْهَا أَوْ فَخِذَيْهَا شَكَّ شُعْبَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبِلَهَا
اسان کي [ابو الوليد] ٻڌايو آهي [سيوبا] چيو آهي، هن چيو آهي؛ مون کي [هشام بن زيد بن انس] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ مون [انس بن مالڪ] کي چوندي ٻڌو آهي ته: 'اسان هڪ ڀيرو مروض ظهران ۾ هڪ خرگوش تي گهيرو ڪيو، پوءِ ماڻهن ان کي پڪڙڻ جي ڪوشش ڪئي، پوءِ اهي ٿڪجي پيا. پوءِ مان ان کي پڪڙڻ ۾ ڪامياب ٿيس، ۽ ان کي ابو طلحه وٽ وٺي آيس، پوءِ ان ان کي ذبح ڪيو. پوءِ هن پنهنجو پيٽ يا ٻئي ران موڪليا - سيوبا کي حديث جي ترجمي بابت شڪ هو - رسول الله ﷺ ڏانهن، انهن کي قبول ڪيو.'
حديث
Imam Darimi : 1929
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ أَنَّهُ مَرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَرْنَبَيْنِ مُعَلِّقُهُمَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي دَخَلْتُ غَنَمَ أَهْلِي فَاصْطَدْتُ هَذَيْنِ الْأَرْنَبَيْنِ فَلَمْ أَجِدْ حَدِيدَةً أُذَكِّيهِمَا بِهَا فَذَكَّيْتُهُمَا بِمَرْوَةٍ أَفَآكُلُ قَالَ نَعَمْ
اسان کي خبر پئي آهي ته [يزيد بن هارون] اسان کي [داؤد بن ابو هندون] [عامر] کان [محمد بن شفوان] تائين ٻڌايو آهي ته هو رسول الله ﷺ وٽان گذريو ۽ ٻه لٽڪيل خرگوش کڻي ويو، پوءِ هن چيو ته: 'يا رسول الله، جڏهن مان پنهنجي گهر واري جي ٻڪري وٽ ويس ته مان انهن ٻن خرگوش کي پڪڙي سگهيس. پر مون کي ان کي ذبح ڪرڻ لاءِ لوهه نه مليو، تنهنڪري مون ان کي تيز سفيد پٿر سان ذبح ڪيو، ڇا مان ان کي کائي سگهان ٿو؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها'.
حديث
Imam Darimi : 1930
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الضَّبِّ فَقَالَ لَسْتُ بِآكِلِهِ وَلَا مُحَرِّمِهِ
اسان کي [محمد بن يوسف]، [سفيان]، [عبدالله بن دينار]، [ابن عمر] کان روايت ڪندي، چيو ته: رسول الله ﷺ کان ڳئون جي گوشت بابت پڇيو ويو، ته پاڻ فرمايائون: 'مان ان کي نه کائيندو آهيان ۽ نه ئي ان کي منع ڪندو آهيان'.
حديث
Imam Darimi : 1931
أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ يُحَدِّثُ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ عَنْ ثَابِتِ بْنِ وَدِيعَةَ قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِضَبٍّ فَقَالَ أُمَّةٌ مُسِخَتْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ
اسان کي سهل بن حماد ٻڌايو آهي ته اسان کي سيوبه ٻڌايو آهي ته اسان کي الحڪم ٻڌايو آهي ته مون زيد بن وهب کي البراء بن عازب کي ثابت بن وديعه کان ٻڌائيندي ٻڌو ته هن چيو ته جڏهن رسول الله ﷺ کي گوبر جو گوشت پيش ڪيو ويو ته پاڻ فرمايائون ته: ”اهو هڪ قوم جو روپ آهي جنهن جي شڪل بدلائي وئي آهي، والله اعلم“.
