Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 হাদিছ
হাদিছ
Imam Darimi : 81
أَخْبَرَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُخْتَارٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ صُبُّوا عَلَيَّ سَبْعَ قِرَبٍ مِنْ سَبْعِ آبَارٍ شَتَّى حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى النَّاسِ فَأَعْهَدَ إِلَيْهِمْ قَالَتْ فَأَقْعَدْنَاهُ فِي مِخْضَبٍ لِحَفْصَةَ فَصَبَبْنَا عَلَيْهِ الْمَاءَ صَبًّا أَوْ شَنَنَّا عَلَيْهِ شَنًّا الشَّكُّ مِنْ قِبَلِ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ فَوَجَدَ رَاحَةً فَخَرَجَ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَاسْتَغْفَرَ لِلشُّهَدَاءِ مِنْ أَصْحَابِ أُحُدٍ وَدَعَا لَهُمْ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْأَنْصَارَ عَيْبَتِي الَّتِي أَوَيْتُ إِلَيْهَا فَأَكْرِمُوا كَرِيمَهُمْ وَتَجَاوَزُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ إِلَّا فِي حَدٍّ أَلَا إِنَّ عَبْدًا مِنْ عِبَادِ اللَّهِ قَدْ خُيِّرَ بَيْنَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَ اللَّهِ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَ اللَّهِ فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَظَنَّ أَنَّهُ يَعْنِي نَفْسَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكَ يَا أَبَا بَكْرٍ سُدُّوا هَذِهِ الْأَبْوَابَ الشَّوَارِعَ إِلَى الْمَسْجِدِ إِلَّا بَابَ أَبِي بَكْرٍ فَإِنِّي لَا أَعْلَمُ امْرَأً أَفْضَلَ عِنْدِي يَدًا فِي الصُّحْبَةِ مِنْ أَبِي بَكْرٍ
আমাক কৈছে [ফাৰৱাহ বিন আবু আল মাঘ্ৰা`] আমাক [ইব্ৰাহিম বিন মুখতাৰ] [মুহাম্মাদ বিন ইছহাক]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন কাআব]ৰ পৰা [উৰৱাহ]ৰ পৰা [আইছিয়া] ৰাদলিয়াল্লাহআনহাৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল: নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে অসুস্থ হৈ থকাৰ সময়ত কৈছিল: ‘মোক সাতৰ পৰা সাত বাল্টি পানী উলিয়াই দিয়ক বিভিন্ন কুঁৱাত, যাতে মই মানুহৰ ওচৰলৈ ওলাই আহিব পাৰো তেওঁলোকৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰিবলৈ' ৰাবীয়ে ক'লে: 'গতিকে আমি তেওঁক হাফছা ৰাদলিয়াল্লাহআনহাৰ এটা পাত্ৰত বহিলোঁ, আমি তেওঁৰ ওপৰত ছটিয়াই দিলোঁ বা আমি পানী ঢালি দিলোঁ - আমি সম্পাদকীয় সন্দেহ ঢালি দিলোঁ বা আমি মহম্মদ বিন ইছহাকৰ পৰা এইটো ঢালি দিলোঁ -, তাৰ পিছত তেওঁ শান্তি পালে, তাৰ পিছত তেওঁ ওলাই আহি মঞ্চত উঠিল; আনহাতে কয়: ‘অনছাৰসকল মোৰ বিশ্বাসযোগ্য মানুহ আৰু মোৰ গোপনীয়তাৰ ৰক্ষক, য’ত মই আশ্ৰয় লওঁ, যদিহে তেওঁলোকে সঁচাকৈয়ে আইন ভংগ নকৰে। মনত ৰাখিব, আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ এজন বান্দক আছিল যাক পৃথিৱী আৰু আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ লগত কি আছে তাৰ মাজৰ পৰা এটা বাছনি কৰাৰ স্বাধীনতা দিয়া হৈছিল, গতিকে তেওঁ আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ লগত যি আছে সেইটো বাছি লৈছিল’ তাৰ পিছত আবু বকৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৱে কান্দিলে, তেওঁ ভাবিলে যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বাক্য তেওঁক উদ্দেশ্যি কৰা হৈছে। তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘এমিনিট ৰ’বা, হে আবু বকৰ, আবু বকৰৰ দুৱাৰৰ বাহিৰে মছজিদলৈ যোৱা পথৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰক - নবৱী-, কাৰণ বন্ধুত্ব আৰু প্ৰতিৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত মোৰ বাবে আবু বকৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ কোনো লোকক মই চিনি নাপাওঁ।
হাদিছ
Imam Darimi : 82
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُوذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّلَاةِ فِي مَرَضِهِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ هَلْ أَمَرْتُنَّ أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَقُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ رَقِيقٌ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ أَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَرُبَّ قَائِلٍ مُتَمَنٍّ وَيَأْبَى اللَّهُ وَالْمُؤْمِنُونَ
আমাক কৈছে [ছাইদ বিন মনছুৰে] আমাক [ফুলাইহ বিন চুলাইমান] [চুলাইমান বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [আল কাছিম বিন মুহাম্মাদ]ৰ পৰা [আইছিয়া] ৰাদলিয়াল্লাহআনহাৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে: ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা আল্লামে নামাজৰ আহ্বান মাতিবলৈ অনুমতি দিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আবু বক্কৰক নামাজৰ নেতৃত্ব দিবলৈ আদেশ দিয়ক। মানুহৰ', তাৰ পিছত তেওঁ অচেতন হৈ পৰিল। যেতিয়া তেওঁ চেতনা ঘূৰাই পালে তেতিয়া তেওঁ সুধিলে- ‘মই আবু বকৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুক জনসাধাৰণৰ নেতৃত্ব দিবলৈ আদেশ দিছোনে? তেতিয়া মই - ৰাবীজনে - ক’লোঁ: ‘আবু বকৰ সহজে কান্দি থকা কোমল মানুহ নহয়নে, কেৱল উমৰক আদেশ দিয়া উচিত নহয়নে?’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: ‘আহ, তোমালোক ঠিক ইউছুফৰ ভাইসকলৰ দৰেই, আবু বকৰক জনসাধাৰণৰ নেতৃত্ব দিবলৈ আদেশ দিয়ক, কিমান মানুহে সপোন দেখে কিন্তু আল্লাহ ছুবহানাল্লাহ ৱা তাআলা আৰু মুমিনসকলে ইয়াক নিবিচাৰে’।
