Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 3121
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ قَالَ سَأَلْنَا عَامِرًا عَنْ رَجُلٍ تَرَكَ ابْنَيْنِ وَأَوْصَى بِمِثْلِ نَصِيبِ أَحَدِهِمْ لَوْ كَانُوا ثَلَاثَةً قَالَ أَوْصَى بِالرُّبُعِ
اسان کي ٻڌايو آهي [محمد بن عيسيٰ] اسان کي ٻڌايو آهي [يزيد بن زريعي] اسان کي ٻڌايو آهي [داؤد بن ابو هند] هن چيو ته؛ 'اسان [عامر] کان هڪ اهڙي شخص بابت پڇيو جنهن ٻه پٽ ڇڏيا ۽ هڪ وصيت ڇڏي وئي جنهن جي رقم انهن مان هڪ جي حصي جي برابر هجي جيڪڏهن ٽي پٽ هجن.' 'پوءِ عامر جواب ڏنو، 'انهي کي چوٿون حصو سان وصيت ڪرڻ ڏيو'.
حديث
Imam Darimi : 3122
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ فِي رَجُلٍ أَوْصَى بِمِثْلِ نَصِيبِ بَعْضِ الْوَرَثَةِ قَالَ لَا يَجُوزُ وَإِنْ كَانَ أَقَلَّ مِنْ الثُّلُثِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد هُوَ حَسَنٌ
اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو عوانه] ٻڌايو آهي ته [مغيره] [ابراهيم] کان، هن هڪ اهڙي شخص بابت چيو آهي جنهن وارث جي حصي جي مقدار ۾ ٻئي شخص کي وصيت ڪئي، هن چيو؛ 'ٽيون کان گهٽ به نه'. ابو محمد چيو؛ 'هي سٺو آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3123
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ أَبِي السَّفَرِ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي رَجُلٍ أَوْصَى فِي غَلَّةِ عَبْدِهِ بِدِرْهَمٍ وَغَلَّتُهُ سِتَّةٌ قَالَ لَهُ سُدُسُهُ
[قبيشه] اسان کي [سفيان] [ابن ابو الصفر] کان [عاشق شيعبي] تائين ٻڌايو آهي ته هڪ ماڻهو پنهنجي غلام کي هڪ درهم جي وصيت ڏني، جڏهن ته سندس غلام ڇهه هئا، پوءِ انهن مان هر هڪ جو حصو ڇهون حصو هو.
حديث
Imam Darimi : 3124
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ قَالَ سَمِعْتُ سُفْيَانَ يَقُولُ إِذَا أَقَرَّ لِوَارِثٍ وَلِغَيْرِ وَارِثٍ بِمِائَةِ دِرْهَمٍ أَرَى أَنْ أُبْطِلَهُمَا جَمِيعًا
اسان کي [قبيشه] ٻڌائڻ کان پوءِ هن چيو ته؛ مون هڪ ڀيري [سفيان] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ 'جيڪڏهن ڪو وارث لاءِ يا غير وارث لاءِ هڪ سو درهم مقرر ڪري، ته منهنجي خيال ۾ ٻنهي لاءِ وصيت باطل آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3125
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ شُرَيْحٍ قَالَ لَا يَجُوزُ إِقْرَارٌ لِوَارِثٍ قَالَ و قَالَ الْحَسَنُ أَحَقُّ مَا جَازَ عَلَيْهِ عِنْدَ مَوْتِهِ أَوَّلَ يَوْمٍ مِنْ أَيَّامِ الْآخِرَةِ وَآخِرَ يَوْمٍ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا
اسان کي [مسلمانن] ٻڌايو آهي [همام] اسان کي [قتاده] ٻڌايو آهي [ابن سيرين] کان [شريح] چيو آهي ته؛ 'وارثن لاءِ وصيت ڪرڻ جائز ناهي'. هن چيو؛ [الحسن] چيو؛ 'موت جي وقت جيڪو کيس ملندو آهي اهو آهي، آخرت جي ڏينهن جو پهريون ڏينهن، ۽ هن دنيا ۾ ڏينهن جو آخري ڏينهن'.
حديث
Imam Darimi : 3126
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ قَالَ لَا يَجُوزُ لِوَارِثٍ وَصِيَّةٌ
اسان کي [عمرو بن عون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [خالد] [خالد] کان [ابو قلابه] ٻڌايو آهي ته هن چيو ته وارثن لاءِ وصيت قبول ڪرڻ جائز ناهي.
