Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 হাদিছ

হাদিছ

Imam Darimi : 41

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَيُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى جِذْعٍ مَنْصُوبٍ فِي الْمَسْجِدِ فَيَخْطُبُ النَّاسَ فَجَاءَهُ رُومِيٌّ فَقَالَ أَلَا أَصْنَعُ لَكَ شَيْئًا تَقْعُدُ عَلَيْهِ وَكَأَنَّكَ قَائِمٌ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا لَهُ دَرَجَتَانِ وَيَقْعُدُ عَلَى الثَّالِثَةِ فَلَمَّا قَعَدَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ذَلِكَ الْمِنْبَرِ خَارَ الْجِذْعُ كَخُوَارِ الثَّوْرِ حَتَّى ارْتَجَّ الْمَسْجِدُ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمِنْبَرِ فَالْتَزَمَهُ وَهُوَ يَخُورُ فَلَمَّا الْتَزَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَنَ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ لَمْ أَلْتَزِمْهُ لَمَا زَالَ هَكَذَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حُزْنًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدُفِنَ

আমাক কৈছে যে মহম্মদ বিন আহমদ বিন আবু খালাফে আমাক কৈছে উমৰ বিন ইউনুছে আমাক কৈছে ‘ইক্ৰিমা বিন আম্মাৰে আমাক কৈছে ইছহাক বিন আবু তালহাহে আমাক আনছ বিন মালিকক কৈছে যে নবী صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ, পূৰ্বে শুকুৰবাৰে থিয় হৈছিল -প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল মছজিদত আবদ্ধ হৈ থকা গছ এজোপাৰ ওপৰত পিঠি দি, আৰু তেওঁ -ৰাইজক- প্ৰচাৰ কৰিলে। তেতিয়া ৰোমৰ পৰা এজন মানুহ আহিল, তেওঁ ক’লে; 'মই তোমাৰ বাবে এনেকুৱা ঠাই বনামনে, য'ত বহি বহি থিয় হৈ থকাটো চাব পাৰি?' গতিকে মানুহজনে তেওঁৰ বাবে দুটা খোজৰ প্লেটফৰ্ম বনালে, তেওঁ তৃতীয় স্তৰত বহিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যেতিয়া মঞ্চত বহিছিল, তেতিয়া গছৰ ডালটোৱে ম’হৰ হুমুনিয়াহৰ দৰে হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিল, যাৰ ফলত সমগ্ৰ মছজিদটো হুলস্থুলীয়া হৈ পৰিছিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পিছ পৰি ৰৈ যোৱাৰ বাবে দুখী হৈছিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে লগে লগে মঞ্চৰ পৰা নামি তাৰ ওচৰ পালেগৈ, গছজোপা এতিয়াও হুমুনিয়াহ কাঢ়ি থকাৰ সময়তে তাৰ ওচৰলৈ আলিংগন কৰিলে। যেতিয়া সি আলিংগন কৰি থাকিল, তেতিয়া সেইখন নিস্তব্ধ হৈ পৰিল। তেতিয়া তেওঁ ক’লে; যিজনৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, মই যদি তেওঁক আলিংগন নকৰিলোহেঁতেন তেন্তে তেওঁ কিয়ামতৰ দিনলৈকে এনেকৈয়ে থাকিলহেঁতেন, কাৰণ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এৰি থৈ যোৱাৰ দুখৰ বাবে। তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ইয়াক সমাধিস্থ কৰিবলৈ আদেশ দিলে, আৰু সেয়া হৈ গ’ল।

হাদিছ

Imam Darimi : 42

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ أَيْمَنَ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتَهُ مِنْهُ أَرْوِيهِ عَنْكَ فَقَالَ جَابِرٌ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ نَحْفُرُهُ فَلَبِثْنَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ لَا نَطْعَمُ طَعَامًا وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْهِ فَعَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ كُدْيَةٌ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ كُدْيَةٌ قَدْ عَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ فَرَشَشْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَطْنُهُ مَعْصُوبٌ بِحَجَرٍ فَأَخَذَ الْمِعْوَلَ أَوْ الْمِسْحَاةَ ثُمَّ سَمَّى ثَلَاثًا ثُمَّ ضَرَبَ فَعَادَتْ كَثِيبًا أَهْيَلَ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ايْذَنْ لِي قَالَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ امْرَأَتِي فَقُلْتُ ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ فَقُلْتُ قَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا لَا صَبْرَ لِي عَلَيْهِ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ عِنْدِي صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ قَالَ فَطَحَنَّا الشَّعِيرَ وَذَبَحْنَا الْعَنَاقَ وَسَلَخْتُهَا وَجَعَلْتُهَا فِي الْبُرْمَةِ وَعَجَنْتُ الشَّعِيرَ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبِثْتُ سَاعَةً ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُهُ الثَّانِيَةَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ فَإِذَا الْعَجِينُ قَدْ أَمْكَنَ فَأَمَرْتُهَا بِالْخَبْزِ وَجَعَلْتُ الْقِدْرَ عَلَى الْأَثَاثِي قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّمَا هِيَ الْأَثَافِيُّ وَلَكِنْ هَكَذَا قَالَ ثُمَّ جِئْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ عِنْدَنَا طُعَيِّمًا لَنَا فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَقُومَ مَعِي أَنْتَ وَرَجُلٌ أَوْ رَجُلَانِ مَعَكَ فَقَالَ وَكَمْ هُوَ قُلْتُ صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ وَقُلْ لَهَا لَا تَنْزِعْ الْقِدْرَ مِنْ الْأَثَافِيِّ وَلَا تُخْرِجْ الْخُبْزَ مِنْ التَّنُّورِ حَتَّى آتِيَ ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ قُومُوا إِلَى بَيْتِ جَابِرٍ قَالَ فَاسْتَحْيَيْتُ حَيَاءً لَا يَعْلَمُهُ إِلَّا اللَّهُ فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ قَدْ جَاءَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصْحَابِهِ أَجْمَعِينَ فَقَالَتْ أَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَكَ كَمْ الطَّعَامُ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَدْ أَخْبَرْتَهُ بِمَا كَانَ عِنْدَنَا قَالَ فَذَهَبَ عَنِّي بَعْضُ مَا كُنْتُ أَجِدُ وَقُلْتُ لَقَدْ صَدَقْتِ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ لَا تَضَاغَطُوا ثُمَّ بَرَّكَ عَلَى التَّنُّورِ وَعَلَى الْبُرْمَةِ قَالَ فَجَعَلْنَا نَأْخُذُ مِنْ التَّنُّورِ الْخُبْزَ وَنَأْخُذُ اللَّحْمَ مِنْ الْبُرْمَةِ فَنُثَرِّدُ وَنَغْرِفُ لَهُمْ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَجْلِسْ عَلَى الصَّحْفَةِ سَبْعَةٌ أَوْ ثَمَانِيَةٌ فَإِذَا أَكَلُوا كَشَفْنَا عَنْ التَّنُّورِ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ فَإِذَا هُمَا أَمْلَأُ مَا كَانَا فَلَمْ نَزَلْ نَفْعَلُ ذَلِكَ كُلَّمَا فَتَحْنَا التَّنُّورَ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ وَجَدْنَاهُمَا أَمْلَأَ مَا كَانَا حَتَّى شَبِعَ الْمُسْلِمُونَ كُلُّهُمْ وَبَقِيَ طَائِفَةٌ مِنْ الطَّعَامِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ أَصَابَتْهُمْ مَخْمَصَةٌ فَكُلُوا وَأَطْعِمُوا فَلَمْ نَزَلْ يَوْمَنَا ذَلِكَ نَأْكُلُ وَنُطْعِمُ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّهُمْ كَانُوا ثَمَانَ مِائَةٍ أَوْ قَالَ ثَلَاثَ مِائَةٍ قَالَ أَيْمَنُ لَا أَدْرِي أَيُّهُمَا قَالَ

