Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 हदीस
हदीस
Imam Darimi : 21
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ أَبِي ثَوْرٍ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ السُّدِّيِّ عَنْ عَبَّادٍ أَبِي يَزِيدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ فَخَرَجْنَا مَعَهُ فِي بَعْضِ نَوَاحِيهَا فَمَرَرْنَا بَيْنَ الْجِبَالِ وَالشَّجَرِ فَلَمْ نَمُرَّ بِشَجَرَةٍ وَلَا جَبَلٍ إِلَّا قَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ
हामीलाई [फरवाह] ले बयान दिएका छन् [अल वालिद बिन अबू त्सौर अल हमदानी] ले [इस्माइल अस सुद्दी] ले [अब्बाद बिन अबू याजिद] ले [अली बिन अबू तालिब] रद्लीयल्लाहुआन्हुबाट बयान दिएका छन् उनले भने, "हामी मक्कामा रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग थियौं। त्यसपछि हामी उहाँसँगै निस्कियौं र हामीले एउटा पनि रूख वा पहाड पार गरेनौं तर उहाँले भन्नुभयो: अस्सलामु अलैका या रसूलल्लाह - सुरक्षा सधैं तपाईंमाथि छ, हे रसूलल्लाह।"
हदीस
Imam Darimi : 22
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شِمْرِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَجْرَ فَإِذَا هُوَ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ ذِئْبٍ قَدْ أَقْعَيْنَ وُفُودُ الذِّئَابِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرْضَخُوا لَهُمْ شَيْئًا مِنْ طَعَامِكُمْ وَتَأْمَنُونَ عَلَى مَا سِوَى ذَلِكَ فَشَكَوْا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَاجَةَ قَالَ فَآذِنُوهُنَّ قَالَ فَآذَنُوهُنَّ فَخَرَجْنَ وَلَهُنَّ عُوَاءٌ
हामीलाई [मुहम्मद बिन युसुफ] ले हामीलाई [सुफ्यान] ले [अल आमसी] ले [सैमर बिन 'अतियाह] ले मुजैनाह वा जुहैनाहका [कोही] बाट बताएका छन्, उनले भने; रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले बिहानको प्रार्थना गर्दा सय ब्वाँसाहरू नजिकै थिए, जसमध्ये सबै पहिले नै बसिरहेका थिए। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले उनीहरूलाई - साथीहरूलाई - मात्र भन्नुभयो - 'कृपया आफ्नो खानाको थोरै भाग उनीहरूको बथानमा - ब्वाँसाहरूमा फ्याँक्नुहोस् - त्यसपछि बाँकी रहेको खाना सुरक्षित हुनेछ।' त्यसपछि उनीहरूले अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई आवश्यकताको बारेमा गुनासो गरे। रसूलले यो पनि भने: ब्वाँसाहरूलाई भन। त्यसैले साथीहरूले ब्वाँसाहरूको बथानलाई भने कि उनीहरूलाई आवश्यकता छ र त्यहाँबाट जानुपर्छ। ब्वाँसाहरूको बथान स्वतः चिच्याएर निस्कियो।
हदीस
Imam Darimi : 23
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ جَاءَ جِبْرِيلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ حَزِينٌ وَقَدْ تَخَضَّبَ بِالدَّمِ مِنْ فِعْلِ أَهْلِ مَكَّةَ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالَ جِبْرِيلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ تُحِبُّ أَنْ أُرِيَكَ آيَةً قَالَ نَعَمْ فَنَظَرَ إِلَى شَجَرَةٍ مِنْ وَرَائِهِ فَقَالَ ادْعُ بِهَا فَدَعَا بِهَا فَجَاءَتْ وَقَامَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ مُرْهَا فَلْتَرْجِعْ فَأَمَرَهَا فَرَجَعَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَسْبِي حَسْبِي
हामीलाई [इशाक बिन इब्राहिम] ले हामीलाई [अबु मुआवियाह] ले हामीलाई [अल आमसी] ले [अबु सुफियान] ले [अनस बिन मलिक] ले भन्नुभयो, “जिब्रिल मक्कामा कुरैश काफिरहरूको व्यवहारको कारण रगतमा लतपतिएको अवस्थामा रसूल अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ आए, तब जिब्रिलले भने: हे रसूल अल्लाह, के तपाईं म तपाईंलाई सुबहानु वा तआलाको शक्तिको चिन्ह देखाऊँ भन्ने चाहनुहुन्छ?” पैगम्बरले जवाफ दिए: 'हो': त्यसपछि उनले आफ्नो पछाडि एउटा रूख देखे, जिब्रिलले भने: रूखलाई बोलाउनुहोस्, त्यसैले उनले उनलाई बोलाए र रूख आएर उनको अगाडि उभियो, त्यसपछि जिब्रिलले भने: 'उसलाई फर्कन आदेश दिनुहोस्'। त्यसैले उनले उनलाई फर्कन आदेश दिए र रूख फर्कियो - आफ्नो मूल स्थानमा - अल्लाहका रसूलले भने: यति भयो।”
