Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 1561
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ إِيَاسِ بْنِ أَبِي رَمْلَةَ قَالَ شَهِدْتُ مُعَاوِيَةَ يَسْأَلُ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ أَشَهِدْتَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِيدَيْنِ اجْتَمَعَا فِي يَوْمٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ صَنَعَ قَالَ صَلَّى الْعِيدَ ثُمَّ رَخَّصَ فِي الْجُمُعَةِ فَقَالَ مَنْ شَاءَ أَنْ يُصَلِّيَ فَلْيُصَلِّ
اسان کي [عبيدالله بن موسيٰ] بني اسرائيل کان [عثمان بن المغيره کان] ۽ [عيس بن ابو رمله کان] ٻڌايو ته، هن چيو ته مون معاويه کي ڏٺو ته هو [زيد بن ارقم کان پڇي رهيو هو ته، 'ڇا توهان ڪڏهن رسول الله ﷺ سان گڏ هڪ ڏينهن ۾ ٻه موڪلون گڏ ٿيندي ڏٺيون آهن؟' زيد جواب ڏنو، 'ها'. معاويه وري پڇيو، 'هن ڇا ڪيو؟' زيد جواب ڏنو، 'هن عيد جي نماز پڙهي، پوءِ جمعي جي نماز ۾ رفعت ڏني'. هن چيو ته؛ 'جيڪو جمعي جي نماز پڙهڻ چاهي ٿو، مهرباني ڪري ائين ڪري!'
حديث
Imam Darimi : 1562
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّلْتِ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى الْعِيدِ رَجَعَ فِي طَرِيقٍ آخَرَ
اسان کي [محمد بن اش شلت] ٻڌايو آهي، اسان کي [فُليح] ٻڌايو آهي، [سعيد بن الحارث] ۽ [ابو هريره] کان، ته جيڪڏهن رسول الله ﷺ عشاء جي نماز لاءِ نڪرندا هئا، ته ٻئي رستي کان واپس ايندا هئا.
حديث
Imam Darimi : 1563
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ قَالَ إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ فَادْعُهُمْ إِلَى أَنْ يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ أَطَاعُوا لَكَ فِي ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ فِي ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ فِي ذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَإِيَّاكَ وَدَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهُ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ حِجَابٌ
اسان کي [ابو عاصم]، [زڪريا بن اسحاق]، [يحيى بن عبدالله بن شافعي]، [ابو معبد]، [ابن عباس] کان روايت ڪئي آهي ته رسول الله ﷺ جڏهن معاذ کي يمن موڪليندا هئا ته فرمايائون: 'يقيناً، توهان اهل ڪتاب وٽ ايندا، تنهنڪري انهن کي دعوت ڏيو ته اهي شاهدي ڏين ته الله کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي، ۽ محمد الله جو رسول آهي. پوءِ، جيڪڏهن اهي ان معاملي ۾ توهان جي اطاعت ڪن، ته انهن کي ٻڌايو ته الله انهن تي ڏينهن ۽ رات ۾ پنج وقت نماز فرض ڪئي آهي. پوءِ، جيڪڏهن اهي ان معاملي ۾ توهان جي اطاعت ڪن، ته انهن کي ٻڌايو ته الله انهن جي مال تي زڪوات فرض ڪئي آهي جيڪا انهن جي امير ماڻهن کان ورتي ويندي آهي ۽ انهن جي غريب ماڻهن کي ڏني ويندي آهي. پوءِ جيڪڏهن اهي ان معاملي ۾ توهان جي اطاعت ڪن، ته انهن جي قيمتي شين کان پري رهو ۽ انهن جي نماز کان بچو جن تي ظلم ڪيو ويو آهي، بيشڪ انهن لاءِ الله کان ڪو به رڪاوٽ ناهي.'
