Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 Hadith
Hadith
Imam Darimi : 41
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَيُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى جِذْعٍ مَنْصُوبٍ فِي الْمَسْجِدِ فَيَخْطُبُ النَّاسَ فَجَاءَهُ رُومِيٌّ فَقَالَ أَلَا أَصْنَعُ لَكَ شَيْئًا تَقْعُدُ عَلَيْهِ وَكَأَنَّكَ قَائِمٌ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا لَهُ دَرَجَتَانِ وَيَقْعُدُ عَلَى الثَّالِثَةِ فَلَمَّا قَعَدَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ذَلِكَ الْمِنْبَرِ خَارَ الْجِذْعُ كَخُوَارِ الثَّوْرِ حَتَّى ارْتَجَّ الْمَسْجِدُ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمِنْبَرِ فَالْتَزَمَهُ وَهُوَ يَخُورُ فَلَمَّا الْتَزَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَنَ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ لَمْ أَلْتَزِمْهُ لَمَا زَالَ هَكَذَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدُفِنَ
Hevur sagt okkum Muhammed bin Ahmad bin Abu Khalaf hevur sagt okkum Umar bin Yunus hevur sagt okkum 'Ikrimah bin 'Ammar hevur sagt okkum Ishaq bin Abu Talhah hevur sagt okkum Anas bin Malik at profeturin صَلَّى اللَّهُ عَلَيْده -prædikaði- við at halla sær ryggin móti einum træi, sum stóð fast í moskuni, og hann prædikaði -til- fólkið. pá kom maðr úr Rómaborg, sagdi hann; »Skal eg gera tær eitt pláss, sum tú kanst sita á og síggja, at tú stendur?« So gjørdi maðurin fyri hann ein pall við tveimum trinum, hann sat á triðja stigi. Tá profeturin صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ, sat á prædikustólinum, stynnti træstokkurin - fyrr - sum ein seyður, sum stynnti soleiðis, at øll moskan var í øði, tí tað var harmiligt, at Rasulullah var farin frá honum. Síðani kom Rasulullah niður. Allah SWT, fra prædikustólinum og nærkaðist honum og klemmaði hann meðan træið enn stønaði. Tá hann helt fram at klemma hana, tigaði hon. pá mælti hann; Við tí, hvørs hondum sál mín er, um eg ikki fevni hann, so heldur hann fram soleiðis til dómadag, tí eg eri harmur um at hava latið eftir meg sendiboð Allahs صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ, . Síðani bað Rasulullah صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ, boð um at jarða tað, og tað varð gjørt.
Hadith
Imam Darimi : 42
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ أَيْمَنَ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتَهُ مِنْهُ أَرْوِيهِ عَنْكَ فَقَالَ جَابِرٌ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ نَحْفُرُهُ فَلَبِثْنَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ لَا نَطْعَمُ طَعَامًا وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْهِ فَعَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ كُدْيَةٌ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ كُدْيَةٌ قَدْ عَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ فَرَشَشْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَطْنُهُ مَعْصُوبٌ بِحَجَرٍ فَأَخَذَ الْمِعْوَلَ أَوْ الْمِسْحَاةَ ثُمَّ سَمَّى ثَلَاثًا ثُمَّ ضَرَبَ فَعَادَتْ كَثِيبًا أَهْيَلَ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ايْذَنْ لِي قَالَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ امْرَأَتِي فَقُلْتُ ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ فَقُلْتُ قَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا لَا صَبْرَ لِي عَلَيْهِ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ عِنْدِي صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ قَالَ فَطَحَنَّا الشَّعِيرَ وَذَبَحْنَا الْعَنَاقَ وَسَلَخْتُهَا وَجَعَلْتُهَا فِي الْبُرْمَةِ وَعَجَنْتُ الشَّعِيرَ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبِثْتُ سَاعَةً ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُهُ الثَّانِيَةَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ فَإِذَا الْعَجِينُ قَدْ أَمْكَنَ فَأَمَرْتُهَا بِالْخَبْزِ وَجَعَلْتُ الْقِدْرَ عَلَى الْأَثَاثِي قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّمَا هِيَ الْأَثَافِيُّ وَلَكِنْ هَكَذَا قَالَ ثُمَّ جِئْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ عِنْدَنَا طُعَيِّمًا لَنَا فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَقُومَ مَعِي أَنْتَ وَرَجُلٌ أَوْ رَجُلَانِ مَعَكَ فَقَالَ وَكَمْ هُوَ قُلْتُ صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ وَقُلْ لَهَا لَا تَنْزِعْ الْقِدْرَ مِنْ الْأَثَافِيِّ وَلَا تُخْرِجْ الْخُبْزَ مِنْ التَّنُّورِ حَتَّى آتِيَ ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ قُومُوا إِلَى بَيْتِ جَابِرٍ قَالَ فَاسْتَحْيَيْتُ حَيَاءً لَا يَعْلَمُهُ إِلَّا اللَّهُ فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ قَدْ جَاءَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصْحَابِهِ أَجْمَعِينَ فَقَالَتْ أَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَكَ كَمْ الطَّعَامُ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَدْ أَخْبَرْتَهُ بِمَا كَانَ عِنْدَنَا قَالَ فَذَهَبَ عَنِّي بَعْضُ مَا كُنْتُ أَجِدُ وَقُلْتُ لَقَدْ صَدَقْتِ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ لَا تَضَاغَطُوا ثُمَّ بَرَّكَ عَلَى التَّنُّورِ وَعَلَى الْبُرْمَةِ قَالَ فَجَعَلْنَا نَأْخُذُ مِنْ التَّنُّورِ الْخُبْزَ وَنَأْخُذُ اللَّحْمَ مِنْ الْبُرْمَةِ فَنُثَرِّدُ وَنَغْرِفُ لَهُمْ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَجْلِسْ عَلَى الصَّحْفَةِ سَبْعَةٌ أَوْ ثَمَانِيَةٌ فَإِذَا أَكَلُوا كَشَفْنَا عَنْ التَّنُّورِ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ فَإِذَا هُمَا أَمْلَأُ مَا كَانَا فَلَمْ نَزَلْ نَفْعَلُ ذَلِكَ كُلَّمَا فَتَحْنَا التَّنُّورَ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ وَجَدْنَاهُمَا أَمْلَأَ مَا كَانَا حَتَّى شَبِعَ الْمُسْلِمُونَ كُلُّهُمْ وَبَقِيَ طَائِفَةٌ مِنْ الطَّعَامِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ أَصَابَتْهُمْ مَخْمَصَةٌ فَكُلُوا وَأَطْعِمُوا فَلَمْ نَزَلْ يَوْمَنَا ذَلِكَ نَأْكُلُ وَنُطْعِمُ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّهُمْ كَانُوا ثَمَانَ مِائَةٍ أَوْ قَالَ ثَلَاثَ مِائَةٍ قَالَ أَيْمَنُ لَا أَدْرِي أَيُّهُمَا قَالَ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Umar bin Abaan] hevur sagt okkum [Abdur Rahman bin Muhammed Al Muharibi] frá [Abdul Wahid bin Aiman Al Makki] frá [pápa sínum] hann segði; Eg segði við Jabir bin Abdullah Radliyallahúanhu: hann segði; Fortel mær eina hadith frá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sum tú hoyrdi frá honum og eg kann siga frá tær. Jabir segði; Fyrr vóru vit