Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث

حديث

Imam Darimi : 3241

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا فِطْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ مَا مِنْ بَيْتٍ يُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ إِلَّا خَرَجَ مِنْهُ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضَرِيطٌ

اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [فطر] ابو اسحاق کان [ابو الاحواش] کان [عبدالله] ٻڌايو آهي ته: ڪو به گهر اهڙو ناهي جتي سورة البقره پڙهيو ويندو هجي جيستائين شيطان ان مان نه نڪرندو هجي.

تائيدي حديثون (9)

حديث

Imam Darimi : 3242

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ قَالَ سُورَةُ الْبَقَرَةِ تَعْلِيمُهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكُهَا حَسْرَةٌ وَلَا يَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ وَهِيَ فُسْطَاطُ الْقُرْآنِ

اسان کي [ابو المغيره] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبده] ٻڌايو آهي ته [خالد بن معدان] چيو ته؛ سورة البقره سيکارڻ هڪ نعمت آهي ۽ ان کي ڇڏڻ هڪ نقصان آهي. جادوگر به ان سان مقابلو نه ڪري سگهندا. هو قرآن جو ڪامل ڪندڙ آهي.

تائيدي حديثون (4)

حديث

Imam Darimi : 3243

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ سَنَامًا وَإِنَّ سَنَامَ الْقُرْآنِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ وَإِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ لُبَابًا وَإِنَّ لُبَابَ الْقُرْآنِ الْمُفَصَّلُ قَالَ أَبُو مُحَمَّد اللُّبَابُ الْخَالِصُ

[عمرو بن عاصم] اسان کي [حماد بن سلمه]، [عاشم]، [ابو الاحواش]، [عبدالله] کان روايت ڪئي آهي ته هن چيو ته؛ بيشڪ هر شيءِ جو هڪ اڳواڻ هوندو آهي، بيشڪ قرآن جو اڳواڻ سورة البقره آهي. ۽ بيشڪ هر شيءِ جو هڪ مرڪز هوندو آهي ۽ قرآن جو مرڪز المفششل آهي. [ابو محمد] چيو ته؛ لباب جو مطلب مرڪز آهي.

حديث

Imam Darimi : 3244

حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ قَالَ مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ تُوِّجَ بِهَا تَاجًا فِي الْجَنَّةِ

اسان کي [اسماعيل بن ابان]، [محمد بن طلحه]، [زبيد]، [عبدالرحمن بن الاسود] کان ٻڌايو آهي ته: جيڪو به سورة بقره پڙهندو ان کي جنت ۾ تاج پارايو ويندو.

حديث

Imam Darimi : 3245

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّ الشَّيْطَانَ إِذَا سَمِعَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ تُقْرَأُ فِي بَيْتٍ خَرَجَ مِنْهُ

اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [سيوبا] [سلمه بن ڪوهيل] کان [ابو الاحواش] ٻڌايو آهي ته؛ [عبدالله] چيو؛ حقيقت ۾، جيڪڏهن شيطان ڪنهن گهر ۾ سورة بقره پڙهي ويندي ٻڌي ٿو، ته هو ضرور ان مان نڪري ويندو.

تائيدي حديثون (9)

حديث

Imam Darimi : 3246

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنِي أَيْفَعُ بْنُ عَبْدٍ الْكَلَاعِيُّ قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ سُورَةِ الْقُرْآنِ أَعْظَمُ قَالَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ قَالَ فَأَيُّ آيَةٍ فِي الْقُرْآنِ أَعْظَمُ قَالَ آيَةُ الْكُرْسِيِّ { اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ } قَالَ فَأَيُّ آيَةٍ يَا نَبِيَّ اللَّهِ تُحِبُّ أَنْ تُصِيبَكَ وَأُمَّتَكَ قَالَ خَاتِمَةُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فَإِنَّهَا مِنْ خَزَائِنِ رَحْمَةِ اللَّهِ مِنْ تَحْتِ عَرْشِهِ أَعْطَاهَا هَذِهِ الْأُمَّةَ لَمْ تَتْرُكْ خَيْرًا مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِلَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ

اسان کي ٻڌايو آهي [ابو المغيره] اسان کي ٻڌايو آهي [شفوان] مون کي ٻڌايو آهي [عائفه بن عبدالڪلائي] چيو آهي ته؛ ڪنهن پڇيو؛ يا رسول الله، قرآن جو ڪهڙو اکر سڀ کان وڏو آهي؟ هن جواب ڏنو؛ 'قل هوالله احد - سورة الاخلاص-'. هن ٻيهر پڇيو؛ ته پوءِ قرآن ۾ سڀ کان وڏي آيت ڪهڙي آهي؟ هن جواب ڏنو؛ 'عرش جي آيت؛ الله لايله الا هو الحي القيوم - ڪو به معبود ناهي سواءِ ان جي جيڪو هميشه جيئرو رهي ٿو ۽ مسلسل پنهنجي مخلوق جي سنڀال ڪري ٿو -'. هن ٻيهر پڇيو؛ اي نبي الله، توهان ۽ توهان جا ماڻهو ڪهڙي آيت حاصل ڪرڻ چاهيو ٿا؟ هن جواب ڏنو؛ 'سورة البقره جي آخري آيت، ڇاڪاڻ ته اها واقعي الله جي فضل جي خزاني ۾ سندس عرش جي هيٺان شامل آهي. هن ان کي هن قوم کي ڏنو. دنيا ۽ آخرت جي ڀلائي کان بهتر ڪجهه به ناهي جيستائين اهو ان ۾ شامل نه هجي'.

تائيدي حديثون (9)

حديث

Imam Darimi : 3247

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا الشَّعْبِيُّ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ لَقِيَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ رَجُلًا مِنْ الْجِنِّ فَصَارَعَهُ فَصَرَعَهُ الْإِنْسِيُّ فَقَالَ لَهُ الْإِنْسِيُّ إِنِّي لَأَرَاكَ ضَئِيلًا شَخِيتًا كَأَنَّ ذُرَيِّعَتَيْكَ ذُرَيِّعَتَا كَلْبٍ فَكَذَلِكَ أَنْتُمْ مَعْشَرَ الْجِنِّ أَمْ أَنْتَ مِنْ بَيْنِهِمْ كَذَلِكَ قَالَ لَا وَاللَّهِ إِنِّي مِنْهُمْ لَضَلِيعٌ وَلَكِنْ عَاوِدْنِي الثَّانِيَةَ فَإِنْ صَرَعْتَنِي عَلَّمْتُكَ شَيْئًا يَنْفَعُكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ تَقْرَأُ { اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ } قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّكَ لَا تَقْرَؤُهَا فِي بَيْتٍ إِلَّا خَرَجَ مِنْهُ الشَّيْطَانُ لَهُ خَبَجٌ كَخَبَجِ الْحِمَارِ ثُمَّ لَا يَدْخُلُهُ حَتَّى يُصْبِحَ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الضَّئِيلُ الدَّقِيقُ وَالشَّخِيتُ الْمَهْزُولُ وَالضَّلِيعُ جَيِّدُ الْأَضْلَاعِ وَالْخَبَجُ الرِّيحُ

اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [ابو عاصم عطسقفي] اسان کي [اش سيابي] ٻڌايو آهي ته هن چيو؛ [عبدالله بن مسعود] چيو؛ محمد جو هڪ دوست جنن جي قوم مان ڪنهن سان مليو. پوءِ هن ان سان وڙهندي ڏٺو ته ڪو انسان ذات مان ان کي شڪست ڏئي سگهي ٿو. پوءِ انسان ذات مان ڪنهن ان کي چيو؛ حقيقت ۾، مون توکي ايترو ڪمزور ۽ ٿلهو ڏٺو، ڄڻ ته تنهنجا هٿ ڪتي جا هٿ آهن. اي جن، تون اهڙو ئي آهين. ڇا تون ٻين جنن مان اهڙي آهين؟ هن جواب ڏنو؛ نه، الله جو قسم، بيشڪ مان انهن مان سڀ کان طاقتور مان هڪ آهيان، پر مون سان ٻيو ڀيرو مل. جيڪڏهن تون مون کي ٻيهر شڪست ڏئي سگهين ٿو، ته مان توکي ڪجهه مفيد سيکاريندس. هن چيو؛ سٺو. هن چيو؛ توهان آيت پڙهي؛ الله لا إله إلا هوالحي القيوم - ڪو به معبود ناهي سواءِ ان جي جيڪو هميشه لاءِ زنده آهي ۽ مسلسل پنهنجي مخلوق جي سنڀال ڪري ٿو. هن چيو؛ سٺو. هن جاري رکيو؛ بيشڪ، توهان ان کي ڪنهن گهر ۾ نه پڙهندا جيستائين شيطان ان مان ٻاهر نڪرندو ۽ گڏهه جي آواز وانگر هوا ڪڍيندو. پوءِ هو صبح تائين ان ۾ داخل نه ٿيندو. ابو محمد چيو؛ هن چيو؛ عادل دليل جو مطلب آهي ڪمزور، عصي سياخيت جو مطلب آهي مضبوط ۽ الخباج جو مطلب آهي هوا.

تائيدي حديثون (8)

حديث

Imam Darimi : 3248

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو الْعُمَيْسِ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَنْ قَرَأَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ لَمْ يَدْخُلْ ذَلِكَ الْبَيْتَ شَيْطَانٌ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى يُصْبِحَ أَرْبَعًا مِنْ أَوَّلِهَا وَآيَةُ الْكُرْسِيِّ وَآيَتَانِ بَعْدَهَا وَثَلَاثٌ خَوَاتِيمُهَا أَوَّلُهَا { لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ }

اسان کي [جعفر بن عون] ٻڌايو آهي [ابو العميس] ٻڌايو آهي [عاشق سيابي] کان، هن چيو ته؛ [عبدالله] چيو؛ جيڪو به رات جو سورة البقره جون ڏهه آيتون پڙهندو، شيطان ان رات صبح تائين ان جي گهر ۾ داخل نه ٿيندو. يعني خط جي شروعات کان چار آيتون، ڪرسي جي آيت ۽ ان کان پوءِ جون ٻه آيتون، انهي سان گڏ خط جون ٽي آخري آيتون، يعني آيت کان شروع ٿيندڙ؛ لِلّٰهِ مَا فِس سماعوطي... - آسمان ۾ جيڪا به شيءِ آهي اها الله جي آهي... -

تائيدي حديثون (9)

حديث

Imam Darimi : 3249

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ مَنْ قَرَأَ أَرْبَعَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ وَآيَةَ الْكُرْسِيِّ وَآيَتَانِ بَعْدَ آيَةِ الْكُرْسِيِّ وَثَلَاثًا مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ لَمْ يَقْرَبْهُ وَلَا أَهْلَهُ يَوْمَئِذٍ شَيْطَانٌ وَلَا شَيْءٌ يَكْرَهُهُ وَلَا يُقْرَأْنَ عَلَى مَجْنُونٍ إِلَّا أَفَاقَ

اسان کي [عمرو بن عاصم] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد]، [عاشق]، [عاش سيابي]، [ابن مسعود] کان ٻڌايو آهي ته: جيڪو به سورة بقره جي شروعات جون چار آيتون، ڪرسي جون آيتون، ان کان پوءِ جون ٻه آيتون ۽ سورة بقره جون آخري ٽي آيتون پڙهندو، ته ان ڏينهن ڪو به شيطان ان جي ويجهو نه ايندو ۽ نه ئي ڪا اهڙي شيءِ هوندي جيڪا هن کي ناپسند هجي - ان کي نقصان پهچائيندي -. اهي آيتون ڪنهن به پاگل کي نه پڙهجن، جيستائين هو هوش ۾ نه هجي.