حديث
Imam Darimi : 1932
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ سَيْفُ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ خَالَتُهُ وَخَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ فَوَجَدَ عِنْدَهَا ضَبًّا مَحْنُوذًا قَدِمَتْ بِهِ أُخْتُهَا حُفَيْدَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ مِنْ نَجْدٍ فَقَدَّمَتْ الضَّبَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قَلَّ مَا يُقَدِّمُ يَدَهُ لِطَعَامٍ حَتَّى يُحَدَّثَ بِهِ وَيُسَمَّى لَهُ فَأَهْوَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ إِلَى الضَّبِّ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ نِسْوَةِ الْحُضُورِ أَخْبِرْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَدَّمْتُنَّ لَهُ قُلْنَ هَذَا الضَّبُّ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ أَتُحَرِّمُ الضَّبَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أُرَاهُ لَا وَلَكِنَّهُ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ فَلَمْ يَنْهَنِي
اسان کي خبر ڏني آهي [عبدالله بن صالح] مون کي ٻڌايو آهي [الليث] مون کي [يونس] [ابن صهيب] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو؛ مون کي [ابو امامه بن سهل بن حنيف الانصاري] ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عباس] کيس خبر ڏني آهي؛ ته [خالد بن الوليد] جنهن کي الله جي تلوار سڏيو ويندو آهي، ان کي خبر ڏني آهي؛ ته هو هڪ ڀيرو رسول الله ﷺ جي زال ميمونہ سان رسول الله ﷺ سان مليو - ميمونہ سندس ماسي ۽ ابن عباس جي ماسي پڻ آهي - پوءِ هن کي هڪ ڀُليل مانگر مڇ مليو، مانگر مڇ جو گوشت سندس ڀيڻ حفيظه بنت الحارث نجد کان تحفي طور مليو هو. پوءِ ميمونہ رسول الله ﷺ کي مانگر مڇ جو گوشت پيش ڪيو. ۽ هو ڪڏهن به کاڌو وٺڻ لاءِ هٿ نه وڌائيندو هو جيستائين کاڌي جو نالو پهريان نه ٻڌايو ويندو هو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجو هٿ وڌائين ته جيئن هو ان جو گوشت وٺي، تڏهن اتي موجود هڪ عورت چيو ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ڪنهن اهڙي شيءِ بابت ٻڌايو جيڪا توهان هن کي پيش ڪئي آهي'. پوءِ انهن چيو ته: 'هي هڪ ماني جي گودڙي جو گوشت آهي'. رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجو هٿ مٿي ڪيو، پوءِ خالد بن الوليد چيو ته: 'ڇا توهان گودڙي جي گوشت کي منع ڪيو ٿا، اي الله جا رسول؟' هن جواب ڏنو؛ 'نه، پر اهو منهنجي قوم جي ملڪ ۾ ناهي، تنهنڪري مون کي نفرت آهي'. خالد چيو ته: 'پوءِ مون گودڙي جو گوشت ڪڍيو ۽ ان کي کائي ڇڏيو، جڏهن ته رسول الله صلي الله عليه وسلم صرف مون ڏانهن ڏٺو ۽ مون کي نه روڪيو'.
حديث
Imam Darimi : 1933
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَحْسَبُهُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَالنَّاسُ يَجُبُّونَ أَسْنِمَةَ الْإِبِلِ وَأَلْيَاتِ الْغَنَمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قُطِعَ مِنْ بَهِيمَةٍ وَهِيَ حَيَّةٌ فَهُوَ مَيْتَةٌ
اسان کي عبيدالله بن عبدالمجيد ٻڌايو آهي [عبدالرحمن بن عبدالله بن دينار] اسان کي [زيد بن اسلم] ٻڌايو آهي، -عبدالرحمن چيو؛ مون سمجهيو ته [عطا بن يسار] کان [ابو واقد الليثي] هن چيو ته؛ 'جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم مديني ۾ پهتا، ماڻهن اُٺن جا کوهه ۽ ٻڪرين جا چوٿا ڪٽي ڇڏيا. تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪو جانور مان ڪٽيو وڃي ٿو، جڏهن جانور اڃا تائين زنده آهي، اهو مردار آهي'.
حديث
Imam Darimi : 1934
أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ سَمِّ اللَّهَ وَكُلْ مِمَّا يَلِيكَ
اسان کي [خالد بن مخلد] ٻڌايو آهي، اسان کي [مالڪ] ٻڌايو آهي، [وهب بن قيسان] ٻڌايو آهي، [عمر بن ابي سلمه] کان ته رسول الله ﷺ ان کي چيو: 'الله جو نالو ياد ڪر ۽ جيڪو ويجهو آهي ان مان کائو'.
حديث
Imam Darimi : 1935
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْكُلُ طَعَامًا فِي سِتَّةِ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَأَكَلَهُ بِلُقْمَتَيْنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ لَوْ ذَكَرَ اسْمَ اللَّهِ لَكَفَاكُمْ فَإِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ فَإِنْ نَسِيَ أَنْ يَذْكُرَ اسْمَ اللَّهِ فَلْيَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ أَوَّلَهُ وَآخِرَهُ أَخْبَرَنَا بُنْدَارٌ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أُمِّ كُلْثُومٍ عَنْ عَائِشَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ
اسان کي [يزيد بن هارون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [هشام] [بديل] کان [عبدالله بن عبيد بن عمير] عيسيه کان خبر ڏني آهي ته رسول الله ﷺ پنهنجن ڇهن ساٿين سان گڏ کائي رهيا هئا ته اوچتو هڪ بدوي آيو ۽ فوري طور تي ان کي صرف ٻن ٽڪرن ۾ کائي ويو. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو: 'ڄاڻو ته جيڪڏهن هو الله جو نالو وٺي ته هي کاڌو ضرور توهان لاءِ ڪافي هوندو. جڏهن توهان مان ڪو کائي ته ان کي الله جو نالو وٺڻ گهرجي. جيڪڏهن هو الله جو نالو وٺڻ وساري ڇڏي ته ان کي چوڻ گهرجي: بسم الله اوالله واآخره. - الله جي نالي سان، شروع ۾ ۽ آخر ۾-'. اسان کي [بندر] ٻڌايو آهي اسان کي [معذ بن هشام] پنهنجي پيءُ کان [بديل] کان [عبدالله بن عبيد بن عمري] کان [ام ڪلثوم] عيسيه کان هن جهڙي حديث سان.