हदीस
Imam Darimi : 24
أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَامِرٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُرِيكَ آيَةً قَالَ بَلَى قَالَ فَاذْهَبْ فَادْعُ تِلْكَ النَّخْلَةَ فَدَعَاهَا فَجَاءَتْ تَنْقُزُ بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ قُلْ لَهَا تَرْجِعْ قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعِي فَرَجَعَتْ حَتَّى عَادَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَقَالَ يَا بَنِي عَامِرٍ مَا رَأَيْتُ رَجُلًا كَالْيَوْمِ أَسْحَرَ مِنْهُ
हामीलाई [इशाक बिन इब्राहिम] ले हामीलाई [जारिर] र [अबू मुआवियाह] ले [अल आमसी] ले [अबू जाब्यान] ले [इब्न अब्बास] रद्लीयल्लाहु अन्हुबाट जानकारी गराएका छन्, उनले भने, बनी अमीरका एक जना रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमकहाँ आए, तब रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो, के तपाईं चाहनुहुन्छ कि म तपाईंलाई एउटा चिन्ह देखाऊँ - अल्लाह सुबहानु व तआलाको महानता - उहाँले जवाफ दिनुभयो: हो! रसूलले भन्नुभयो: जानुहोस् र खजूरको रूखलाई बोलाउनुहोस्, त्यसपछि उहाँले त्यसलाई बोलाउनुभयो र खजूरको रूख उहाँको अगाडि उफ्रिँदै आयो, त्यसपछि त्यो मानिसले भन्यो; उसलाई फर्कन भन, त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले रूखलाई भन्नुभयो: फर्क, त्यसपछि रूख फर्कियो जबसम्म त्यो आफ्नो ठाउँमा पुग्दैन, त्यो व्यक्तिले भन्यो, हे अमीरका सन्तानहरू, मैले उनीभन्दा बढी जादूमा निपुण एक जना पनि मानिस देखेको छैन।
हदीस
Imam Darimi : 25
أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ دَعَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَطَلَبَ بِلَالٌ الْمَاءَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ الْمَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلْ مِنْ شَنٍّ فَأَتَاهُ بِشَنٍّ فَبَسَطَ كَفَّيْهِ فِيهِ فَانْبَعَثَتْ تَحْتَ يَدَيْهِ عَيْنٌ قَالَ فَكَانَ ابْنُ مَسْعُودٍ يَشْرَبُ وَغَيْرُهُ يَتَوَضَّأُ
हामीलाई [इस्माइल बिन इब्राहिम] ले हामीलाई [शुएब बिन शफवान] ले [अतहा बिन अस साइब] ले [अबु अल दुलुहा] ले [इब्न अब्बास] रदलियाल्लाहु अन्हुबाट बताउँछन्, उनले भने, "नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले बिलाललाई बोलाए, बिलालले पानी खोजे अनि आएर भने, "होइन, अल्लाह सुबहानु व तआलाको कसम, म पानीको मध्यस्थता गर्दिन।" त्यसपछि नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले सोधे: "के तपाईंसँग पानीको भाँडो छ?", त्यसपछि उहाँले - बिलालले - उसलाई पानीको भाँडो दिनुभयो र उनले भाँडोमा आफ्नो हात फैलाए, त्यसपछि पानी उनको हत्केलाबाट बग्यो," बयानकर्ताले भने; इब्न मसूद र अरूले पनि पानी पिए र वुजू गरे।
हदीस
Imam Darimi : 26
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ قَالَ قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ غَزَوْنَا أَوْ سَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ بِضْعَةَ عَشَرَ وَمِائَتَانِ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ فِي الْقَوْمِ مِنْ طَهُورٍ فَجَاءَ رَجُلٌ يَسْعَى بِإِدَاوَةٍ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ لَيْسَ فِي الْقَوْمِ مَاءٌ غَيْرُهُ فَصَبَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَدَحٍ ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَتَرَكَ الْقَدَحَ فَرَكِبَ النَّاسُ ذَلِكَ الْقَدَحَ وَقَالُوا تَمَسَّحُوا تَمَسَّحُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكُمْ حِينَ سَمِعَهُمْ يَقُولُونَ ذَلِكَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَّهُ فِي الْمَاءِ وَالْقَدَحِ وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَسْبِغُوا الطُّهُورَ فَوَالَّذِي هُوَ ابْتَلَانِي بِبَصَرِي لَقَدْ رَأَيْتُ الْعُيُونَ عُيُونَ الْمَاءِ تَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ فَلَمْ يَرْفَعْهَا حَتَّى تَوَضَّئُوا أَجْمَعُونَ
