Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 461
أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ يَقُولُ مَا كَتَبْتُ حَدِيثًا قَطُّ
اسان کي [مروان بن محمد] جي خبر ڏيڻ کان پوءِ هن چيو ته؛ مون [سعيد بن ابي العزيز] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ 'مون ڪڏهن به هڪ به حديث نه لکي آهي'.
حديث
Imam Darimi : 462
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْمُغِيرَةِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ مَا كَتَبْتُ شَيْئًا قَطُّ
اسان کي [عبدالله بن عمران] ٻڌايو آهي [ابو دائود] اسان کي [صيوبة] ٻڌايو آهي [المغيرة] کان [ابراهيم] هن چيو ته؛ 'مون ڪڏهن به ڪجهه به نه لکيو'.
حديث
Imam Darimi : 463
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَأَلْتُ عَبِيدَةَ قِطْعَةَ جِلْدٍ أَكْتُبُ فِيهِ فَقَالَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَا تُخَلِّدَنَّ عَنِّي كِتَابًا أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبِيدَةَ مِثْلَهُ
اسان کي [عبدالله بن عمران] ٻڌايو آهي [ابو دائود] اسان کي [صيوبة] ٻڌايو آهي [اسماعيل بن رجع] کان [ابراهيم] هن هڪ ڀيري چيو هو ته؛ 'مون هڪ ڀيري [عبيده] کان چمڙي جي هڪ ٽڪري - علم - بابت پڇيو هو جيڪو مون کيس لکيو هو. پوءِ هن چيو ته؛ 'اهو نه لکو جيڪو توهان مون کان حاصل ڪيو آهي'. پوءِ هن چيو ته؛ 'اي ابراهيم، جيڪو توهان مون کان حاصل ڪيو آهي اهو لکي مون کي امر نه ڪر'. اسان کي [عبدالله] ٻڌايو آهي ته [ابو دائود] اسان کي [صيوبة] ٻڌايو آهي ته [الحڪم] کان [ابراهيم] کان [عبيده] کان؛ 'ساڳئي ايڊيٽر سان'.
حديث
Imam Darimi : 464
أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَتِيكٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ أَنَّهُ كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يُكْتَبَ الْحَدِيثُ فِي الْكَرَارِيسِ وَيَقُولُ يُشَبَّهُ بِالْمَصَاحِفِ قَالَ يَحْيَى وَوَجَدْتُ فِي كِتَابِي عَنْ زِيَادٍ الْكَاتِبِ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ وَاكْتُبْ كَيْفَ شِئْتَ
اسان کي [يحيى بن حماد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو عوانه] ٻڌايو آهي ته [سليمان بن عتيق] ٻڌايو آهي ته [ابو معصير] چيو ته [ابراهيم]؛ 'هن کي ڪاغذ تي حديث لکڻ کان نفرت هئي، هن چيو ته؛ 'اهو قرآن مجيد سان مشابهت رکي ٿو،' يحيى چيو؛ 'مون پنهنجي ڪتاب ۾ زياد الڪاتب ۾ ابو معصير کان ڏٺو ته، 'جيئن چاهيو لکو'.'
حديث
Imam Darimi : 465
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ وَعُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ نُعْمَانَ بْنِ قَيْسٍ أَنَّ عَبِيدَةَ دَعَا بِكُتُبِهِ فَمَحَاهَا عِنْدَ الْمَوْتِ وَقَالَ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يَلِيَهَا قَوْمٌ فَلَا يَضَعُونَهَا مَوَاضِعَهَا
اسان کي [محمد بن يوسف] ۽ [عبيدالله] [سفيان] کان [نعمان بن قيس] کان خبر ڏني آهي ته؛ '[عبيده] هڪ ڀيرو پنهنجون لکڻيون گهريون ۽ پوءِ پنهنجي موت کان اڳ انهن کي مٽائي ڇڏيو'، هن چيو؛ "مون کي ڊپ آهي ته هي لکڻي ماڻهن جي هٿن ۾ پئجي ويندي، پوءِ اهي ان کي غلط جاءِ تي رکي ڇڏيندا."
حديث
Imam Darimi : 466
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ وَزَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ أَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يُكْتَبَ الْعِلْمُ فِي الْكَرَارِيسِ
[الحڪم بن المبارڪ] ۽ [زڪريا بن عدي] اسان کي [عبدالواحد بن زياد] ۽ [ليث] ۽ [مجاهد] کان ٻڌايو آهي؛ 'هن کي ڪاغذ تي علم لکڻ کان نفرت هئي'.
