Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 3141
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ الْأَشْعَثِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ الْمُدَبَّرُ مِنْ الثُّلُثِ
اسان کي [منصور بن سلمه]، [شريق]، [الاسيعث]، [نافع]، [ابن عمر] کان ٻڌايو آهي ته؛ 'المدبار ۾ وصيت جو ٽيون حصو شامل هو'.
حديث
Imam Darimi : 3142
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ الْمُدَبَّرُ مِنْ الثُّلُثِ
اسان کي [منصور بن سلمه]، [شريق]، [منصور]، [ابراهيم] کان ٻڌايو ته، هن چيو ته: 'المدبار وصيت جي ٽئين حصي ۾ شامل آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3143
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ كَثِيرٍ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ الْمُعْتَقُ عَنْ دُبُرٍ مِنْ الثُّلُثِ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي [حماد بن زيد] [قتصير] کان [الحسن] ٻڌايو آهي ته: 'غلام جيڪي پنهنجي مالڪ جي وفات کان پوءِ آزاد ڪيا ويندا آهن، اهي ملڪيت جي ٽئين حصي ۾ شامل آهن - جيڪا وصيت ڪري سگهجي ٿي -'.
حديث
Imam Darimi : 3144
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ الْمُعْتَقَةُ عَنْ دُبُرٍ وَوَلَدُهَا مِنْ الثُّلُثِ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن سلمه] ٻڌايو آهي ته [حميد] [الحسن] کان، هن چيو ته؛ 'ٻانهيون عورتون ۽ انهن جا پٽ جيڪي پنهنجن مالڪن جي وفات کان پوءِ آزاد ڪيا ويا هئا، اهي ملڪيت جي ٽئين حصي ۾ شامل آهن - جيڪا وصيت ڪري سگهجي ٿي -'.
حديث
Imam Darimi : 3145
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ مَنْصُورٌ أَخْبَرَنِي عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ الْمُعْتَقُ عَنْ دُبُرٍ مِنْ الثُّلُثِ
اسان کي ٻڌايو آهي [ابو الوليد] اسان کي ٻڌايو آهي [صيوبة]، [منصور] چيو آهي؛ مون کي [ابراهيم] کان ٻڌايو آهي ته؛ 'غلام جيڪي پنهنجي مالڪ جي وفات کان پوءِ آزاد ڪيا ويندا آهن، انهن کي ملڪيت جي ٽئين حصي ۾ شامل ڪيو ويندو آهي - جيڪا وصيت ڪري سگهجي ٿي -'.
حديث
Imam Darimi : 3146
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الشَّقَرِيِّ وَأَبِي هَاشِمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ الْمُدَبَّرُ مِنْ جَمِيعِ الْمَالِ
اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن زيد] [ابو عبدالله عاصي سياقري] کان ۽ [ابو هاشم] [ابراهيم] کان ٻڌايو آهي ته: 'المدبار ڪل مال ۾ شامل آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3147
أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ الْمُعْتَقُ عَنْ دُبُرٍ مِنْ جَمِيعِ الْمَالِ سُئِلَ أَبُو مُحَمَّد بِأَيِّهِمَا تَقُولُ قَالَ مِنْ الثُّلُثِ
اسان کي خبر ڏني آهي [الحڪم بن المبارڪ] اسان کي خبر ڏني آهي [ابو عوانه] [ابو بصير] کان [سعيد بن جبير] کان ته هن چيو ته؛ 'غلام جيڪي پنهنجي مالڪ جي وفات کان پوءِ آزاد ڪيا ويندا آهن اهي سڄي ملڪيت ۾ شامل آهن'. جڏهن ابو محمد کان پڇيو ويو ته، 'توهان ٻنهي مان ڪهڙي راءِ وٺو ٿا؟' هن جواب ڏنو، 'مال جي ٽئين حصي سميت'.