हामीलाई [अबू अन नुमान] ले [अल असवाद बिन कैस] बाट [नुबैह अल 'अनाजी] ले [अबु 'अवानाह] लाई बताएका छन् उनले भने; [जबिर बिन अब्दुल्लाह] ले भने, 'हामीले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग युद्ध गरेका थियौं वा यात्रा गरेका थियौं। त्यस दिन हामी दुई सय जना थियौं। त्यसपछि नमाजको समय आयो। रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले सोधे: 'के सबैजना शुद्ध छन्?' त्यसपछि कोही पानीले भरिएको छालाको जेरी बोकेर आयो, र त्यो पानी बाहेक अरू कुनै पानी थिएन। त्यसपछि अल्लाहका रसूलले त्यसलाई ठूलो भाँडोमा खन्याए, त्यसपछि उनले उत्तम वुझु गरे, त्यसपछि उनी भाँडोबाट फर्किए। त्यसैले मानिसहरू भाँडोतिर दौडे र भने: 'तिमीले यसलाई रगड्नु पर्छ।' त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'माफ गर्नुहोस्, मलाई एउटा बाटो दिनुहोस्'। रसूलले यो कुरा भने जब उनले माथि बोलेको सुने। त्यसपछि, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले आफ्नो हातको हत्केला पानीमा राखे र भने: अल्लाह सुबहानु व तआलाको नामले, त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: आफ्नो वुझ पूरा गर। -जबिर रदीयल्लाहु अलैहि वसल्लमले भने: त्यस ईश्वरको कसम जसले मेरो दृष्टिलाई धमिलो पार्नुहुन्न, मैले स्पष्ट रूपमा आफ्नो औंलाहरूबाट पानी निस्किरहेको देखेँ र उहाँले सबै वुझ नगरेसम्म आफ्नो हात उठाउनुभएन।
हदीस
Imam Darimi : 27
أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَسَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ وَحُصَيْنٍ سَمِعَا سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَصَابَنَا عَطَشٌ فَجَهَشْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي تَوْرٍ فَجَعَلَ يَفُورُ كَأَنَّهُ عُيُونٌ مِنْ خَلَلِ أَصَابِعِهِ وَقَالَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فَشَرِبْنَا حَتَّى وَسِعَنَا وَكَفَانَا وَفِي حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ فَقُلْنَا لِجَابِرٍ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ كُنَّا أَلْفًا وَخَمْسَ مِائَةٍ وَلَوْ كُنَّا مِائَةَ أَلْفٍ لَكَفَانَا
हामीलाई यो बयान गरिएको छ कि [अबु अल वालिद अल थयलित्सी] र [सईद बिन अर रबी') दुवैले भने; हामीलाई [स्युबा] ले [अम्र बिन मुर्राह] र [हुसैन] दुवैले [सलीम बिन अबू जाद] बाट सुनेका छन्; मैले [जबिर बिन अब्दुल्लाह] रद्लीयल्लाहुआन्हुलाई भनिरहेको सुनेको छु; हामीलाई धेरै तिर्खा लाग्यो र हामी रसूलल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैहि वसल्लमकहाँ छिटो हिँड्यौं, त्यसपछि उहाँले आफ्नो हात भाँडोमा हाल्नुभयो र उहाँको औंलाहरूबाट पानीको मूल जस्तै निस्कियो, र उहाँले भन्नुभयो: अल्लाह सुबहानु वा तआलाको नाम भन - त्यसैले हामीले अल्लाह सुबहानु वा तआलाको नाम पनि भन्यौं - र हामीले अघाउन्जेल पियौं र पर्याप्त भयो। अमरु बिन मुर्राहको हदीसमा, हामीले जाबिर रद्लीयल्लाहुआन्हुलाई सोध्यौं; तिमीहरूमध्ये कति जना - त्यतिबेला -? उनले जवाफ दिए; हामी पन्ध्र सय थियौं, यदि हामी त्यतिबेला एक लाख भएको भए पनि, त्यो हाम्रो लागि पर्याप्त पानी हुने थियो।
हदीस
Imam Darimi : 28
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا الْجَعْدُ أَبُو عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ شَكَا أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَطَشَ فَدَعَا بِعُسٍّ فَصُبَّ فِيهِ مَاءٌ وَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فِيهِ قَالَ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ عُيُونًا مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ يَسْتَقُونَ حَتَّى اسْتَقَى النَّاسُ كُلُّهُمْ