হাদিছ
Imam Darimi : 83
َخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ فَحُبِسَ بَقِيَّةَ يَوْمِهِ وَلَيْلَتَهُ وَالْغَدَ حَتَّى دُفِنَ لَيْلَةَ الْأَرْبِعَاءِ وَقَالُوا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَمُتْ وَلَكِنْ عُرِجَ بِرُوحِهِ كَمَا عُرِجَ بِرُوحِ مُوسَى فَقَامَ عُمَرُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَمُتْ وَلَكِنْ عُرِجَ بِرُوحِهِ كَمَا عُرِجَ بِرُوحِ مُوسَى وَاللَّهِ لَا يَمُوتُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى يَقْطَعَ أَيْدِيَ أَقْوَامٍ وَأَلْسِنَتَهُمْ فَلَمْ يَزَلْ عُمَرُ يَتَكَلَّمُ حَتَّى أَزْبَدَ شِدْقَاهُ مِمَّا يُوعِدُ وَيَقُولُ فَقَامَ الْعَبَّاسُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ مَاتَ وَإِنَّهُ لَبَشَرٌ وَإِنَّهُ يَأْسُنُ كَمَا يَأْسُنُ الْبَشَرُ أَيْ قَوْمِ فَادْفِنُوا صَاحِبَكُمْ فَإِنَّهُ أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ أَنْ يُمِيتَهُ إِمَاتَتَيْنِ أَيُمِيتُ أَحَدَكُمْ إِمَاتَةً وَيُمِيتُهُ إِمَاتَتَيْنِ وَهُوَ أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ أَيْ قَوْمِ فَادْفِنُوا صَاحِبَكُمْ فَإِنْ يَكُ كَمَا تَقُولُونَ فَلَيْسَ بِعَزِيزٍ عَلَى اللَّهِ أَنْ يَبْحَثَ عَنْهُ التُّرَابَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ مَا مَاتَ حَتَّى تَرَكَ السَّبِيلَ نَهْجًا وَاضِحًا فَأَحَلَّ الْحَلَالَ وَحَرَّمَ الْحَرَامَ وَنَكَحَ وَطَلَّقَ وَحَارَبَ وَسَالَمَ مَا كَانَ رَاعِي غَنَمٍ يَتَّبِعُ بِهَا صَاحِبُهَا رُءُوسَ الْجِبَالِ يَخْبِطُ عَلَيْهَا الْعِضَاهَ بِمِخْبَطِهِ وَيَمْدُرُ حَوْضَهَا بِيَدِهِ بِأَنْصَبَ وَلَا أَدْأَبَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِيكُمْ أَيْ قَوْمِ فَادْفِنُوا صَاحِبَكُمْ قَالَ وَجَعَلَتْ أُمُّ أَيْمَنَ تَبْكِي فَقِيلَ لَهَا يَا أُمَّ أَيْمَنَ تَبْكِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ إِنِّي وَاللَّهِ مَا أَبْكِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَّا أَكُونَ أَعْلَمُ أَنَّهُ قَدْ ذَهَبَ إِلَى مَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ مِنْ الدُّنْيَا وَلَكِنِّي أَبْكِي عَلَى خَبَرِ السَّمَاءِ انْقَطَعَ قَالَ حَمَّادٌ خَنَقَتْ الْعَبْرَةُ أَيُّوبَ حِينَ بَلَغَ هَا هُنَا
আমাক কৈছে [চুলাইমান বিন হাৰ্বে] আমাক [হাম্মাদ বিন জাইদ] [আয়ুব]ৰ পৰা [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে: ‘ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ সোমবাৰে মৃত্যু হৈছিল কিন্তু তেওঁৰ মৃতদেহ সেইদিনা, সেইদিনা সন্ধিয়া, আৰু পিছদিনা এতিয়াও সমাধিস্থ হোৱা নাছিল, গতিকে তেওঁক বুধবাৰে নিশা সমাধিস্থ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকে কৈছিল: ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লাম হাছ মৃত্যু হোৱা নাই, মাথোঁ তেওঁ নিজৰ আত্মাৰে -আকাশলৈ- আৰোহণ কৰিলে যেতিয়া মুছা আলাইহিছলামক উত্থাপন কৰা হ’ল, তাৰ পিছত উমৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৱে থিয় হৈ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ মৃত্যু হোৱা নাই, কিন্তু তেওঁ নিজৰ আত্মাৰে -আকাশলৈ- যেনেকৈ মুছা আলাইহিছলামক উত্থাপন কৰা হৈছিল। আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ কচম ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ হাত আৰু জিভা কাটি নোপোৱালৈকে মৃত্যু হোৱা নাছিল। উমৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৱে কৈয়েই থাকিল - তেনেকৈয়ে - যেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ভাবুকি আৰু কথাৰ বাবে মুখৰ চুকবোৰ ফেন ওলোৱা নাছিল। তেতিয়া আব্বাছ ৰাদলিয়াল্লাহআনহু থিয় হৈ ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মৃত্যু হৈছে, কাৰণ তেওঁ এজন সাধাৰণ মানুহ আছিল, আৰু মানুহৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে তেওঁ সলনি হৈছিল, গতিকে আপোনাৰ বন্ধুক কবৰ দিয়া, সঁচাকৈয়ে তেওঁ দুবাৰ মৃত্যু হোৱাতকৈ আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ দৃষ্টিত অধিক উচ্চবৰ্ণৰ আছিল, তেন্তে সম্ভৱনে যে আপুনি এবাৰ হত্যা কৰা হৈছিল আৰু তেওঁ দুবাৰকৈও মৃত্যুবৰণ কৰিছিল যদিও তেওঁ আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ দৃষ্টিত তেওঁলোকতকৈ অধিক সম্ভ্ৰান্ত আছিল? হে ৰাইজ, তোমালোকৰ বন্ধুক কবৰ দিয়া, তেতিয়া যদি তেওঁ তোমালোকৰ কথাৰ দৰে হয়, তেন্তে তেওঁৰ সমাধিস্থল বিচাৰি উলিওৱাটো আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তালাৰ বাবে কঠিন নহ’ব। আল্লাহৰ কচম, সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কচম, তেওঁ স্পষ্ট মানহাজ এৰি যোৱালৈকে মৃত্যুবৰণ কৰা নাছিল, তেওঁ হালাল কৰাক হাৰাম কৰিছিল, হাৰাম হোৱা বস্তু নিষিদ্ধ কৰিছিল, বিয়া আৰু বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিছিল, যুদ্ধ কৰিছিল আৰু শান্তি স্থাপন কৰিছিল। আৰু তেওঁৰ ছাগলীৰ পিছে পিছে পাহাৰৰ শিখৰলৈ গৈ ভাগৰুৱা আৰু ভাগৰুৱা, তেওঁ নিজৰ লাঠিৰে কাঁইটীয়া গছবোৰ ভাঙি পেলোৱা, নিজৰ পানীৰ পুখুৰীবোৰ হাতেৰে মেৰামতি কৰা, আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামতকৈ বেছি ভাগৰুৱা আৰু ভাগৰুৱা কোনো ৰখীয়া নাছিল। এতিয়া তেওঁ তোমালোকৰ মাজত আছে, গতিকে তোমাৰ বন্ধুক কবৰ দিয়া'। তেওঁ ক’লে, ‘আৰু উম্ম আইমান ৰাদলিয়াল্লাহআনহাই কান্দি আছিল, তাৰ পিছত তেওঁক সোধা হৈছিল, ‘হে উম্ম আইমান, আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বাবে কান্দিছেনে? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'আল্লাহৰ কচম মই আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বাবে কান্দিব নোৱাৰো। আপুনি জানে যে মই ভালকৈ জানো যে তেওঁ এই পৃথিৱীতকৈ ভাল দেশলৈ গৈছে, কিন্তু মই কান্দিছো কাৰণ স্বৰ্গ -প্ৰকাশ-ৰ খবৰটো বাধাগ্ৰস্ত হৈছে'। ' হাম্মাদ ৰহিমাহুল্লাহ: 'উম্ম আইমানৰ কথা ইয়াত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে আয়ুবে তিক্তভাৱে কান্দিলে।
হাদিছ
Imam Darimi : 84
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ سَعِيدٍ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ هُوَ ابْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي يَعِيشُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَصَابَ أَحَدَكُمْ مُصِيبَةٌ فَلْيَذْكُرْ مُصِيبَتَهُ بِي فَإِنَّهَا مِنْ أَعْظَمِ الْمَصَائِبِ
আমাক কৈছে [আব্দুল ৱাহাব বিন ছাইদ আদ ডিমাছিকিয়ে] আমাক [ছ্যুআইব ইবনে ইছহাক] কৈছে, আমাক কৈছে [আল আউজাইয়ে] মোক কৈছে [ইয়াছি বিন আল ৱালিদে] মোক [মখুল] কৈছে যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামে কৈছে: ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই কোনো দুৰ্যোগত আঘাত হানে, তেন্তে কল্পনা কৰক যে সেই দুৰ্যোগে তেখেতে মোৰ ওপৰত পৰিলে, তেতিয়া ই আটাইতকৈ ডাঙৰ দুৰ্যোগ হ'ব'।
হাদিছ
Imam Darimi : 85
أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا فِطْرٌ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَصَابَ أَحَدَكُمْ مُصِيبَةٌ فَلْيَذْكُرْ مُصَابَهُ بِي فَإِنَّهَا مِنْ أَعْظَمِ الْمَصَائِبِ
আমাক খবৰ দিয়া হৈছে যে [আবু নুআইমে] আমাক [ফিথৰ]ক [আথা`]ৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে: আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম: ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবা এজনৰ ওপৰত কোনো দুৰ্যোগ হয় তেন্তে কল্পনা কৰক যে মোৰ ওপৰত সেয়া হৈছে, তেন্তে সেয়া অন্যতম ডাঙৰ দুৰ্যোগ’।
হাদিছ
Imam Darimi : 86
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مَا سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَذْكُرُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطُّ إِلَّا بَكَى
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আহমদ বিন আবু খালাফে] আমাক [ছুফিয়ানক] [আমৰ বিন মহম্মদ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছিল: 'মই [ইবনে উমৰ] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক একেবাৰেই মনত পেলোৱা শুনা নাছিলো ইয়াৰ বাহিৰে তেওঁ কান্দিছিল'।
হাদিছ
Imam Darimi : 87
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ فَاطِمَةَ قَالَتْ يَا أَنَسُ كَيْفَ طَابَتْ أَنْفُسُكُمْ أَنْ تَحْثُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التُّرَابَ وَقَالَتْ يَا أَبَتَاهْ مِنْ رَبِّهِ مَا أَدْنَاهْ وَا أَبَتَاهْ جَنَّةُ الْفِرْدَوْسِ مَأْوَاهْ وَا أَبَتَاهْ إِلَى جِبْرِيلَ نَنْعَاهْ وَا أَبَتَاهْ أَجَابَ رَبًّا دَعَاهْ قَالَ حَمَّادٌ حِينَ حَدَّثَ ثَابِتٌ بَكَى و قَالَ ثَابِتٌ حِينَ حَدَّثَ أَنَسٌ بَكَى
[আবু আন নু’মানে] আমাক [হাম্মাদ বিন জাইদ]ক [ছাবিত]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে [ফাতিমাহ] ৰাদলিয়াল্লাহুআনহাই সুধিছিল: ‘হে আনাছ, আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কবৰত মাটি ছটিয়াই কেনেকৈ ভাল পায়?’ আৰু ফাতিমাই নিজৰ অভিযোগ আবৃত্তি কৰি আছিল: ‘হে মোৰ পিতৃ যি তেওঁৰ প্ৰভুৰ ইমান ওচৰত, হে মোৰ পিতৃ যাৰ জান্নাত তেওঁৰ উভতি অহাৰ স্থান, হে মোৰ পিতৃ যাক আমি জব্রিয়েলক জনাই দিওঁ যে তেওঁৰ মৃত্যুৰ কথা আলাইহিছলাম, হে মোৰ পিতৃ যাক তেওঁ নিজৰ প্ৰভুক মাতিলে উত্তৰ দিয়ে’। হাম্মাদ ৰহিমাহুল্লাই ক’লে, ‘যেতিয়া থাবিতে এই হাদীছটো প্ৰেৰণ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ কান্দিছিল’। থাবিতে ক’লে: ‘আনাছ ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৱে যেতিয়া এই হাদীছটো প্ৰেৰণ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ কান্দিছিল’।
হাদিছ
Imam Darimi : 88