saman við Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam undir Khandaq-stríðnum og vit vóru við at grava grøvir. Í tríggjar dagar ótu vit ikki og kundu ikki fáa mat. Síðani í grøvini fann eg eitt stykki av harðari jørð, so eg fór til Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam. Eg segði; 'Ó Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, henda harða jørðin hevur forðað fyri at grava hesa grøvina, hóast vit hava koyrt vatn á hana'. Síðani stóð profeturin sallallaahu alaihi wasallam við búkinum bundnum við einum steini, síðani tók hann eina høku og las síðani Bismillah tríggjar ferðir. Hann sló tað og gjørdi tað til mjúkt dust. Tá eg sá støðuna hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam soleiðis, segði eg við hann; 'O sendiboð Allahs, lat meg fara heim eina løtu, so loyvdi hann mær -at fara heim eina løtu-.' ' Síðan kom ek til konu mínar, segði ek; 'Støðan er øgiliga álvarslig'. Og eg segði við konu mína; 'Eg havi verið vitni til støðuna hjá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, sum gjørdi, at eg ikki kundi halda hana inni. Hevur tú okkurt at eta? ' Hann svarar; 'Tað er, bara ein sha' av grovum mjøli og eitt kvenngeitabarn. » Jabir segði: »Síðani slógu vit grova mjølið soleiðis, at tað var hóskandi at tyggja og vit drupu eitt barn, vit skildu tað og settu tað í pott. Eg helt afram ad elta mjølid svo for eg aftur til profetinn Shallallahu Alaihi Wasallam og var thøgd i sma stund. Síðani bað eg aftur um loyvi at fara heim aðru ferð. Hann gav mær loyvi, so tá eg hitti konu mína vísti tað seg, at hveitideiggið var klárt, so eg bað konu mína gera breyð, og eg setti grýtuna á matgerðarsteinin. Abdurráman mælti; týdningurin er omanfyri komfýrin/køkin. Tá mælti Jabir; tá hitti eg profetin. Aftur, tá segði eg við hann: »Eg havi ikki nógvan mat, o, um tú vilt, o sendiboð Allahs, so kanst tú koma heim til mín við bara einum ella tveimum fólkum. ’ Hann spurdi: ’Hvussu nógvur matur er? » Eg svaraði; »Bara eitt hveitikorn og ein geitargeit. ’ Tá segði ápostulin: »Bara soleiðis, far heim til familjuna og sig við hann, at hann ikki skal lyfta grýtuna úr køkinum og ikki taka breyðið úr breyðristaranum, fyrr enn eg komi. ' Síðan mælti hann við fylgisveina sína: 'Latum vit fara til Jabirs. ' Jabir segði: 'Eg skammaðist av sera álvarsligari skomm, sum eingin veit uttan Allah. '- -tí profeturin bjóðaði vinum sínum, hóast nøgdin av mati ikki var so nógv- --- eg segði við konu mína: 'Wow, trupulleikin gerst álvarsligur, Allahs sendiboð kom við øllum vinum sínum. ’ Kona mín segði: ’Spurdi ápostulin teg fyrr, hvussu nógvan mat vit høvdu? '. Eg svaraði 'Ja, eg havi greitt frá'! Tá segði kona mín: 'Allah og sendiboð hansara vita betur, tað sum er greitt er, at tú hevur greitt honum frá, hvussu nógvan mat vit hava'. Jabir segði; »Orðini hjá konu míni gjørdu meg róligan frá øllum, sum eg stúrdi fyri. » Tá segði eg við hann: »Tú hevur sanniliga rætt. ' Profeturin sallallaahu alaihi wasallam kom so og fór inn, segði so við fylgjarar sínar 'Verið varin, ikki tjúkka tykkum! ' Síðani signaði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam breyðristara og grýtuna. Jabir mælti: »Síðan tóku vit breyð av grillini . ngan og kjøt úr grýtuni, so rørdu vit tað og vit skeiðu tað til teirra. ' Tá segði profeturin sallallaahu alaihi wasallam 'Lat sjey ella átta fólk sita hvør saman á einum tallerki.' Tá tær høvdu etið tað, lótu vit lokið upp aftur á grillina og grýtuna og tað vísti seg, at tær báðar enn vóru fullar sum áður. Og henda støðan helt fram áhaldandi til allir muslimarnir vóru fullir og bara ein portión av mati var eftir. So segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam við okkum: 'Ja, øll eru mett, nú etið, tit og familja tykkara! ’ So tann dagin ótu vit breyðið og kjøtið nógvar ferðir. Jabir segði; »Eg fekk at vita, at talið av vinum, sum ótu heima hjá Jabir, var umleið átta hundrað fólk ella trý hundrað fólk. » Aiman segði: Eg veit ikki, hvør av hesum er satt.
Hadith
Imam Darimi : 43
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَمَرَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ أَنْ تَجْعَلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا يَأْكُلُ مِنْهُ قَالَ ثُمَّ بَعَثَنِي أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ بَعَثَنِي إِلَيْكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقَالَ لِلْقَوْمِ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ مَعَهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا صَنَعْتُ طَعَامًا لِنَفْسِكَ خَاصَّةً فَقَالَ لَا عَلَيْكَ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ قَالَ فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَسَمَّى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ قَالَ فَأَذِنَ لَهُمْ فَقَالَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ قَامُوا ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ كَمَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى وَسَمَّى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَقَالَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ قَامُوا حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ بِثَمَانِينَ رَجُلًا قَالَ وَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُ الْبَيْتِ وَتَرَكُوا سُؤْرًا
Hevur sagt okkum [Zakaria bin 'Adi] hevur sagt okkum [Ubaidullah Ibn 'Amr] frá [Abdul Malik bin Umair] frá [Abdur Rahman bin Abu Laila] frá [Anas bin Malik] hann segði; Abu Talhah gav Umm Sulaim boð um at gera mat, sum hann kundi eta. Hann mælti; síðan sendi Abu Talhah meg til Rasulullah. Eg møtti honum, tá segði eg; Abu Talhah sendi meg til kongs, so segði hann; »Ó muslimar, lat okkum fara. ' Og hann fór avstað, so fóru fylgjararnir avstað. Frásøgumaðurin segði; sidan var maturinn borinn sidan lagdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hendur sinar a hann og baud um signingar a matinn og sagdi; ’ Gev tað til tíggju fólk. » Frásøgumaðurin segði; síðan varð maturin gevin teimum. Síðani segði hann: 'Etið í navni Allahs Subhanahu wa Ta'ala'. Síðan ótu teir, til teir vóru mettir, síðan reistu teir upp, at hann kundi gera hetta við áttatíu fólk. Frásøgumaðurin segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam át saman við eigaranum av húsinum og hevði enn eina stóra skál eftir.