حديث
Imam Darimi : 3127
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حُمَيْدٍ أَنَّ رَجُلًا يُكْنَى أَبَا ثَابِتٍ أَقَرَّ لِامْرَأَتِهِ عِنْدَ مَوْتِهِ أَنَّ لَهَا عَلَيْهِ أَرْبَعَ مِائَةِ دِرْهَمٍ مِنْ صَدَاقِهَا فَأَجَازَهُ الْحَسَنُ
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن زيد] [حميد] کان بيان ڪيو آهي ته ابو ثابت نالي هڪ شخص پنهنجي زال لاءِ جڏهن سندس موت جو وقت هو ته اهو فيصلو ڪيو ته ان کي سندس مهر مان چار سؤ درهم ملندا. ۽ [الحسن] ان جي اجازت ڏني.
حديث
Imam Darimi : 3128
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ خَارِجَةَ قَالَ كُنْتُ تَحْتَ نَاقَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ تَقْصَعُ بِجِرَّتِهَا وَلُعَابُهَا يَنُوصُ بَيْنَ كَتِفَيَّ سَمِعْتُهُ يَقُولُ أَلَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَعْطَى كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ فَلَا يَجُوزُ وَصِيَّةٌ لِوَارِثٍ
اسان کي [مسلم بن ابراهيم] ٻڌايو آهي [هشام عاد دستوائي] اسان کي [قتاده] ٻڌايو آهي [سيهر بن حوصيب] کان [عبدالرحمن بن غنم] کان [عمرو بن خارجه] هن چيو ته: 'مان هڪ ڀيري رسول الله ﷺ جي اٺ جي هيٺان هوس جيڪو کاڌو چٻاڙي رهيو هو جيستائين لعاب منهنجي ٻنهي ڪلهن جي وچ ۾ وهي ويو، مون کيس چوندي ٻڌو ته: 'ڄاڻو، بيشڪ الله هر شخص کي ان جو حق ڏنو آهي. تنهن ڪري وارثن کي وصيت ڪرڻ جائز ناهي'.
حديث
Imam Darimi : 3129
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ { إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمْ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ } فَأَمَرَ أَنْ يُوصِيَ لِوَالِدَيْهِ وَأَقَارِبِهِ ثُمَّ نُسِخَ بَعْدَ ذَلِكَ فِي سُورَةِ النِّسَاءِ فَجَعَلَ لِلْوَالِدَيْنِ نَصِيبًا مَعْلُومًا وَأَلْحَقَ لِكُلِّ ذِي مِيرَاثٍ نَصِيبَهُ مِنْهُ وَلَيْسَتْ لَهُمْ وَصِيَّةٌ فَصَارَتْ الْوَصِيَّةُ لِمَنْ لَا يَرِثُ مِنْ قَرِيبٍ وَغَيْرِهِ
اسان کي [يزيد بن هارون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حمام] [قتاده] کان ٻڌايو آهي ته هن پنهنجي ڪلام بابت چيو ته: 'جڏهن توهان مان ڪو موت جون نشانيون اچي، جيڪڏهن هو گهڻو مال ڇڏي وڃي ته پنهنجي والدين ۽ ويجهن مائٽن لاءِ وصيت ڪري'. -سوال: البقره؛ 180-، الله حڪم ڏئي ٿو ته هو پنهنجي والدين ۽ ويجهن مائٽن لاءِ وصيت ڪري. پوءِ هي قانون "النساء" جي هڪ آيت سان ختم ڪيو ويو. هن اهو طئي ڪيو ته ٻنهي والدين کي هڪ مقرر ڪيل حصو مليو هو، ۽ هر ان شخص کي وراثت ڏني جيڪا پنهنجي وراثت مان وارث ٿيڻ جو حقدار هئي، ۽ هاڻي انهن لاءِ ڪا به وصيت نه رهي. وصيت صرف انهن ماڻهن کي ڏني ويندي آهي جن کي مائٽن يا ٻين کان وراثت جو حق نه هوندو آهي.