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَذَكَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ شَهِدْتُهُ يَوْمَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا قَطُّ كَانَ أَحْسَنَ وَلَا أَضْوَأَ مِنْ يَوْمٍ دَخَلَ عَلَيْنَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدْتُهُ يَوْمَ مَوْتِهِ فَمَا رَأَيْتُ يَوْمًا كَانَ أَقْبَحَ وَلَا أَظْلَمَ مِنْ يَوْمٍ مَاتَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [আফফানে] আমাক [হাম্মাদ চালামাহ] [ছাবিত]ৰ পৰা [আনাছ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক স্মৰণ কৰিছিল, ' মই তেওঁক সাক্ষী হৈছিলো যেতিয়া তেওঁ মদীনাত প্ৰৱেশ কৰিছিল, মই কেতিয়াও আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম মদীনালৈ অহা দিনতকৈ ভাল আৰু উজ্জ্বল দিন কেতিয়াও দেখা নাছিলো, আৰু মইও তেওঁৰ মৃত্যুৰ দিনটোৰ সাক্ষী হৈছিলোঁ, গতিকে ইয়াতকৈ বেয়া দিন এটাও দেখা নাপালোঁ। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৃত্যুৰ দিনতকৈও ক’লা।
হাদিছ
Imam Darimi : 89
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي عَبْدِ الْجَلِيلِ عَنْ أَبِي حَرِيزٍ الْأَزْدِيِّ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَجِدُكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَائِمًا عِنْدَ رَبِّكَ وَأَنْتَ مُحْمَارَّةٌ وَجْنَتَاكَ مُسْتَحْيٍ مِنْ رَبِّكَ مِمَّا أَحْدَثَتْ أُمَّتُكَ مِنْ بَعْدِكَ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মুথী’] আমাক [হুছায়িম] [আবু আব্দুল জলিলৰ] পৰা [আবু হাৰিজ আল আজদী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে: ‘আব্দুল্লাহ বিন চালামে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক ক’লে: ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আমি আপোনাক আপোনাৰ ৰাব্বৰ কাষত থিয় হৈ থকা দেখিলোঁ, আৰু আপোনাৰ মুখখন ৰঙা হৈ পৰিল - ই অলপ ৰঙা হৈ পৰিল - আনহাতে আপোনাৰ আপোনাৰ -মৃত্যুৰ পিছত আপোনাৰ মানুহে কৰা কাৰ্য্যৰ বাবে কপাল আপোনাৰ ৰাব্বৰ ওচৰত লাজ পাইছিল।
হাদিছ
Imam Darimi : 90
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شُرَيْحٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الْقُرَشِيِّ عَنْ أَبِي قُرَّةَ مَوْلَى أَبِي جَهْلٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ هَذِهِ السُّورَةَ لَمَّا أُنْزِلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَخْرُجُنَّ مِنْهَا أَفْوَاجًا كَمَا دَخَلُوهُ أَفْوَاجًا
আমাক [আল কাছিম বিন কাট্ছিৰ]ক ৰিপৰ্ট দি তেওঁ ক’লে: ‘মই [আব্দুৰহমান বিন ছ্যুৰাছী]ৰ পৰা [আবু ফাৰৱাহ]ৰ পৰা [আবু আল আছৱাদ আল কুৰাছী]ৰ পৰা কোৱা শুনিছো - আবু জাহলৰ পূৰ্বৰ দাস - [আবু হুৰাইৰা] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা: ‘নিশ্চয়, যেতিয়া এই চিঠিখন আছিল revealed 'IDZAA JAA`A NASHRULLAHI WAL FATHU WA RAITANNASA YADKHULUNA FI DIINILLAHI AFWAAJAA' -যেতিয়া আল্লাহ ছুহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ সহায় আৰু বিজয় আহিছে। আৰু আপুনি দেখিছে যে মানুহে জাক- -Qs. এটা নশ্বৰ: ১-২-। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকে নিজৰ ধৰ্ম এৰি যাব যেনেকৈ তেওঁলোকে জাককৈ ইয়াত প্ৰৱেশ কৰিলে’।
হাদিছ
Imam Darimi : 91
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ الْمِصْرِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ أَبِي أَيُّوبَ الْخُزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيِّ عَنْ مَعْرُوفِ بْنِ خَرَّبُوذَ الْمَكِّيِّ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ قَالَ دَخَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْأَهْتَمِ عَلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ مَعَ الْعَامَّةِ فَلَمْ يُفْجَأْ عُمَرُ إِلَّا وَهُوَ بَيْنَ يَدَيْهِ يَتَكَلَّمُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْخَلْقَ غَنِيًّا عَنْ طَاعَتِهِمْ آمِنًا لِمَعْصِيَتِهِمْ وَالنَّاسُ يَوْمَئِذٍ فِي الْمَنَازِلِ وَالرَّأْيِ مُخْتَلِفُونَ فَالْعَرَبُ بِشَرِّ تِلْكَ الْمَنَازِلِ أَهْلُ الْحَجَرِ وَأَهْلُ الْوَبَرِ وَأَهْلُ الدَّبَرِ يُحْتَازُ دُونَهُمْ طَيِّبَاتُ الدُّنْيَا وَرَخَاءُ عَيْشِهَا لَا يَسْأَلُونَ اللَّهَ جَمَاعَةً وَلَا يَتْلُونَ لَهُ كِتَابًا مَيِّتُهُمْ فِي النَّارِ وَحَيُّهُمْ أَعْمَى نَجِسٌ مَعَ مَا لَا يُحْصَى مِنْ الْمَرْغُوبِ عَنْهُ وَالْمَزْهُودِ فِيهِ فَلَمَّا أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَنْشُرَ عَلَيْهِمْ رَحْمَتَهُ بَعَثَ إِلَيْهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ { عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ } صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ فَلَمْ يَمْنَعْهُمْ ذَلِكَ أَنْ جَرَحُوهُ فِي جِسْمِهِ وَلَقَّبُوهُ فِي اسْمِهِ وَمَعَهُ كِتَابٌ مِنْ اللَّهِ نَاطِقٌ لَا يُقَدَّمُ إِلَّا بِأَمْرِهِ وَلَا يُرْحَلُ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَلَمَّا أُمِرَ بِالْعَزْمَةِ وَحُمِلَ عَلَى الْجِهَادِ انْبَسَطَ لِأَمْرِ اللَّهِ لَوْثُهُ فَأَفْلَجَ اللَّهُ حُجَّتَهُ وَأَجَازَ كَلِمَتَهُ وَأَظْهَرَ دَعْوَتَهُ وَفَارَقَ الدُّنْيَا تَقِيًّا نَقِيًّا ثُمَّ قَامَ بَعْدَهُ أَبُو بَكْرٍ فَسَلَكَ سُنَّتَهُ وَأَخَذَ سَبِيلَهُ وَارْتَدَّتْ الْعَرَبُ أَوْ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ مِنْهُمْ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَ مِنْهُمْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الَّذِي