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন উমৰ বিন আবানে] আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন মহম্মদ আল মুহাৰিবী] [আব্দুল ৱাহিদ বিন আইমান আল মক্কি]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ ৰাদলিয়াল্লাহআনহুক ক’লোঁ: তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা মোৰ ওচৰত এটা হাদীছ বর্ণনা কৰা যিখন তুমি তেওঁৰ পৰা শুনা আৰু মই তোমাৰ পৰা বর্ণনা কৰিব পাৰো। জাবিৰে ক’লে; ইয়াৰ আগতে আমি খাণ্ডক যুদ্ধৰ সময়ত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত আছিলো আৰু খাদ খান্দি আছিলো। তিনিদিন ধৰি আমি খোৱা নাছিলো আৰু খাদ্য পাবলৈও সক্ষম হোৱা নাছিলো। তাৰ পিছত খাৱৈত কঠিন মাটিৰ টুকুৰা এটা পালোঁ, গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ। মই ক’লোঁ; 'হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, এই কঠিন মাটিয়ে এই খাদ খান্দিবলৈ বাধা দিছে, যদিও আমি ইয়াৰ ওপৰত পানী ঢালিছো'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে পেটটো শিলেৰে বান্ধি থিয় হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁ কোদাল লৈ তাৰ পিছত তিনিবাৰ বিছমিল্লাহ পঢ়িলে। খুন্দা মাৰি কোমল ধূলিলৈ পৰিণত কৰিলে। যেতিয়া মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অৱস্থা তেনেকৈ দেখিলোঁ, তেতিয়া মই তেওঁক ক’লোঁ; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক অলপ সময়ৰ বাবে ঘৰলৈ যাবলৈ দিয়ক, তাৰ পিছত তেওঁ মোক -কিছু সময়ৰ বাবে ঘৰলৈ যাবলৈ- অনুমতি দিলে।' ' তেতিয়া মই মোৰ পত্নীৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ, মই ক'লোঁ; 'পৰিস্থিতি সঁচাকৈয়ে গুৰুতৰ'। আৰু মই মোৰ পত্নীক ক’লোঁ; 'মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ অৱস্থাৰ সাক্ষী হৈছো যিয়ে মোক ধৰি ৰাখিব নোৱাৰা কৰি তুলিছিল। আপোনাৰ কিবা খাবলৈ আছে নেকি?' তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘আছে, মাত্ৰ এটা শ্বা’ মোটা আটা আৰু এটা মাইকী ছাগলীৰ পোৱালি। ' জাবিৰে ক'লে: 'তাৰ পিছত আমি মোটা আটাটো চোবাই খাবলৈ উপযোগী হোৱাকৈ গুড়ি কৰিলোঁ আৰু আমি এটা ল'ৰাক মাৰি পেলালোঁ, ছাল উলিয়াই পাত্ৰ এটাত ভৰাই দিলোঁ। মই আটা গুড়ি কৰি থাকিলোঁ তাৰ পিছত মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ উভতি আহিলোঁ আৰু কিছু সময় নিমাত হৈ থাকিলোঁ। তাৰ পিছত দ্বিতীয়বাৰ ঘৰলৈ যাবলৈ আকৌ অনুমতি বিচাৰিলোঁ। তেওঁ মোক অনুমতি দিলে, গতিকে মোৰ পত্নীক লগ পাওঁতে দেখা গ’ল যে ঘেঁহুৰ পিঠাগুৰিটো সাজু হৈছে, গতিকে মই মোৰ পত্নীক ৰুটি বনাবলৈ আদেশ দিলোঁ, আৰু মই পাত্ৰটো ৰন্ধা শিলটোৰ ওপৰত থৈ দিলোঁ। আব্দুৰহমানে ক’লে; অৰ্থটো চৌকা/পাকঘৰৰ ওপৰত। তেতিয়া জাবিৰে ক’লে; তাৰ পিছত মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক লগ পালোঁ। আকৌ, তেতিয়া মই তেওঁক ক’লোঁ: ‘মোৰ হাতত বেছি খাদ্য নাই, অ’, যদি আপুনি বিচাৰে, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি মাত্ৰ এজন বা দুজন মানুহ লৈ মোৰ ঘৰলৈ আহিব পাৰে। ' তেওঁ সুধিলে: 'কিমান খাদ্য আছে?' মই উত্তৰ দিলোঁ; 'মাত্ৰ এটা ঘেঁহু আৰু এটা পোৱালি ছাগলী।' ' তেতিয়া পাঁচনিয়ে ক'লে: 'ঠিক এইদৰেই আপোনাৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ ঘৰলৈ গৈ তেওঁক কওক যে পাকঘৰৰ পৰা পাত্ৰটো তুলিব নালাগে আৰু মই অহালৈকে টোষ্টাৰৰ পৰা ৰুটিখন আঁতৰাই নিদিব।' ’ তাৰ পাছত তেওঁ লগৰবিলাকক ক’লে- ‘আহক জাবীৰৰ ঘৰলৈ যাওঁ। ' জাবিৰে ক'লে, 'মই এটা অতি গুৰুতৰ লাজত লাজ পাইছিলোঁ, যিটো আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে। '- -কাৰণ নবীয়ে তেওঁৰ বন্ধুসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল, যদিও খাদ্যৰ পৰিমাণ ইমান নাছিল- --- মই মোৰ পত্নীক ক'লোঁ: 'বাহ... সমস্যাটো গুৰুতৰ হৈ আহিছে... আল্লাহৰ ৰাছুল তেওঁৰ সকলো বন্ধুৰ সৈতে আহিল। ' মোৰ পত্নীয়ে ক'লে: 'পাঁচলে আপোনাক আগতে সুধিছিল নেকি যে আমাৰ হাতত কিমান খাদ্য আছে?'. মই উত্তৰ দিলোঁ ‘হয় বুজাই দিলোঁ’! তেতিয়া মোৰ পত্নীয়ে ক’লে: ‘আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে ভালকৈ জানে, যিটো স্পষ্ট সেয়া হ’ল আপুনি তেওঁক জনাইছে যে আমাৰ হাতত কিমান খাদ্য আছে’। জাবিৰে ক’লে; 'মোৰ পত্নীৰ কথাই মোক সকলো চিন্তাৰ পৰা শান্ত কৰি তুলিলে।' ' তেতিয়া মই তেওঁক ক'লোঁ: 'আপুনি সঁচাকৈয়ে ঠিকেই কৈছে। ' ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাৰ পিছত আহি প্ৰৱেশ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁৰ চাহাবাসকলক ক'লে 'সাৱধান হওক, তোমালোকক ভিৰ নকৰিব! ' তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে টোষ্টাৰ আৰু পাত্ৰটোৰ ওপৰত আশীৰ্বাদ দিলে। জাবিৰে ক’লে- তাৰ পিছত আমি অভেনৰ পৰা ৰুটি আৰু পাত্ৰৰ পৰা মাংস লৈছিলো, তাৰ পিছত আমি মিহলাই তেওঁলোকৰ বাবে চামুচেৰে দিলোঁ। ' তেতিয়া হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লে, 'এখন প্লেটত সাত-আঠজনকৈ একেলগে বহিব দিয়ক।' ' সিহঁতে খাই উঠি আমি অভেন আৰু পাত্ৰৰ ঢাকনিখন খুলি দেখিলোঁ যে দুয়োটা এতিয়াও আগৰ দৰেই ভৰি আছে। আৰু এই পৰিস্থিতি চলি থাকিল যেতিয়ালৈকে সকলো মুছলমান ভৰি পৰিল আৰু মাত্ৰ কিছু খাদ্য বাকী থাকিল। তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মানুহবোৰ সকলোৱে ভৰি পৰিছে, এতিয়া খাওক, তোমালোক আৰু তোমালোকৰ পৰিয়াল! ' গতিকে সেইদিনা আমি একেখন ৰুটি আৰু মাংস লৈ বহুবাৰ খাইছিলো। জাবিৰে ক’লে- ‘মোক কোৱা হৈছিল যে জাবিৰৰ ঘৰত খোৱা লগৰীয়াৰ সংখ্যা প্ৰায় আঠশ-তিনিশ। ' আইমানে ক'লে: এই সংখ্যাবোৰৰ কোনটো শুদ্ধ নাজানো।

হাদিছ

Imam Darimi : 43

أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَمَرَ أَبُو طَلْحَةَ أُمَّ سُلَيْمٍ أَنْ تَجْعَلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامًا يَأْكُلُ مِنْهُ قَالَ ثُمَّ بَعَثَنِي أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ بَعَثَنِي إِلَيْكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقَالَ لِلْقَوْمِ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ مَعَهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا صَنَعْتُ طَعَامًا لِنَفْسِكَ خَاصَّةً فَقَالَ لَا عَلَيْكَ انْطَلِقْ قَالَ فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقَ الْقَوْمُ قَالَ فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَسَمَّى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ قَالَ فَأَذِنَ لَهُمْ فَقَالَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ قَامُوا ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ كَمَا صَنَعَ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى وَسَمَّى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَقَالَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ قَامُوا حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ بِثَمَانِينَ رَجُلًا قَالَ وَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُ الْبَيْتِ وَتَرَكُوا سُؤْرًا

আমাক কৈছে [জাকাৰিয়া বিন আদীয়ে] আমাক [উবাইদুল্লাহ ইবনে আমৰ] [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰ]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন আবু লাইলা]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; আবু তালহাই উম্মু চুলাইমক আদেশ দিলে যে তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক তেওঁৰ বাবে খাদ্য বনাওক। তেওঁ ক’লে; তাৰ পিছত আবু তালহাহে মোক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে। তেওঁক লগ পালোঁ, তাৰ পিছত ক’লোঁ; আবু তালহাহে মোক ৰজাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে, গতিকে তেওঁ ক’লে; ‘হে মুছলমানসকল যাওঁ। ' আৰু তেওঁ গুচি গ'ল, তেনেকৈয়ে সহযোগীসকল গুচি গ'ল। কথকজনে ক’লে; তাৰ পিছত খাদ্য অনা হ’ল তেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাৰ ওপৰত হাত ৰাখি খাদ্যৰ ওপৰত ৰহমতৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে আৰু ক’লে; ' দহজনক দিয়া। ' কথকে ক'লে; তাৰ পাছত তেওঁলোকক খাদ্য দিয়া হ’ল। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ নামত খাব’। তাৰ পিছত তেওঁলোকে ভৰি পৰালৈকে খাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁলোকে উঠিছিল যাতে তেওঁ আশীজন মানুহৰ এই কাম কৰিব পাৰে। কথকজনে ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ঘৰৰ মালিকৰ লগত খাইছিল আৰু তেতিয়াও এটা ডাঙৰ বাটি বাকী আছিল।

হাদিছ (13)

হাদিছ

Imam Darimi : 44

أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ هُوَ الْعَطَّارُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهُ طَبَخَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِدْرًا فَقَالَ لَهُ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ الذِّرَاعُ فَنَاوَلَهُ الذِّرَاعَ ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنَاوَلَهُ ذِرَاعًا ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَكَمْ لِلشَّاةِ مِنْ ذِرَاعٍ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أَنْ لَوْ سَكَتَّ لَأُعْطِيتُ أَذْرُعًا مَا دَعَوْتُ بِهِ

আমাক কৈছে [মুছলমান বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক কৈছে [আবান আল আথাৰে] আমাক [কাতাদাহ] [ছিয়াহৰ বিন হাউছিয়াব]ৰ পৰা [আবু উবাইদ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ বাবে এটা পাত্ৰ ৰান্ধিছিল। তাৰ পাছত তেওঁক ক’লে: ‘মোক চেম্পিলটো দিয়া’ আৰু তেওঁৰ প্ৰিয় আছিল ছাম্পিল মাংস। তেওঁ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামকো উলনা -ছাম্পিল-ৰ এটা অংশ দিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে: ‘প্লিজ মোক উলনা মাংসটো দিয়ক’ গতিকে তেওঁক উলনা মাংসটো দিলে। ' তেতিয়া তেওঁ আকৌ ক'লে: 'মোক মেৰুদণ্ডৰ মাংস দিয়ক', গতিকে মই ক'লোঁ; 'হে আল্লাহৰ নবী চুবহানাহু ৱা তা'লা - সঁচাকৈয়ে - এটা ছাগলীৰ কিমান হাত থাকে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘মই যিজনৰ হাতত আছো, তেওঁৰ দ্বাৰাই যদি আপুনি মৌন হৈ থাকিলহেঁতেন তেন্তে নিশ্চয় মই বিচৰা উলনা মাংসখিনি মোক যোগান ধৰিব পাৰিলেহেঁতেন। ' .