Hadith
Imam Darimi : 44
أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ هُوَ الْعَطَّارُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهُ طَبَخَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِدْرًا فَقَالَ لَهُ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ الذِّرَاعُ فَنَاوَلَهُ الذِّرَاعَ ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنَاوَلَهُ ذِرَاعًا ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَكَمْ لِلشَّاةِ مِنْ ذِرَاعٍ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أَنْ لَوْ سَكَتَّ لَأُعْطِيتُ أَذْرُعًا مَا دَعَوْتُ بِهِ
Hevur sagt okkum [muslimur bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Abaan Al 'Athar] hevur sagt okkum [Qatadah] frá [Syahr bin Hausyab] frá [Abu Ubaid] at hann steikti ein pott til profetin. Síðan mælti hann við hann: »Gev mær sampilin« og uppáhald hansara var sampilkjøtið. Hann gav eisini profetinum ein part av ulna -sampil-. Síðan segði hann: 'Vinarliga gev mær ulnakjøtið' so hann gav honum ulnakjøtið. ' pá mælti hann enn: 'Gev mær ryggkjøtið', svá mælti ek; 'Ó profetur Allahs Subhanahu wa Ta'ala - sanniliga - hvussu nógvar alnir hevur ein geit? » Hann svaraði: »Við tann, hvørs hondum eg eri, um tú tigaði, so hevði tú sanniliga kunnað veitt mær kjøt úr ulnuni, sum eg bað um. »
Hadith
Imam Darimi : 45
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ لِيُقَاتِلَهُمْ فَقَالَ أَبِي عَبْدُ اللَّهِ يَا جَابِرُ لَا عَلَيْكَ أَنْ تَكُونَ فِي نَظَّارِي أَهْلِ الْمَدِينَةِ حَتَّى تَعْلَمَ إِلَى مَا يَصِيرُ أَمْرُنَا فَإِنِّي وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي أَتْرُكُ بَنَاتٍ لِي بَعْدِي لَأَحْبَبْتُ أَنْ تُقْتَلَ بَيْنَ يَدَيَّ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا فِي النَّظَّارِينَ إِذْ جَاءَتْ عَمَّتِي بِأَبِي وَخَالِي لِتَدْفِنَهُمَا فِي مَقَابِرِنَا فَلَحِقَ رَجُلٌ يُنَادِي إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَرُدُّوا الْقَتْلَى فَتَدْفِنُوهَا فِي مَضَاجِعِهَا حَيْثُ قُتِلَتْ فَرَدَدْنَاهُمَا فَدَفَنَّاهُمَا فِي مَضْجَعِهِمَا حَيْثُ قُتِلَا فَبَيْنَا أَنَا فِي خِلَافَةِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ أَثَارَ أَبَاكَ عُمَّالُ مُعَاوِيَةَ فَبَدَا فَخَرَجَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ فَانْطَلَقْتُ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ عَلَى النَّحْوِ الَّذِي دَفَنْتُهُ لَمْ يَتَغَيَّرْ إِلَّا مَا لَمْ يَدَعْ الْقَتِيلَ قَالَ فَوَارَيْتُهُ وَتَرَكَ أَبِي عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ فَاشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي التَّقَاضِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي أُصِيبَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَإِنَّهُ تَرَكَ عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ وَإِنَّهُ قَدْ اشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي الطَّلَبِ فَأُحِبُّ أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ لَعَلَّهُ أَنْ يُنْظِرَنِي طَائِفَةً مِنْ تَمْرِهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ قَالَ نَعَمْ آتِيكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَرِيبًا مِنْ وَسَطِ النَّهَارِ قَالَ فَجَاءَ وَمَعَهُ حَوَارِيُّوهُ قَالَ فَجَلَسُوا فِي الظِّلِّ وَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَأْذَنَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيْنَا قَالَ وَقَدْ قُلْتُ لِامْرَأَتِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَائِيَّ الْيَوْمَ وَسَطَ النَّهَارِ فَلَا يَرَيَنَّكِ وَلَا تُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ وَلَا تُكَلِّمِيهِ فَفَرَشَتْ فِرَاشًا وَوِسَادَةً وَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ فَقُلْتُ لِمَوْلًى لِي اذْبَحْ هَذِهِ الْعَنَاقَ وَهِيَ دَاجِنٌ سَمِينَةٌ فَالْوَحَى وَالْعَجَلَ افْرُغْ مِنْهَا قَبْلَ أَنْ يَسْتَيْقِظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَكَ فَلَمْ نَزَلْ فِيهَا حَتَّى فَرَغْنَا مِنْهَا وَهُوَ نَائِمٌ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ يَسْتَيْقِظُ يَدْعُو بِطَهُورِهِ وَأَنَا أَخَافُ إِذَا فَرَغَ أَنْ يَقُومَ فَلَا يَفْرُغَ مِنْ طُهُورِهِ حَتَّى يُوضَعَ الْعَنَاقُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ قَالَ يَا جَابِرُ ايْتِنِي بِطَهُورٍ قَالَ نَعَمْ فَلَمْ يَفْرُغْ مِنْ وُضُوئِهِ حَتَّى وُضِعَتْ الْعَنَاقُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَقَالَ كَأَنَّكَ قَدْ عَلِمْتَ حُبَّنَا اللَّحْمِ ادْعُ أَبَا بَكْرٍ ثُمَّ دَعَا حَوَارِيِّيهِ قَالَ فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَوُضِعَ قَالَ فَوَضَعَ يَدَهُ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ كُلُوا فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَ مِنْهَا لَحْمٌ كَثِيرٌ وَقَالَ وَاللَّهِ إِنَّ مَجْلِسَ بَنِي سَلَمَةَ لَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِمْ هُوَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ أَعْيُنِهِمْ مَا يَقْرَبُونَهُ مَخَافَةَ أَنْ يُؤْذُوهُ ثُمَّ قَامَ وَقَامَ أَصْحَابُهُ فَخَرَجُوا بَيْنَ يَدَيْهِ وَكَانَ يَقُولُ خَلُّوا ظَهْرِي لِلْمَلَائِكَةِ قَالَ فَاتَّبَعْتُهُمْ حَتَّى بَلَغْتُ سَقُفَّةَ الْبَابِ فَأَخْرَجَتْ امْرَأَتِي صَدْرَهَا وَكَانَتْ سَتِيرَةً فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلِّ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكِ وَعَلَى زَوْجِكِ ثُمَّ قَالَ ادْعُوا لِي فُلَانًا لِلْغَرِيمِ الَّذِي اشْتَدَّ عَلَيَّ فِي الطَّلَبِ فَقَالَ أَنْسِ جَابِرًا طَائِفَةً مِنْ دَيْنِكَ الَّذِي عَلَى أَبِيهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ قَالَ مَا أَنَا بِفَاعِلٍ قَالَ وَاعْتَلَّ وَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مَالُ يَتَامَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ جَابِرٌ قَالَ قُلْتُ أَنَا ذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كِلْ لَهُ مِنْ الْعَجْوَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا الشَّمْسُ قَدْ دَلَكَتْ قَالَ الصَّلَاةُ يَا أَبَا بَكْرٍ قَالَ فَانْدَفَعُوا إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لِغَرِيمِي قَرِّبْ أَوْعِيَتَكَ فَكِلْتُ لَهُ مِنْ الْعَجْوَةِ فَوَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَجِئْتُ أَسْعَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِهِ كَأَنِّي شَرَارَةٌ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَلَّى فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كِلْتُ لِغَرِيمِي تَمْرَهُ فَوَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ فَجَاءَ يُهَرْوِلُ قَالَ سَلْ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ غَرِيمِهِ وَتَمْرِهِ قَالَ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ سَوْفَ يُوَفِّيهِ إِذْ أَخْبَرْتَ أَنَّ اللَّهَ سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَرَدَّدَ عَلَيْهِ وَرَدَّدَ عَلَيْهِ هَذِهِ الْكَلِمَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ وَكَانَ لَا يُرَاجَعُ بَعْدَ الْمَرَّةِ الثَّالِثَةِ فَقَالَ مَا فَعَلَ غَرِيمُكَ وَتَمْرُكَ قَالَ قُلْتُ وَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَرَجَعْتُ إِلَى امْرَأَتِي فَقُلْتُ أَلَمْ أَكُنْ نَهَيْتُكِ أَنْ تُكَلِّمِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَقَالَتْ تَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُورِدُ نَبِيَّهُ فِي بَيْتِي ثُمَّ يَخْرُجُ وَلَا أَسْأَلُهُ الصَّلَاةَ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي
Hevur sagt okkum [Abu An Nu’man] hevur sagt okkum [Abu Awanah] frá [Al Aswad] frá [Nubaih Al ‘Anazi] frá [Jabir bin Abdullah] Radliyallahu’anhu hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fór út at berjast móti fjølguddómunum. Pápi mín -Abdullah- segði; »Far ikki í kríggj, o Jabir, tú ert búsitandi í Medina, hvørs uppgáva er at hava eftirlit við upplýsingum um støðuna hjá muslimsku hermonnunum. Soleiðis at tú veruliga veitst, hvør okkara ørindi er. Fyri Allah Subhanahu wa Ta'ala, um tað ikki var fyri tí, at eg fór frá døtrum mínum eftir deyða mín, so hevði eg verið sera glaður, um tú vart dripin framman fyri mær - pínslaváttaður á vígvøllinum -. Jabir segði; Thegar eg var med folkinu sem verk var ad fylgjast med stadunum og afturkomu hermanna, kom knapplega omma med liki pabba og frænda mins svo hun gat jardad thau bædi i fjolskyldukirkjugardi okkar. Tá møtti hann onkrum, sum rópaði; »Ja, profeturin sallallaahu alaihi wasallam gav tykkum boð um at lata tey, sum doyðu, aftur til staðin, har tey vóru dripin, og tit jarða tey á staðnum, har tey vóru dripin. ’ So vit sendu beinanvegin líkini av pápa og abba mínum aftur til staðin, har hann varð dripin. Vit jarðaðu teir júst har, teir báðir vórðu dripnir. Seinni, tá eg - Jabir - var undir kalifatinum hjá Muawiyah bin Abu Sufyan Radliyallahu'anhu, kom knappliga ein sendiboð til mín. Hann mælti; 'Ó Jabir bin Abdullah, byggimenninir hjá Muawiyah Radliyallahu'anhu, tá teir tóku kirkjugarðin niður, funnu líkið av pápa tínum, til líkið var sjónligt. Nakrir av byggiharrunum vóru farnir so eg fekk høvi at síggja líkið av pápa mínum. Uhh, , Uhh, ,, , eg fann líkið av pápa mínum enn akkurát tað sama sum eg jarðaði hann, óbroytt uttan merkini av tí persóninum, sum varð dripin. Frásøgumaðurin -Jabir- segði; so eg klæddi tað upp. Eg minnist enn, at pápi legði skuld eftir seg í formi av dadlum, sum fólk, sum læntu honum, noyddu meg at -beinanvegin- rinda hana. Síðani hitti eg Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam. Og eg segði øll míni stúranir; 'O Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam, faktiskt doyði pápi mín í kríggi, og sanniliga legði hann eftir seg skuld í formi av dadlum, og sanniliga noyddu eigararnir av skuldini meg at -beinanvegin- rinda hesar skuldir. Eg hevði verið sera glaður, um tú vart fúsur at hjálpa honum, hvør veit, hann kundi verið fúsur at útsett rokningina til næstu avreiðingartíð. Hann segði: »Okey, eg skal geva tær tað, um Gud vil, Subhanahu wa Ta'ala, ikki leingi eftir seinnapartin. ' Frásøgumaðurin -Jabir- segði; »Hann kom tá við sínum trúføstu vinum. ' Frásøgumaðurin -Jabir- segði; teir bidu i skjolinu og Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam heilsadi okkur og baud um leyfi, for svo inn i husid okkar. Frásøgumaðurin -Jabir- segði; »Eg havi sagt við konu mína, at Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam kemur at vitja meg í dag eftir middag, so vís teg ikki, ikki forarga Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam við nøkrum - nøkrum - og ikki eisini tosa við hann. » Síðani breiddi eg út eitt rúm og útvegaði ein kodda, so legði hann høvdið niður og svav. Síðan skipaði eg fyri tænara mínum; »Slakta hesa kvenngeit, hon er ein tamd geit, hevur nógv kjøt og er smidlig. Vinarliga fyrireikið tað áðrenn Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam vaknar, og um hann vaknar fer hann heilt sikkurt at biðja um vatn at reinsa, meðan eg kenni meg stúran um hann vaknar og klárar at reinsa meðan geitakjøt ikki er tøkt framman fyri honum enn. ’ Tá ið hann vaknaði úr svefni, mælti hann: »O Jabir, veitt mær vatn til at reinsa, svaraði eg; „Ja, í lagi. ' So áðrenn hann var liðugur við ablutiónina legði eg kjøtið niður . k geit framman fyri honum. Frásøgumaðurin -Jabir- segði; »Hann hugdi at mær og segði; Sær út til at tú longu kennir okkara yndis kjøt, ring til Abu Bakar Radliyallahu'anhu. Síðani er maturin borin og borðreiddur. Frásøgumaðurin -Jabir- segði; Síðani segði hann: Sig navnið á Allahi og et. So ótu