كَانَ قَابِلًا انْتَزَعَ السُّيُوفَ مِنْ أَغْمَادِهَا وَأَوْقَدَ النِّيرَانَ فِي شُعُلِهَا ثُمَّ رَكِبَ بِأَهْلِ الْحَقِّ أَهْلَ الْبَاطِلِ فَلَمْ يَبْرَحْ يُقَطِّعُ أَوْصَالَهُمْ وَيَسْقِي الْأَرْضَ دِمَاءَهُمْ حَتَّى أَدْخَلَهُمْ فِي الَّذِي خَرَجُوا مِنْهُ وَقَرَّرَهُمْ بِالَّذِي نَفَرُوا عَنْهُ وَقَدْ كَانَ أَصَابَ مِنْ مَالِ اللَّهِ بَكْرًا يَرْتَوِي عَلَيْهِ وَحَبَشِيَّةً أَرْضَعَتْ وَلَدًا لَهُ فَرَأَى ذَلِكَ عِنْدَ مَوْتِهِ غُصَّةً فِي حَلْقِهِ فَأَدَّى ذَلِكَ إِلَى الْخَلِيفَةِ مِنْ بَعْدِهِ وَفَارَقَ الدُّنْيَا تَقِيًّا نَقِيًّا عَلَى مِنْهَاجِ صَاحِبِهِ ثُمَّ قَامَ بَعْدَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَمَصَّرَ الْأَمْصَارَ وَخَلَطَ الشِّدَّةَ بِاللِّينِ وَحَسَرَ عَنْ ذِرَاعَيْهِ وَشَمَّرَ عَنْ سَاقَيْهِ وَأَعَدَّ لِلْأُمُورِ أَقْرَانَهَا وَلِلْحَرْبِ آلَتَهَا فَلَمَّا أَصَابَهُ قَيْنُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَمَرَ ابْنَ عَبَّاسٍ يَسْأَلُ النَّاسَ هَلْ يُثْبِتُونَ قَاتِلَهُ فَلَمَّا قِيلَ قَيْنُ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ اسْتَهَلَّ يَحْمَدُ رَبَّهُ أَنْ لَا يَكُونَ أَصَابَهُ ذُو حَقٍّ فِي الْفَيْءِ فَيَحْتَجَّ عَلَيْهِ بِأَنَّهُ إِنَّمَا اسْتَحَلَّ دَمَهُ بِمَا اسْتَحَلَّ مِنْ حَقِّهِ وَقَدْ كَانَ أَصَابَ مِنْ مَالِ اللَّهِ بِضْعَةً وَثَمَانِينَ أَلْفًا فَكَسَرَ لَهَا رِبَاعَهُ وَكَرِهَ بِهَا كَفَالَةَ أَوْلَادِهِ فَأَدَّاهَا إِلَى الْخَلِيفَةِ مِنْ بَعْدِهِ وَفَارَقَ الدُّنْيَا تَقِيًّا نَقِيًّا عَلَى مِنْهَاجِ صَاحِبَيْهِ ثُمَّ إِنَّكَ يَا عُمَرُ بُنَيُّ الدُّنْيَا وَلَّدَتْكَ مُلُوكُهَا وَأَلْقَمَتْكَ ثَدْيَيْهَا وَنَبَتَّ فِيهَا تَلْتَمِسُهَا مَظَانَّهَا فَلَمَّا وُلِّيتَهَا أَلْقَيْتَهَا حَيْثُ أَلْقَاهَا اللَّهُ هَجَرْتَهَا وَجَفَوْتَهَا وَقَذِرْتَهَا إِلَّا مَا تَزَوَّدْتَ مِنْهَا فَالْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَلَا بِكَ حَوْبَتَنَا وَكَشَفَ بِكَ كُرْبَتَنَا فَامْضِ وَلَا تَلْتَفِتْ فَإِنَّهُ لَا يَعِزُّ عَلَى الْحَقِّ شَيْءٌ وَلَا يَذِلُّ عَلَى الْبَاطِلِ شَيْءٌ أَقُولُ قَوْلِي وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِي وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ قَالَ أَبُو أَيُّوبَ فَكَانَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ يَقُولُ فِي الشَّيْءِ قَالَ لِيَ ابْنُ الْأَهْتَمِ امْضِ وَلَا تَلْتَفِتْ
[আবু বকৰ আল মিশ্ৰীয়ে] মোক [চুলাইমান আবু আয়ুব আল খুজাই]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ আল উমাৱী]ৰ পৰা [মা’ৰুফ বিন খাৰাবুজ আল মক্কি]ৰ পৰা [খালিদ বিন মা’দান]ৰ পৰা ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে তেওঁ কৈছে: ‘[আব্দুল্লাহ বিন আল আহতামে] উমৰ বিন আব্দুল’আজিজক জনসাধাৰণৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰিছিল। উমৰে একো কৰা নাছিল, হঠাৎ আব্দুল্লাহ বিন আল আহতম ৰহিমাহুল্লাহ তেওঁৰ সন্মুখত থিয় হৈ আছিল আৰু লগে লগে কথা ক’বলৈ ধৰিলে, তেওঁ আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তা’লাৰ প্ৰশংসা কৰি তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: আম্মা বা’দ। সঁচাকৈয়ে আল্লাহ ছুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাই মানুহ সৃষ্টি কৰিছে আৰু তেওঁক তেওঁলোকৰ আজ্ঞা পালনৰ প্ৰয়োজন নাই, তেওঁ সদায় তেওঁলোকৰ পাপৰ পৰা নিৰাপদ। সেই সময়ত মানুহ বিভিন্ন স্তৰ আৰু দৃষ্টিভংগীত আছিল আৰু আৰবসকল আছিল আটাইতকৈ অসৎ স্তৰত। নগৰবাসী, গাঁওবাসী আৰু পৰ্বতবাসীক পৃথিৱীৰ মংগল আৰু ইয়াৰ আনন্দৰ পৰা বাধা দিয়া হয়, সাধাৰণতে তেওঁলোকে আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তা’লাক কেনেকৈ সুধিব নাজানে, আৰু তেওঁৰ কিতাপ পঢ়া নাই, যিসকলে মৃত্যুবৰণ কৰে তেওঁলোক নৰকত থাকে আৰু যিসকলে হিদায়ত অন্ধ আৰু অপৰিষ্কাৰ অৱস্থাত বাস কৰে, তেওঁলোকৰ অগণন ঘৃণনীয় আৰু বিৰক্তিকৰ সমস্যা আছে। যেতিয়া আল্লাহ ছুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাই তেওঁলোকৰ ওচৰত নিজৰ দয়া বিয়পাব বিচাৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ পৰা এজন ৰাছুল পঠিয়াইছিল, যাৰ চৰিত্ৰ আছিল ''AZIIZUN 'ALAIHIM MA ANITTUM HARIISUN 'ALAIKUM BIL MU'MININA RAUFURRAHIIM' -আপোনাৰ দুখ-কষ্টৰ দ্বাৰা অতিশয় অনুভৱ কৰা, সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ বাবে ইমান আৰু পৰিত্ৰাণ বিচৰা, অতি দয়ালু আৰু দয়ালু... বিশ্বাসী- -প্ৰশ্ন। তৌবাত: ১২৮) আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলা তেওঁৰ ওপৰত তেওঁৰ ৰহম, সমৃদ্ধি, দয়া আৰু ৰহম প্ৰদান কৰক। কিন্তু তেওঁৰ সকলো ভাল গুণৰ সৈতে ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে তেওঁৰ শৰীৰত আঘাত কৰা, বেয়া উপাধি দিয়াত বাধা নাপালে, যদিও তেওঁ আল্লাহৰ পৰা কথা কোৱা কিতাপ এখন কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল, তেওঁ আজ্ঞাৰ বাহিৰে আন একো কোৱা নাছিল, অনুমতি নিদিয়ালৈকে তেওঁ নাযায়। গতিকে যেতিয়া তেওঁক নিজৰ হৃদয় স্থিৰ কৰিবলৈ, জেহাদৰ বোজা কঢ়িয়াই নিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হ’ল, তেতিয়া তেওঁৰ শক্তি আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ আদেশ পালন কৰিবলৈ টানিলে যাতে আল্লাহে তেওঁৰ প্ৰমাণ প্ৰকাশ কৰে আৰু তেওঁৰ বাক্য সংৰক্ষণ কৰে, লগতে তেওঁৰ প্ৰচাৰ দেখুৱায়। আৰু তেওঁ ধৰ্মপৰায়ণতা আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ অৱস্থাত মৃত্যুবৰণ কৰিলে। তাৰ পিছত আবু বকৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৱে তেওঁৰ ঠাইত তেওঁৰ চুন্নাহ অনুসৰণ কৰিলে, তেওঁৰ পথ অনুসৰণ কৰিলে, কিন্তু - কিছুমান আৰবে ধৰ্মত্যাগ কৰিলে বা তেওঁলোকৰ মাজৰ যিকোনো ব্যক্তিয়ে যিয়ে তেনে কৰিলে, তাৰ পিছত আবু বকৰে তেওঁলোকক গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে - তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত - ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে তেওঁক গ্ৰহণ কৰিব বিচৰাসকলৰ বাহিৰেও তেওঁৰ আৱৰণৰ পৰা তেওঁৰ তৰোৱাল উলিয়াই জুই জ্বলাই দিলে যাতে ই থাকি যায় তাৰ মশালখনেৰে - নিজৰ যুদ্ধ নীতি গ্ৰহণ কৰিলে - তাৰ পিছত সত্যৰ ৰক্ষকসকলৰ সৈতে তেওঁ কাল্টিষ্টসকলৰ দুষ্টতাক নিৰ্মূল কৰিলে। তেওঁ কেতিয়াও যুদ্ধ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ তেজেৰে পৃথিৱীখন পানী দিয়াটো বন্ধ কৰা নাছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁ প্ৰকৃততে তেওঁলোকক তেওঁলোকে পৰিত্যাগ কৰা ধৰ্মৰ বুকুলৈ ঘূৰাই নিদিলে, আৰু তেওঁলোকে প্ৰত্যাখ্যান কৰা শিক্ষাত তেওঁলোকক পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাছিল। আৰু তেওঁ আল্লাহৰ ধন - ঘনিমাহ - পোৱালি উটৰ ৰূপত পাইছিল, যিটোত তেওঁ সন্তুষ্ট হৈছিল, আৰু তেওঁ এগৰাকী হাবাচ্যা মহিলা পাইছিল যিয়ে তেওঁৰ সন্তানক স্তনপান কৰাইছিল, যিটো তেওঁ তেতিয়া তেওঁৰ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ ডিঙিত ক্লগ বুলি ভাবিছিল। অৱশেষত তেওঁ এই কাম তেওঁৰ পিছৰ খলিফাক অৰ্পণ কৰিলে, আৰু তেওঁ নিজৰ বন্ধু - নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মানহাজ ৰক্ষা কৰি পৃথিৱীখনক ধৰ্মপৰায়ণতা আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ অৱস্থাত এৰি দিলে। তাৰ পিছত তেওঁৰ পিছত উমৰ বিন খাত্তাব খলিফা হ’ল; তেওঁ কেইবাখনো চহৰ নিৰ্মাণ আৰু সমৃদ্ধিশালী কৰিছিল, তেওঁ দৃঢ়তাৰ সৈতে কোমলতাৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাইছিল, তেওঁ হাতৰ আঁচল আৰু পোৱালিবোৰ গুটিয়াইছিল - অৰ্থাৎ তেওঁ যিমান পাৰে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল -, তেওঁ সমস্যাটোক আগুৰি থকা সকলো বস্তুৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল, আৰু তেওঁ যুদ্ধৰ বাবে সকলো সঁজুলি প্ৰস্তুত কৰিছিল, গতিকে যেতিয়া মুগিৰা বিন ছ্যুবাহ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৰ দাসে তেওঁক ছুৰীৰে আঘাত কৰিছিল, তেওঁ ইবনে আব্বাছ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুক কয় মানুহক সুধিবলৈ, 'ৰাইজে হত্যাকাৰীক নিশ্চিত কৰিছেনে?' যেতিয়া খবৰ আহিল যে হত্যাকাৰীজন ‘মুগিৰাহ বিন ছ্যু’বাহৰ দাস’ তেওঁ নিজৰ প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰি জোৰেৰে চিঞৰিলে, কাৰণ তেওঁক ছুৰীৰে আঘাত কৰাজন ফাই`ত অধিকাৰ থকা ব্যক্তি নহয় গতিকে তেওঁ যুক্তি দিব পাৰিলে যে তেওঁ নিজৰ অধিকাৰ কৰাৰ কাৰণে নিজৰ তেজক হালাল কৰি তুলিছে। আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ ধনতকৈও উমৰে প্ৰায় আশী হাজাৰ বেছি উপাৰ্জন কৰিছে, আনকি তেওঁ নিজৰ ঘৰটোও বিক্ৰী কৰিছিল কাৰণ তেওঁ চিন্তিত আছিল যে ঘৰটো তেওঁৰ সন্তানৰ বাবে নিৰ্ভৰশীল হ’ব পাৰে। তাৰ পিছত তেওঁ এই ধন-সম্পত্তিবোৰ তেওঁৰ পিছত অহা খলিফাজনৰ হাতত তুলি দিলে আৰু তেওঁ - উমৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহু - বন্ধুৰ মানহাজ অনুসৰি ধৰ্মপৰায়ণতা আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ অৱস্থাত পৃথিৱী এৰি থৈ গ’ল। তাৰ পিছত হে উমৰ বিন আব্দ আজিজ, পৃথিৱীয়ে আপোনাৰ বাবে এটা ৰাজ্য জন্ম দিছে আৰু তোমাক ইয়াৰ দুটা নিপল দিছে, আৰু আপুনি তাত অস্তিত্বৰ ঠাই বিচাৰি বাঢ়িছে, যেতিয়া আপোনাক সেই ক্ষমতা দিয়া হৈছিল, তাৰ পৰিৱৰ্তে আপুনি ইয়াক য’ত আল্লাহ ছুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাই পেলাইছিল তাতেই পেলাই দিছিল, আপুনি ইয়াক ত্যাগ কৰিছিল, আপুনি ইয়াক ঘৃণনীয় বুলি গণ্য কৰিছিল, আৰু আপুনি ইয়াক লেতেৰা বুলি গণ্য কৰিছিল, যিটো আপুনি ৰচনা হিচাপে লৈছিল। আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ প্ৰশংসা, তোমাৰ কাৰণে আমাৰ পাপ শুচি হৈছে, আমাৰ দুৰ্যোগ উন্মোচিত হৈছে, গতিকে খোজ কাঢ়ি থাকক, পিছলৈ ঘূৰি নাচাব, কাৰণ কোনো বস্তুৱেই সঠিকক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰে, আৰু ভুলক একোৱেই পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰে। মোৰ বাবে এই কথাবোৰ ক’লেই যথেষ্ট, মই আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাক মোৰ বাবে আৰু মুমিন আৰু মুমিনসকলৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰিছো। খালিদ বিন মা’দান ৰহিমাহুল্লাই ক’লে: ‘তেতিয়া উমৰ বিন আব্দুল আজিজে কিবা এটা ক’লে’। ইবনে হাইৎছামে মোক ক’লে: ‘যোৱা আৰু পিছলৈ ঘূৰি নাচাবা। ' .