হাদিছ

Imam Darimi : 45

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ لِيُقَاتِلَهُمْ فَقَالَ أَبِي عَبْدُ اللَّهِ يَا جَابِرُ لَا عَلَيْكَ أَنْ تَكُونَ فِي نَظَّارِي أَهْلِ الْمَدِينَةِ حَتَّى تَعْلَمَ إِلَى مَا يَصِيرُ أَمْرُنَا فَإِنِّي وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي أَتْرُكُ بَنَاتٍ لِي بَعْدِي لَأَحْبَبْتُ أَنْ تُقْتَلَ بَيْنَ يَدَيَّ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا فِي النَّظَّارِينَ إِذْ جَاءَتْ عَمَّتِي بِأَبِي وَخَالِي لِتَدْفِنَهُمَا فِي مَقَابِرِنَا فَلَحِقَ رَجُلٌ يُنَادِي إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَرُدُّوا الْقَتْلَى فَتَدْفِنُوهَا فِي مَضَاجِعِهَا حَيْثُ قُتِلَتْ فَرَدَدْنَاهُمَا فَدَفَنَّاهُمَا فِي مَضْجَعِهِمَا حَيْثُ قُتِلَا فَبَيْنَا أَنَا فِي خِلَافَةِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ أَثَارَ أَبَاكَ عُمَّالُ مُعَاوِيَةَ فَبَدَا فَخَرَجَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ فَانْطَلَقْتُ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُهُ عَلَى النَّحْوِ الَّذِي دَفَنْتُهُ لَمْ يَتَغَيَّرْ إِلَّا مَا لَمْ يَدَعْ الْقَتِيلَ قَالَ فَوَارَيْتُهُ وَتَرَكَ أَبِي عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ فَاشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي التَّقَاضِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي أُصِيبَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَإِنَّهُ تَرَكَ عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ وَإِنَّهُ قَدْ اشْتَدَّ عَلَيَّ بَعْضُ غُرَمَائِهِ فِي الطَّلَبِ فَأُحِبُّ أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ لَعَلَّهُ أَنْ يُنْظِرَنِي طَائِفَةً مِنْ تَمْرِهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ قَالَ نَعَمْ آتِيكَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَرِيبًا مِنْ وَسَطِ النَّهَارِ قَالَ فَجَاءَ وَمَعَهُ حَوَارِيُّوهُ قَالَ فَجَلَسُوا فِي الظِّلِّ وَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَأْذَنَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيْنَا قَالَ وَقَدْ قُلْتُ لِامْرَأَتِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَائِيَّ الْيَوْمَ وَسَطَ النَّهَارِ فَلَا يَرَيَنَّكِ وَلَا تُؤْذِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ وَلَا تُكَلِّمِيهِ فَفَرَشَتْ فِرَاشًا وَوِسَادَةً وَوَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ فَقُلْتُ لِمَوْلًى لِي اذْبَحْ هَذِهِ الْعَنَاقَ وَهِيَ دَاجِنٌ سَمِينَةٌ فَالْوَحَى وَالْعَجَلَ افْرُغْ مِنْهَا قَبْلَ أَنْ يَسْتَيْقِظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَكَ فَلَمْ نَزَلْ فِيهَا حَتَّى فَرَغْنَا مِنْهَا وَهُوَ نَائِمٌ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ يَسْتَيْقِظُ يَدْعُو بِطَهُورِهِ وَأَنَا أَخَافُ إِذَا فَرَغَ أَنْ يَقُومَ فَلَا يَفْرُغَ مِنْ طُهُورِهِ حَتَّى يُوضَعَ الْعَنَاقُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ قَالَ يَا جَابِرُ ايْتِنِي بِطَهُورٍ قَالَ نَعَمْ فَلَمْ يَفْرُغْ مِنْ وُضُوئِهِ حَتَّى وُضِعَتْ الْعَنَاقُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَقَالَ كَأَنَّكَ قَدْ عَلِمْتَ حُبَّنَا اللَّحْمِ ادْعُ أَبَا بَكْرٍ ثُمَّ دَعَا حَوَارِيِّيهِ قَالَ فَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَوُضِعَ قَالَ فَوَضَعَ يَدَهُ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ كُلُوا فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَ مِنْهَا لَحْمٌ كَثِيرٌ وَقَالَ وَاللَّهِ إِنَّ مَجْلِسَ بَنِي سَلَمَةَ لَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِمْ هُوَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ أَعْيُنِهِمْ مَا يَقْرَبُونَهُ مَخَافَةَ أَنْ يُؤْذُوهُ ثُمَّ قَامَ وَقَامَ أَصْحَابُهُ فَخَرَجُوا بَيْنَ يَدَيْهِ وَكَانَ يَقُولُ خَلُّوا ظَهْرِي لِلْمَلَائِكَةِ قَالَ فَاتَّبَعْتُهُمْ حَتَّى بَلَغْتُ سَقُفَّةَ الْبَابِ فَأَخْرَجَتْ امْرَأَتِي صَدْرَهَا وَكَانَتْ سَتِيرَةً فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلِّ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكِ وَعَلَى زَوْجِكِ ثُمَّ قَالَ ادْعُوا لِي فُلَانًا لِلْغَرِيمِ الَّذِي اشْتَدَّ عَلَيَّ فِي الطَّلَبِ فَقَالَ أَنْسِ جَابِرًا طَائِفَةً مِنْ دَيْنِكَ الَّذِي عَلَى أَبِيهِ إِلَى هَذَا الصِّرَامِ الْمُقْبِلِ قَالَ مَا أَنَا بِفَاعِلٍ قَالَ وَاعْتَلَّ وَقَالَ إِنَّمَا هُوَ مَالُ يَتَامَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ جَابِرٌ قَالَ قُلْتُ أَنَا ذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كِلْ لَهُ مِنْ الْعَجْوَةِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَإِذَا الشَّمْسُ قَدْ دَلَكَتْ قَالَ الصَّلَاةُ يَا أَبَا بَكْرٍ قَالَ فَانْدَفَعُوا إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لِغَرِيمِي قَرِّبْ أَوْعِيَتَكَ فَكِلْتُ لَهُ مِنْ الْعَجْوَةِ فَوَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَجِئْتُ أَسْعَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِهِ كَأَنِّي شَرَارَةٌ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَلَّى فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كِلْتُ لِغَرِيمِي تَمْرَهُ فَوَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ فَجَاءَ يُهَرْوِلُ قَالَ سَلْ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ غَرِيمِهِ وَتَمْرِهِ قَالَ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ سَوْفَ يُوَفِّيهِ إِذْ أَخْبَرْتَ أَنَّ اللَّهَ سَوْفَ يُوَفِّيهِ فَرَدَّدَ عَلَيْهِ وَرَدَّدَ عَلَيْهِ هَذِهِ الْكَلِمَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ مَا أَنَا بِسَائِلِهِ وَكَانَ لَا يُرَاجَعُ بَعْدَ الْمَرَّةِ الثَّالِثَةِ فَقَالَ مَا فَعَلَ غَرِيمُكَ وَتَمْرُكَ قَالَ قُلْتُ وَفَّاهُ اللَّهُ وَفَضَلَ لَنَا مِنْ التَّمْرِ كَذَا وَكَذَا فَرَجَعْتُ إِلَى امْرَأَتِي فَقُلْتُ أَلَمْ أَكُنْ نَهَيْتُكِ أَنْ تُكَلِّمِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَقَالَتْ تَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُورِدُ نَبِيَّهُ فِي بَيْتِي ثُمَّ يَخْرُجُ وَلَا أَسْأَلُهُ الصَّلَاةَ عَلَيَّ وَعَلَى زَوْجِي