حديث
Imam Darimi : 467
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ مَا زَالَ هَذَا الْعِلْمُ عَزِيزًا تَتَلَاقَاهُ الرِّجَالُ حَتَّى وَقَعَ فِي الصُّحُفِ فَحَمَلَهُ أَوْ دَخَلَ فِيهِ غَيْرُ أَهْلِهِ
اسان کي [عبدالرحمٰن بن صالح] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته [العوزاعي] چيو ته؛ 'هي علم هميشه عظيم آهي، جيڪو هميشه انسانن پاران ڳولهيو ويندو آهي جيستائين اهو صفحن تي نه لکيو وڃي، پوءِ اهي ان کي پاڻ سان گڏ کڻي وڃن يا ڪو اهڙو شخص جيڪو ماهر نه آهي مداخلت ڪري'.
حديث
Imam Darimi : 468
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ يُونُسَ قَالَ كَانَ الْحَسَنُ يَكْتُبُ وَيُكْتِبُ وَكَانَ ابْنُ سِيرِينَ لَا يَكْتُبُ وَلَا يُكْتِبُ
اسان کي ٻڌايو آهي [يوسف بن موسيٰ] اسان کي ٻڌايو آهي [ابو دائود الثيالثي] اسان کي [سيوبا] کان [يونس] ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ 'اڳ ۾ [حسن] هميشه لکندو هو ۽ ٻين کي لکڻ جي اجازت ڏيندو هو، جڏهن ته [ابن سيرين] نه لکندو هو ۽ نه ئي ٻين کي لکڻ جي اجازت ڏيندو هو'.
حديث
Imam Darimi : 469
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ قَالَ بَلَغَ ابْنَ مَسْعُودٍ أَنَّ عِنْدَ نَاسٍ كِتَابًا يُعْجَبُونَ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِمْ حَتَّى أَتَوْهُ بِهِ فَمَحَاهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا هَلَكَ أَهْلُ الْكِتَابِ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ أَقْبَلُوا عَلَى كُتُبِ عُلَمَائِهِمْ وَتَرَكُوا كِتَابَ رَبِّهِمْ
اسان کي [يزيد] ٻڌايو ويو ته [العوام] اسان کي [ابراهيم التيميءَ] کان ٻڌايو ته هن چيو: '[خبر] [ابن مسعود] تائين پهتي ته ڪجهه ماڻهن هڪ ڪتاب جي تعريف ڪئي، ۽ اهو ائين ئي رهيو جيستائين ابن مسعود ان کي ڳولي لڌو ۽ ان کي ختم ڪري ڇڏيو، پوءِ هن چيو: 'توهان کان اڳ اهل ڪتاب - يهودين ۽ عيسائين - جي فساد ان ڪري هو جو اهي پنهنجن عالمن جي ڪتابن جي تعريف ڪندا هئا ۽ پنهنجي رب جي ڪتاب کي ڇڏي ڏيندا هئا.' '
حديث
Imam Darimi : 470
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ لِعَبِيدَةَ أَكْتُبُ مَا أَسْمَعُ مِنْكَ قَالَ لَا قُلْتُ فَإِنْ وَجَدْتُ كِتَابًا أَقْرَؤُهُ قَالَ لَا
اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن زيد] ٻڌايو آهي ته [ابن عون] کان [محمد] چيو ته؛ مون [عبيده] کان پڇيو؛ 'ڇا مان ڪجهه لکي سگهان ٿو جيڪو مون توهان کان ٻڌو آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'نه'، پوءِ مون پڇيو؛ 'جيڪڏهن مون کي ڪا ڪتاب ملي ته ڇا مان ان کي پڙهي سگهان ٿو؟'، هن جواب ڏنو؛ 'نه'.
حديث
Imam Darimi : 471
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَلَا تُكْتِبُنَا فَإِنَّا لَا نَحْفَظُ فَقَالَ لَا إِنَّا لَنْ نُكْتِبَكُمْ وَلَنْ نَجْعَلَهُ قُرْآنًا وَلَكِنْ احْفَظُوا عَنَّا كَمَا حَفِظْنَا نَحْنُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
اسان کي خبر ڏني آهي [يزيد بن هارون] اسان کي خبر ڏني آهي [الجريري] [ابو نضلره] کان، هن چيو ته: 'مون هڪ ڀيرو [ابو سعيد الخدري] کي چيو؛ 'ڇا توهان اسان لاءِ ڪجهه نه لکو، ڇو ته اسان ان کي ياد نٿا ڪريون؟!، هن جواب ڏنو؛ 'نه، اسان ان کي توهان لاءِ نه لکنداسين ۽ نه ئي ان کي قرآن وانگر بڻائينداسين، پر توهان کي اسان کان علم حفظ ڪرڻ گهرجي جيئن اسان ان کي رسول الله ﷺ کان حفظ ڪيو هو'.