tey til tey vóru mett og nógv kjøt var eftir -úr rættinum-. Frásøgumaðurin -Jabir- segði; 'Við Allah Subhanahu wa Ta'ala, sanniliga hevur samkoman hjá Bani Salamah dømt seg sjálvan, at tey elska profetin sallallaahu alaihi wasallam meira enn síni egnu eygu, sum eru sera, sera tætt við tey, tí tey eru sera stúrin fyri, at tey fara at særa hann. Síðan reistist hann og tað gjørdu felagar hansara, tá komu teir út framvið honum, og hann segði: »Lat meg lata frælsi mítt - míni viðurskifti - til einglarnar. ' Frásøgumaðurin -Jabir- segði; Síðan fylgdi eg teimum aftur til borðið nærhendis hurðini, síðan vísti kona mín sær eitt sindur sum áður var klætt við sløri og segði; 'Ó Rasulullah, bið fyri mær sjálvum og manni mínum. ' Hann svarar; 'Má Allah Subhanahu wa Ta'ala geva tær og manninum sínar signingar. » Síðani segði hann: »Vinarliga kalla meg so og so - vend til tann skuldarbundna, sum heitir á meg um at rinda tað av beinanvegin - '. Síðani segði hann: »Útset Jabir Radliyallahu'anhu ein part av skuldini, sum tú skyldar pápa hansara, til næstu avreiðingartíð. ' Hann segði: 'Eg kann ikki gera tað, o sendiboð Allahs! ' Hann segði: 'Ella tú minkar um tað' segði hann: 'Hendan ogn eigur einkjur, o sendiboð Allahs. ’ Síðan mælti ápostulin: ’Hvar er Jabir? ' Jabir segði: 'Eg eri sendiboð Allahs' Síðani segði sendiboðin: 'Viga fyri honum 'ajuwa-dadlurnar - eitt slag av dadlum, sum veksur í 'Aliyah Medina- tí Allah Subhanahu wa Ta'ala vil avgjørt veita teimum', so setti Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam lyft høvdið uppeftir segði hann ' O Abu Bakr Radliyallahu'anhu', Jabir Radliyallahu'anhu segði: 'Teir fóru allir til moskuna' so segði eg við skuldaran: 'Kom við skipinum nærri. ' Síðan vigaði eg honum sum dadlur 'ajuwa. So Allah Subhanahu wa Ta'ala veitti okkum nokk og legði enn nakrar dagfestingar eftir okkum. Jabir Radliyallahu'anhu segði: 'So skundaði eg mær at hitta rasullah í hesi moskuni, sum um eg var ein lágmæltur persónur, so fann eg rasullah kláran at biðja, so segði eg við rasullah; Faktiskt havi eg mátað dagfestingarnar og Allah Subhanahu wa Ta'ala hevur nokk, og tað er eftir hjá okkum so nógv og so nógv. ' Síðani spurdi rasullah: 'Hvar er Umar bin Khaththab Radliyallahu'anhu? ' Frásøgumaðurin -Jabir- segði; Umar kom rennandi, so hann gav honum boð um: 'Vinarliga spyr Jabir bin Abdullah Radliyallahu'anhu um tann persónin, sum skyldaði honum - pápa hansara - og eisini hansara dagfestingar. »Umar svaraði; 'Eg noyðist ikki at spyrja og eg kenni meg vísan í, at Allah Subhanahu wa Ta'ala avgjørt fer at veita honum nøktandi, nevniliga tá tú sigur honum, at Allah Subhanahu wa Ta'ala fer at veita honum nøktandi.' ' Síðan endurtók hann spurningin aftur til hansara, so Umar Radliyallahu'anhu endurtók svarið tríggjar ferðir, sum hann segði alt við orðunum; »Mær nýtist ikki at spyrja. ’ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam endurtók ikki spurningin aftur eftir triðju ferð, so hann spurdi: ’Hvussu er støðan hjá tí, sum skyldar tær og eisini tínum datum? » Frásøgumaðurin segði; So svaraði eg; Allah Subhanahu wa Ta'ala hevur givið honum nokk og hevur latið hesa nógvu dagfestingar og soleiðis. Síðan fór eg heim til konu mína og segði; »Bjóðaði eg tær ikki at tosa við Rasulullah í mínum húsi? ' hann svarar; Heldur tú, at Allah Subhanahu wa Ta'ala hevur ført sendiboð sín heim til mín, síðani farin avstað uttan at eg baði hann biðja um vælferð fyri mær og manni mínum? ?.
Hadith
Imam Darimi : 46
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ مُحَمَّدًا عَلَى الْأَنْبِيَاءِ وَعَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَقَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ بِمَ فَضَّلَهُ عَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ لِأَهْلِ السَّمَاءِ { وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ } الْآيَةَ وَقَالَ اللَّهُ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ } قَالُوا فَمَا فَضْلُهُ عَلَى الْأَنْبِيَاءِ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ } الْآيَةَ وَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ } فَأَرْسَلَهُ إِلَى الْجِنِّ وَالْإِنْسِ
Hevur sagt okkum [Ishaq bin Ibrahim] hevur sagt okkum [Yazid bin Abu Hakim] hevur sagt mær [Al Hakam bin Abaan] frá ['Ikrimah] frá [Ibn Abbas] Radliyallahu'anhu hann segði; 'Ja, Allah Subhanahu wa Ta'ala gav Muhammed profetinum fram um aðrar profetar og fram um íbúgvarnar á himlinum. ’ tá spurdu teir: »Ó Ibn Abbas, hvat framíhjárættur var honum givin fram um himmalbúar? » Ibn Ábbas svaraði; 'Sanniliga hevur Allah Subhanahu wa Ta'ala sagt við himmalbúgvarnar: Frá Ibn Abbas segði: WAMAN YAQUL MINHUM INNII ILAAHUN MIN DUNIHI FADZALIJKA NAJZIIHI JAHANNAMA KADZALIKA NAJZII AZHA-ZHALIMI annar enn teir, sum fara annars Allah Subhanahu wa Ta'ala, so vilja vit løna tann persónin við jahannam, við Soleiðis geva vit hevnd til tey órættvísu. -Sp. Al Anbiya` /21: 29- Og Allah Subhanahu wa Ta'ala fyri tínar fortíðar og framtíðar syndir og fullførir signingar sínar á teg og leiðir teg á beina leið. ` -Sp. Al Fath /48: 1. 2- Síðan spurdu teir: 'Hvat er yvirvág hansara yvir øllum profetunum? ’ bin Abbas svaraði: ’Ja, Allah Subhanahu wa Ta’ala hevur sagt: ’Vit hava ikki sent nakran sendiboð, men á máli fólks hansara, so hann kann forklára teimum greitt. ` -Sp. Ibraahiim /14: 4- og Allah Subhanahu wa Ta'ala segði við profetin Muhammed, ` og vit hava ikki sent teg uttan til øll menniskju sum berari av góðum tíðindum og ávarandi. ` -Sp. Sum Saba` 34: 28-, tá varð hann sendur til jinnirnar og menniskjuni.
Hadith
Imam Darimi : 47
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَلَسَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَهُ فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْهُمْ سَمِعَهُمْ يَتَذَاكَرُونَ فَتَسَمَّعَ حَدِيثَهُمْ فَإِذَا بَعْضُهُمْ يَقُولُ عَجَبًا إِنَّ اللَّهَ اتَّخَذَ مِنْ خَلْقِهِ خَلِيلًا فَإِبْرَاهِيمُ خَلِيلُهُ وَقَالَ آخَرُ مَاذَا بِأَعْجَبَ مِنْ { وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا } وَقَالَ آخَرُ فَعِيسَى كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ وَقَالَ آخَرُ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ كَلَامَكُمْ وَعَجَبَكُمْ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَمُوسَى نَجِيُّهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَعِيسَى رُوحُهُ وَكَلِمَتُهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ تَعَالَى وَهُوَ كَذَلِكَ أَلَا وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا حَامِلُ لِوَاءِ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَحْتَهُ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُحَرِّكُ بِحَلَقِ الْجَنَّةِ وَلَا فَخْرَ فَيَفْتَحُ اللَّهُ فَيُدْخِلُنِيهَا وَمَعِي فُقَرَاءُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَكْرَمُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ عَلَى اللَّهِ وَلَا فَخْرَ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Abdul Majid] hevur sagt okkum [Zam'ah] frá [Salamah] frá ['Ikrimah] frá [Ibn Abbas] Radliyallahu'anhu hann segði; Fólk frá fylgisveinum hjá profetinum Sallallahu Alaihi Wasallam sótu og bíðaðu eftir honum. Síðani kom hann út og tá hann var tætt við tey, hoyrdi hann tey syngja navn hansara, Shallallahu Alaihi Wasallam. Þa hlyddi hann vandliga at rædu þeirra, þa mællti einn þeirra; 'Tað er sera undrunarvert, at Allah Subhanahu va Ta'ala gjørdi sínar skapningar til sínar nærmastu vinir, og Ibrahim var ein nær vinur hjá Allah Subhanahu va Ta'ala.' Annar mælti; Hvat er meira undrunarvert enn versið, WA KALLAMA ALLAHU MUSA TAKLIIMAA Og Allah talaði við profetin Musa beinleiðis -Qs. Ein Nisaa`/4: 164- meðan onnur søgdu; Meðan Jesus er Orð Allahs Subhanahu wa Ta’ala og Anda Hansara, søgdu onnur eisini; Meðan er Ádam reinsaður av Allah Subhanahu wa Ta'ala. Síðani kom hann út at møta teimum og segði heilsan, segði síðani: 'Eg havi lurtað eftir tykkara samrøðu og undraðist á, at Ibrahim var ein nær vinur hjá Allah Subhanahu wa Ta'ala, og sanniliga var hann, Musa var tann, hann tosaði beinleiðis við hann og tað var so, og Jesus var hansara andi og orð og tað var so. Veit, at eg eri Habibullah - maðurin av Allahs kærleika - og har er eingin øvund, eg eri berarin av lovsangsmerkinum á degnum apokalypsan, sum førdi Ádam og profetarnar eftir honum og har var eingin øvund, og eg var tann fyrsti persónurin, sum gav og fekk forbøn á dómadegnum til øvund av mo og har var eingin the mo av himlinum og har var eingin øvund, so opnaði Allah Subhanahu wa Ta'ala hurðina og setti meg inn, eg fór inn við fátæka fólkinum hjá muslimunum og har var eingin øvund, og eg var tann edlasti persónurin frá fyrra fólkinum og fólkinum sum kom seinni í eygum Allah Subhanahu wa Ta'ala og eingin øvund'.
Hadith
Imam Darimi : 48
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ لَيْثٍ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا أَوَّلُهُمْ خُرُوجًا وَأَنَا قَائِدُهُمْ إِذَا وَفَدُوا وَأَنَا خَطِيبُهُمْ إِذَا أَنْصَتُوا وَأَنَا مُسْتَشْفِعُكُمْ إِذَا حُبِسُوا وَأَنَا مُبَشِّرُهُمْ إِذَا أَيِسُوا الْكَرَامَةُ وَالْمَفَاتِيحُ يَوْمَئِذٍ بِيَدِي وَأَنَا أَكْرَمُ وَلَدِ آدَمَ عَلَى رَبِّي يَطُوفُ عَلَيَّ أَلْفُ خَادِمٍ كَأَنَّهُمْ بَيْضٌ مَكْنُونٌ أَوْ لُؤْلُؤٌ مَنْثُورٌ
Hevur sagt okkum [Said bin Sulaiman] frá [Mansur bin Abi Al Aswad] frá [Laits] frá [Ar Rabi' bin Anas] frá [Anas] Radliyallahu'anhu segði hann; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg var tann fyrsti persónurin, sum reis upp úr grøvini á uppreisnardegnum, eg var teirra leiðari, tá teir komu, eg var teirra talsmaður, tá teir tigaðu, eg var tann persónurin, sum bað um forbøn fyri teimum, tá teir vóru fastir -í økjunum av mahsyar-, eg var tann nýggi despa teir, tá teir vóru gave. Dýrd ok lyklar þess dags eru i hondum minum, ok er ek sonr Adams Alaihis hin edlasta heilsan i augum drottins mins, umhverfis vid hlidina a mer tusund tænarar, sem þeir vaeru hvitir gimsteinar eda spreittar perlur’.
Hadith
Imam Darimi : 49
أخبرنا عبد الله بن عبد الحكم المصري حدثنا بكر بن مضر عن جعفر بن ربيعة عن صالح هو ابن عطاء بن خباب مولى بني الدئل عن عطاء بن أبي رباح عن جابر بن عبد الله أن النبي صلى الله عليه وسلم قال أنا قائد المرسلين ولا فخر وأنا خاتم النبيين ولا فخر وأنا أول شافع وأول مشفع ولا فخر
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Abdul Hakam Al Mishri] hevur sagt okkum [Bakar bin Mudlar] frá [Ja'far bin Rabi'ah] frá [Salih Ibnu Atha bin Khabbab] ein fyrrverandi trælur frá Banu Al Duil frá [Atha bin Abi Rabbah] frá [Jabir bin Abi Rabbah] vasalam. Sagdi: 'Eg eri leiðarin hjá sendiboðunum, og har er eingin øvund, eg eri hjallið hjá profetunum og eingin øvund er, eg eri tann fyrsti persónurin, sum skal biðja og tann fyrsti persónurin, sum verður biðin og eingin øvund er'.
Hadith
Imam Darimi : 50
حدثنا محمد بن عباد حدثنا سفيان هو ابن عيينة عن ابن جدعان عن أنس أن النبي صلى الله عليه وسلم قال أنا أول من يأخذ بحلقة باب الجنة فأقعقعها قال أنس كأني أنظر إلى يد رسول الله صلى الله عليه وسلم يحركها وصف لنا سفيان كذا وجمع أبو عبد الله أصابعه وحركها قال وقال له ثابت مسست يد رسول الله صلى الله عليه وسلم بيدك قال نعم قال فأعطنيها أقبلها
Tað hevur verið sagt okkum [Muhammed bin 'Abbad] hevur sagt okkum [Sufyan Ibn 'Uyainah] frá [Ibn Jud'aan] frá [Anas], at profeturin segði: Frá Jabir bin Abdillah, at profeturin var fyrsti persónurin av I: flutti tað. Anas segði; Tað var sum um eg sá hondina á Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam røra hana, og Sufyan siga -søguna- eisini, og Abu Abdullah halda í hondini og røra hana, segði frásøgumaðurin; Thabit spurdi hann; Heldur tú hondina á Rasulullah Sallallahu Aleyhi Wasallam við hondini? Hann svarar; Hann gav mær enntá hondina at mussa.