حديث
Imam Darimi : 3130
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ الْمَالُ لِلْوَلَدِ وَكَانَتْ الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ فَنَسَخَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ مَا أَحَبَّ فَجَعَلَ لِلذَّكَرِ مِثْلَ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ وَجَعَلَ لِلْأَبَوَيْنِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسَ وَالثُّلُثَ وَجَعَلَ لِلْمَرْأَةِ الثُّمُنَ وَالرُّبُعَ وَلِلزَّوْجِ الشَّطْرَ وَالرُّبُعَ
اسان کي [محمد بن يوسف] ٻڌايو آهي [ورقاء] [ابن ابو نجيح] کان [عثا] کان [ابن عباس] ٻڌايو آهي ته: 'ملڪيت ٻارن لاءِ آهي جڏهن ته وصيت والدين ۽ مائٽن لاءِ آهي، پوءِ الله ان مان جيڪو چاهي ٿو ڪڍي ٿو. الله مردن لاءِ حصو ٻن عورتن جي حصي جي برابر ڪيو، ٻنهي والدين مان هر هڪ ڇهون ۽ ٽيون حصو، زال لاءِ اٺون ۽ چوٿون حصو، ۽ مڙس لاءِ اڌ ۽ چوٿون حصو.'
حديث
Imam Darimi : 3131
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو تُمَيْلَةَ عَنْ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ عَنْ يَزِيدَ عَنْ عِكْرِمَةَ وَالْحَسَنِ { إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ } وَكَانَتْ الْوَصِيَّةُ كَذَلِكَ حَتَّى نَسَخَتْهَا آيَةُ الْمِيرَاثِ
اسان کي ٻڌايو آهي [احمد بن اسماعيل] اسان کي ٻڌايو آهي [ابو تميله] [الحسين بن واقد] [يزيد] [عڪرمه] ۽ [الحسن] آيت بابت ٻڌايو آهي؛ 'جيڪڏهن هو گهڻو مال ڇڏي وڃي ته پنهنجي والدين ۽ ويجهن مائٽن لاءِ وصيت ڪري ڇڏين' - سورة البقره؛ 180-، اها اڳئين وصيت هئي جيستائين وراثت بابت آيت ان کي ختم نه ڪيو.'
حديث
Imam Darimi : 3132
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ أَوْصَى وَلَهُ أَخٌ مُوسِرٌ أَيُوصِ لَهُ قَالَ نَعَمْ وَإِنْ كَانَ رَبَّ عِشْرِينَ أَلْفًا ثُمَّ قَالَ وَإِنْ كَانَ رَبَّ مِائَةِ أَلْفٍ فَإِنَّ غِنَاهُ لَا يَمْنَعُهُ الْحَقَّ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي [حماد بن سلمه] [حميد] کان [الحسن] ٻڌايو آهي ته، هن کان ڪنهن اهڙي شخص بابت پڇيو ويو جيڪو وصيت ڪري ٿو ۽ ان جو هڪ امير ڀاءُ آهي، ڇا هو ان کي وصيت ڪري سگهي ٿو؟ ' هن جواب ڏنو، 'ها، جيتوڻيڪ ان وٽ ويهه هزار هجن.' پوءِ هن چيو؛ '۽ جيتوڻيڪ ان وٽ هڪ لک هزار هجن، ان جي دولت جي ڪري اهو ان کي حق حاصل ڪرڻ کان نه روڪيندو'.
حديث
Imam Darimi : 3133
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ الْحَسَنِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ فِي رَجُلٍ قَالَ سَيْفِي لِفُلَانٍ فَإِنْ مَاتَ فُلَانٌ فَلِفُلَانٍ فَإِنْ مَاتَ فُلَانٌ فَمَرْجِعُهُ إِلَيَّ قَالَا هُوَ لِلْأَوَّلِ قَالَ وَقَالَ حُمَيْدُ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُمْضَى كَمَا قَالَ
اسان کي عفان ٻڌايو آهي ته اسان کي حماد بن سلمه ٻڌايو آهي ته اسان کي قتاده ٻڌايو آهي ته [الحسن] ۽ [سعيد بن المسيب] هڪ شخص بابت جنهن چيو ته؛ 'منهنجي تلوار فلان لاءِ آهي، جيڪڏهن هو مري ويو ته اها فلان لاءِ هوندي - ٻئي شخص - ۽ جيڪڏهن هو مري ويو ته اها مون ڏانهن موٽندي'. ٻنهي جواب ڏنو ته، 'تلوار پهرين لاءِ آهي'. [حميد بن عبدالرحمان] چيو ته؛ 'جيئن هو چوي ٿو ائين ڪر'.