حديث
Imam Darimi : 472
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا كَثِيرٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ لَا يَكْتُبُ وَلَا يُكْتِبُ
اسان کي [محمد بن ڪثير] کان [العوزاعي] ٻڌايو آهي ته، هن چيو ته؛ 'مون هڪ ڀيرو [ابو ڪثير] کي چوندي ٻڌو؛ 'مون هڪ ڀيرو [ابو هريره] کي چوندي ٻڌو؛ 'دراصل، ابو هريره حديثون نه لکندو هو ۽ نه ئي ڪنهن ٻئي کي لکڻ جي اجازت ڏيندو هو'.
حديث
Imam Darimi : 473
أَخْبَرَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ أَنَّهُ كَانَ يَكْتُبُ حَدِيثَ أَبِيهِ فَرَآهُ أَبُو مُوسَى فَمَحَاهُ
اسان کي [اسد بن موسيٰ] [صيوبة] کان، [ابو موسيٰ] کان [حميد بن هلال] [ابو برده] کان روايت ڪئي آهي ته: 'هن پنهنجي پيءُ کان هڪ حديث لکي، پوءِ جڏهن [ابو موسيٰ] ان کي ڏٺو، تڏهن ان کي مٽائي ڇڏيو'.
حديث
Imam Darimi : 474
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ حَدَّثَنِي قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ قَالَ قَالَ لِي ابْنُ عَوْنٍ وَاللَّهِ مَا كَتَبْتُ حَدِيثًا قَطُّ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ قَالَ ابْنُ سِيرِينَ لَا وَاللَّهِ مَا كَتَبْتُ حَدِيثًا قَطُّ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ قَالَ لِي ابْنُ سِيرِينَ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَرَادَنِي مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ وَهُوَ أَمِيرٌ عَلَى الْمَدِينَةِ أَنْ أُكْتِبَهُ شَيْئًا قَالَ فَلَمْ أَفْعَلْ قَالَ فَجَعَلَ سِتْرًا بَيْنَ مَجْلِسِهِ وَبَيْنَ بَقِيَّةِ دَارِهِ قَالَ فَكَانَ أَصْحَابُهُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِ وَيَتَحَدَّثُونَ فِي ذَلِكَ الْمَوْضِعِ فَأَقْبَلَ مَرْوَانُ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَا أُرَانَا إِلَّا قَدْ خُنَّاهُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيَّ قَالَ قُلْتُ وَمَا ذَاكَ قَالَ مَا أُرَانَا إِلَّا قَدْ خُنَّاكَ قَالَ قُلْتُ وَمَا ذَاكَ قَالَ إِنَّا أَمَرْنَا رَجُلًا يَقْعُدُ خَلْفَ هَذَا السِّتْرِ فَيَكْتُبُ مَا تُفْتِي هَؤُلَاءِ وَمَا تَقُولُ
اسان کي [الوليد بن سيوجا] جي خبر ڏيڻ کان پوءِ هن چيو؛ اسان کي [قريش بن انس] ٻڌايو آهي، هن چيو؛ [ابن عون] مون کي چيو؛ 'الله جو قسم مون ڪڏهن به حديث نه لکي'، ابن عون چيو؛ ' [ابن سيرين] هڪ ڀيري چيو؛ 'نه، الله جو قسم، مون ڪا به حديث نه لکي.' ابن عون چيو؛ 'ابن سيرين مون کي چيو ته [زيد بن ثابت]، مروان بن الحڪم - هو مديني جو گورنر آهي - مون کي ڪجهه لکڻ چاهيندو هو. هو چوي ٿو؛ 'مان اهو نٿو ڪرڻ چاهيان'، هن چيو؛ 'هن - زيد - پوءِ پنهنجي ڪائونسل ۽ پنهنجي گهر جي وچ ۾ پردو کوليو'. هن - ابن عون - چيو؛ 'هن جا دوست ان ۾ ويا، ان جاءِ تي حديثن جو تبادلو ڪيو، پوءِ مروان پنهنجن دوستن سان مليو'، ۽ چيو؛ 'اسان لاءِ ڪو به رستو ناهي سواءِ ان کي بند ڪرڻ جي'، پوءِ زيد مون سان مليو ۽ چيو؛ 'اهو ڇا آهي؟' مروان جواب ڏنو؛ "اسان توکي بند ڪري ڇڏيو آهي"، هن پڇيو؛ "ان جو ڇا مطلب آهي؟"، مروان جواب ڏنو؛ "اسين ڪنهن کي حڪم ڏيون ٿا ته هن پردي جي پويان ويهجي ۽ جيڪو ڪجهه توهان فتويٰ ڏني ۽ چيو اهو لکو."