Hadith
Imam Darimi : 51
أخبرنا أحمد بن عبد الله حدثنا حسين بن علي عن زائدة عن المختار بن فلفل عن أنس قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم أنا أول شافع في الجنة
Hevur sagt okkum [Ahmad bin Abdullah] hevur sagt okkum [Húsain bin Ali] frá [Zaidah] frá [Al Mukhtar bin Fulful] frá [Anas] hann segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Eg eri tann fyrsti persónurin í himlinum, sum biður í forbøn. »
Hadith
Imam Darimi : 52
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَزِيدُ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْ جُمْجُمَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأُعْطَى لِوَاءَ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَآتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَتِهَا فَيَقُولُونَ مَنْ هَذَا فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيَفْتَحُونَ لِي فَأَدْخُلُ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ شَعِيرٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ وَفُرِغَ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ وَأُدْخِلَ مَنْ بَقِيَ مِنْ أُمَّتِي فِي النَّارِ مَعَ أَهْلِ النَّارِ فَيَقُولُ أَهْلُ النَّارِ مَا أَغْنَى عَنْكُمْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئًا فَيَقُولُ الْجَبَّارُ فَبِعِزَّتِي لَأَعْتِقَنَّهُمْ مِنْ النَّارِ فَيُرْسِلُ إِلَيْهِمْ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتُحِشُوا فَيُدْخَلُونَ فِي نَهَرِ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي غُثَاءِ السَّيْلِ وَيُكْتَبُ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ فَيُذْهَبُ بِهِمْ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَلْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الْجَبَّارِ
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Salih] hevur sagt okkum [Al Laits] hevur sagt mær [Yazid Ibnu Abdullah bin Al Had] frá [`Amr bin Abu `Amr] frá [Anas bin Malik] Radliyallahu'anhu hann segði; Eg hoyrdi Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Ja, eg eri tann fyrsti persónurin, hvørs jørð fer at býtast sundur orsakað av míni dýrd á dómadegi -seinni- og har er eingin øvund, eg eri tann fyrsti persónurin, sum kemur inn í himmalin á uppreisnardegnum, og har er eingin øvund, og eg nærkast hurðini í himlinum, tá ið teir himmalin er hvør er hesin persónurin? Eg svaradi: Eg er Muhammed svo opnudu teir tad fyrir mer, svo for eg inn og eg fann hinn alvalda framan vid mig svo eg falldi honum nidur. Síðani segði Hann: Lyft høvdið upp, o Muhammed, og tosa og orð tíni verða hoyrd, bið og áheitan tín verður gingin, bið og tú skalt kunna biðja. So eg lyfti høvdið og segði: Mítt fólk, mítt fólk O Harri mín. Hann segði: ’Far til fólk títt og tann, sum tú finnur í hjarta hansara, hevur trúgv á stødd við eitt hveitikorn, skal eg heilt sikkurt taka hann inn í himmalin. Síðani fór eg og tann, sum eg hitti, hevði eitt hjarta á stødd við eitt fræ, eg setti tey í himmalin. Tá fann eg hin alvalda fyri mær, so eg boygdi meg fyri honum. Hann segði: Lyft høvdið upp og tala og tíni orð verða hoyrd og sig tey og tey verða hoyrd og biðja og tú skalt kunna biðja. So eg lyfti høvdið og eg segði við mítt fólk: O Harri, so segði Hann: 'Far til títt fólk, hvønn tú finnur í teirra trúarhjørtum á stødd við eitt hveitikorn, so lat teir fara til himmals. 'Eptir at tal var lokit gerningum allra mannkyns, ok var kastad i helvitis med helvitis ibuum helvitis ibuar; Tað nyttar tær einki, at tú plagdi at tilbiðja Allah Subhanahu wa Ta'ala og tú ikki setti nakað í samband við Hann. So segði hin Alvaldi: Við Míni hátign, Eg skal loysa teir úr helvitis eldi. Síðani varð tað sent teimum og tey vórðu førd úr helviti steikt, síðani vórðu tey sett í á lívsins, tá vuksu tey sum fræ veksur í rennandi skúmi, og tað var skrivað á enni teirra; tey eru fólk, sum vórðu frígjørd av Allah Subhanahu va Ta'ala. Síðan vórðu tey leidd og sett inn í himmalin. So søgdu himmalbúgvarnir við teir; 'Hetta eru íbúgvarnir í helvitis'. So segði hin alvaldi: ’Á nei, tað eru fólk, sum vórðu frígjørd av hinum alvalda. »
Hadith
Imam Darimi : 53
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ عَنْ يُونُسَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ ابْنِ غَنْمٍ قَالَ نَزَلَ جِبْرِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَقَّ بَطْنَهُ ثُمَّ قَالَ جِبْرِيلُ قَلْبٌ وَكِيعٌ فِيهِ أُذُنَانِ سَمِيعَتَانِ وَعَيْنَانِ بَصِيرَتَانِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ الْمُقَفِّي الْحَاشِرُ خُلُقُكَ قَيِّمٌ وَلِسَانُكَ صَادِقٌ وَنَفْسُكَ مُطْمَئِنَّةٌ قَالَ أَبُو مُحَمَّد وَكِيعٌ يَعْنِي شَدِيدًا
Hevur sagt okkum [Abdullah bin Salih] hevur sagt mær [Mu`awiyah] frá [Yunus bin Maisarah] frá [Abu Idris Al Khaulani] frá [Ibn Ghanm] hann segði; Jibril Alaihis heilsaði sendiboðnum hjá Allah og skar búkin upp, so segði Jibril 'Eitt sterkt hjarta inniheldur tvey oyru, sum kunnu hoyra og tvey eygu, sum kunnu síggja, Muhammed Shallallahu Alaihi Wasallam.' Rasulullah Al Muqaffa - tann æraði - og Al Hasyir - savnarin -, tín moralur er edligur, tín tunga kann lítast á og tín sál er rólig. Abu Muhammed segði, at týdningurin av orðinum waki' er tann sterki.
Hadith
Imam Darimi : 54
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ رُوَيْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ أَدْرَكَ بِيَ الْأَجَلَ الْمَرْحُومَ وَاخْتَصَرَ لِيَ اخْتِصَارًا فَنَحْنُ الْآخِرُونَ وَنَحْنُ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِنِّي قَائِلٌ قَوْلًا غَيْرَ فَخْرٍ إِبْرَاهِيمُ خَلِيلُ اللَّهِ وَمُوسَى صَفِيُّ اللَّهِ وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَمَعِي لِوَاءُ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَنِي فِي أُمَّتِي وَأَجَارَهُمْ مِنْ ثَلَاثٍ لَا يَعُمُّهُمْ بِسَنَةٍ وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ
Tað hevur verið fráboðað okkum [Abdullah bin Salih] hevur sagt mær [Mu`awiyah] frá ['Urwah bin Ruwaim] frá [Amr bin Qais], Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði: 'Allah Subhanahu wa Ta'ala hevur upplýst mær um endan á mínum miskunnsama deyða og Hann stytti mítt lív. ’ So vit eru seinasta fólkið men vit eru forgangsmenn á dómadegi. Eg skal siga eina útsøgn og orsaka, hetta er eingin øvund, Ibrahim er ein nær vinur Allahs Subhanahu va Ta'ala -khalilullah-, Musa er valið hjá Allahs Subhanahu va Ta'ala og eg eri elskari Allahs Subhanahu va Ta'ala og við mær lovsangsflaggið á dómadegi. Jú, Allah Subhanahu wa Ta’ala hevur lovað mínum fólki og vart tað fyri trimum tingum; tað verður ikki ræðulig hungursneyð førd yvir teir, teir verða ikki spjaddir av fíggindanum og teir verða ikki savnaðir saman í villu.