حديث
Imam Darimi : 1936
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُسْرٍ وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ يَسِيرَةٌ قَالَ قَالَ أَبِي لِأُمِّي لَوْ صَنَعْتِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا فَصَنَعَتْ ثَرِيدَةً وَقَالَ بِيَدِهِ يُقْلِلُ فَانْطَلَقَ أَبِي فَدَعَاهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى ذِرْوَتِهَا ثُمَّ قَالَ خُذُوا بِاسْمِ اللَّهِ فَأَخَذُوا مِنْ نَوَاحِيهَا فَلَمَّا طَعِمُوا دَعَا لَهُمْ فَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْ وَبَارِكْ لَهُمْ فِي رِزْقِهِمْ
اسان کي [موسيٰ بن خالد] ٻڌايو آهي [عيسيٰ بن يونس] کان [شفوان بن عمرو] اسان کي [عبدالله بن بسر] ٻڌايو آهي - هو ڪڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم سان دوستي ڪندو هو، پر ٿوري وقت لاءِ - هن چيو؛ منهنجي پيءُ هڪ ڀيرو منهنجي ماءُ کي چيو؛ 'اهو سٺو هوندو جيڪڏهن توهان رسول الله صلي الله عليه وسلم لاءِ کاڌو ٺاهيو.' ماءُ پوءِ دليا ٺاهي - گوشت ۽ ماني ۽ ساس جي ميلاپ مان ٺهيل آٽو -. منهنجي پيءُ پنهنجي هٿ سان اشارو ڪيو ته ٿورو کاڌو آهي. پوءِ منهنجو پيءُ کيس دعوت ڏيڻ لاءِ ويو، ان کان پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم کاڌي تي هٿ رکيو، پوءِ چيائين؛ 'الله جي نالي سان وٺ'. دوستن به پاسي کان ورتو، کائڻ کان پوءِ، انهن لاءِ دعا گهري، چيائين؛ 'اي الله، انهن جا گناهه معاف ڪر ۽ انهن تي رحم ڪر، ۽ انهن جي رزق ۾ برکت ڏي'.
حديث
Imam Darimi : 1937
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الْأَسَدِيُّ حَدَّثَنَا ثَوْرٌ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَكَلَ أَوْ شَرِبَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ غَيْرَ مَكْفُورٍ وَلَا مُوَدَّعٍ وَلَا مُسْتَغْنًى عَنْ رَبِّنَا
اسان کي [محمد بن قاسم الاسدي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [طسور] [خالد بن معدن] [ابو امامه] کان، هن چيو ته؛ جڏهن پاڻ سڳورن صَلَّى اللهُ تَعَالٰى عَلَيْهِ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ کائڻ يا پيئڻ کان فارغ ٿيا ته فرمايائون: الحمد لله حمدان کتسيران ثييبان مبارکان فيه غيره مڪفورين و لا مبداين و لا موس تغذن عن ربينا. ”سُبْحَانَ اللَّهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْعَظِيمِ“.
حديث
Imam Darimi : 1938
أَخْبَرَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حُرَّةَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ سِنَانِ بْنِ سَنَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعِمُ الشَّاكِرُ كَالصَّائِمِ الصَّابِرِ
اسان کي [نعيم بن حماد]، [عبدالعزيز بن محمد]، [محمد بن عبدالله بن ابو هرہ]، [پنهنجي چاچي]، [سنان بن صناح]، [پنهنجي پيءُ] کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله ﷺ جن فرمايو: جيڪو کائي ٿو ۽ شڪر ڪري ٿو اهو روزيدار ۽ صبر ڪندڙ وانگر آهي.
حديث
Imam Darimi : 1939
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَلْعَقْ أَصَابِعَهُ الثَّلَاثَ
اسان کي اسحاق بن عيسيٰ ٻڌايو آهي، اسان کي حماد بن سلمه ٻڌايو آهي، ثابت کان، انس کان، رسول الله ﷺ کان، پاڻ فرمايو ته: جڏهن توهان مان ڪو کائي ته پنهنجيون آڱريون چاٽي. پاڻ ﷺ اهو ٽي ڀيرا چيو.
حديث
Imam Darimi : 1940
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَمْسَحْ يَدَهُ حَتَّى يَلْعَقَ أَصَابِعَهُ أَوْ يُلْعِقَهَا
اسان کي عمرو بن عون کان روايت ڪئي وئي آهي ته اسان کي ابن عينة کان عمرو بن دينار کان عطا کان ابن عباس کان روايت آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو ته جڏهن توهان مان ڪو کائي ته پنهنجا هٿ نه صاف ڪري جيستائين پنهنجون آڱريون نه چاٽي يا ڪنهن ٻئي کي نه چاٽي.