हामीलाई [मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह अर रक्कासी] ले हामीलाई [जाफर बिन सुलेमान] ले हामीलाई [अल जा'दु अबू उस्मान] ले हामीलाई [अनस बिन मलिक] ले हामीलाई [अनस बिन मलिक] ले हामीलाई [जबिर बिन अब्दुल्लाह] ले रद्दिल अल्लाह अलैहि वसल्लमलाई बताउनुभयो, उहाँले भन्नुभयो; रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका साथीहरूले उनलाई तिर्खा लागेको गुनासो गरे - जुन उनीहरूले महसुस गरे - तब उनले एउटा ठूलो भाँडो मागे र त्यसमा पानी बाँडे र रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले आफ्नो हात भाँडोमा राखे। बयानकर्ताले भने, मैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको औंलाबाट पानीका मुहानहरू बगिरहेको देखेँ, मानिसहरूले त्यसलाई पिउनको लागि लिए ताकि तिनीहरू सबैले त्यसबाट पिउन सकून्।
हदीस
Imam Darimi : 29
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعَ عَبْدُ اللَّهِ بِخَسْفٍ فَقَالَ كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعُدُّ الْآيَاتِ بَرَكَةً وَأَنْتُمْ تَعُدُّونَهَا تَخْوِيفًا إِنَّا بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اطْلُبُوا مَنْ مَعَهُ فَضْلُ مَاءٍ فَأُتِيَ بِمَاءٍ فَصَبَّهُ فِي الْإِنَاءِ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ قَالَ حَيَّ عَلَى الطَّهُورِ الْمُبَارَكِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ تَعَالَى فَشَرِبْنَا و قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا نَسْمَعُ تَسْبِيحَ الطَّعَامِ وَهُوَ يُؤْكَلُ
हामीलाई ['उबैदुल्लाह बिन मुसा] ले [इस्राइल] बाट [मन्सूर] बाट [इब्राहिम] बाट ['अल्कामा] बाट [अब्दुल्लाह] बाट रिपोर्ट गरेपछि उनले भने; अब्दुल्लाहले चन्द्रग्रहणको बारेमा सुने, त्यसपछि उनले भने; हामी, पैगम्बर मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमका साथीहरू, अल्लाह सुबहानु व तआलाको शक्तिको संकेतहरूलाई आशीर्वादको रूपमा लिन्छौं जबकि तिमीहरू तिनीहरूलाई डरलाग्दो कुरा मान्दछौ। वास्तवमा, जब हामी रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग थियौं, हामीसँग पानी थिएन। त्यसपछि रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो: 'जससँग धेरै पानी छ उनीहरूलाई सोध।' ' त्यसपछि त्यो अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को सामु ल्याइयो र उहाँले त्यसलाई एउटा भाँडोमा खन्याए, त्यसमा आफ्नो हातको हत्केला हाले, अनि रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को औंलाहरूबाट पानी निस्कियो र उहाँले कराए: छिटो आउनुहोस् र आफूलाई शुद्ध पार्नुहोस्, जुन आशिर्वादले भरिएको छ, र त्यो आशिर्वाद केवल अल्लाह सुबहानु वा तआलाको हो, त्यसपछि हामीले यसलाई पियौं। अब्दुल्लाहले भने: पहिले हामीले खाना खाइरहेको बेलामा पनि प्रार्थना सुनेका थियौं।
हदीस
Imam Darimi : 30
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ زُلْزِلَتْ الْأَرْضُ عَلَى عَهْدِ عَبْدِ اللَّهِ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ فَقَالَ إِنَّا كُنَّا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ نَرَى الْآيَاتِ بَرَكَاتٍ وَأَنْتُمْ تَرَوْنَهَا تَخْوِيفًا بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ إِذْ حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ إِلَّا يَسِيرٌ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فِي صَحْفَةٍ وَوَضَعَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَنْبَجِسُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ ثُمَّ نَادَى حَيَّ عَلَى الْوَضُوءِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَأَقْبَلَ النَّاسُ فَتَوَضَّئُوا وَجَعَلْتُ لَا هَمَّ لِي إِلَّا مَا أُدْخِلُهُ بَطْنِي لِقَوْلِهِ وَالْبَرَكَةُ مِنْ اللَّهِ فَحَدَّثْتُ بِهِ سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ فَقَالَ كَانُوا خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةٍ
हामीलाई [मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह बिन नुमैर] ले हामीलाई [अबु अल जवाब] ले [अमर बिन रुजैक] ले [अल आमसी] ले [इब्राहिम] ले [अल्कामा] ले [अब्दुल्लाह] ले बताएका छन् उनले भने, अब्दुल्लाहको समयमा भूकम्प आएको थियो र यो घटना अब्दुल्लाहलाई सुनाइएको थियो र उनले भने: हामी साथीहरू अल्लाह सुबहानु व तआलाको महानतालाई आशिर्वादको रूपमा लिन्छौं, जबकि तिमीहरू तिनीहरूलाई डरलाग्दो कुराहरू मान्दछौं। एक पटक जब हामी रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमसँग यात्रामा थियौं, अचानक नमाजको समय आयो, जबकि हामीले थोरै मात्र पानी ल्याएनौं। त्यसपछि रसूलूल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले एउटा ठूलो भाँडोमा पानी मागे, र उहाँले आफ्नो हातको हत्केला त्यसमा राख्नुभयो। अचम्मको कुरा, उहाँको औंलाहरू बीचबाट पानी निस्कियो र त्यसपछि उहाँले कराउनुभयो: 'नमस्ते, अल्लाह सुबहानु व तआलाबाट वुझको पानी र आशीर्वाद लिन यहाँ आउनुहोस्'। त्यसैले सबै जना वुझ गरिरहेका थिए तर मलाई अरु कुनै इच्छा थिएन, केवल पिउन र पेटमा पानी हाल्न चाहन्थें किनभने उनले भने: अल्लाहको कृपा। मैले यो घटना [सलीम बिन अबू अल जाद] लाई सुनाएँ, त्यसैले उनले भने; त्यतिबेला पन्ध्र जना थिए।
हदीस
Imam Darimi : 31
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ حَنَّ الْجِذْعُ حَتَّى أَتَاهُ فَمَسَحَهُ
हामीलाई [उस्मान बिन उमर] लाई बयान गरिएको छ [मुआज बिन अल 'अला'] ले [नाफी' बाट] [इब्न उमर] बाट बयान गरिएको छ। सुरुमा पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम सधैं काठको टुक्रामा अडेस लागेर प्रचार गर्नुहुन्थ्यो। जब उहाँले मम्बर प्रयोग गर्नुभयो - र काठ अब प्रयोग भएन - तब काठले करायो त्यसैले उहाँले त्यसलाई हिर्काउनुभयो।
हदीस
Imam Darimi : 32
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنِي ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ فَكَانَ يَشُقُّ عَلَيْهِ قِيَامُهُ فَأُتِيَ بِجِذْعِ نَخْلَةٍ فَحُفِرَ لَهُ وَأُقِيمَ إِلَى جَنْبِهِ قَائِمًا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ فَطَالَ الْقِيَامُ عَلَيْهِ اسْتَنَدَ إِلَيْهِ فَاتَّكَأَ عَلَيْهِ فَبَصُرَ بِهِ رَجُلٌ كَانَ وَرَدَ الْمَدِينَةَ فَرَآهُ قَائِمًا إِلَى جَنْبِ ذَلِكَ الْجِذْعِ فَقَالَ لِمَنْ يَلِيهِ مِنْ النَّاسِ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَحْمَدُنِي فِي شَيْءٍ يَرْفُقُ بِهِ لَصَنَعْتُ لَهُ مَجْلِسًا يَقُومُ عَلَيْهِ فَإِنْ شَاءَ جَلَسَ مَا شَاءَ وَإِنْ شَاءَ قَامَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْتُونِي بِهِ فَأَتَوْهُ بِهِ فَأُمِرَ أَنْ يَصْنَعَ لَهُ هَذِهِ الْمَرَاقِيَ الثَّلَاثَ أَوْ الْأَرْبَعَ هِيَ الْآنَ فِي مِنْبَرِ الْمَدِينَةِ فَوَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ رَاحَةً فَلَمَّا فَارَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجِذْعَ وَعَمَدَ إِلَى هَذِهِ الَّتِي صُنِعَتْ لَهُ جَزِعَ الْجِذْعُ فَحَنَّ كَمَا تَحِنُّ النَّاقَةُ حِينَ فَارَقَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَعَمَ ابْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ حَنِينَ الْجِذْعِ رَجَعَ إِلَيْهِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ وَقَالَ اخْتَرْ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْمَكَانِ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَتَكُونَ كَمَا كُنْتَ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أَغْرِسَكَ فِي الْجَنَّةِ فَتَشْرَبَ مِنْ أَنْهَارِهَا وَعُيُونِهَا فَيَحْسُنُ نَبْتُكَ وَتُثْمِرُ فَيَأْكُلَ أَوْلِيَاءُ اللَّهِ مِنْ ثَمَرَتِكَ وَنَخْلِكَ فَعَلْتُ فَزَعَمَ أَنَّهُ سَمِعَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ لَهُ نَعَمْ قَدْ فَعَلْتُ مَرَّتَيْنِ فَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اخْتَارَ أَنْ أَغْرِسَهُ فِي الْجَنَّةِ