حديث
Imam Darimi : 1564
أَخْبَرَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَيْسَ الْمِسْكِينُ الَّذِي تَرُدُّهُ اللُّقْمَةُ وَاللُّقْمَتَانِ وَالْكِسْرَةُ وَالْكِسْرَتَانِ وَالتَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ وَلَكِنْ الْمِسْكِينُ الَّذِي لَيْسَ لَهُ غِنًى يُغْنِيهِ يَسْتَحْيِي أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ إِلْحَافًا أَوْ لَا يَسْأَلُ النَّاسَ إِلْحَافًا
اسان کي [حسيم بن القاسم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [شعبة] محمد بن زياد کان ٻڌايو آهي ته مون [ابو هريره] کي رسول الله ﷺ کان ٻڌندي ٻڌو آهي ته پاڻ فرمايائون ته: 'غريب اهو ناهي جنهن کي هڪ يا ٻه لقمه کاڌي، هڪ يا ٻه ماني جو ٽڪرو، هڪ يا ٻه کجور کان انڪار ڪيو وڃي. پر غريب اهو آهي جنهن وٽ ڪافي نه هجي ۽ ماڻهن کان فوري طور تي گهرڻ کان شرمندو هجي، يا اهڙو جيڪو ماڻهن کان فوري طور تي نه گهرندو هجي.'
حديث
Imam Darimi : 1565
أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلَا بَقَرٍ وَلَا غَنَمٍ لَا يُؤَدِّي حَقَّهَا إِلَّا أُقْعِدَ لَهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَطَؤُهُ ذَاتُ الظِّلْفِ بِظِلْفِهَا وَتَنْطَحُهُ ذَاتُ الْقَرْنِ بِقَرْنِهَا لَيْسَ فِيهَا يَوْمَئِذٍ جَمَّاءُ وَلَا مَكْسُورَةُ الْقَرْنِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا حَقُّهَا قَالَ إِطْرَاقُ فَحْلِهَا وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَمِنْحَتُهَا وَحَلَبُهَا عَلَى الْمَاءِ وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
اسان کان يعليٰ بن عبيد بيان ڪيو، اسان کان عبدالمالڪ، ابو الزبير، جابر کان، ته پاڻ فرمايائون ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: ”ڪو به اُٺ، ڳئون يا ٻڪري جو مالڪ اهڙو ناهي جيڪو پنهنجا حق ادا نه ڪري پر ان کي قيامت جي ڏينهن انهن جي سامهون هڪ کليل ميدان تي ويهاريو ويندو، پوءِ جيڪي جوتا پائين ٿا اهي انهن تي پنهنجي جوتن سان پير رکندا ۽ جيڪي سڱ وارا آهن انهن کي پنهنجن سڱن سان ماريندا. ان ڏينهن ڪو به بي سڱ جانور يا ٽٽل سڱ وارو جانور نه هوندو.“ انهن چيو: ”يا رسول الله! انهن جانورن جا ڪهڙا حق آهن؟“ پاڻ جواب ڏنو: ”انهن جي هرن کي گڏ ڪرڻ، انهن کي انهن جون ٻڪريون قرض ڏيڻ، انهن کي فائدي لاءِ قرض ڏيڻ، انهن کي پيئڻ کان پوءِ کير پيارڻ ۽ انهن کي الله جي راهه ۾ کڻڻ“.