حديث
Imam Darimi : 3148
أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ لَا تَشْهَدْ عَلَى وَصِيَّةٍ حَتَّى تُقْرَأَ عَلَيْكَ وَلَا تَشْهَدْ عَلَى مَنْ لَا تَعْرِفُ
اسان کي ٻڌايو آهي [سعيد بن المغيره] اسان کي ٻڌايو آهي [مخلد] [هشام] [الحسن] کان، هن چيو ته: 'وصيت جي خلاف شاهدي نه ڏيو جيستائين اهو توهان کي پڙهي نه وڃي ۽ انهن ماڻهن جي خلاف شاهدي نه ڏيو جن کي توهان نٿا ڄاڻو'.
حديث
Imam Darimi : 3149
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ أَوْصَى لِأُمَّهَاتِ أَوْلَادِهِ بِأَرْبَعَةِ آلَافٍ أَرْبَعَةِ آلَافٍ لِكُلِّ امْرَأَةٍ مِنْهُنَّ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن سلمه] [حميد] ۽ [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته [عمر بن الخطاب] هڪ ڀيري پنهنجي ٻارن جي مائرن کي چار هزار جي وصيت ڪئي، هر هڪ کي چار هزار ملندا.
حديث
Imam Darimi : 3150
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَنَّهُ أَجَازَ وَصِيَّةَ ابْنِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ سَنَةً
اسان کي [يحييٰ بن حسن] ٻڌايو آهي [ابن ابو الزناد] [پنهنجي پيءُ] کان [عمر بن عبدالعزيز] کان ٻڌايو آهي ته هن تيرهن سالن جي ٻار جي وصيت کي اجازت ڏني.
حديث
Imam Darimi : 3151
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ أَوْصَى غُلَامٌ مِنْ الْحَيِّ ابْنُ سَبْعِ سِنِينَ فَقَالَ شُرَيْحٌ إِذَا أَصَابَ الْغُلَامُ فِي وَصِيَّتِهِ جَازَتْ قَالَ أَبُو مُحَمَّد يُعْجِبُنِي وَالْقُضَاةُ لَا يُجِيزُونَ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [زهير] ٻڌايو آهي ته [ابو اسحاق] چيو ته؛ 'هڪ ڳوٺ جي ستن سالن جي ٻار هڪ ڀيرو وصيت ڪئي هئي'. تنهن ڪري [شريح] چيو؛ 'جيڪڏهن ٻار صحيح طرح سان وصيت ۾ آهي ته پوءِ وصيت جائز آهي'. ابو محمد چيو؛ 'مون کي حيران ڪيو پر ججن ان جي اجازت نه ڏني'.
حديث
Imam Darimi : 3152
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ أَنَّهُ شَهِدَ شُرَيْحًا أَجَازَ وَصِيَّةَ عَبَّاسِ بْنِ إِسْمَعِيلَ بْنِ مَرْثَدٍ لِظِئْرِهِ مِنْ أَهْلِ الْحِيرَةِ وَعَبَّاسٌ صَبِيٌّ
اسان کي ٻڌايو آهي [جعفر بن عون] اسان کي ٻڌايو آهي [يونس] اسان کي [ابو اسحاق] ٻڌايو آهي ته هن [سيريه] کي عباس بن اسماعيل بن مرتصد جي وصيت کي حيره جي ماڻهن مان پنهنجي دايا کي ڏيندي ڏٺو آهي، جيتوڻيڪ عباس اڃا ننڍو هو.