हामीलाई [मुहम्मद बिन हुमैद] ले हामीलाई [तमीम बिन अब्दुल मुकमिन] ले हामीलाई [सालिह बिन हायान] ले [आफ्ना बुवा] बाट [इब्नु बुरैदाह] लाई बताएका छन् उनले भने, सुरुमा, पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उभिएर प्रचार गर्थे, र उहाँ लामो समयसम्म उभिरहनुहुन्थ्यो। त्यसैले यो उहाँको लागि धेरै बोझिलो थियो। त्यसपछि उहाँले खजूरका पातहरू ल्याउनुभयो, जमिनबाट पोखरी बनाउनुभयो, र पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमको छेउमा खजूरको रूख रोप्नुभयो ताकि उहाँ उभिएर यसलाई प्रयोग गर्न सकून्। यदि पैगम्बरले प्रचार गर्नुभयो र लामो समयसम्म उभिरहनुभयो भने, उहाँले खजूरको रूखमा अडेस लाग्नुभयो। भर्खरै मदीना आएको एक जना मानिसले यो घटना देखे, ऊ खजूरको रूखको छेउमा उभिरहेको थियो। त्यसैले त्यो मानिसले आफ्नो चिन्ता वरपरका मानिसहरूलाई सुनायो; 'यदि मलाई थाहा भएको भए कि मुहम्मदले मेरो बोझ हलुका पार्ने काम गरेकोमा प्रशंसा गर्नेछन् भने, म उनलाई एउटा आसन बनाइदिन्थें जहाँ उनी उभिन सक्थे, यदि उनलाई मन पर्यो भने उनी बस्न सक्थे र यदि उनलाई मन पर्यो भने उनी त्यही ठाउँमा उभिन सक्थे।' त्यसपछि यो कुरा अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई सुनाइयो र उनले भने: 'त्यो व्यक्तिलाई मेरो अगाडि ल्याऊ'। त्यसपछि यो व्यक्तिलाई भित्र ल्याइयो र मदीनाको मस्जिदमा अहिले जस्तै तीन वा चार पाइला भएको सिँढी बनाउन आदेश दिइयो। रसूलल्लाहु अलैहि वसल्लमले त्यसमा सहज महसुस गरे। जब उनले पहिले प्रयोग गरेको रूखको हाँगा छोडे र उनको लागि बनाइएको मस्जिदमा अडेस लागे, खजूरको रूख दुखी भयो र ऊँटले मुस्कुराएको जस्तै कराउन थाल्यो जब पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले त्यसलाई छोडे। इब्न बुरैदाहले आफ्नो बुबाबाट विश्वास गरेका थिए कि जब उनले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले खजूरको रूखको विलाप सुने, उनले फेरि त्यसमा आफ्नो हात राखे र भने: 'म तिमीलाई पहिलेको ठाउँमा रोप्छु कि पछि स्वर्गमा रोप्छु भनेर रोज ताकि तिमीले नदी र मुहानबाट पानी चुस्न सक जसले तिम्रो वृद्धि राम्रो र फलदायी बनाउँछ, र अल्लाह सुबहानु वा तआलाका सन्तहरूले तिम्रो फल - खजूर - खान सकून् - त्यसपछि म यो गर्नेछु।' इब्न बुरैदाहका बुबाले विश्वास गरे कि उनले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमबाट सुनेका थिए, उनले खजूरलाई भने: 'ठीक छ, मैले यो गरें - पैगम्बरले आफ्ना शब्दहरू दुई पटक दोहोर्याए।' त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमलाई सोधियो र उनले जवाफ दिए: मैले डाँठ रोजें ताकि म यसलाई पछि स्वर्गमा रोप्न सकूँ।
हदीस
Imam Darimi : 33
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يُجْعَلَ الْمِنْبَرُ فَلَمَّا جُعِلَ الْمِنْبَرُ حَنَّ ذَلِكَ الْجِذْعُ حَتَّى سَمِعْنَا حَنِينَهُ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهِ فَسَكَنَ
[मुहम्मद बिन काथिर] ले हामीलाई [सुलेमान बिन काथिर] ले [अज जुहरी] ले [सईद बिन अल मुसय्यिब] ले [जबिर बिन अब्दुल्लाह] ले बताउँछन्: अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले मस्जिद बनाउनुभन्दा पहिले खजूरको रूखमा अडेस लागेर उभिनुहुन्थ्यो। जब मस्जिद बनाइन्थ्यो, खजूरको रूख कराउँथ्यो जबसम्म हामीले त्यसको कराउँथ्यौं, त्यसपछि अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले त्यसमाथि आफ्नो हात राखे र त्यो शान्त भयो।
हदीस
Imam Darimi : 34
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى خَشَبَةٍ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّتْ حَنِينَ الْعِشَارِ حَتَّى وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
हामीलाई [मुहम्मद बिन कात्सिर] ले [सुलेमान बिन कात्सिर] लाई [याह्या बिन सईद] बाट [हाफ्स बिन उबैदुल्लाह] बाट [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] रद्लीयल्लाहुआन्हुले भन्नुभयो, “विगतमा, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम काठको लौरोमा अडेस लागेर प्रचार गर्नुहुन्थ्यो, त्यसैले जब एउटा मस्जिद बनाइयो, रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम त्यसमा बस्नुभयो, त्यसपछि काठको लौरो ऊँटको जस्तै कराएको जस्तो कराएको थियो, त्यसैले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले त्यसमा आफ्नो हात राख्नुभयो र त्यो शान्त भयो।”