تائيدي حديثون (9)

حديث

Imam Darimi : 3250

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَمَّنْ سَمِعَ عَلِيًّا يَقُولُ مَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ أَحَدًا يَعْقِلُ يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ وَإِنَّهُنَّ لَمِنْ كَنْزٍ تَحْتَ الْعَرْشِ

اهو اسان کي [سعيد بن عامر]، [صيبه]، [ابو اسحاق]، [جن ٻڌو]، [علي] کان ٻڌايو آهي ته: مون ڪنهن به عقلمند کي سورة بقره جون آخري آيتون پڙهڻ تائين سمهندي نه ڏٺو آهي. حقيقت ۾، اهي آيتون عرش جي هيٺان خزاني - الله جي فضل - ۾ شامل آهن.

حديث

Imam Darimi : 3251

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عِيسَى عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي سِنَانٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ مَنْ قَرَأَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ الْبَقَرَةِ عِنْدَ مَنَامِهِ لَمْ يَنْسَ الْقُرْآنَ أَرْبَعُ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِهَا وَآيَةُ الْكُرْسِيِّ وَآيَتَانِ بَعْدَهَا وَثَلَاثٌ مِنْ آخِرِهَا قَالَ إِسْحَقُ لَمْ يَنْسَ مَا قَدْ حَفِظَ قَالَ أَبُو مُحَمَّد مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ الْمُغِيرَةُ بْنُ سُمَيْعٍ

اسان کي [اسحاق بن عيسيٰ] [ابو الاحواش] [ابو سنان] [المغيره بن سبعي] کان ٻڌايو آهي، هو عبدالله جي دوستن مان هڪ آهي، هن چيو ته؛ جيڪو به سمهڻ وقت سورة البقره جون ڏهه آيتون پڙهندو، اهو قرآن نه وساريندو. يعني خط جي شروعات کان چار آيتون، ڪرسي جي آيت، ان کان پوءِ ٻه آيتون ۽ آخري ٽي آيتون. اسحاق چيو ته؛ هو قرآن جون اهي آيتون نه وساريندو جيڪي هن حفظ ڪيون آهن. ابو محمد چيو ته؛ جن ماڻهن اهو چيو انهن ۾ المغيره بن سميع به هو.

حديث

Imam Darimi : 3252

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عِيسَى عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الْمُلَيْكِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَرَأَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ وَفَاتِحَةَ حم الْمُؤْمِنِ إِلَى قَوْلِهِ { إِلَيْهِ الْمَصِيرُ } لَمْ يَرَ شَيْئًا يَكْرَهُهُ حَتَّى يُمْسِيَ وَمَنْ قَرَأَهَا حِينَ يُمْسِي لَمْ يَرَ شَيْئًا يَكْرَهُهُ حَتَّى يُصْبِحَ

اسان کي اسحاق بن عيسيٰ، ابو معاويه کان، عبدالرحمٰن بن ابي بڪر المُلَائِڪي کان، ابو سلمه کان، ابو هريره کان ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته جيڪو به ڪرسي جي آيت ۽ المُڪمن جي خط جي شروعاتي آيت پڙهي ٿو - يعني - حامِم جيستائين سندس ڪلام و اِليهِل المَشِّر - ۽ سڀئي مخلوق ان ڏانهن موٽنديون - پوءِ هو شام تائين ڪا به ناپسنديده شيءِ نه ڏسندو. جيڪو به منجهند ۾ پڙهندو اهو صبح تائين ڪا به ناپسنديده شيءِ نه ڏسندو.

تائيدي حديثون (1)

حديث

Imam Darimi : 3253

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا أَشْعَثُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجَرْمِيُّ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ الصَّنْعَانِيِّ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ كِتَابًا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ فَأَنْزَلَ مِنْهُ آيَتَيْنِ خَتَمَ بِهِمَا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَلَا تُقْرَأَانِ فِي دَارٍ ثَلَاثَ لَيَالٍ فَيَقْرَبُهَا شَيْطَانٌ

اسان کي ٻڌايو آهي [عفان] اسان کي ٻڌايو آهي [حماد بن سلمه] اسان کي ٻڌايو آهي [عشق بن عبدالرحمان الجرمي] [ابو قلابه] کان [ابو العاص الشنعاني] کان [عن نعمان بن بصير] ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'بيشڪ الله آسمانن ۽ زمين کي پيدا ڪرڻ کان ٻه هزار سال اڳ هڪ ڪتاب لکيو. پوءِ ان ڪتاب مان ٻه آيتون نازل ڪيون. انهن ٻن آيتن سان سورة البقره کي بند ڪيو. ۽ جيڪڏهن اهي ٻئي آيتون ٽن راتين تائين گهر ۾ پڙهيون وڃن ته شيطان ان جي ويجهو نه ٿو اچي سگهي.'