حديث
Imam Darimi : 1566
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرُ مَا كَانَتْ قَطُّ وَأُقْعِدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ بِقَوَائِمِهَا وَأَخْفَافِهَا وَلَا صَاحِبِ بَقَرٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرُ مَا كَانَتْ قَطُّ وَأُقْعِدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِقَوَائِمِهَا وَلَا صَاحِبِ غَنَمٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرُ مَا كَانَتْ وَأُقْعِدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلَافِهَا لَيْسَ فِيهَا جَمَّاءُ وَلَا مَكْسُورَةٌ قَرْنُهَا وَلَا صَاحِبِ كَنْزٍ لَا يَفْعَلُ فِيهِ حَقَّهُ إِلَّا جَاءَ كَنْزُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَتْبَعُهُ فَاتِحًا فَاهُ فَإِذَا أَتَاهُ فَرَّ مِنْهُ فَيُنَادِيهِ خُذْ كَنْزَكَ الَّذِي خَبَّأْتَهُ قَالَ فَأَنَا عَنْهُ غَنِيٌّ فَإِذَا رَأَى أَنَّهُ لَا بُدَّ مِنْهُ سَلَكَ يَدَهُ فِي فَمِهِ فَيَقْضِمُهَا قَضْمَ الْفَحْلِ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ هَذَا الْقَوْلَ ثُمَّ سَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ وَقَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا حَقُّ الْإِبِلِ قَالَ حَلَبُهَا عَلَى الْمَاءِ وَإِعَارَةُ دَلْوِهَا وَإِعَارَةُ فَحْلِهَا وَمَنْحُهَا وَحَمْلٌ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَعْضِ هَذَا الْحَدِيثِ
اسان کي [بصير بن الحڪم] ٻڌايو آهي [عبد الرزاق] اسان کي [ابن جريج] ٻڌايو آهي ته مون کي [ابو الزبير] ٻڌايو آهي ته هن [جابر بن عبدالله] کي چوندي ٻڌو آهي ته: مون رسول الله ﷺ کي فرمائيندي ٻڌو آهي ته: 'اهو اٺ جو مالڪ ناهي جيڪو پنهنجا حق استعمال نٿو ڪري پر اهو قيامت جي ڏينهن اڳ کان وڌيڪ ايندو ۽ ماڻهو ان جي سامهون هڪ کليل ميدان تي ويٺي هوندي، جانور مالڪ کي پنهنجن پيرن ۽ جوتن سان لات مارندا آهن. ۽ اهو معاملو ناهي ته ڳئون جو مالڪ پنهنجا حق استعمال نٿو ڪري پر قيامت جي ڏينهن انهن مان اڳ کان وڌيڪ هوندا ۽ مالڪ ان جي سامهون هڪ کليل ميدان تي ويٺي هوندو، جانور ان کي پنهنجن سڱن سان ماريندو ۽ ان کي پيرن سان لتاڙيندو.' ۽ اهو ٻڪري جو مالڪ ناهي جيڪو پنهنجو حق ادا نٿو ڪري، پر قيامت جي ڏينهن انهن مان اڳي کان وڌيڪ هوندا ۽ مالڪ کي ان جي سامهون هڪ کليل ميدان تي ويهاريو ويندو، جانور ان کي پنهنجن سڱن سان ماريندو ۽ پنهنجي جوتن سان ان کي لتاڙيندو. قيامت جي ڏينهن ڪو به ٻڪري بغير سڱن جي نه هوندو ۽ نه ئي ڪو ٽٽل سڱن وارو هوندو. ۽ اهو ماڻهو ناهي جنهن سامان گڏ ڪيو آهي جيڪو پنهنجو حق استعمال نٿو ڪري، پر ان جو گڏ ڪيل سامان قيامت جي ڏينهن هڪ گنجي نانگ وانگر ايندو جيڪو پنهنجو وات کولي ان جي پٺيان ايندو. جيڪڏهن نانگ ان وٽ ايندو ته هو ان کان ڀڄي ويندو، پوءِ نانگ ان کي سڏيندو، 'اهو شيون کڻي وڃ جيڪو تو پنهنجي ذخيري ۾ لڪايو آهي'. مالڪ چيو؛ 'مون کي ان جي ضرورت ناهي'. پوءِ جڏهن هو ڏسندو ته ان کي وٺڻ گهرجي، ته هو پنهنجو هٿ پنهنجي وات ۾ وجهي ٿو، پوءِ نانگ ان کي پنهنجن ڏندن سان ڀڃي ٿو جيئن نر پنهنجن ڏندن سان کائي ٿو. [ابو الزبير] چيو؛ "مون [عبيد بن عمير] کي اهي لفظ چوندي ٻڌو، تنهنڪري اسان [جابر بن عبدالله] کان پڇيو، ۽ هن پڻ اهو ئي چيو جيڪو عبيد بن عمير چيو هو." ابن جريج چيو؛ "[ابو الزبير] چيو؛" مون [عبيد بن عمير] کي چوندي ٻڌو؛ "هڪ ماڻهو چيو؛" اي الله جا رسول، اُٺن جا ڪهڙا حق آهن؟" هن جواب ڏنو؛ "کير پيارڻ کان پوءِ کير پياريو، ان کي سندس ٻلي قرض ڏيو، ان کي سندس ٻلي قرض ڏيو، ان کي قرض ڏيو - ته جيئن ان مان فائدو حاصل ڪري سگهي - ۽ ان کي الله جي رستي ۾ بار ڏيو". اسان کي [الحسن بن ربيع] ٻڌايو آهي [ابو الاحواش] [الاماسي] کان [المعرور بن سويد] کان [ابوذر] کان رسول الله ﷺ کان هن حديث مان ڪجهه بيان ڪيو آهي".