حديث
Imam Darimi : 3153
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ قَالَ شُرَيْحٌ إِذَا اتَّقَى الصَّبِيُّ الرَّكِيَّةَ جَازَتْ وَصِيَّتُهُ
اسان کي ٻڌايو آهي [جعفر بن عون] اسان کي ٻڌايو آهي [يونس] اسان کي ٻڌايو آهي [ابو اسحاق] هن چيو؛ [شريح] چيو؛ 'جيڪڏهن ڪو ننڍڙو ٻار کوهه کان بچي سگهي ٿو، ته پوءِ ان جي وصيت جائز آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3154
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ أَنَّ غُلَامًا مِنْهُمْ حِينَ ثُغِرَ يُقَالُ لَهُ مَرْثَدٌ أَوْصَى لِظِئْرٍ لَهُ مِنْ أَهْلِ الْحِيرَةِ بِأَرْبَعِينَ دِرْهَمًا فَأَجَازَهُ شُرَيْحٌ وَقَالَ مَنْ أَصَابَ الْحَقَّ أَجَزْنَاهُ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [قبيشه] اسان کي [سفيان] کان [ابو اسحاق] ٻڌايو آهي ته جڏهن انهن جي هڪ ٻار جا ڏند گم ٿي ويا ته ان کي مرتصد سڏيو ويندو هو، هن حيره جي ماڻهن مان پنهنجي دايا کي چاليهه درهم جي وصيت ڪئي. ۽ [صوريه] ان کي اها اجازت ڏني، هن چيو ته جيڪو به پنهنجي حقن جي پاسداري ڪندو، اسان ان کي اجازت ڏيون ٿا.
حديث
Imam Darimi : 3155
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ غُلَامًا بِالْمَدِينَةِ حَضَرَهُ الْمَوْتُ وَوَرَثَتُهُ بِالشَّامِ وَأَنَّهُمْ ذَكَرُوا لِعُمَرَ أَنَّهُ يَمُوتُ فَسَأَلُوهُ أَنْ يُوصِيَ فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يُوصِيَ فَأَوْصَى بِبِئْرٍ يُقَالُ لَهَا بِئْرُ جُشَمَ وَإِنَّ أَهْلَهَا بَاعُوهَا بِثَلَاثِينَ أَلْفًا ذَكَرَ أَبُو بَكْرٍ أَنَّ الْغُلَامَ كَانَ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ أَوْ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ
يزيد بن هارون اسان کي ٻڌايو ته ابو بڪر بن محمد بن عمرو بن حزم کيس ٻڌايو ته مديني ۾ هڪ ٻار مرڻ وارو آهي، ۽ ان جا وارث شام ۾ آهن. انهن عمر کي ٻڌايو ته ٻار مرڻ وارو آهي، ۽ انهن کان وصيت ڪرڻ لاءِ چيو. عمر کيس وصيت ڪرڻ لاءِ چيو، ۽ هن جُسيام نالي هڪ کوهه جي وصيت ڪئي، جنهن کي مالڪ ٽيهه هزار ۾ وڪرو ڪيو. ابو بڪر چيو ته ٻار ڏهه يا ٻارهن سالن جو هو.
حديث
Imam Darimi : 3156
حَدَّثَنَا يَزِيدُ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ يَجُوزُ وَصِيَّةُ الصَّبِيِّ فِي مَالِهِ فِي الثُّلُثِ فَمَا دُونَهُ وَإِنَّمَا يَمْنَعُهُ وَلِيُّهُ ذَلِكَ فِي الصِّحَّةِ رَهْبَةَ الْفَاقَةِ عَلَيْهِ فَأَمَّا عِنْدَ الْمَوْتِ فَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَمْنَعَهُ
[يزيد] اسان کي [هشام عاد دستوائي] کان [حماد] کان [ابراهيم] کان روايت ڪئي آهي ته: 'ٻار کي پنهنجي ملڪيت جي ٽئين حصي يا ان کان گهٽ جي وصيت ڪرڻ جي اجازت آهي، سندس سرپرست صرف ان وقت ان کي وصيت ڪرڻ کان منع ڪري سگهي ٿو جڏهن هو صحتمند هجي ڇاڪاڻ ته ان تي غربت جو خوف هجي. پر جڏهن ٻار مرڻ وارو هجي، ته سندس سرپرست کي ان کي منع ڪرڻ جو ڪو حق ناهي.'