تائيدي حديثون (2)

حديث

Imam Darimi : 3254

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَرَأَ الْآيَتَيْنِ الْآخِرَتَيْنِ مِنْ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ

اسان کي [سعيد بن عامر]، [شعبه]، [منصور]، [ابراهيم]، [عبدالرحمن بن يزيد]، [ابو مسعود]، رسول الله ﷺ کان روايت ڪئي آهي ته: جيڪو رات جو سورة بقره جون آخري ٻه آيتون پڙهي، ته اهي ٻه آيتون ان لاءِ ڪافي آهن.

تائيدي حديثون (16)

حديث

Imam Darimi : 3255

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ فِي هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ } { وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ }

اسان کي [ابو عاصم] ٻڌايو آهي [عبيدالله بن ابو زياد] [سيهر بن حوصيب] کان [اسماء بنت يزيد] ٻڌايو آهي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو آهي ته: 'الله جو عظيم نالو انهن ٻن آيتن ۾ ملي ٿو؛ لا اِلا اِلا هُوَال حَيُّ القيوم - ڪو به معبود ناهي سواءِ ان جي جيڪو هميشه جيئرو آهي ۽ مسلسل پنهنجي مخلوق جي سنڀال ڪري ٿو - ۽ و اِلا اِلا هُوَ واحد - توهان جو رب هڪ ۽ اڪيلو رب آهي -'.

تائيدي حديثون (8)

حديث

Imam Darimi : 3256

حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ هُوَ ابْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ خَتَمَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ بِآيَتَيْنِ أُعْطِيتُهُمَا مِنْ كَنْزِهِ الَّذِي تَحْتَ الْعَرْشِ فَتَعَلَّمُوهُنَّ وَعَلِّمُوهُنَّ نِسَاءَكُمْ فَإِنَّهُمَا صَلَاةٌ وَقُرْآنٌ وَدُعَاءٌ

اسان کي [مجاهد] ٻڌايو آهي ته هو ابن موسيٰ آهي؛ اسان کي [معن] ٻڌايو آهي ته اسان کي [معاويه بن صالح] [ابو الظهرية] کان [جبير بن نفير] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'يقيناً، الله سورة البقره کي ٻن آيتن سان بند ڪيو آهي جيڪي مون کي پنهنجي خزاني مان عطا ڪيون آهن جيڪي 'عرس' جي هيٺان آهن، تنهن ڪري اهي ٻئي آيتون پڙهو ۽ پنهنجين زالن کي سيکاريو، ڇاڪاڻ ته اهي نماز آهن، قرآن ۽ نماز'.