हदीस
Imam Darimi : 35
أَخْبَرَنَا فَرْوَةُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي كَرِبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ حَنِينَ النَّاقَةِ الْخَلُوجِ
हामीलाई [फरवाह] ले बयान दिएका छन् [याह्या बिन जकारिया] ले [उनका बुबा] ले [अबू इसहाक] ले [सईद बिन अबू करब] ले [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] रद्लीयल्लाहुआन्हुबाट बयान दिएका छन् उनले भने, 'मुढाले ऊँटले आफ्नो बाछोलाई पछ्याउँदै गरेको जस्तै करायो।'
हदीस
Imam Darimi : 36
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِلَى جِذْعٍ وَيَخْطُبُ إِلَيْهِ إِذْ كَانَ الْمَسْجِدُ عَرِيشًا فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ أَلَا نَجْعَلُ لَكَ عَرِيشًا تَقُومُ عَلَيْهِ يَرَاكَ النَّاسُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَتُسْمِعُ مِنْ خُطْبَتِكَ قَالَ نَعَمْ فَصَنَعَ لَهُ الثَّلَاثَ دَرَجَاتٍ هُنَّ اللَّوَاتِي عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا صُنِعَ الْمِنْبَرُ وَوُضِعَ فِي مَوْضِعِهِ الَّذِي وَضَعَهُ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ الْمِنْبَرَ مَرَّ عَلَيْهِ فَلَمَّا جَاوَزَهُ خَارَ الْجِذْعُ حَتَّى تَصَدَّعَ وَانْشَقَّ فَرَجَعَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَهُ بِيَدِهِ حَتَّى سَكَنَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْمِنْبَرِ قَالَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى صَلَّى إِلَيْهِ فَلَمَّا هُدِمَ الْمَسْجِدُ أَخَذَ ذَلِكَ الْجِذْعَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدَهُ حَتَّى بَلِيَ وَأَكَلَتْهُ الْأَرَضَةُ وَعَادَ رُفَاتًا
हामीलाई [जकारिया बिन 'अदी] ले [उबैदुल्लाह बिन अम्र] ले [अब्दुल्लाह बिन मुहम्मद बिन 'अकील] ले [अथ तुफैल बिन उबे बिन काब] ले [उनका बुबा] रदलियाल्लाहु'आन्हुबाट] ले बताउँछन् कि; पहिले, पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले खजूरको रूखमा झुकेर प्रार्थना गर्नुहुन्थ्यो र त्यस्तै गरी मस्जिदहरूमा अझै आश्रय नभएको बेला प्रवचन दिँदा पनि। त्यसपछि उनका साथीहरूमध्ये एक जनाले उनलाई भने; 'के हामी, महाराज, एउटा आश्रय - मम्बर - बनाउनेछौं र मम्बरलाई त्यस्तो ठाउँमा राख्नेछौं जहाँ तपाईं उभिन सक्नुहुन्छ र मानिसहरूले शुक्रबारको प्रवचनमा तपाईंलाई देख्न सक्छन् र तिनीहरूले तपाईंको प्रवचन सुन्न सक्छन्। उनले जवाफ दिए: 'हो, तपाईं सक्नुहुन्छ'। त्यसैले उनको लागि मम्बरमा तीनवटा खुड्किला बनाइयो र त्यो ठाउँमा राखियो जहाँ पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले तिनीहरूलाई राखेका थिए - खजूरको डाँठ -। जब उनी मम्बरमा आए, उनले खजूरको रूख पार गरे, र खजूरको रूख रोयो जबसम्म यो हल्लाएन र फुटेन।' त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उहाँकहाँ फर्कनुभयो। उहाँले खजूरको रूख फेरि शान्त नभएसम्म र नबी मकबूरमा फर्किएसम्म आफ्नो हातले त्यसलाई रगड्नुभयो। अनि जब नबीले प्रार्थना गर्नुभयो, उहाँले रूखतिर फर्कनुभयो। जब मस्जिद भत्काइयो, उबाई बिन काबले खजूरको डाँठ लिए र यसलाई कुहिन नपरोस् र धमिराले खाएसम्म यसलाई नष्ट नगरेसम्म राखे।
हदीस
Imam Darimi : 37
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ مُجَالِدٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ إِلَى لِزْقِ جِذْعٍ فَأَتَاهُ رَجُلٌ رُومِيٌّ فَقَالَ أَصْنَعُ لَكَ مِنْبَرًا تَخْطُبُ عَلَيْهِ فَصَنَعَ لَهُ مِنْبَرًا هَذَا الَّذِي تَرَوْنَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ حَنَّ الْجِذْعُ حَنِينَ النَّاقَةِ إِلَى وَلَدِهَا فَنَزَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُ إِلَيْهِ فَسَكَنَ فَأُمِرَ بِهِ أَنْ يُحْفَرَ لَهُ وَيُدْفَنَ