حديث
Imam Darimi : 475
أَخْبَرَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ قَالَ قُلْتُ لِإِبْرَاهِيمَ إِنَّ سَالِمًا أَتَمُّ مِنْكَ حَدِيثًا قَالَ إِنَّ سَالِمًا كَانَ يَكْتُبُ
اسان کي ٻڌايو آهي ['عفان' اسان کي ٻڌايو آهي [يحيى بن سعيد القطان] اسان کي [سفيان] [منصور] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ 'مون هڪ ڀيرو ابراهيم کي چيو هو؛ 'سالم کي حديث جي ميدان ۾ توهان کان وڌيڪ علم آهي'، [ابراهيم] پوءِ چيو؛ 'اهو قدرتي آهي، ڇاڪاڻ ته سليم اهي -حديثون- لکيون جيڪي هن کي مليون هيون'.
حديث
Imam Darimi : 476
أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ يَزِيدَ الْحِمْصِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ قَالَ وَفَدْتُ مَعَ أَبِي إِلَى يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ بِحُوَّارَيْنَ حِينَ تُوُفِّيَ مُعَاوِيَةُ نُعَزِّيهِ وَنُهَنِّيهِ بِالْخِلَافَةِ فَإِذَا رَجُلٌ فِي مَسْجِدِهَا يَقُولُ أَلَا إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ تُرْفَعَ الْأَشْرَارُ وَتُوضَعَ الْأَخْيَارُ أَلَا إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يَظْهَرَ الْقَوْلُ وَيُخْزَنَ الْعَمَلُ أَلَا إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ تُتْلَى الْمَثْنَاةُ فَلَا يُوجَدُ مَنْ يُغَيِّرُهَا قِيلَ لَهُ وَمَا الْمَثْنَاةُ قَالَ مَا اسْتُكْتِبَ مِنْ كِتَابٍ غَيْرِ الْقُرْآنِ فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرْآنِ فَبِهِ هُدِيتُمْ وَبِهِ تُجْزَوْنَ وَعَنْهُ تُسْأَلُونَ فَلَمْ أَدْرِ مَنْ الرَّجُلُ فَحَدَّثْتُ بِذَا الْحَدِيثِ بَعْدَ ذَلِكَ بِحِمْصَ فَقَالَ لِي رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَوَ مَا تَعْرِفُهُ قُلْتُ لَا قَالَ ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو
اسان کي [الوليد بن هشام] ٻڌايو آهي ته اسان کي [الحارث بن يزيد الحمشي] [عمرو بن قيس] کان ٻڌايو آهي ته: 'مان پنهنجي پيءُ سان گڏ يزيد بن معاويه سان ملڻ لاءِ حورين ۾ آيو هوس جڏهن معاويه فوت ٿي ويو ۽ اسان ماتم ڪيو ۽ کيس خليفي طور مقرر ٿيڻ تي مبارڪباد ڏني. اوچتو ڪنهن - جيڪو مسجد ۾ هو - چيو ته: 'ڄاڻو ته قيامت جي نشانين مان هڪ آهي خراب رويي وارن ماڻهن جو اڳواڻ بڻجڻ - ۽ چونڊيل ماڻهن کي نظرانداز ڪرڻ، ڄاڻو ته قيامت جي نشانين مان هڪ آهي صرف لفظن ۽ لڪيل عملن جو ظاهر ٿيڻ. ڄاڻو ته قيامت جي نشانين مان هڪ آهي ته المثنات پڙهيو ويندو آهي ۽ ڪو به ان کي تبديل نٿو ڪري، پوءِ ان کان پڇيو ويندو آهي؛ 'المثنات ڇا آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'قرآن کان سواءِ جيڪو ڪجهه به لکيو ويو آهي، توهان کي قرآن سان جڪڙيل رهڻ گهرجي، ان سان توهان کي هدايت ڏني ويندي، ان سان توهان کي انعام پڻ ڏنو ويندو، ۽ توهان کان ان بابت پڇيو ويندو.' مون کي خبر نه هئي ته اهو شخص ڪير هو، تنهن ڪري مون کيس هِمش ۾ هن حديث بابت ٻڌايو، ۽ ڪنهن مون کي چيو، 'ڇا تون هن کي نٿو سڃاڻين؟' هن جواب ڏنو، 'مان هن کي نٿو سڃاڻان،' هن چيو، 'اهو [عبدالله بن عمرو] آهي.'