حديث

Imam Darimi : 3257

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا بَشِيرٌ هُوَ ابْنُ الْمُهَاجِرِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَإِنَّ أَخْذَهَا بَرَكَةٌ وَتَرْكَهَا حَسْرَةٌ وَلَا يَسْتَطِيعُهَا الْبَطَلَةُ ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَآلِ عِمْرَانَ فَإِنَّهُمَا الزَّهْرَاوَانِ وَإِنَّهُمَا تُظِلَّانِ صَاحِبَهُمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُمَا غَمَامَتَانِ أَوْ غَيَايَتَانِ أَوْ فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ وَإِنَّ الْقُرْآنَ يَلْقَى صَاحِبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حِينَ يَنْشَقُّ عَنْهُ الْقَبْرُ كَالرَّجُلِ الشَّاحِبِ فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَعْرِفُنِي فَيَقُولُ مَا أَعْرِفُكَ فَيَقُولُ أَنَا صَاحِبُكَ الْقُرْآنُ الَّذِي أَظْمَأْتُكَ فِي الْهَوَاجِرِ وَأَسْهَرْتُ لَيْلَكَ وَإِنَّ كُلَّ تَاجِرٍ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَتِهِ وَإِنَّكَ الْيَوْمَ مِنْ وَرَاءِ كُلِّ تِجَارَةٍ فَيُعْطَى الْمُلْكَ بِيَمِينِهِ وَالْخُلْدَ بِشِمَالِهِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ وَيُكْسَى وَالِدَاهُ حُلَّتَيْنِ لَا يُقَوَّمُ لَهُمَا الدُّنْيَا فَيَقُولَانِ بِمَ كُسِينَا هَذَا وَيُقَالُ لَهُمَا بِأَخْذِ وَلَدِكُمَا الْقُرْآنَ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَاصْعَدْ فِي دَرَجِ الْجَنَّةِ وَغُرَفِهَا فَهُوَ فِي صُعُودٍ مَا دَامَ يَقْرَأُ هَذًّا كَانَ أَوْ تَرْتِيلًا

اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [بصير] ٻڌايو آهي ته هو ابن المهاجر مون کي [عبدالله بن بريده] ٻڌايو آهي [پنهنجي پيءُ] کان، هن چيو ته: مان هڪ ڀيري رسول الله ﷺ جي ڀرسان ويٺو هوس، مون کيس چوندي ٻڌو ته: 'سورة البقرة پڙهو ڇو ته ان جو مطالعو هڪ نعمت آهي ۽ ان کي ڇڏڻ هڪ نقصان آهي. جادوگر هن کي شڪست ڏيڻ جي قابل نه هئا'. پوءِ هو هڪ لمحي لاءِ خاموش رهيو، پوءِ چيائين؛ 'سورة البقرة ۽ سورة علي عمران پڙهو، حقيقت ۾ انهن ٻنهي اکرن کي 'الزهروان' چيو ويندو آهي ۽ اهي ٻئي اکر قيامت جي ڏينهن پنهنجي پڙهندڙن جي حفاظت به ڪندا. اهو ائين هو جيئن ٻئي اکر ٻه ڪڪر يا ٻه شيون آهن جيڪي عام طور تي انسانن کي پناهه ڏين ٿيون يا پکين جي ٻن ٽولن کي پنهنجا پر پکيڙيندي. يقيناً، قرآن قيامت جي ڏينهن پنهنجي پڙهندڙن سان ملندو جڏهن قبرون ڦاٽنديون جيئن ڪو ماڻهو خوف سان پيلو ٿي ويندو. هو پنهنجي پڙهندڙن کي چوي ٿو؛ ڇا توهان مون کي سڃاڻو ٿا؟ هن جواب ڏنو؛ مان توهان کي نٿو سڃاڻان. هن چيو؛ مان توهان جو دوست آهيان، قرآن، جيڪو ڏينهن جي گرمي ۾ اڃ کي بجهائي ٿو ۽ رات جو توهان کي جاڳائي ٿو. يقيناً، هر واپاري کي پنهنجي واپار مان منافعو ملندو. يقيناً، اڄ توهان کي هر واپار جو بدلو ملندو - جيڪو توهان ڪيو آهي -. پوءِ قرآن پڙهڻ واري جي ساڄي هٿ ۾ بادشاهي ۽ کاٻي هٿ ۾ ابديت ڏني ويندي آهي، ۽ ان جي مٿي تي سڪون جو تاج رکيو ويندو آهي. جڏهن ته سندس والدين کي ٻه زيور ڏنا ويندا آهن جيڪي دنيا ۾ انمول آهن. ٻنهي چيو: اسان کي اهي زيور ڇو ڏنا ويا آهن؟ انهن کي چيو ويو: ڇاڪاڻ ته توهان جو پٽ قرآن سکي ٿو. پوءِ ان کي چيو ويو: جنت ۽ ان جي ڪمرن جي سيڙهن تي پڙهو ۽ چڙهندا رهو. تنهن ڪري هو جيستائين پڙهي ٿو، تيستائين چڙهندو رهي ٿو، چاهي جلدي هجي يا آهستي.