हामीलाई [उबैदुल्लाह बिन सईद] ले [अबू उसामाह] लाई [मुजालिद] ले [अबू अल वद्दक] ले [अबू सईद] बाट बताउँछन्, उनले भने, पहिले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले खजूरको हाँगामा अडेस लागेर उपदेश दिनुभएको थियो, त्यसपछि एक रोमन उहाँकहाँ आएर भने, म एउटा मण्डप बनाउनेछु र राजा माथिबाट उपदेश दिन सक्छन्, त्यसैले उहाँले मण्डप बनाउनुभयो जस्तो कि तपाईंले देख्नुभएको छ। कथावाचकले भने; त्यसैले जब रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम - मण्डपमा - उपदेश दिन उभिए, खजूरको बोटले आफ्नो बाछो हराएको ऊँट जस्तै करायो। त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उनीकहाँ आए र उनलाई अँगालो हाले र उनी चुप लागे, त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले उनलाई प्वाल पार्न र गाड्न आदेश दिनुभयो।
हदीस
Imam Darimi : 38
أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا الصَّعْقُ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ لَمَّا أَنْ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ جَعَلَ يُسْنِدُ ظَهْرَهُ إِلَى خَشَبَةٍ وَيُحَدِّثُ النَّاسَ فَكَثُرُوا حَوْلَهُ فَأَرَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُسْمِعَهُمْ فَقَالَ ابْنُوا لِي شَيْئًا أَرْتَفِعُ عَلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ عَرِيشٌ كَعَرِيشِ مُوسَى فَلَمَّا أَنْ بَنَوْا لَهُ قَالَ الْحَسَنُ حَنَّتْ وَاللَّهِ الْخَشَبَةُ قَالَ الْحَسَنُ سُبْحَانَ اللَّهِ هَلْ تُبْتَغَى قُلُوبُ قَوْمٍ سَمِعُوا قَالَ أَبُو مُحَمَّد يَعْنِي هَذَا
हामीलाई [मुस्लिम बिन इब्राहिम] ले [अश शाक] लाई बताएका छन् उनले भने; मैले [अल हसन] लाई भनेको सुनेको छु; जब पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मदीना आउनुभयो, उहाँले मानिसहरूलाई सल्लाह दिँदै आफ्नो ढाड एउटा रूखमा अड्याउनुभयो। बिस्तारै उहाँको वरिपरि धेरै मानिसहरू हुन थाले। यसले गर्दा उहाँले सबैले - अपवाद बिना - उहाँका कुराहरू सुन्ने मनसाय बनाउनुभयो। त्यसैले उहाँले सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले भन्नुभयो, 'कृपया, मलाई मोशाको जस्तै अग्लो मम्बर बनाउनुहोस्!' जब तिनीहरूले यो गरे, अल्लाहले रूखको हाँगा - अलहसनले भने - करायो। अल हसनले फेरि भने; अल्लाह सुबहानु वा तआलाको महिमा होस्, के यो सुन्नेहरूको हृदय अझै पनि आज्ञाकारी हुने आशा गर्न सकिन्छ? अबू मुहम्मदले भने; जसको अर्थ यो कथा सुन्ने मानिसहरू हुन्।
हदीस
Imam Darimi : 39
أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْطُبُ إِلَى جِذْعٍ قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَ الْمِنْبَرَ فَلَمَّا اتَّخَذَ الْمِنْبَرَ وَتَحَوَّلَ إِلَيْهِ حَنَّ الْجِذْعُ فَاحْتَضَنَهُ فَسَكَنَ وَقَالَ لَوْ لَمْ أَحْتَضِنْهُ لَحَنَّ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ بِمِثْلِهِ
हामीलाई [हज्जाज बिन मिन्हाल] ले [हम्मद बिन सलामा] बाट [अमर बिन अबू 'अमर] बाट [इब्न अब्बास] लाई बताउँछन् कि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमले एक पटक रूखमा अडेस लागेर उपदेश दिनुभयो, उहाँलाई मस्जिद बनाइनु अघि। जब उहाँलाई मस्जिद बनाइयो र त्यसतिर फर्काइयो, रूखको हाँगा करायो, जबसम्म उहाँले त्यसलाई अँगालो हाल्नुभएन र त्यो शान्त भयो। उहाँले थप्नुभयो: 'यदि मैले उसलाई अँगालो हालिन भने, ऊ संसारको अन्त्यसम्म अवश्य रोइरहनेछ।' हामीलाई [अल हज्जाज बिन मिन्हाल] ले [हम्मद] लाई [थबीत] बाट [अनस बिन मलिक] रद्लीयल्लाहु'आन्हु बाट माथिको हदीस जस्तै बताउँछन्।
हदीस
Imam Darimi : 40
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَنَّتْ الْخَشَبَةُ الَّتِي كَانَ يَقُومُ عِنْدَهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهَا فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا فَسَكَنَتْ
हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन याजिद] ले बयान दिएका छन् [अल मसौदी] ले [अबु हाजिम] बाट [सहल बिन सईद] बाट बयान दिएका छन् उनले भने, 'उहाँ उभिँदा जुन रूखमा अडेस लाग्नुहुन्थ्यो, त्यसको हाँगोले करायो, त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम उहाँतिर उभिए र त्यसमा आफ्नो हात राखे, त्यसैले रूख ढल्यो।'