حديث
Imam Darimi : 477
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ حَدَّثَنَا أَبُو زُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ مُرَّةَ الْهَمْدَانِيِّ قَالَ جَاءَ أَبُو قُرَّةَ الْكِنْدِيُّ بِكِتَابٍ مِنْ الشَّامِ فَحَمَلَهُ فَدَفَعَهُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَنَظَرَ فِيهِ فَدَعَا بِطَسْتٍ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَرَسَهُ فِيهِ وَقَالَ إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِاتِّبَاعِهِمْ الْكُتُبَ وَتَرْكِهِمْ كِتَابَهُمْ قَالَ حُصَيْنٌ فَقَالَ مُرَّةُ أَمَا إِنَّهُ لَوْ كَانَ مِنْ الْقُرْآنِ أَوْ السُّنَّةِ لَمْ يَمْحُهُ وَلَكِنْ كَانَ مِنْ كُتُبِ أَهْلِ الْكِتَابِ
اسان کي [احمد بن عبدالله بن يونس] ٻڌايو آهي اسان کي [ابو زبيد] اسان کي [حسين] ٻڌايو آهي [مرہ الحمداني] کان، هن چيو ته: 'ابو قرہ الکندي شام جي سرزمين کان هڪ ڪتاب کڻي آيو، ان کي کڻي آيو ۽ ان کي [ابن مسعود] کي ڏيکاريو. ابن مسعود مواد کي ڏٺو، پوءِ هڪ وڏو ٿانو ۽ پاڻي گهريو، پوءِ هن لکت کي مٽائي ڇڏيو، ۽ چيو ته: 'توهان کان اڳ جا ماڻهو ان ڪري تباهه ٿيا جو انهن ڪتابن جي مواد جي پيروي ڪئي - هن طرح - ۽ قرآن کي ڇڏي ڏنو'، حسين چيو؛ 'پوءِ مُرہ چيو؛ 'جيڪڏهن ڪتاب ۾ قرآن يا سنت هجي ها ته هو ان کي نه مٽائي ها، پر اهو اهل ڪتاب جي ماڻهن جي ڪتابن مان هڪ آهي.'
حديث
Imam Darimi : 478
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ يَحْيَى بْنِ جَعْدَةَ قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَتِفٍ فِيهِ كِتَابٌ فَقَالَ كَفَى بِقَوْمٍ ضَلَالًا أَنْ يَرْغَبُوا عَمَّا جَاءَ بِهِ نَبِيُّهُمْ إِلَى مَا جَاءَ بِهِ نَبِيٌّ غَيْرُ نَبِيِّهِمْ أَوْ كِتَابٌ غَيْرُ كِتَابِهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { أَوَ لَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ } الْآيَةَ
اسان کي [محمد بن احمد] ٻڌايو آهي [سفيان] عمرو کان [يحيى بن جعده کان] ٻڌايو آهي ته: 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم هڪ جماعت وٽ آيا جيڪي هڪ ڪتاب کڻي آيا، پوءِ فرمايائون: 'ڪنهن به قوم لاءِ اهو ڪافي آهي ته هو گمراهه ٿي وڃن ڇاڪاڻ ته اهي پنهنجي نبي جي هر شيءِ کي ناپسند ڪن ٿا ۽ غير نبي ڏانهن، يا پنهنجي سچي ڪتاب کان سواءِ ڪنهن ٻئي ڪتاب ڏانهن رخ ڪن ٿا، پوءِ الله سبحانه وتعاليٰ آيت نازل ڪئي: 'اَوَالَمُ يَکْفِهِمُ انّا عَنْزَلنا عَلَيْكَ الْكِتَابَ' - ۽ ڇا انهن لاءِ اهو ڪافي ناهي ته اسان توهان تي ڪتاب - قرآن - نازل ڪيو آهي - سورة العنڪبوت - 29'.