حديث
Imam Darimi : 1567
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ صَدَقَةَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ الصَّدَقَةَ فَكَانَ فِي الْغَنَمِ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ سَائِمَةً شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلَاثِ مِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ شَاةً لَمْ يَجِبْ فِيهَا إِلَّا ثَلَاثُ شِيَاهٍ حَتَّى تَبْلُغَ أَرْبَعَ مِائَةٍ فَإِذَا بَلَغَتْ أَرْبَعَ مِائَةِ شَاةٍ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلَا تُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ وَلَا ذَاتُ عَيْبٍ
اسان کي [حڪم بن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عباد بن العوام] ۽ [ابراهيم بن صداقه] ٻڌايو آهي ته [سفيان بن حسين] کان [عز زهري] کان [سالم] کان [ابن عمر] تائين؛ ته رسول الله صلي الله عليه وسلم زڪوات بابت شرط رکي آهي ته: 'هر چاليهه کان هڪ سئو ويهه ٻڪرين لاءِ جيڪي چريون وڃن ٿيون، هڪ مٿو زڪوات طور آهي، جيڪڏهن ٻه سؤ کان وڌيڪ آهي ته زڪوات ٻه آهي، جيڪڏهن ٽي سؤ کان وڌيڪ آهي ته زڪوات ٽي ٻڪريون آهن. جيڪڏهن تعداد ٽن سؤ کان وڌيڪ آهي، ته پوءِ زڪوات ناهي جيستائين تعداد چار سؤ تائين نه وڌي وڃي. ۽ جيڪڏهن توهان چار سؤ ٻڪرين تائين پهچي ويا آهيو، ته هر سؤ لاءِ زڪوات ۾ هڪ ٻڪري آهي، ۽ زڪوات ۾ توهان پوڙها ٻڪريون نه وٺو، نه ٻڪريون جن جا ڏند ڪري پيا آهن، يا ٻڪريون جن ۾ ڪو نقص آهي'.