Hadith
Imam Darimi : 55
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَرْطَاةُ بْنُ الْمُنْذِرِ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ سَمِعْتُ مَسْلَمَةَ السَّكُونِيَّ وَقَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ سَلَمَةَ السَّكُونِيَّ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ أُتِيتَ بِطَعَامٍ مِنْ السَّمَاءِ قَالَ نَعَمْ أُتِيتُ بِطَعَامٍ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَلْ كَانَ فِيهِ مِنْ فَضْلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا فُعِلَ بِهِ قَالِ رُفِعَ إِلَى السَّمَاءِ وَقَدْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنِّي غَيْرُ لَابِثٍ فِيكُمْ إِلَّا قَلِيلًا ثُمَّ تَلْبَثُونَ حَتَّى تَقُولُوا مَتَى مَتَى ثُمَّ تَأْتُونِي أَفْنَادًا يُفْنِي بَعْضُكُمْ بَعْضًا بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ مُوتَانٌ شَدِيدٌ وَبَعْدَهُ سَنَوَاتُ الزَّلَازِلِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Al Mubarak] hevur sagt okkum [Muawiyah bin Yahya] hevur sagt okkum [Arthah bin Al Mundzir] frá [Dlamrah bin Habib] hann segði eg hoyrdi Maslamah Sum Sakuni -sambært orðum onkrum øðrum enn Muhammeds- [Salamah segði hann Sum Sakuni; Tá vit vóru saman við Rasulullah, segði knappliga onkur; »Ó Rasulullah, hevur tú fingið mat úr himlinum? Hann svarar: Ja, mer var mat gefinn. Hann spurdi aftur; 'Ó profetur Allahs Subhanahu wa Ta'ala, er enn nakar matur eftir? » Hann svaraði: »Ja. » Hann spurdi enn, hvat var honum gjørt? Hann svarar: »Aftr er tekit til himins, ok er mer pat birt, at ek mun eigi leingi lifa med ydr, þa munir þu halda fram at lifa, þar til er þu segir; „Onkran tíð? Tá komu tit til mín í bólkum, sum oyðiløgdu hvønn annan, áðrenn heimsins endi skuldu ræðuligir deyðir vera, og eftir tað komu ár full av jarðskjálvtum.
Hadith
Imam Darimi : 56
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِقَصْعَةٍ مِنْ ثَرِيدٍ فَوُضِعَتْ بَيْنَ يَدَيْ الْقَوْمِ فَتَعَاقَبُوهَا إِلَى الظُّهْرِ مِنْ غُدْوَةٍ يَقُومُ قَوْمٌ وَيَجْلِسُ آخَرُونَ فَقَالَ رَجُلٌ لِسَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَمَا كَانَتْ تُمَدُّ فَقَالَ سَمُرَةُ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ تَعْجَبُ مَا كَانَتْ تُمَدُّ إِلَّا مِنْ هَا هُنَا وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى السَّمَاءِ
Tað er greitt okkum frá [Usman bin Muhammed] hevur sagt okkum [Yazid bin Harun] hevur upplýst okkum [Sulaiman At Taimi] frá [Abu Al 'Ala`] frá [Samurah bin Jundud] at Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam fekk eina stóra skál innihaldandi av kjøti staðnum var tey grøðina. skiftust um at halda miðdagsbønina tí tað var døgurði, summi fólk stóðu, summi sótu. Og onkur mælti við Sámuru bin Jundab; kemur hesin maturin bara úr ongum? Samura svaraði; »Hvat undrast tú á? Matskálin varð ikki førd uttan haðani, meðan hann bendi við hondini móti himlinum. »
Hadith
Imam Darimi : 57
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سَوَّارٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي لَيْلَةٍ إِضْحِيَانَ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهِ وَإِلَى الْقَمَرِ قَالَ فَلَهُوَ كَانَ أَحْسَنَ فِي عَيْنِي مِنْ الْقَمَرِ
Hevur sagt okkum [Muhammed bin Said] hevur sagt okkum [Abdur Rahman bin Muhammed] frá [Ash 'ats bin Shawwar] frá [Abu Ishaq] frá [Jabir bin Samura] hann segði; Eg sá Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam á fullmánakvøld og hann var í rauðum klæðum, so hugdi eg -skiftandi- at honum og hugdi at mánanum.
Hadith
Imam Darimi : 58
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ابْنُ أَخِي مُوسَى عَنْ عَمِّهِ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَجَ الثَّنِيَّتَيْنِ إِذَا تَكَلَّمَ رُئِيَ كَالنُّورِ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ ثَنَايَاهُ
Hevur sagt okkum [Ibrahim bin Al Mundzir] hevur sagt okkum [Abdul Aziz bin Abu Thabit Az Zuhri] hevur sagt mær [Ismail bin Ibrahim] - sonur beiggja mín, Musa - frá frænda sínum [Musa bin 'Uqbah] frá [Kuraib] frá [Ibn Abbas] hehulla' Rad segði; Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hevði leysar skerjitenninar, tá hann tosaði sá tað út til at tað var ljós, sum sló út úr millum hansara báðar skerjitenninar.
Hadith
Imam Darimi : 59
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَنْجَدَ وَلَا أَجْوَدَ وَلَا أَشْجَعَ وَلَا أَضْوَأَ وَأَوْضَأَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Hevur sagt okkum [Mahmud bin Ghailan] hevur sagt okkum [Yazid bin Harun] hevur sagt okkum [Mis'ar] frá [Abdul Malik bin Umair] hann segði; [Ibn Umar] sagdi; Eg havi ongantíð sæð nakran, sum var skjótari at berjast, reinari, tolin og glansandi enn Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam.
Hadith
Imam Darimi : 60
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ قُلْتُ لِلرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ صِفِي لَنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ لَوْ رَأَيْتَهُ رَأَيْتَ الشَّمْسَ طَالِعَةً
Hevur sagt okkum [Ibrahim bin Al Mundzir Al Hizami] hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Musa] hevur sagt okkum [Usamah bin Zaid] frá [Abu Ubaidah bin Muhammed bin Ammar bin Yasir] hann segði; Eg segði við [Ar Rubai' bint Mu'awwidz bin 'Afra`]; Vinarliga, sig mær, -hvussu- Rasulullah, tá segði hann; O barn mítt, sást tú hann, so hevði tað verið, sum sást tú sólina rísa.