আমাক কৈছে [আবু আন নু’মানে] আমাক [আবু আৱানাহ] [আল আছৱাদ]ৰ পৰা [নুবাইহ আল আনাজী]ৰ পৰা [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ] ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মুশ্বৰিকসকলৰ লগত যুঁজিবলৈ ওলাই গ’ল। মোৰ দেউতা -আব্দুল্লাই- ক’লে; ‘যুদ্ধলৈ নাযাবা হে জাবিৰ, তুমি মদিনাৰ বাসিন্দা যাৰ কাম হ’ল মুছলমান সৈন্যৰ অৱস্থাৰ তথ্য নিৰীক্ষণ কৰা। যাতে আপুনি সঁচাকৈয়ে জানে আমাৰ ভাগ্য কি। আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ স্বাৰ্থত, যদি মোৰ মৃত্যুৰ পিছত মোৰ ছোৱালীকেইজনীক এৰি যোৱাটো নহ'লহেঁতেন, তেন্তে তোমাক মোৰ সন্মুখত হত্যা কৰা হ'লে - যুদ্ধক্ষেত্ৰত শ্বহীদ হোৱা হ'লে মই বহুত সুখী হ'লোহেঁতেন। জাবিৰে ক’লে; পৰিস্থিতি আৰু সৈন্যৰ উভতি অহাৰ কাম নিৰীক্ষণ কৰা মানুহবোৰৰ লগত থাকোঁতে হঠাতে মাহীয়েকে দেউতা আৰু খুড়াৰ মৃতদেহ লৈ আহিছিল যাতে দুয়োকে আমাৰ পৰিয়ালৰ কবৰস্থানত কবৰ দিব পাৰে। তাৰ পাছত চিঞৰি থকা কোনোবা এজনক লগ পালে; ‘সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তোমালোকক আদেশ দিছে যে যিসকল মৃত্যু হৈছে তেওঁলোকক সেই ঠাইত ঘূৰাই পঠিয়াওক, আৰু আপুনি তেওঁলোকক সেই ঠাইত পুতি থওক। ' গতিকে আমি লগে লগে দেউতা আৰু খুড়াৰ মৃতদেহ তেওঁক হত্যা কৰা স্থানলৈ ঘূৰাই দিলোঁ। আমি সিহঁতক ঠিক য’ত দুয়োকে হত্যা কৰা হৈছিল তাতেই পুতি থৈছিলো। পিছত যেতিয়া মই - জাবীৰ - মুআৱিয়া বিন আবু চুফিয়ান ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ খিলাফতৰ সময়ত আছিলো, তেতিয়া হঠাতে মোৰ ওচৰলৈ এজন ৰাছুল আহিল। তেওঁ ক’লে; ‘হে জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ, মু’আৱিয়া ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ নিৰ্মাতাসকলে কবৰস্থান ভাঙিলে আপোনাৰ পিতৃৰ মৃতদেহ দেখা পোৱালৈকে পাইছিল। বিল্ডাৰ কেইজনমান গুচি গৈছিল গতিকে দেউতাৰ মৃতদেহ চোৱাৰ সুযোগ পাইছিলোঁ। উহহ... উহহ... দেউতাৰ মৃতদেহটো এতিয়াও মই পুতি থোৱাৰ দৰেই হুবহু একেই দেখিলোঁ, হত্যা কৰা ব্যক্তিজনৰ চিনবোৰৰ বাহিৰে অপৰিৱৰ্তিত। কথক -জাবীৰ- ক’লে; গতিকে মই ঢাকি দিলোঁ। আজিও মনত আছে, দেউতাই খেজুৰৰ ৰূপত এটা ঋণ এৰি থৈ গৈছিল, তেওঁক ধাৰ দিয়া কিছুমান মানুহে মোক -তৎক্ষণাত- পৰিশোধ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক লগ পালোঁ। আৰু মই মোৰ সকলো চিন্তা প্ৰকাশ কৰিলোঁ; ‘হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম, সঁচাকৈয়ে মোৰ পিতৃ যুদ্ধত মৃত্যুবৰণ কৰিলে, আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ খেজুৰৰ ৰূপত ঋণ এৰি থৈ গ’ল, আৰু সঁচাকৈয়ে ঋণৰ মালিকসকলে মোক -তৎক্ষণাত- এই ঋণ পৰিশোধ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিলে। আপুনি যদি তেওঁক সহায় কৰিবলৈ ইচ্ছুক হয় তেন্তে মই বৰ সুখী হ’ম, কোনে জানে, তেওঁ হয়তো অহা শস্য চপোৱাৰ বতৰলৈকে নিজৰ বিল পিছুৱাই দিবলৈ ইচ্ছুক হ’ব। তেওঁ ক’লে: ‘ঠিক আছে, মই তোমাক দিম, ভগৱানে ইচ্ছা কৰিলে, সুভানাহু ৱা তা’লা, আজি দুপৰীয়াৰ বহুদিন নৌহওঁতেই। ' কথক -জাবীৰ- ক'লে; 'তেওঁ তেতিয়া নিজৰ নিষ্ঠাবান বন্ধুসকলৰ সৈতে আহিছিল।' ' কথক -জাবীৰ- ক'লে; তেওঁলোকে আশ্ৰয় শিবিৰত ৰৈ থাকিল আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক সম্ভাষণ জনাই অনুমতি বিচাৰিলে, তাৰ পিছত আমাৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিলে। কথক -জাবীৰ- ক’লে; 'মই মোৰ পত্নীক কৈছো যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আজি দুপৰীয়াৰ পিছত মোৰ ওচৰলৈ আহিব, গতিকে নিজকে দেখুৱাব নালাগে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামক কোনো কথা - যিকোনো বস্তুৰে বেয়া নাপাব আৰু তেওঁৰ লগত কথাও নকৰিবা।' ' তাৰ পিছত মই বিচনা এখন মেলি আঠুৱা এখনৰ ব্যৱস্থা কৰিলোঁ, তাৰ পিছত সি মূৰটো থৈ শুই পৰিল। তেতিয়া মই মোৰ দাসক আদেশ দিলোঁ; 'এই মাইকী ছাগলীটোক বধ কৰক, ই এটা বশ ছাগলী, ইয়াৰ মাংস বহুত আৰু চঞ্চল।' অনুগ্ৰহ কৰি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম সাৰ পোৱাৰ আগতেই প্ৰস্তুত কৰক, আৰু যদি তেওঁ সাৰ পায় তেন্তে তেওঁ নিশ্চয়কৈ শুদ্ধ কৰিবলৈ পানী বিচাৰিব, আনহাতে ছাগলীৰ মাংস এতিয়াও তেওঁৰ সন্মুখত উপলব্ধ নোহোৱাৰ সময়ত যদি তেওঁ সাৰ পাই শুদ্ধ কৰি শেষ কৰে তেন্তে মই চিন্তিত অনুভৱ কৰো। ' টোপনিৰ পৰা সাৰ পাই ক'লে: 'হে জাবীৰ, মোক শুদ্ধ কৰিবলৈ পানী যোগান ধৰিব, মই উত্তৰ দিলোঁ; 'হয় ঠিক আছে।' ' গতিকে সি তাৰ ৱুদলু শেষ কৰাৰ আগতেই মই -ৰন্ধা - পোৱালি ছাগলীৰ মাংস তাৰ সন্মুখত ৰাখিলোঁ। কথক -জাবীৰ- ক’লে; 'তেওঁ মোৰ ফালে চাই ক'লে; দেখাত আপুনি ইতিমধ্যে আমাৰ প্ৰিয় মাংস জানে, আবু বাকাৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুক ফোন কৰক। তাৰ পিছত খাদ্য আনি পৰিবেশন কৰা হয়। কথক -জাবীৰ- ক’লে; তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলা -বিছমিল্লাহ- নাম কওক আৰু খাওক। গতিকে তেওঁলোকে ভৰি পৰালৈকে খাইছিল আৰু বহুত মাংস বাকী আছিল -বাচনৰ পৰা-। কথক -জাবীৰ- ক’লে; ‘আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ কচম, সঁচাকৈয়ে বানি চালামাৰ মণ্ডলীয়ে নিজকে বিচাৰ কৰিছে যে তেওঁলোকে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক নিজৰ চকুতকৈ বেছি ভাল পায় যিবোৰ তেওঁলোকৰ অতি অতি ওচৰত, কাৰণ তেওঁলোকে অতি চিন্তিত যে তেওঁলোকে তেওঁক আঘাত দিব। তাৰ পাছত তেওঁ উঠিল আৰু তেওঁৰ সংগীসকলেও, তাৰ পাছত তেওঁলোকে তেওঁৰ কাষেৰে ওলাই আহিল, আৰু তেওঁ ক’লে, ‘মোৰ স্বাধীনতা - মোৰ কাম-কাজ - ফেৰেস্তাসকলৰ ওপৰত এৰি দিওঁ। ' কথক -জাবীৰ- ক'লে; তাৰ পিছত মই তেওঁলোকৰ লগত দুৱাৰৰ ওচৰৰ বৰ্ডখনলৈ উভতি আহিলোঁ, তাৰ পিছত মোৰ পত্নীয়ে নিজকে অলপ দেখুৱাই যিটো আগতে ওৰণিৰে ঢাকি থোৱা আছিল আৰু ক’লে; ‘হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, মোৰ আৰু মোৰ স্বামীৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰা। ' তেওঁ উত্তৰ দিলে; ‘আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই আপোনাক আৰু আপোনাৰ স্বামীক তেওঁৰ ৰহম দিয়ক। ' তাৰ পিছত তেওঁ ক'লে: 'প্লিজ মোক অমুক ফোন কৰক - ঋণী ব্যক্তিজনক উদ্দেশ্যি যিজনে মোক তৎক্ষণাত পৰিশোধ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে - '। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘আপুনি তেওঁৰ পিতৃৰ ঋণৰ এটা অংশ জাবিৰ ৰাদলিয়াল্লাহআনহুক পৰৱৰ্তী শস্য চপোৱাৰ বতৰলৈকে স্থগিত ৰাখক। ' তেওঁ ক'লে, 'মই কৰিব নোৱাৰো হে আল্লাহৰ ৰাছুল! ' তেওঁ ক'লে: 'বা তুমি ইয়াক হ্ৰাস কৰা' তেওঁ ক'লে: 'এই সম্পত্তি অনাথৰ হ'ল হে আল্লাহৰ ৰাছুল। ' তেতিয়া পাঁচনিয়ে ক'লে: 'জাবীৰ ক'ত?' জাবিৰে ক’লে, ‘মই আল্লাহৰ ৰাছুল’ তাৰ পিছত ৰাছুলে ক’লে, ‘তেওঁৰ বাবে আজুৱা খেজুৰ - এক প্ৰকাৰৰ খেজুৰ যি ‘আলিয়া মদীনাত গজে- কাৰণ আল্লাহ ছুবহানাহু ৱা তাআলাই নিশ্চয় তেওঁলোকৰ যোগান ধৰিব’, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মূৰটো ওপৰলৈ তুলিলে আৰু দেখা গ’ল যে সূৰ্য্য অস্ত গৈছে গতিকে তেওঁ ক’লে: ‘আহক আমি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, হে আবু বকৰ ৰাদলিয়াল্লাহআনহু’, জাবিৰ ৰাদলিয়াল্লাহুআনহুয়ে ক’লে: ‘তেওঁলোক সকলোৱে মছজিদলৈ গ’ল’ তাৰ পিছত মই ঋণীক ক’লোঁ: ‘আপোনাৰ পাত্ৰটো ওচৰলৈ আনিব। ' তাৰ পিছত মই তেওঁক খেজুৰ কেইটামান ওজন কৰিলোঁ 'আজুৱা। গতিকে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই আমাৰ বাবে যথেষ্ট যোগান ধৰিলে আৰু তথাপিও আমাৰ বাবে কিছু খেজুৰ এৰি থৈ গ’ল। জাবিৰ ৰাদলিয়াল্লাহুৱে ক’লে, ‘গতিকে মই এই মছজিদত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামক লগ কৰিবলৈ লৰালৰি কৰিলোঁ, যেন মই এজন নিম্নমানৰ মানুহ, তাৰ পিছত মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক নামাজ শেষ কৰা দেখিলোঁ, তাৰ পিছত মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামক ক’লোঁ; আচলতে মই খেজুৰ জুখিছো আৰু আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ হাতত যথেষ্ট আছে, আৰু আমাৰ বাবে ইমান আৰু ইমানখিনি বাকী আছে। ' তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে সুধিলে: 'উমৰ বিন খাথথাব ৰাদলিয়াল্লাহআনহু ক'ত?' কথক -জাবীৰ- ক’লে; উমৰ জগিং কৰি আহিছিল, গতিকে তেওঁক আদেশ দিলে, ‘প্লিজ জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ ৰাদলিয়াল্লাহআনহুক তেওঁৰ ওচৰত ঋণী ব্যক্তিজনৰ বিষয়ে সুধিব - তেওঁৰ পিতৃৰ বিষয়ে - আৰু লগতে তেওঁৰ খেজুৰৰ বিষয়েও সুধিব। ' উমৰে উত্তৰ দিলে; ‘মই তেওঁক সুধিব নালাগে আৰু মই নিশ্চিত অনুভৱ কৰোঁ যে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই তেওঁক নিশ্চয়কৈ পৰ্যাপ্ততা প্ৰদান কৰিব, তেতিয়াই আপুনি তেওঁক কৈছিল যে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই তেওঁক পৰ্যাপ্ততা প্ৰদান কৰিব। ' তাৰ পিছত তেওঁক প্ৰশ্নটো আওৰাই দিয়া হ'ল, গতিকে উমৰ ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৱে তিনিবাৰ উত্তৰটো আওৰাই দিলে, এই সকলোবোৰ তেওঁ শব্দৰে ক'লে; 'মই তেওঁক সুধিব নালাগে।' ' আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তৃতীয়বাৰৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰশ্নটো পুনৰাবৃত্তি কৰা নাছিল, গতিকে তেওঁ সুধিলে: 'আপোনাৰ ঋণীজনৰ অৱস্থা কেনেকুৱা আৰু লগতে আপোনাৰ খেজুৰবোৰো?' কথকজনে ক’লে; গতিকে মই উত্তৰ দিলোঁ; আল্লাহ ছুবহানাহু ৱা তাআলাই তেওঁক পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ যোগান ধৰিছে আৰু অমুক সংখ্যক খেজুৰ এৰি থৈ গৈছে। তাৰ পাছত মই মোৰ পত্নীৰ ওচৰলৈ উভতি গৈ ক’লোঁ; 'মই তোমাক মোৰ ঘৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত কথা পতাত মানা কৰা নাছিলো নেকি?' তাই উত্তৰ দিলে; আপুনি ভাবিছেনে যে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই তেওঁৰ ৰাছুল মোৰ ঘৰলৈ আনিছে, তাৰ পিছত মই তেওঁক মোৰ আৰু মোৰ স্বামীৰ বাবে সমৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ নোকোৱাকৈয়ে গুচি গৈছে??