حديث
Imam Darimi : 3157
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ وَأَيُّوبَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّهُ أُتِيَ فِي جَارِيَةٍ أَوْصَتْ فَجَعَلُوا يُصَغِّرُونَهَا فَقَالَ مَنْ أَصَابَ الْحَقَّ أَجَزْنَاهُ
اسان کي [قبيشه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سفيان] [خالد الحززاء] ۽ [ايوب] [ابن سيرين] [عبدالله بن عتبه] کان ٻڌايو آهي ته هڪ ڀيري هن وٽ هڪ ننڍي ڌيءَ کي آندو ويو، ٻار پنهنجي ملڪيت سان وصيت ڪرڻ چاهيندو هو، پر انهن سوچيو ته هوءَ اڃا ننڍي آهي. عبدالله بن عتبه چيو ته جيڪڏهن اسان کي سچ ملي وڃي ته اسان ان جي اجازت ڏيون ٿا.
حديث
Imam Darimi : 3158
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ سُلَيْمًا الْغَسَّانِيَّ مَاتَ وَهُوَ ابْنُ عَشْرٍ أَوْ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً فَأَوْصَى بِبِئْرٍ لَهُ قِيمَتُهَا ثَلَاثُونَ أَلْفًا فَأَجَازَهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد النَّاسُ يَقُولُونَ عَمْرُو بْنُ سُلَيْمٍ حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنَيْهِ عَبْدِ اللَّهِ وَمُحَمَّدٍ ابْنَيْ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِمَا مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّ أَحَدَهُمَا قَالَ ابْنُ ثَلَاثَ عَشْرَةَ وَقَالَ الْآخَرُ قَبْلَ أَنْ يَحْتَلِمَ قَالَ أَبُو مُحَمَّد عَنْ ابْنَيْهِ يَعْنِي ابْنَيْ أَبِي بَكْرٍ
اسان کي [قبيشه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سفيان] يحييٰ بن سعد کان [ابوبڪر] کان ٻڌايو آهي ته سليم الغسّان ڏهه يا ٻارهن سالن جي عمر ۾ فوت ٿي ويو، هن پنهنجي ٽيهه هزار جي وصيت به ڇڏي هئي، [عمر بن الخطاب] به ان جي اجازت ڏني هئي. ابو محمد چيو؛ 'ماڻهن چيو ته، 'اهو عمرو بن سليم آهي'. اسان کي [قبيشه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سفيان] پنهنجي ٻن پٽن [عبدالله] ۽ [محمد] ٻنهي ابوبڪر جي ٻنهي پٽن جي باري ۾ [ٻنهي پيءُ] کان اهڙي طرح ٻڌايو آهي، ٻنهي مان صرف هڪ چيو ته؛ 'هو تيرهن سالن جو آهي'. ٻئي چيو ته؛ 'جنب جو خواب ڏسڻ کان اڳ'. ابو محمد چيو ته؛ 'پنهنجن ٻن ٻارن مان، يعني ابوبڪر جا ٻه ٻار'.
حديث
Imam Darimi : 3159
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ وَصِيَّتُهُ لَيْسَتْ بِجَائِزَةٍ إِلَّا مَا لَيْسَ بِذِي بَالٍ يَعْنِي الْغُلَامَ قَبْلَ أَنْ يَحْتَلِمَ
[نشر بن علي] اسان کي [عبدالاعليٰ] [معمر] ۽ [عز زهريءَ] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: 'سندس وصيت جائز ناهي جيستائين ان وٽ عقل نه هجي، يعني هڪ ٻار جنهن جنابت جو خواب نه ڏٺو هجي'.
حديث
Imam Darimi : 3160
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ لَا يَجُوزُ طَلَاقُ الْغُلَامِ وَلَا وَصِيَّتُهُ وَلَا هِبَتُهُ وَلَا صَدَقَتُهُ وَلَا عَتَاقَتُهُ حَتَّى يَحْتَلِمَ
اسان کي [عمرو بن عون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حسيم] ٻڌايو آهي ته [يونس] ۽ [الحسن] چيو ته: 'ٻار کي طلاق ڏيڻ، وصيت ڪرڻ، عطا ڪرڻ، خيرات ڏيڻ ۽ ان کي آزاد ڪرڻ جائز ناهي جيستائين هو جنابت جو خواب نه ڏسي.'