حديث
Imam Darimi : 1568
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ فِي أَرْبَعِينَ شَاةً شَاةٌ إِلَى أَنْ تَبْلُغَ عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ وَاحِدَةً فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى أَنْ تَبْلُغَ مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا ثَلَاثَةٌ إِلَى أَنْ تَبْلُغَ ثَلَاثَ مِائَةٍ فَمَا زَادَ فَفِي كُلِّ مِائَةِ شَاةٍ شَاةٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ لَهُمْ كِتَابًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ
اسان کي [حڪم بن موسيٰ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [يحيى بن حمزه] ٻڌايو آهي ته [سليمان بن دائود الخولاني] کان [عز زهريءَ] کان [ابوبڪر بن محمد بن عمرو بن حزم] کان [پنهنجي پيءُ] کان [پنهنجي ڏاڏي] کان؛ ته رسول الله ﷺ يمن جي ماڻهن کي هڪ خط لکيو هو جيڪي عمرو بن حزم سان گڏ کڻي آيا هئا؛ 'بسم الله الرحمن الرحيم. محمد نبي کان سيورهبل بن عبدالڪلال، الحارث بن عبدالڪلال، ۽ نعيم بن عبدالڪلال ڏانهن؛ هر چاليهه ٻڪرين لاءِ هڪ سو ويهه تائين هڪ ٻڪري تي زڪوات آهي، پوءِ جيڪڏهن اهو هڪ سو ويهه کان ٻه سو کان وڌيڪ هجي ته ٻن ٻڪرين تي زڪوات آهي، پوءِ جيڪڏهن هڪ کان ٽي سو کان وڌيڪ هجي ته ٽن ٻڪرين تي زڪوات آهي، ۽ باقي هر سو ٻڪرين تي هڪ ٻڪري تي زڪوات آهي. اسان کي [بصير بن الحڪم] ٻڌايو آهي، اسان کي [عبدالرزاق] ٻڌايو آهي، اسان کي [معمار] ٻڌايو آهي، [عبدالله بن ابوبڪر بن محمد بن عمرو بن حزم] کان، [پنهنجي پيءُ] کان، [پنهنجي ڏاڏي] کان؛ ته رسول الله ﷺ انهن لاءِ لکيو هو... پوءِ ان جو ذڪر هن طرح ڪيو.
حديث
Imam Darimi : 1569
حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ مَسْرُوقٍ وَالْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَا قَالَ مُعَاذٌ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَمَنِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ بَقَرَةً مُسِنَّةً وَمِنْ كُلِّ ثَلَاثِينَ تَبِيعًا أَوْ تَبِيعَةً
اسان کي [يعليٰ بن عبيد] ٻڌايو آهي ته [العماسي] سياقيق کان [مصروق کان] ۽ [العماسي] ابراهيم کان] ٻڌايو ته انهن چيو ته؛ [معذز] چيو ته: رسول الله ﷺ مون کي يمن موڪليو ۽ مون کي حڪم ڏنو ته هر چاليهه ڳئون مان هڪ مسنّه سر ۽ هر ٽيهه سر مان هڪ تابع يا تابعه وٺان.
حديث
Imam Darimi : 1570
أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ مُعَاذٍ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَمَنِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ الْبَقَرِ مِنْ ثَلَاثِينَ تَبِيعًا حَوْلِيًّا وَمِنْ أَرْبَعِينَ بَقَرَةً مُسِنَّةً حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ بِنَحْوِهِ
اسان کي [عاشم بن يوسف] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر بن عياسي] ٻڌايو آهي ته [عاشم] ٻڌايو آهي ته [ابو وائل] ٻڌايو آهي ته [مصروق] ٻڌايو آهي ته [معذ] چيو آهي ته: رسول الله ﷺ مون کي يمن موڪليو، پوءِ مون کي حڪم ڏنو ته هر ٽيهه ڳئون مان هڪ تابعي ۽ هر چاليهه ڳئون مان هڪ مسنة وٺان. اسان کي [احمد بن يونس] ٻڌايو آهي ته [ابوبڪر بن عياسي] ٻڌايو آهي ته اهڙي طرح.