تائيدي حديثون (4)

حديث

Imam Darimi : 3258

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ عَنْ أَبِي يَحْيَى سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا أُمَامَةَ يَقُولُ إِنَّ أَخًا لَكُمْ أُرِيَ فِي الْمَنَامِ أَنَّ النَّاسَ يَسْلُكُونَ فِي صَدْعِ جَبَلٍ وَعْرٍ طَوِيلٍ وَعَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ شَجَرَتَانِ خَضْرَاوَانِ تَهْتِفَانِ هَلْ فِيكُمْ مَنْ يَقْرَأُ سُورَةَ الْبَقَرَةِ هَلْ فِيكُمْ مَنْ يَقْرَأُ سُورَةَ آلِ عِمْرَانَ فَإِذَا قَالَ الرَّجُلُ نَعَمْ دَنَتَا بِأَعْذَاقِهِمَا حَتَّى يَتَعَلَّقَ بِهِمَا فَتَخْطِرَانِ بِهِ الْجَبَلَ قَالَ أَبُو مُحَمَّد الْأَعْذَاقُ الْأَغْصَانُ

اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [عبدالله بن صالح] مون کي [معاويه] کان [ابو يحييٰ سليم بن عامر] کان روايت ڪئي آهي ته هن [ابو امامه] کي چوندي ٻڌو آهي: بيشڪ، توهان جي هڪ ڀاءُ کي خواب ۾ ڏيکاريو ويو آهي ته هڪ ماڻهو هڪ جبل تي هڪ رستي تي هلي رهيو آهي جيڪو هڪجهڙو ۽ ڊگهو هو. جبل جي چوٽي تي ٻه سائي وڻ هئا جيڪي چئي رهيا هئا: ڇا توهان مان ڪو سورت البقره پڙهي ٿو؟ ڇا توهان مان ڪو سورت علي عمران پڙهي ٿو؟ اوچتو ڪنهن جواب ڏنو: ها، پوءِ ٻئي وڻ پنهنجون ٽاريون ويجهو آنديون جيستائين اهو ماڻهو انهن تائين پهچي نه سگهيو. پوءِ ٻئي وڻ ان کي جبل جي مٿان کڻي ويا. ابو محمد چيو: الاذق جو مطلب آهي وڻ جون ٽاريون.

حديث

Imam Darimi : 3259

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَيْدٍ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَرَأَ رَجُلٌ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ فَقَالَ قَرَأْتَ سُورَتَيْنِ فِيهِمَا اسْمُ اللَّهِ الْأَعْظَمُ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى

اسان کي [عبدالله بن جعفر الرقي]، [عبيد الله بن عمرو]، [زيد]، [جابر]، [ابو عادل الدلوه]، [مصروق]، [عبدالله]، بيان ڪيو آهي ته: ڪو ماڻهو عبدالله جي ڀرسان البقره جو خط ۽ علي عمران جو خط پڙهي رهيو هو، پوءِ هن چيو ته: توهان ٻه اکر پڙهيا آهن جن ۾ الله جو عظيم نالو لکيل آهي، جيڪو دعا ڪرڻ وقت استعمال ڪرڻ جي اجازت آهي ۽ جڏهن گهرڻ وقت استعمال ڪيو ويندو ته ضرور ڏنو ويندو.

حديث

Imam Darimi : 3260

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي عَطَّافٍ عَنْ كَعْبٍ قَالَ مَنْ قَرَأَ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ جَاءَتَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَقُولَانِ رَبَّنَا لَا سَبِيلَ عَلَيْهِ

اسان کي [محمد بن سعيد] ٻڌايو آهي اسان کي [عبدالسلام بن حرب] [الجريري] کان [ابو اثاف] کان [ڪعب] ٻڌايو آهي ته: جيڪو به البقره جو خط ۽ علي عمران جو خط پڙهندو، ٻئي خط قيامت جي ڏينهن ايندا ۽ چوندا ته: اي اسان جا رب، ان کي نقصان پهچائڻ جو ڪو به سبب ناهي.