হাদিছ

Imam Darimi : 46

أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ مُحَمَّدًا عَلَى الْأَنْبِيَاءِ وَعَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ فَقَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ بِمَ فَضَّلَهُ عَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَالَ لِأَهْلِ السَّمَاءِ { وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ } الْآيَةَ وَقَالَ اللَّهُ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ } قَالُوا فَمَا فَضْلُهُ عَلَى الْأَنْبِيَاءِ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ } الْآيَةَ وَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ } فَأَرْسَلَهُ إِلَى الْجِنِّ وَالْإِنْسِ

আমাক কৈছে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন আবু হাকিমে] মোক [আল হাকাম বিন আবান] [‘ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহ ছুবহানাহু ৱা তাআলাই আন নবীসকলৰ ওপৰত আৰু আকাশৰ বাসিন্দাসকলৰ ওপৰত হজৰত মহম্মদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক অগ্ৰাধিকাৰ দিছিল। ' তেতিয়া তেওঁলোকে সুধিলে: 'হে ইবনে আব্বাছ, আকাশৰ বাসিন্দাসকলৰ ওপৰত তেওঁক কি অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হৈছিল?' ইবনে আব্বাছে উত্তৰ দিলে; 'সঁচাকৈয়ে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তা'লাই আকাশৰ বাসিন্দাসকলক কৈছে: ইবনে আব্বাছৰ পৰা কৈছে: WAMAN YAQUL MINHUM INNII ILAAHUN MIN DUNIHI FADZALIJKA NAJZIIHI JAHANNAMA KADZALIKA NAJZII AZHA-ZHALIMIIN আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ যিয়ে কয়, নিশ্চয় মই আল্লাহ চুবহানাহু ৱাতকৈ আন এটা ঈশ্বৰ তা'লা, তেতিয়া আমি সেই ব্যক্তিজনক জাহান্নামেৰে পুৰস্কৃত কৰিম, এইদৰে আমি অন্যায়কাৰীক প্ৰতিশোধ দিম। -প্ৰশ্ন। আল আনবিয়া` /২১: ২৯- আৰু আল্লাহ ছুবহানাহু ৱা তাআলা তোমালোকৰ অতীত আৰু ভৱিষ্যতৰ পাপৰ বাবে আৰু তোমালোকৰ ওপৰত তেওঁৰ ৰহম সম্পূৰ্ণ কৰি তোমালোকক সৰল পথলৈ লৈ যায়। ` -প্ৰশ্ন। আল ফাথ /৪৮: ১.২- তাৰ পিছত তেওঁলোকে সুধিলে, ‘সকলো নবীৰ ওপৰত তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব কি?’ বিন আব্বাছে উত্তৰ দিলে, ‘সঁচাকৈয়ে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই কৈছে, আমি কোনো ৰাছুল পঠোৱা নাই, কিন্তু তেওঁৰ লোকসকলৰ ভাষাতহে পঠিয়াইছে, যাতে তেওঁ তেওঁলোকক স্পষ্টকৈ বুজাব পাৰে। ` -প্ৰশ্ন। ইব্ৰাহীম /১৪: ৪- আৰু আল্লাহ ছুবহানাহু ৱা তাআলাই হজৰত মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক ক’লে, ` আৰু আমি তোমাক পঠোৱা নাই কিন্তু সকলো মানৱজাতিৰ ওচৰলৈ শুভ খবৰৰ বাহক আৰু সতৰ্কবাণী হিচাপে। ` -প্ৰশ্ন। ছাবা` ৩৪: ২৮- হিচাপে, তেতিয়া তেওঁক জিন আৰু মানুহৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হ’ল।

হাদিছ

Imam Darimi : 47

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَلَسَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَهُ فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْهُمْ سَمِعَهُمْ يَتَذَاكَرُونَ فَتَسَمَّعَ حَدِيثَهُمْ فَإِذَا بَعْضُهُمْ يَقُولُ عَجَبًا إِنَّ اللَّهَ اتَّخَذَ مِنْ خَلْقِهِ خَلِيلًا فَإِبْرَاهِيمُ خَلِيلُهُ وَقَالَ آخَرُ مَاذَا بِأَعْجَبَ مِنْ { وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا } وَقَالَ آخَرُ فَعِيسَى كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ وَقَالَ آخَرُ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ كَلَامَكُمْ وَعَجَبَكُمْ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَمُوسَى نَجِيُّهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَعِيسَى رُوحُهُ وَكَلِمَتُهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ تَعَالَى وَهُوَ كَذَلِكَ أَلَا وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا حَامِلُ لِوَاءِ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَحْتَهُ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُحَرِّكُ بِحَلَقِ الْجَنَّةِ وَلَا فَخْرَ فَيَفْتَحُ اللَّهُ فَيُدْخِلُنِيهَا وَمَعِي فُقَرَاءُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَكْرَمُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ عَلَى اللَّهِ وَلَا فَخْرَ

আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল মজিদে] আমাক [জাম’আত] [ছালামাহ]ৰ পৰা [‘ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চাহাবাসকলৰ পৰা মানুহ তেওঁৰ অপেক্ষাত বহি আছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ওলাই আহিল আৰু যেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকৰ ওচৰত আছিল তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁৰ নাম ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম বুলি কোৱা শুনিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোকৰ কথা-বতৰা ভালদৰে শুনিলে, তাৰ পিছত এজনে ক’লে; ‘এয়া অতি আচৰিত কথা যে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই তেওঁৰ জীৱবোৰক নিজৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু কৰি তুলিলে, আৰু ইব্ৰাহিম আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আছিল। আন এজনে ক’লে; যিটো আয়াততকৈও বেছি আচৰিত, WA KALLAMA ALLAHU MUSA TAKLIIMAA আৰু আল্লাহে হজৰত মুছাৰ লগত পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিলে -Qs. এটা নিছা`/৪: ১৬৪- আনহাতে আন কিছুমানে কৈছিল; যীচু আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলা আৰু তেওঁৰ আত্মাৰ বাক্য হ’লেও আন কিছুমানেও কৈছে; আনহাতে আদমক আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ দ্বাৰা শুদ্ধ কৰা হৈছে। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকক লগ কৰিবলৈ ওলাই আহি তেওঁলোকক সম্ভাষণ জনালে, তাৰ পিছত ক’লে: ‘মই তোমালোকৰ কথা-বতৰা শুনিছো আৰু আচৰিত হৈছো যে ইব্ৰাহিম আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তা’লাৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আছিল, আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ আছিল, মুছা সেইজনেই আছিল যাৰ লগত তেওঁৰ দ্বাৰা পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিছিল আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ আছিল, আৰু যীচু আছিল তেওঁৰ আত্মা আৰু তেওঁৰ বাক্য আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ আছিল, আৰু আদম চুবহানাহু তা’আলাই তেওঁক বাছি লৈছিল আৰু সঁচাকৈয়ে তেওঁ আছিল, জানি থওক যে মই এজন হাবিবুল্লাহ - আল্লাহৰ প্ৰিয় মানুহ - আৰু কোনো অহংকাৰ নাই, মই কিয়ামতৰ দিনত প্ৰশংসাৰ পঞ্জী বাহক যিয়ে আদম আৰু তেওঁৰ পিছত নবীসকলক কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে আৰু কোনো অহংকাৰ নাই, আৰু মই প্ৰথমে কিয়ামতৰ দিনত দিয়া আৰু শোভাযাত্ৰা কৰা আৰু কোনো অহংকাৰ নাই, আৰু মই প্ৰথমে ৰছী লৰচৰ কৰা জান্নাত আৰু অহংকাৰ নাই, তাৰ পিছত আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই ইয়াৰ গেট খুলি মোক ভিতৰলৈ ভৰ্তি কৰিলে, মই মুছলমানৰ দুখীয়াৰ সৈতে প্ৰৱেশ কৰিলোঁ আৰু কোনো অহংকাৰ নাছিল, আৰু মই আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ দৃষ্টিত আগৰ আৰু পিছৰজনৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সন্মানীয় আৰু কোনো অহংকাৰ নাই।'

হাদিছ

Imam Darimi : 48

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ لَيْثٍ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا أَوَّلُهُمْ خُرُوجًا وَأَنَا قَائِدُهُمْ إِذَا وَفَدُوا وَأَنَا خَطِيبُهُمْ إِذَا أَنْصَتُوا وَأَنَا مُسْتَشْفِعُكُمْ إِذَا حُبِسُوا وَأَنَا مُبَشِّرُهُمْ إِذَا أَيِسُوا الْكَرَامَةُ وَالْمَفَاتِيحُ يَوْمَئِذٍ بِيَدِي وَأَنَا أَكْرَمُ وَلَدِ آدَمَ عَلَى رَبِّي يَطُوفُ عَلَيَّ أَلْفُ خَادِمٍ كَأَنَّهُمْ بَيْضٌ مَكْنُونٌ أَوْ لُؤْلُؤٌ مَنْثُورٌ

আমাক [ছাইদ বিন চুলাইমান] [মনছুৰ বিন আবি আল আছৱাদ]ৰ পৰা [লাইতছ]ৰ পৰা [আৰ ৰবি’ বিন আনাছ] [আনাছ]ৰ পৰা ৰদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘মই কিয়ামতৰ দিনা কবৰৰ পৰা উঠি অহা প্ৰথম ব্যক্তি আছিলোঁ, তেওঁলোক অহাৰ সময়ত মই তেওঁলোকৰ নেতা আছিলোঁ, তেওঁলোক মৌন হৈ থকাৰ সময়ত মই তেওঁলোকৰ মুখপাত্ৰ আছিলোঁ, মই সেইজন ব্যক্তি আছিলোঁ যিয়ে তেওঁলোকৰ বাবে আবদ্ধ হৈ থকাৰ সময়ত -মাহছিয়াৰৰ পথাৰত-, মই সেইজন ব্যক্তি যিয়ে তেওঁলোকক হতাশ হৈ থকাৰ সময়ত তেওঁলোকক খবৰ দিছিলোঁ। সেই দিনটোৰ মহিমা আৰু চাবি মোৰ হাতত, আৰু মই আদমৰ পুত্ৰ আলাইহিছ মোৰ প্ৰভুৰ দৃষ্টিত আটাইতকৈ উচ্চ অভিবাদন, মোৰ কাষত হাজাৰ বান্দাৰ চাৰিওফালে, যেন সেইবোৰ বগা মণি বা সিঁচৰতি হৈ থকা মুকুতা'।

হাদিছ (12)

হাদিছ

Imam Darimi : 49

أخبرنا عبد الله بن عبد الحكم المصري حدثنا بكر بن مضر عن جعفر بن ربيعة عن صالح هو ابن عطاء بن خباب مولى بني الدئل عن عطاء بن أبي رباح عن جابر بن عبد الله أن النبي صلى الله عليه وسلم قال أنا قائد المرسلين ولا فخر وأنا خاتم النبيين ولا فخر وأنا أول شافع وأول مشفع ولا فخر

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুল হাকাম আল মিশ্ৰীয়ে] আমাক [বাকাৰ বিন মুদলাৰ] [জাফৰ বিন ৰবিয়াহ]ৰ পৰা [ছালিহ ইবনে আথা` বিন খব্বাব]ৰ পৰা [আথা বিন আবি ৰাব্বা]ৰ পৰা বানি আল দুইলৰ এজন প্ৰাক্তন দাস [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা 'আলাইহি ৱাছাল্লাম। ক’লে, ‘মই ৰাছুলুল্লাহৰ নেতা, আৰু অহংকাৰ নাই, মই নবীসকলৰ আৱৰণ আৰু অহংকাৰ নাই, মই প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে মধ্যস্থতা কৰিব আৰু প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে মধ্যস্থতা কৰিব আৰু কোনো অহংকাৰ নাই’।

হাদিছ (12)

হাদিছ

Imam Darimi : 50

حدثنا محمد بن عباد حدثنا سفيان هو ابن عيينة عن ابن جدعان عن أنس أن النبي صلى الله عليه وسلم قال أنا أول من يأخذ بحلقة باب الجنة فأقعقعها قال أنس كأني أنظر إلى يد رسول الله صلى الله عليه وسلم يحركها وصف لنا سفيان كذا وجمع أبو عبد الله أصابعه وحركها قال وقال له ثابت مسست يد رسول الله صلى الله عليه وسلم بيدك قال نعم قال فأعطنيها أقبلها

আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্বাদে] আমাক [ছুফিয়ান ইবনে উয়াইনাহ] [ইবনে জুদআন]ৰ পৰা [আনাছৰ] পৰা কৈছে যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: জাবিৰ বিন আব্দুল্লাহৰ পৰা যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছিল: মই প্ৰথমে আকাশৰ দুৱাৰৰ ৰছী ধৰিছিলো আৰু মই লৰচৰ কৰিছিলো এইটো। অনাছে ক’লে; যেন মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ হাতখনে ইয়াক লৰচৰ কৰা দেখিলোঁ, আৰু চুফিয়ানে -কাহিনীটো-ৰ কথাও উল্লেখ কৰি আছে, আৰু আবু আব্দুল্লাই তেওঁৰ হাতখন ধৰি লৰচৰ কৰি আছে, ৰাবীয়ে ক’লে; থাবিতে তেওঁক সুধিলে; আপুনি হাতেৰে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ হাত ধৰি ৰাখে নেকি? তেওঁ উত্তৰ দিলে; আনকি চুমা খাবলৈও মোৰ হাতখন দিলে।

হাদিছ (12)

হাদিছ

Imam Darimi : 51

أخبرنا أحمد بن عبد الله حدثنا حسين بن علي عن زائدة عن المختار بن فلفل عن أنس قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم أنا أول شافع في الجنة

আমাক কৈছে [আহমদ বিন আব্দুল্লাই] আমাক [হুছেইন বিন আলী] [জাইদা]ৰ পৰা [আল মুখতাৰ বিন ফুলফুল]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘মই স্বৰ্গত প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে শ্বাফীত কৰে। ' .