حديث
Imam Darimi : 1571
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ صَدَقَةَ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ الصَّدَقَةَ فَلَمْ تُخْرَجْ إِلَى عُمَّالِهِ حَتَّى قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قُبِضَ أَخَذَهَا أَبُو بَكْرٍ فَعَمِلَ بِهَا مِنْ بَعْدِهِ فَلَمَّا قُبِضَ أَبُو بَكْرٍ أَخَذَهَا عُمَرُ فَعَمِلَ بِهَا مِنْ بَعْدِهِمَا وَلَقَدْ قُتِلَ عُمَرُ وَإِنَّهَا لَمَقْرُونَةٌ بِسَيْفِهِ أَوْ بِوَصِيَّتِهِ وَكَانَ فِي صَدَقَةِ الْإِبِلِ فِي كُلِّ خَمْسٍ شَاةٌ إِلَى خَمْسٍ وَعِشْرِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ بِنْتُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا بِنْتُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا حِقَّةٌ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا بِنْتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا حِقَّتَانِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا فِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ وَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ بِنْتُ لَبُونٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ الْفَزَارِيِّ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
اسان کي [حڪم بن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عباد بن العوام] ۽ [ابراهيم بن صدقہ] ٻڌايو آهي ته [سفيان بن حسين] کان [عز زهري] کان [سالم] کان [ابن عمر] تائين؛ ته نبي صلي الله عليه وسلم زڪوات جو قانون قائم ڪيو هو، پر اهو سندس آفيسرن تائين نه پهچايو ويو هو جيستائين رسول الله صلي الله عليه وسلم جي وفات نه ٿي. پوءِ جڏهن هو فوت ٿيو ته ابو بڪر هي نوٽ ورتو، ۽ ان کي پنهنجي وفات کان پوءِ عمل ۾ آندو. پوءِ جڏهن ابو بڪر فوت ٿيو ته عمر ان کي ورتو ۽ انهن ٻنهي کان پوءِ عمل ۾ آندو، ۽ جڏهن عمر کي قتل ڪيو ويو ته اهو نوٽ سندس تلوار تي يا سندس وصيت ۾ شامل ڪيو ويو. اُٺن تي زڪوات جي حوالي سان، هر پنج کان پنجويهه جانورن لاءِ هڪ ٻڪري تي زڪوات آهي. جيڪڏهن اهو پنجويهه کان پنجٽيهه تائين پهچي ويو آهي ته پوءِ زڪوات بنت مخدل آهي، جيڪڏهن بنت مخدل نه آهي ته ابن لابن نر آهي. جيڪڏهن پنجيتاليهه کان وڌيڪ آهن ته زڪوات هڪ بنت لبن آهي. جيڪڏهن سٺ کان وڌيڪ آهن ته زڪوات هڪ حق آهي. جيڪڏهن پنجهتر کان وڌيڪ آهن ته زڪوات جزع آهي. جيڪڏهن نوانوي کان وڌيڪ آهن ته زڪوات ٻه بنت لبن آهن. جيڪڏهن هڪ سئو ويهه کان وڌيڪ آهن ته زڪوات ٻه حق آهي. جيڪڏهن وڌيڪ آهن ته هر پنجاهه اضافو لاءِ زڪوات ۾ هڪ حق آهي، ۽ هر چاليهه بنت لبن لاءِ. اهو اسان کي [محمد بن عينيه] [ابو اسحاق الفزاري] [سفيان بن حسين] [عز زهري] [سالم] [ابن عمر] [رسول الله صلي الله عليه وسلم] کان ٻڌايو آهي.
حديث
Imam Darimi : 1572
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ الْخَوْلَانِيِّ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ إِنَّ فِي كُلِّ خَمْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ خَمْسَةَ دَرَاهِمَ فَمَا زَادَ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا دِرْهَمٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ شَيْءٌ
اسان کي [حڪم بن موسيٰ] ٻڌايو آهي، اسان کي [يحيى بن حمزه] ٻڌايو آهي، [سليمان بن دائود الخولاني] مون کي [عز زهرى] ٻڌايو آهي، [ابوبڪر بن محمد بن عمرو بن حزم] کان، [پنهنجي پيءُ] کان، [پنهنجي ڏاڏي] کان؛ ته رسول الله ﷺ عمرو بن حزم کي هڪ خط لکيو جيڪو سيرهبيل بن عبدالڪلال، الحارث بن عبدالڪلال ۽ نعيم بن عبدالڪلال کي خطاب ڪرڻ لاءِ سونپيو ويو هو، يعني هر پنج اوقيه چانديءَ لاءِ پنج درهم جي زڪوات آهي، جيڪڏهن وڌيڪ هجي ته هر چاليهه درهم لاءِ هڪ درهم آهي، ۽ جن وٽ پنج اوقيه کان گهٽ هجي ته انهن تي ڪا به زڪوات واجب ناهي.