হাদিছ
Imam Darimi : 92
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَالِكٍ النُّكْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوْزَاءِ أَوْسُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قُحِطَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ قَحْطًا شَدِيدًا فَشَكَوْا إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ انْظُرُوا قَبْرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاجْعَلُوا مِنْهُ كِوًى إِلَى السَّمَاءِ حَتَّى لَا يَكُونَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّمَاءِ سَقْفٌ قَالَ فَفَعَلُوا فَمُطِرْنَا مَطَرًا حَتَّى نَبَتَ الْعُشْبُ وَسَمِنَتْ الْإِبِلُ حَتَّى تَفَتَّقَتْ مِنْ الشَّحْمِ فَسُمِّيَ عَامَ الْفَتْقِ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু নু’মানে] আমাক কৈছে [ছাইদ বিন জাইদে] আমাক কৈছে [উমৰ বিন মালিক আন নুক্ৰি] আমাক [আবু আল জাউজা` আউছ বিন আব্দুল্লাহক] কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘এদিন মদিনাৰ লোকসকলক অতি ভয়াৱহ খৰাং পৰিস্থিতিত আঘাত কৰা হৈছিল, আৰু সেই সময়ত তেওঁলোকে [আইছা] ৰাদলিয়াল্লাহুআনহাক অভিযোগ কৰিছিল, তাৰ পিছত তাই ক’লে: ‘যাওক ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কবৰলৈ আকাশৰ ফালে এটা গাঁত বনাওক আৰু ইয়াৰ আৰু আকাশৰ মাজত চাল থাকিব নিদিব। তাৰ পিছত আবু আল জাউজাই তেওঁৰ কাহিনী আগবঢ়াই নিলে: 'তাৰ পিছত মদীনাৰ মানুহে আইছা ৰাদলিয়াল্লাহুআনহাই আদেশ দিয়া কাম কৰিলে, তাৰ পিছত বৰষুণ পৰিল আৰু ঘাঁহ গজিলে আৰু পশুধন সুস্থ হৈ উঠিল। সেয়েহে সেই বছৰটোক জয়ৰ বছৰ বুলি কোৱা হয়'।
হাদিছ
Imam Darimi : 93
أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ لَمَّا كَانَ أَيَّامُ الْحَرَّةِ لَمْ يُؤَذَّنْ فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا وَلَمْ يُقَمْ وَلَمْ يَبْرَحْ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ مِنْ الْمَسْجِدِ وَكَانَ لَا يَعْرِفُ وَقْتَ الصَّلَاةِ إِلَّا بِهَمْهَمَةٍ يَسْمَعُهَا مِنْ قَبْرِ النَّبِيِّ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
আমাক [মাৰৱান বিন মহম্মদ] [ছৈইদ বিন আব্দুল আজিজ]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে যে তেওঁ কৈছিল: ‘যেতিয়া ভয়ংকৰ খৰালি আছিল, তেতিয়া নবৱী মছজিদত তিনিবাৰকৈ নামাজ আদায় হোৱা নাছিল, আৰু ইকামাও নাছিল। আৰু, [ছাইদ বিন আল মুছায়িব] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মছজিদৰ পৰা ওলাই যোৱা নাছিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কবৰৰ দিশৰ পৰা মাত শুনাৰ বাহিৰে তেওঁ নামাজৰ সময় নাজানিছিল। তাৰ পিছত তাৰ অৰ্থ উল্লেখ কৰিলে।
হাদিছ
Imam Darimi : 94
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدٌ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ أَبِي هِلَالٍ عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ أَنَّ كَعْبًا دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَذَكَرُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَعْبٌ مَا مِنْ يَوْمٍ يَطْلُعُ إِلَّا نَزَلَ سَبْعُونَ أَلْفًا مِنْ الْمَلَائِكَةِ حَتَّى يَحُفُّوا بِقَبْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضْرِبُونَ بِأَجْنِحَتِهِمْ وَيُصَلُّونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا أَمْسَوْا عَرَجُوا وَهَبَطَ مِثْلُهُمْ فَصَنَعُوا مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى إِذَا انْشَقَّتْ عَنْهُ الْأَرْضُ خَرَجَ فِي سَبْعِينَ أَلْفًا مِنْ الْمَلَائِكَةِ يَزِفُّونَهُ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন ছালিহে] মোক কৈছে, [আল লাইতছে] মোক কৈছে, [খালিদ ইবনু ইয়াজিদ], [ছাইদ ইবনু আবু হিলাল]ৰ পৰা [নুবাইহ বিন ৱাহব]ৰ পৰা যে কাআবে আইছিয়া ৰাদলিয়াল্লাহআনহাক চাবলৈ আহিছিল। তাৰ পিছত চাহাবাসকলে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ নাম উল্লেখ কৰিলে, [কাবে] ক’লে: ‘এটা দিনো - পাৰ নহয় - যেতিয়ালৈকে হাজাৰ ফেৰেস্তা নামি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কবৰক ঘেৰি নাৰাখে, তেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে ডেউকা জোকাৰি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰত নামাজ আদায় কৰে। সন্ধিয়া হোৱালৈকে তেওঁলোকে উঠিছিল -আকাশলৈ,- আৰু ফেৰেস্তাসকলেও তেওঁলোকৰ দৰে নামি আহিছিল আৰু আগৰ দৰে কাম কৰিছিল, যেতিয়ালৈকে পৃথিৱীখন বিভাজিত হৈছিল, তেতিয়ালৈকে তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম সত্তৰ হাজাৰ ফেৰেস্তাৰ সৈতে ওলাই আহিছিল।
হাদিছ
Imam Darimi : 95
أَخْبَرَنَا أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْفَجْرِ ثُمَّ وَعَظَنَا مَوْعِظَةً بَلِيغَةً ذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ وَوَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّهَا مَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَأَوْصِنَا فَقَالَ أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ كَانَ عَبْدًا حَبَشِيًّا فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ بَعْدِي فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسَنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ عَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ وَإِيَّاكُمْ وَالْمُحْدَثَاتِ فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ و قَالَ أَبُو عَاصِمٍ مَرَّةً وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الْأُمُورِ فَإِنَّ كُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ
আমাক কৈছে [আবু আছিমে] আমাক কৈছে [ছাউৰ বিন ইয়াজিদে] মোক [খালিদ বিন মা’দান] [আব্দুৰ ৰহমান বিন আমৰ]ৰ পৰা [‘ইৰবাদল বিন ছাৰিয়াহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে আমাৰ লগত পুৱাৰ নামাজ পঢ়িলে, তাৰ পিছত ইমান গভীৰ উপদেশ দি উপদেশ দিলে যে -আমাৰ- চকুলো বৈ আহি -আমাৰ- হৃদয় কঁপি উঠিল, তাৰ পিছত কোনোবাই সুধিলে; ' হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম, যেন এই উপদেশটোৱেই হৈছে সামৰণি বাৰ্তা -যিটো আপুনি দিছিল-, তেন্তে আমাক এটা উইল দিয়া। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘মই তোমালোকক আজ্ঞা দিছো যে আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তা’লাক ভয় কৰক আৰু সদায় শুনিব আৰু আজ্ঞা পালন কৰক -নেতাসকলৰ কথা-, যদিও তেওঁ হাবাছিয়াৰ দাস, সঁচাকৈয়ে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে মোৰ পিছত জীয়াই থাকিব তেওঁ নিশ্চয় বহুতো পাৰ্থক্য দেখিব, তেতিয়া তোমালোকে মোৰ চুন্নত আৰু খুলাফা`উৰাছিদীনৰ পোনপটীয়া চুন্নত অনুসৰণ কৰিব লাগিব, তাক নিজৰ দাঁতেৰে কামোৰিব লাগিব -দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখক-, যি আছে সকলো বস্তুৰ লগত সাৱধান হওক নতুন -বিদ'আহ-ৰ ক্ষেত্ৰত, কাৰণ নতুন কিবা এটা হৈছে বিদ'আহ'। আবু আছিমে ক’লে, ‘আপুনি নতুন কথাৰ পৰা সাৱধান হ’ব লাগে -ধৰ্মত-, কাৰণ প্ৰতিটো বিদ‘আত বিদ্বেষী’।
হাদিছ
Imam Darimi : 96
أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ كَانَ مَنْ مَضَى مِنْ عُلَمَائِنَا يَقُولُونَ الِاعْتِصَامُ بِالسُّنَّةِ نَجَاةٌ وَالْعِلْمُ يُقْبَضُ قَبْضًا سَرِيعًا فَنَعْشُ الْعِلْمِ ثَبَاتُ الدِّينِ وَالدُّنْيَا وَفِي ذَهَابِ الْعِلْمِ ذَهَابُ ذَلِكَ كُلِّهِ
[আবু আল মুগিৰাহ] আমাক ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে [আল `আউজাই] [আজ জুহৰী] ৰ পৰা [ইউনুছ বিন ইয়াজিদ]ৰ পৰা আমাক সম্পৰ্কিত কৰিছে যিয়ে কৈছে: ‘আমাৰ কোনো পণ্ডিতৰ মৃত্যু হোৱা নাই কিন্তু তেওঁলোকে কৈছে: ‘ছুন্নাত দৃঢ়তাৰে ধৰি ৰখাটোৱেই সফলতা, আৰু জ্ঞান সোনকালে কাঢ়ি লোৱা হ’ব, জ্ঞানৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছে ধৰ্ম আৰু জগতৰ প্ৰতিষ্ঠা, আৰু সেই সকলো জ্ঞান হেৰুৱাৰ লগে লগে হেৰাই গৈছে'।
হাদিছ
Imam Darimi : 97
أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ أَوَّلَ الدِّينِ تَرْكًا السُّنَّةُ يَذْهَبُ الدِّينُ سُنَّةً سُنَّةً كَمَا يَذْهَبُ الْحَبْلُ قُوَّةً قُوَّةً
আমাক ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে [আবু আল মুগিৰা] আমাক [আল আউজা’ই] [য়াহ্যা বিন আবু আমৰ আছ চাইবানী]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আদ দৈলামী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল: ‘মোৰ ওচৰলৈ খবৰ আহিছে যে যি ধৰ্ম পৰিত্যাগ কৰা হৈছে, তাৰ প্ৰথম সমস্যাটো হ’ল ছুন্নাহ, এই ধৰ্মই এটা এটাকৈ ছুন্নাত হেৰুৱাব কাৰণ এটা সূতা অলপ অলপকৈ কাটিব’।
হাদিছ
Imam Darimi : 98
أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ قَالَ مَا ابْتَدَعَ قَوْمٌ بِدْعَةً فِي دِينِهِمْ إِلَّا نَزَعَ اللَّهُ مِنْ سُنَّتِهِمْ مِثْلَهَا ثُمَّ لَا يُعِيدُهَا إِلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
আমাক খবৰ দিয়া হৈছে যে [আবু আল মুগিৰাহ] আমাক [আল আউজাই] [হাছান]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছে: ‘এজন লোক নহয় যিয়ে নিজৰ ধৰ্মত বিদ‘আত কৰে কিন্তু আল্লাহ ছুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাই তেওঁলোকৰ চুন্নাহৰ পৰা বিদায়ৰ এনে অংশ আঁতৰাই পেলাব - যিবোৰ তেওঁলোকে কৰে - তেতিয়া তেওঁ কিয়ামতৰ দিনলৈকে পুনৰ ছুন্নাহ ঘূৰাই নিদিয়ে’।
হাদিছ
Imam Darimi : 99
أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ قَالَ مَا ابْتَدَعَ رَجُلٌ بِدْعَةً إِلَّا اسْتَحَلَّ السَّيْفَ
আমাক ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে [মুছলমান বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক কৈছে [উহাইবে] আমাক [আয়ুব] [আবু কিলাবাহৰ পৰা] কৈছে যে তেওঁ কৈছে: ‘কোনোৱে তৰোৱাল কাটিবলৈ অনুমতি নিদিলে পাষণ্ডতা নকৰে’।
হাদিছ
Imam Darimi : 100
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْأَهْوَاءِ أَهْلُ الضَّلَالَةِ وَلَا أَرَى مَصِيرَهُمْ إِلَّا النَّارَ فَجَرِّبْهُمْ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْهُمْ يَنْتَحِلُ قَوْلًا أَوْ قَالَ حَدِيثًا فَيَتَنَاهَى بِهِ الْأَمْرُ دُونَ السَّيْفِ وَإِنَّ النِّفَاقَ كَانَ ضُرُوبًا ثُمَّ تَلَا { وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ } { وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ } { وَمِنْهُمْ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ } فَاخْتَلَفَ قَوْلُهُمْ وَاجْتَمَعُوا فِي الشَّكِّ وَالتَّكْذِيبِ وَإِنَّ هَؤُلَاءِ اخْتَلَفَ قَوْلُهُمْ وَاجْتَمَعُوا فِي السَّيْفِ وَلَا أَرَى مَصِيرَهُمْ إِلَّا النَّارَ قَالَ حَمَّادٌ ثُمَّ قَالَ أَيُّوبُ عِنْدَ ذَا الْحَدِيثِ أَوْ عِنْدَ الْأَوَّلِ وَكَانَ وَاللَّهِ مِنْ الْفُقَهَاءِ ذَوِي الْأَلْبَابِ يَعْنِي أَبَا قِلَابَةَ
আমাক কৈছে [চুলাইমান বিন হাৰ্বে] আমাক [হাম্মাদ বিন জাইদ] [আয়ুব]ৰ পৰা [আবু কিলাবা]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে কামনাৰ উপাসকসকল বিপথে পৰিচালিত লোক, আৰু তেওঁলোকে কৰা যাত্ৰাৰ শেষ মই নৰকৰ বাহিৰে দেখা নাপাওঁ। সেইবোৰ পৰীক্ষা কৰক। তেওঁলোকৰ এজনেও এটা শব্দও উদ্ধৃত কৰা নাছিল বা কোৱা নাছিল, যেতিয়ালৈকে সমস্যাটো তৰোৱালৰ বাহিৰে আন একো নাছিল। আচলতে ভণ্ডামি তেওঁলোকৰ বৈশিষ্ট্য হৈ পৰিছে। তাৰ পিছত তেওঁ 'ৱা মিনহুম মান 'আহাদল্লাহ' আয়াত পঢ়িলে -আৰু ইয়াৰ ভিতৰত এনেকুৱা লোক আছে যিয়ে আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ ওচৰত প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে- -Qs. তৌবাত: ৭৫-, আৰু আয়াত 'ৱা মিনহুম মান ইয়ালমিজুকা ফিছ শ্বাডাকআত' -আৰু ইয়াৰ ভিতৰত এনেকুৱা মানুহ আছে যিয়ে আপোনাক জাকাতৰ -বিতৰণ- সম্পৰ্কে সমালোচনা কৰে- -কছ। তৌবাত: ৫৮-, আৰু আয়াত 'ৱামিনহুমুল্লাদজিনা ইউ`দ্জুনানাবিয়া' -আৰু ইয়াৰ ভিতৰত 'মুনাফিক' আছে যিয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক আঘাত দিছিল- -Qs. আত্তাউবাঃ ১১৬-,। তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ মাজত মতানৈক্য আৰু মতানৈক্য হ’ল আৰু শেষত সন্দেহ আৰু মিছা কথাত একত্ৰিত হ’ল। আচলতে তেওঁলোকৰ মতামতত পাৰ্থক্য আছে আৰু তৰোৱালৰ সংঘৰ্ষত একত্ৰিত হৈ আছে। আৰু মই তেওঁলোকৰ যাত্ৰা নৰকলৈ যোৱাৰ বাহিৰে দেখা নাপাওঁ'। হাম্মাদে ক’লে, ‘আয়ুবে এই হাদীছ বা আৰম্ভণিৰ হাদীছৰ বিষয়ে কৈছে, আল্লাহ চুবহানাল্লাহ ৱা তাআলাৰ কচম, তেওঁ আছিল আটাইতকৈ বুদ্ধিমান ফকীকৰ ভিতৰত এজন, মানে আবু কিলাবাহ’।