হাদিছ (12)

হাদিছ

Imam Darimi : 52

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَزِيدُ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَأَوَّلُ النَّاسِ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْ جُمْجُمَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأُعْطَى لِوَاءَ الْحَمْدِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَآتِي بَابَ الْجَنَّةِ فَآخُذُ بِحَلْقَتِهَا فَيَقُولُونَ مَنْ هَذَا فَأَقُولُ أَنَا مُحَمَّدٌ فَيَفْتَحُونَ لِي فَأَدْخُلُ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ شَعِيرٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ فَأَجِدُ الْجَبَّارَ مُسْتَقْبِلِي فَأَسْجُدُ لَهُ فَيَقُولُ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَتَكَلَّمْ يُسْمَعْ مِنْكَ وَقُلْ يُقْبَلْ مِنْكَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ أُمَّتِي أُمَّتِي يَا رَبِّ فَيَقُولُ اذْهَبْ إِلَى أُمَّتِكَ فَمَنْ وَجَدْتَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ الْإِيمَانِ فَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ فَأَذْهَبُ فَمَنْ وَجَدْتُ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالَ ذَلِكَ أَدْخَلْتُهُمْ الْجَنَّةَ وَفُرِغَ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ وَأُدْخِلَ مَنْ بَقِيَ مِنْ أُمَّتِي فِي النَّارِ مَعَ أَهْلِ النَّارِ فَيَقُولُ أَهْلُ النَّارِ مَا أَغْنَى عَنْكُمْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئًا فَيَقُولُ الْجَبَّارُ فَبِعِزَّتِي لَأَعْتِقَنَّهُمْ مِنْ النَّارِ فَيُرْسِلُ إِلَيْهِمْ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ وَقَدْ امْتُحِشُوا فَيُدْخَلُونَ فِي نَهَرِ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي غُثَاءِ السَّيْلِ وَيُكْتَبُ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ اللَّهِ فَيُذْهَبُ بِهِمْ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَيَقُولُ لَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ فَيَقُولُ الْجَبَّارُ بَلْ هَؤُلَاءِ عُتَقَاءُ الْجَبَّارِ

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছালিহে] আমাক কৈছে [আল লাইতছে] মোক [ইয়াজিদ ইবনু আব্দুল্লাহ বিন আল হাদ] [`আমৰ বিন আবু `আমৰ]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা শুনিলোঁ: ‘সঁচাকৈয়ে মই প্ৰথম ব্যক্তি যাৰ পৃথিৱীখন মোৰ মহিমাৰ বাবে বিভাজিত হ’ব কিয়ামতৰ দিনত -পিছত- আৰু কোনো অহংকাৰ নাথাকিব, মই প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে কিয়ামতৰ দিনা স্বৰ্গত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু কোনো অহংকাৰ নাথাকিব, আৰু মই আকাশৰ দুৱাৰৰ কাষ চাপিম আৰু ৰছী ধৰিম, তেওঁলোক - ৰ ৰক্ষক স্বৰ্গ - সুধিব এই ব্যক্তিজন কোন? মই উত্তৰ দিলোঁ: মই মহম্মদ তাৰ পিছত তেওঁলোকে মোৰ বাবে খুলি দিলে, তাৰ পিছত মই প্ৰৱেশ কৰিলোঁ আৰু মোৰ সন্মুখত সৰ্বশক্তিমান পালোঁ গতিকে মই তেওঁৰ ওচৰত প্ৰণাম কৰিলোঁ। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, হে মহম্মদ, মূৰটো ওপৰলৈ তুলি কথা কোৱা আৰু তোমাৰ কথা শুনা হ’ব, বিচাৰিব আৰু তোমাৰ অনুৰোধ মঞ্জুৰ হ’ব, শ্বাফাইট কৰা আৰু তুমি শ্বাফাইট কৰিবলৈ সক্ষম হ’বা। গতিকে মই মূৰটো ওপৰলৈ তুলি ক’লোঁ: মোৰ প্ৰজা, মোৰ প্ৰজা হে মোৰ প্ৰভু। তেওঁ ক’লে, ‘তোমালোকৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ যাওক আৰু তেওঁৰ হৃদয়ত যাৰ বিশ্বাস ঘেঁহুৰ দানা সমান আছে, মই নিশ্চয় তেওঁক স্বৰ্গত ভৰ্তি কৰিম। তাৰ পিছত যালো আৰু যাক লগ পালোঁ, যাৰ হৃদয় এটা বীজৰ সমান আছিল, মই তেওঁলোকক স্বৰ্গত থৈ দিলোঁ। তেতিয়া মই মোৰ আগত সৰ্বশক্তিমানক পাইছিলোঁ, গতিকে মই তেওঁক প্ৰণাম কৰিলোঁ। তেওঁ ক’লে, তোমালোকৰ মূৰ তুলি কথা ক’বা আৰু তোমাৰ কথা শুনা হ’ব আৰু ক’ব আৰু তেওঁলোকে শুনা হ’ব আৰু মধ্যস্থতা কৰিব আৰু তুমি মধ্যস্থতা কৰিবলৈ সক্ষম হ’বা। গতিকে মই মোৰ মূৰটো ওপৰলৈ তুলিলোঁ আৰু মই মোৰ লোকসকলক ক’লোঁ, হে প্ৰভু, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘তোমাৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ যাওক, তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ হৃদয়ত যাক ঘেঁহুৰ দানা সমান পাবা, তেতিয়া তেওঁলোকক স্বৰ্গলৈ যাবলৈ দিয়ক, তাৰ পিছত মই গ’লোঁ আৰু তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ হৃদয়ত যাক এক শস্যৰ আকাৰৰ পালোঁ, তেওঁক স্বৰ্গত ৰাখিলোঁ। 'সকলো মানৱজাতিৰ কৰ্মৰ গণনা শেষ হোৱাৰ পিছত আৰু মোৰ লোকসকলৰ বাকীসকলক নৰকত বাসিন্দাসকলৰ সৈতে নৰকলৈ পেলোৱাৰ পিছত, নৰকৰ বাসিন্দাসকলে ক'লে; তোমালোকে আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাক ইবাদত কৰিছিলা আৰু তেওঁৰ লগত একো শ্বৰক কৰা নাছিলা, সেয়া তোমালোকৰ কোনো কামত নাই। গতিকে সৰ্বশক্তিমানে ক’লে: মোৰ মহিমাৰ দ্বাৰাই মই তেওঁলোকক নৰকৰ জুইৰ পৰা মুক্ত কৰিম। তাৰ পাছত তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হ’ল আৰু তেওঁলোকক নৰকৰ পৰা উলিয়াই আনি জ্বলাই দিয়া হ’ল, তাৰ পিছত তেওঁলোকক জীৱনৰ নদীত ভৰাই দিয়া হ’ল, তাৰ পাছত বীজ বৈ যোৱা ফেনত বীজ গজাৰ দৰে বাঢ়ি গ’ল আৰু তেওঁলোকৰ কপালত লিখা হ’ল; তেওঁলোক এনে লোক যিসকলক আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই মুক্ত কৰিছিল। তাৰ পাছত তেওঁলোকক নেতৃত্ব দি স্বৰ্গত ৰখা হ’ল। গতিকে স্বৰ্গবাসীসকলে তেওঁলোকক ক’লে; 'এইবোৰ নৰকৰ বাসিন্দা'। গতিকে সৰ্বশক্তিমানে ক’লে, ‘অ’ নহয়, তেওঁলোক সৰ্বশক্তিমানে মুক্ত কৰা মানুহ। ' .

হাদিছ (12)

হাদিছ

Imam Darimi : 53

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ عَنْ يُونُسَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ ابْنِ غَنْمٍ قَالَ نَزَلَ جِبْرِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَقَّ بَطْنَهُ ثُمَّ قَالَ جِبْرِيلُ قَلْبٌ وَكِيعٌ فِيهِ أُذُنَانِ سَمِيعَتَانِ وَعَيْنَانِ بَصِيرَتَانِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ الْمُقَفِّي الْحَاشِرُ خُلُقُكَ قَيِّمٌ وَلِسَانُكَ صَادِقٌ وَنَفْسُكَ مُطْمَئِنَّةٌ قَالَ أَبُو مُحَمَّد وَكِيعٌ يَعْنِي شَدِيدًا

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছালিহে] মোক [মু`আৱিয়াহ] [ইউনুছ বিন মাইছাৰা]ৰ পৰা [আবু ইদ্ৰিছ আল খাউলানী]ৰ পৰা [ইবনে ঘনম]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; জিব্ৰিল আলাইহিছৰ ছালাম আল্লাহৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ নামি আহি তেওঁৰ পেট কাটি পেলালে, তাৰ পিছত জিব্ৰিলে ক’লে ‘এটা শক্তিশালী হৃদয়ত দুটা কাণ থাকে যিয়ে শুনিব পাৰে আৰু দুটা চকু থাকে যিয়ে চাব পাৰে, মহম্মদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম। ৰাছুলুল্লাহ আল মুকাফা - মহিমামণ্ডিত - আৰু আল হাছিৰ - সংগ্ৰাহক -, আপোনাৰ নৈতিকতা উচ্চ, আপোনাৰ জিভা বিশ্বাস কৰিব পাৰি আৰু আপোনাৰ আত্মা শান্ত। আবু মহম্মদে কৈছিল ৱাকি’ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে শক্তিশালী।

হাদিছ (10)

হাদিছ

Imam Darimi : 54

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ رُوَيْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ أَدْرَكَ بِيَ الْأَجَلَ الْمَرْحُومَ وَاخْتَصَرَ لِيَ اخْتِصَارًا فَنَحْنُ الْآخِرُونَ وَنَحْنُ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِنِّي قَائِلٌ قَوْلًا غَيْرَ فَخْرٍ إِبْرَاهِيمُ خَلِيلُ اللَّهِ وَمُوسَى صَفِيُّ اللَّهِ وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَمَعِي لِوَاءُ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَنِي فِي أُمَّتِي وَأَجَارَهُمْ مِنْ ثَلَاثٍ لَا يَعُمُّهُمْ بِسَنَةٍ وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ

আমাক খবৰ দিয়া হৈছে যে [আব্দুল্লাহ বিন ছালিহে] মোক [মু‘আৱিয়াহ] [‘উৰৱাহ বিন ৰুৱাইম]ৰ পৰা [আমৰ বিন কাইছ]ৰ পৰা কৈছে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘আল্লাহ ছুবহানাহু ৱা তা’আলাই মোক মোৰ কৰুণ মৃত্যুৰ অন্ত পৰাৰ কথা জনাইছে আৰু তেওঁ মোৰ জীৱন চুটি কৰি দিলে। ' গতিকে আমি শেষ মানুহ কিন্তু আমি বিচাৰৰ দিনত আগশাৰীৰ। মই এটা বক্তব্য উল্লেখ কৰিম আৰু ক্ষমা কৰিব, এইটো কোনো অহংকাৰ নহয়, ইব্ৰাহিম আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ -খলিলুল্লাহ-ৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু, মুছা আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ বাছনি আৰু মই আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাৰ প্ৰেমিক আৰু মোৰ লগত বিচাৰৰ দিনা প্ৰশংসাৰ পতাকা। সঁচাকৈ আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই মোৰ লোকসকলক প্ৰতিজ্ঞা কৰি তিনিটা বস্তুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছে; তেওঁলোকৰ ওপৰত ভয়ংকৰ দুৰ্ভিক্ষ নহ’ব, শত্ৰুৱে তেওঁলোকক সিঁচৰতি নকৰিব আৰু ভুলতে তেওঁলোকক গোট খোৱা নহ’ব।

হাদিছ (63)

হাদিছ

Imam Darimi : 55

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَرْطَاةُ بْنُ الْمُنْذِرِ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ سَمِعْتُ مَسْلَمَةَ السَّكُونِيَّ وَقَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ سَلَمَةَ السَّكُونِيَّ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ أُتِيتَ بِطَعَامٍ مِنْ السَّمَاءِ قَالَ نَعَمْ أُتِيتُ بِطَعَامٍ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَلْ كَانَ فِيهِ مِنْ فَضْلٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا فُعِلَ بِهِ قَالِ رُفِعَ إِلَى السَّمَاءِ وَقَدْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنِّي غَيْرُ لَابِثٍ فِيكُمْ إِلَّا قَلِيلًا ثُمَّ تَلْبَثُونَ حَتَّى تَقُولُوا مَتَى مَتَى ثُمَّ تَأْتُونِي أَفْنَادًا يُفْنِي بَعْضُكُمْ بَعْضًا بَيْنَ يَدَيْ السَّاعَةِ مُوتَانٌ شَدِيدٌ وَبَعْدَهُ سَنَوَاتُ الزَّلَازِلِ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুবাৰকে] আমাক কৈছে [মুআৱিয়াহ বিন ইয়াহ্যাই] আমাক [আৰ্থাহ বিন আল মুণ্ড্জিৰ] [দ্লামৰাহ বিন হাবিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল যে মই মছলামাহ আছ ছাকুনি শুনিছো -মহম্মদৰ বাহিৰে আন কথা অনুসৰি- [ছালামাহ আছ ছাকুনি] তেওঁ কৈছিল; আমি যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত আছিলো, তেতিয়া হঠাতে কোনোবাই ক’লে; ' হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, আপোনাক আকাশৰ পৰা খাদ্য দিয়া হৈছে নেকি? তেওঁ উত্তৰ দিলে: হয়, মোক খাদ্য দিয়া হ’ল। তেওঁ আকৌ সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ নবী চুবহানাহু ৱা তাআলা, এতিয়াও কিবা খাদ্য বাকী আছেনে?' তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়। ' তেওঁ আকৌ সুধিলে, তেওঁক কি কৰা হ'ল? তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘ইয়াক স্বৰ্গলৈ ঘূৰাই অনা হৈছে, আৰু মোক প্ৰকাশ কৰা হৈছে যে মই তোমালোকৰ লগত বেছি দিন নাথাকো, তেতিয়া তুমি কোৱালৈকে জীয়াই থাকিবা; ‘কিছু সময়? তাৰ পিছত আপুনি মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল দল-সংগঠনে যিয়ে ইজনে সিজনক ধ্বংস কৰিছিল, পৃথিৱীৰ অন্ত পৰাৰ আগতেই ভয়ংকৰ মৃত্যু হ’ব, আৰু তাৰ পিছত আহিব ভূমিকম্পৰে ভৰা বছৰ।

হাদিছ

Imam Darimi : 56

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِقَصْعَةٍ مِنْ ثَرِيدٍ فَوُضِعَتْ بَيْنَ يَدَيْ الْقَوْمِ فَتَعَاقَبُوهَا إِلَى الظُّهْرِ مِنْ غُدْوَةٍ يَقُومُ قَوْمٌ وَيَجْلِسُ آخَرُونَ فَقَالَ رَجُلٌ لِسَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ أَمَا كَانَتْ تُمَدُّ فَقَالَ سَمُرَةُ مِنْ أَيِّ شَيْءٍ تَعْجَبُ مَا كَانَتْ تُمَدُّ إِلَّا مِنْ هَا هُنَا وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى السَّمَاءِ

[উছমান বিন মুহাম্মাদ] আমাক জনাইছে যে [ইয়াজিদ বিন হাৰুনে] আমাক জনাইছে যে [চুলাইমান আত তৈমি] [চামুৰা বিন জুণ্ডুদ]ৰ পৰা [আবু আল আলা`]ৰ পৰা আমাক জনাইছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক মাংসৰ দাইল থকা এটা ডাঙৰ বাটি দিয়া হৈছিল, তাৰ পিছত সেই বাটিটো মানুহৰ মাজত ৰখা হৈছিল, গতিকে তেওঁলোকে পাল পাতি ধূৰ্হৰ নামাজ পালন কৰিছিল দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ বাবে কিছুমান থিয় হৈ আৰু আন কিছুমান বহি। আৰু কোনোবাই চামুৰা বিন জুণ্ডাবক ক’লে: এই খাদ্য মাত্ৰ তাৰ পৰাই আহিল নেকি? চামুৰাই উত্তৰ দিলে: ‘আপুনি কিহৰ দ্বাৰা আচৰিত হৈছে? তাৰ পৰা বাদে অনা নহ’ল,’ আনহাতে তেওঁ হাতখনেৰে আকাশৰ ফালে ইংগিত দিলে। ' .

হাদিছ

Imam Darimi : 57

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سَوَّارٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي لَيْلَةٍ إِضْحِيَانَ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهِ وَإِلَى الْقَمَرِ قَالَ فَلَهُوَ كَانَ أَحْسَنَ فِي عَيْنِي مِنْ الْقَمَرِ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ছাইদে] আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন মহম্মদ] [আছ আতছ বিন শ্বাৱাৰ]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [জাবিৰ বিন চামুৰা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক পূৰ্ণিমাৰ ৰাতি দেখিলোঁ আৰু তেওঁ ৰঙা কাপোৰ পিন্ধি আছিল, তাৰ পিছত মই -পৰিকল্পিতভাৱে- তেওঁৰ ফালে চাই চন্দ্ৰলৈ চালোঁ।

হাদিছ (62)

হাদিছ

Imam Darimi : 58

أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ابْنُ أَخِي مُوسَى عَنْ عَمِّهِ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَجَ الثَّنِيَّتَيْنِ إِذَا تَكَلَّمَ رُئِيَ كَالنُّورِ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ ثَنَايَاهُ

আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন আল মুণ্ডজিৰে] আমাক কৈছে [আব্দুল আজিজ বিন আবু থাবিত আজ জুহৰীয়ে] মোক [ইছমাইল বিন ইব্ৰাহিম] - মোৰ ভাইটিৰ পুত্ৰ মুছা - তেওঁৰ ককাকৰ পৰা [মুছা বিন উকবাহ] [কুৰাইবৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ] ৰাদলিয়াল্লাহআনহুৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাটিব পৰা দাঁত ঢিলা আছিল, যেতিয়া তেওঁ কথা ক’লে এনে লাগিছিল যেন তেওঁৰ দুটা কাটিব পৰা দাঁতৰ মাজৰ পৰা পোহৰ ওলাইছে।

হাদিছ (53)

হাদিছ

Imam Darimi : 59

أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَنْجَدَ وَلَا أَجْوَدَ وَلَا أَشْجَعَ وَلَا أَضْوَأَ وَأَوْضَأَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

আমাক কৈছে [মাহমুদ বিন গৈলানে] আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন হাৰুনে] আমাক [মিছ’আৰ] [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰৰ] পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; [ইবনে উমৰ] কৈছে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামতকৈ বেছি সোনকালে যুঁজ দিয়া, পৰিষ্কাৰ, সাহসী আৰু উজ্জ্বল মানুহ মই কেতিয়াও দেখা নাই।

হাদিছ (53)

হাদিছ

Imam Darimi : 60

أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ قُلْتُ لِلرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ صِفِي لَنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ لَوْ رَأَيْتَهُ رَأَيْتَ الشَّمْسَ طَالِعَةً

আমাক কৈছে [ইব্ৰাহিম বিন আল মুণ্ডিৰ আল হিজামীয়ে] আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মুছাই] আমাক [উছামাহ বিন জাইদ] [আবু উবাইদা বিন মহম্মদ বিন আম্মাৰ বিন ইয়াছিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; মই [আৰ ৰুবাই’ বিণ্ট মু’আউৱিজ বিন ‘আফ্ৰা`]ক ক’লোঁ; অনুগ্ৰহ কৰি মোক বুজাই দিয়ক, -কেনেকৈ- ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলাম, তেতিয়া তেওঁ ক’লে; হে মোৰ সন্তান, তাক দেখিলে যেন সূৰ্য্য উদয় হোৱা দেখিলেহেঁতেন।

হাদিছ (53)