حديث
Imam Darimi : 1573
أَخْبَرَنَا الْمُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَفَوْتُ عَنْ صَدَقَةِ الْخَيْلِ وَالرَّقِيقِ هَاتُوا صَدَقَةَ الرِّقَةِ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا دِرْهَمٌ وَلَيْسَ فِي تِسْعِينَ وَمِائَةٍ شَيْءٌ حَتَّى تَبْلُغَ مِائَتَيْنِ
اسان کي [معلا بن اسد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو عوانه] ٻڌايو آهي ته [ابو اسحاق] کان، [عاشم بن دلمرة] کان، [علي] کان ۽ هن اهو نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم کان بيان ڪيو، پاڻ فرمايو ته: مون گهوڙن ۽ غلامن جي زڪوات معاف ڪري ڇڏي آهي، تنهن ڪري چانديءَ جي زڪوات ڏيو، هر چاليهه درهم تي هڪ درهم، ۽ هڪ سئو نوي تي ڪو به زڪوات فرض ناهي، ايتري تائين جو اهو ٻه سو تائين پهچي وڃي.
حديث
Imam Darimi : 1574
أَخْبَرَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عُثْمَانَ الثَّقَفِيِّ عَنْ أَبِي لَيْلَى هُوَ الْكِنْدِيُّ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ أَتَانَا مُصَدِّقُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذْتُ بِيَدِهِ فَقَرَأْتُ فِي عَهْدِهِ أَنْ لَا يُجْمَعَ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ وَلَا يُفَرَّقَ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ
اسان کي [الاسود بن عامر] ٻڌايو آهي اسان کي [سيارڪ] عثمان عتصقفي کان [ابو ليليٰ] - يعني الڪندي - [سويد بن غفله] کان ٻڌايو آهي ته؛ '[رسول الله صلي الله عليه وسلم جو زڪوات آفيسر] اسان وٽ آيو، پوءِ مون سندس هٿ ورتو ۽ مون اهو معاهدو پڙهيو، 'توهان الڳ الڳ جانور گڏ نٿا ڪري سگهو، ۽ توهان زڪوات ادا ڪرڻ جي خوف کان گڏ ٿيل جانورن کي الڳ نٿا ڪري سگهو.''
حديث
Imam Darimi : 1575
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّا عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ قَالَ إِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ
اسان کي [ابو عاصم]، [زڪريا]، [يحيى بن عبدالله بن شافعي]، [ابو معبد]، جيڪو ابن عباس جو اڳوڻو غلام هو، [ابن عباس] کان روايت ڪئي آهي ته جڏهن رسول الله ﷺ معاذ کي يمن موڪليو، ته ان چيو ته: انهن جي قيمتي شين کان پري رهو.
حديث
Imam Darimi : 1576
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ أَخْبَرَنِي قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ يُحَدِّثُ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ عَلَى فَرَسِ الْمُسْلِمِ وَلَا عَلَى غُلَامِهِ صَدَقَةٌ
اسان کي [حسيم بن القاسم] ٻڌايو آهي اسان کي [سيوبه] ٻڌايو آهي، هن چيو ته مون کي [عبدالله بن دينار] خبر ڏني آهي، هن چيو ته مون [سليمان بن يسار] کي [عراق بن مالڪ] کان [ابو هريره] کان، ۽ هو رسول الله ﷺ کان، هن چيو ته: 'مسلمان تي پنهنجي گهوڙن ۽ غلامن تي زڪوات ڏيڻ واجب ناهي'.