حديث
Imam Darimi : 479
أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَشْعَثِ عَنْ أَبِيهِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ رَأَيْتُ مَعَ رَجُلٍ صَحِيفَةً فِيهَا سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ فَقُلْتُ أَنْسِخْنِيهَا فَكَأَنَّهُ بَخِلَ بِهَا ثُمَّ وَعَدَنِي أَنْ يُعْطِيَنِيهَا فَأَتَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ فَإِذَا هِيَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ إِنَّ مَا فِي هَذَا الْكِتَابِ بِدْعَةٌ وَفِتْنَةٌ وَضَلَالَةٌ وَإِنَّمَا أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ هَذَا وَأَشْبَاهُ هَذَا إِنَّهُمْ كَتَبُوهَا فَاسْتَلَذَّتْهَا أَلْسِنَتُهُمْ وَأُشْرِبَتْهَا قُلُوبُهُمْ فَأَعْزِمُ عَلَى كُلِّ امْرِئٍ يَعْلَمُ بِمَكَانِ كِتَابٍ إِلَّا دَلَّ عَلَيْهِ وَأُقْسِمُ بِاللَّهِ قَالَ شُعْبَةُ فَأَقْسَمَ بِاللَّهِ قَالَ أَحْسَبُهُ أَقْسَمَ لَوْ أَنَّهَا ذُكِرَتْ لَهُ بِدَارِ الْهِنْدِ أُرَاهُ يَعْنِي مَكَانًا بِالْكُوفَةِ بَعِيدًا إِلَّا أَتَيْتُهُ وَلَوْ مَشْيًا
اسان کي ٻڌايو آهي [سهل بن حماد] اسان کي [صيوبة] کان [الاسيعس] کان [پنهنجي پيءُ] کان - هو عبدالله جي دوستن مان هڪ هو - ٻڌايو آهي ته؛ 'مون هڪ ڀيري هڪ شخص کي هڪ لکت جو ٽڪرو کڻي ڏٺو جنهن تي لکيل هو: 'سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلا اِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَر' - پاڪائي الله جي آهي، سڀ تعريف الله جي آهي، الله کان سواءِ ڪو به معبود ناهي، ۽ الله وڏو آهي - پوءِ مون کيس چيو ته مان ان کي ختم ڪندس، پر هو ان کي ڏيڻ کان لنوائي رهيو هو، پوءِ هن مون کي ڏيڻ جو واعدو ڪيو، پوءِ مان [عبدالله] سان مليس ۽ اهو ظاهر ٿيو ته هو اڳ ۾ ئي سندس سامهون هو چوي رهيو هو: 'جيڪو ڪتاب ۾ آهي اهو بدعت، بهتان ۽ بدعت آهي.' ۽ جن ماڻهن توهان کان اڳ وارن کي هن يا ان جهڙي ڪنهن شيءِ سان تباهه ڪيو، انهن ان کي لکيو ۽ پنهنجي زبانن سان ان مان لطف اندوز ٿيو ۽ انهن جي دل ان کي پسند ڪيو، تنهن ڪري مون قسم کنيو ته جيڪو به ڄاڻي ٿو ته اهو ڪٿي آهي ان کي سزا ڏيندس جيستائين هو مون کي اهو نه ڏيکاري ۽ مان قسم کڻان ٿو الله سبحان الله وتعاليٰ جو. شعبه چيو: 'مون کي لڳي ٿو ته هو واقعي الله سبحان الله وتعاليٰ جو قسم کڻي ٿو، جيڪڏهن ان جو ذڪر دارُالهندي ۾ هجي، جيڪو ڪوفه شهر ۾ هڪ جڳهه آهي جيڪا اسان ڏٺي آهي، ته پوءِ مان ان سان ملڻ لاءِ ايندس جيتوڻيڪ مون کي هلڻو پوي.'
حديث
Imam Darimi : 480
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى أَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَتَبُوا كِتَابًا فَتَبِعُوهُ وَتَرَكُوا التَّوْرَاةَ
اسان کي [زڪريا بن عدي] ٻڌايو آهي [عبيدالله بن عمرو]، [عبدالمالڪ بن عمير]، [ابو برده]، [ابو موسيٰ] کان، 'بني اسرائيل هڪ ڪتاب لکيو ۽ پوءِ ان جي مواد جي پيروي ڪئي، ۽ توريت کي ڇڏي ڏنو'.