حديث
Imam Darimi : 1577
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَةٌ وَلَا فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ صَدَقَةٌ وَلَا فِيمَا دُونَ خَمْسِ ذَوْدٍ صَدَقَةٌ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الْوَسْقُ سِتُّونَ صَاعًا وَالصَّاعُ مَنَوَانِ وَنِصْفٌ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْحِجَازِ وَأَرْبَعَةُ أَمْنَاءٍ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْعِرَاقِ
اسان کي [عبيدالله بن موسيٰ]، [سفيان]، [عمرو بن يحييٰ]، [پنهنجي پيءُ]، [ابو سعيد الخدري]، رسول الله ﷺ کان، ٻڌايو آهي ته: 'اناج ۽ کجور تي پنج وسق کان گهٽ زڪوات ناهي، ۽ چاندي تي پنج اوقيه کان گهٽ زڪوات ناهي، ۽ اٺن تي پنج ذوض کان گهٽ زڪوات ناهي'. ابو محمد چيو ته: 'هڪ وسق سٺ شعا آهي، ۽ هڪ شعا اڍائي من آهي - ترازو جو نالو - حجاز وارن جي مطابق، ۽ عراق جي ماڻهن جي مطابق چار من'.
حديث
Imam Darimi : 1578
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَةٌ مِنْ حَبٍّ وَلَا تَمْرٍ وَلَا فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ صَدَقَةٌ وَلَا فِيمَا دُونَ خَمْسِ ذَوْدٍ صَدَقَةٌ
اسان کي [محمد بن يوسف] [سفيان] کان [اسماعيل بن اميه] کان [محمد بن يحيى بن حبان] کان [يحيى بن عماره] کان [ابو سعيد الخدري] ٻڌايو ته: 'رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو:' اناج ۽ کجور تي زڪوات ناهي جيڪو پنج وسق کان گهٽ هجي، ۽ چاندي تي زڪوات ناهي جيڪو پنج اوقيه کان گهٽ هجي، ۽ اٺن تي زڪوات ناهي جيڪو پنج ذوال کان گهٽ هجي.'
حديث
Imam Darimi : 1579
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ الْخَوْلَانِيِّ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ إِنَّ فِي كُلِّ خَمْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ خَمْسَةَ دَرَاهِمَ فَمَا زَادَ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ دِرْهَمًا دِرْهَمٌ وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ شَيْءٌ
اسان کي خبر ڏني آهي [الحڪم بن موسيٰ] اسان کي خبر ڏني آهي [يحيى بن حمزه] کان [سليمان بن دائود الخولاني] مون کي [عز زهرى] کان [ابوبڪر بن محمد بن عمرو بن حزم] کان [پنهنجي پيءُ] کان [پنهنجي ڏاڏي] تائين ٻڌايو آهي ته الله جي رسول صلي الله عليه وسلم هڪ خط لکيو جيڪو عمرو بن حزم کي سيرهبيل بن عبدالڪلال، الحارث بن عبدالڪلال ۽ نعيم بن عبدالڪلال کي خطاب ڪرڻ لاءِ سونپيو ويو هو؛ ته چانديءَ جي هر پنج وسق تي پنج درهم جي زڪوات آهي، جيڪڏهن اضافي هجي ته هر چاليهه درهم تي هڪ درهم جي زڪوات آهي، ۽ جيڪڏهن پنج وسق کان گهٽ هجي ته ان تي ڪا به زڪوات ناهي.
حديث
Imam Darimi : 1580
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ حُجَيَّةَ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّ الْعَبَّاسَ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَعْجِيلِ صَدَقَتِهِ قَبْلَ أَنْ تَحِلَّ فَرَخَّصَ فِي ذَلِكَ قَالَ أَبُو مُحَمَّد آخُذُ بِهِ وَلَا أَرَى فِي تَعْجِيلِ الزَّكَاةِ بَأْسًا
اسان کي ٻڌايو آهي [سیدنا بن منصور] اسان کي ٻڌايو آهي [اسماعيل بن زڪريا] [الحجاج بن دينار] کان [الحڪم بن عتيبه] کان [حجيه بن عدي] کان [علي] کان؛ ته عباس رسول الله صلي الله عليه وسلم کان زڪوات جي واجب ٿيڻ کان اڳ جلدي ڪرڻ جي قانون بابت پڇيو. پوءِ پاڻ هن معاملي ۾ نرمي ڏني. ابو محمد چيو؛ 'مان هن حديث تي عمل ڪريان ٿو، ۽ زڪوات ۾ جلدي ڪرڻ ڪو مسئلو ناهي'.