حديث
Imam Darimi : 3134
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ أَنَّ عُرْوَةَ قَالَ فِي الرَّجُلِ يُعْطِي الرَّجُلَ الْعَطَاءَ فَيَقُولُ هُوَ لَكَ فَإِذَا مُتَّ فَلِفُلَانٍ فَإِذَا مَاتَ فُلَانٌ فَلِفُلَانٍ وَإِذَا مَاتَ فُلَانٌ فَمَرْجِعُهُ إِلَيَّ قَالَ يُمْضَى كَمَا قَالَ وَإِنْ كَانُوا مِائَةً
اسان کي ٻڌايو آهي ['عفان' اسان کي ٻڌايو آهي [حماد بن سلمه' اسان کي ٻڌايو آهي [هشام بن عروه] هڪ شخص بابت جيڪو ٻئي شخص کي تحفو ڏنو، هن چيو ته، 'اهو توهان لاءِ آهي، جيڪڏهن توهان مري وڃو ته اهو فلاڻي لاءِ آهي ۽ جيڪڏهن فلاڻي ۽ فلاڻي مري وڃي ته فلاڻي لاءِ، جيڪڏهن فلاڻي ۽ فلاڻي به مري وڃي ته اهو مون ڏانهن موٽندو آهي'. [عروه] چيو؛ 'جيئن هن چيو، جيتوڻيڪ انهن مان سؤ هجن'.
حديث
Imam Darimi : 3135
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَةُ بْنُ هِشَامٍ الرَّاسِبِيُّ وَكَثِيرُ بْنُ مَعْدَانَ قَالَا سَأَلْنَا سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الرَّجُلِ يُوصِي فِي غَيْرِ قَرَابَتِهِ فَقَالَ سَالِمٌ هِيَ حَيْثُ جَعَلَهَا قَالَ فَقُلْنَا إِنَّ الْحَسَنَ يَقُولُ يُرَدُّ عَلَى الْأَقْرَبِينَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ وَقَالَ قَوْلًا شَدِيدًا
اسان کي [مسلم بن ابراهيم] ٻڌايو آهي [حماد بن زيد] اسان کي [سيابه بن هشام الرسيبي] ۽ [قاتصير بن معدان] ٻڌايو آهي ته؛ 'اسان [سالم بن عبدالله] کان ڪنهن اهڙي شخص بابت پڇيو جنهن پنهنجي مائٽن کان سواءِ ڪنهن ٻئي کي وصيت ڪئي هئي. سليم جواب ڏنو ته 'وصيت مطابق ڪئي وئي هئي'. ڪثير جاري رکيو، 'اسان چيو ته' سچ پچ [الحسن] چيو هو ته 'رشتيدارن ڏانهن موٽي ويو'. پر سليم ان کان انڪار ڪيو ۽ سخت لفظ چيا.
حديث
Imam Darimi : 3136
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ فِي قَرَابَتِهِ فَهُوَ لِأَقْرَبِهِمْ بِبَطْنٍ الذَّكَرُ وَالْأُنْثَى فِيهِ سَوَاءٌ
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو شهاب] عمرو کان ۽ [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي مائٽن لاءِ وصيت ڪري ٿو ته پوءِ وصيت ويجهن مائٽن، مردن ۽ عورتن لاءِ آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3137
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي رَجُلٍ قَالَ أَحَدُ غُلَامَيَّ حُرٌّ ثُمَّ مَاتَ وَلَمْ يُبَيِّنْ قَالَ الْوَرَثَةُ بِمَنْزِلَتِهِ يُعْتِقُونَ أَيَّهُمَا أَحَبُّوا
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر] [مظفر] کان [عاشق شعبي] هڪ ماڻهوءَ بابت ٻڌايو آهي جنهن چيو: 'منهنجي غلامن مان هڪ آزاد آهي'. پوءِ اهو ماڻهو غلام جي وضاحت ڪرڻ کان اڳ مري ويو. الشعبي چيو ته: 'وارثن جو مقام مئل جي برابر آهي، اهي جنهن کي آزاد ڪرڻ بهتر آهي ان کي آزاد ڪري سگهن ٿا'.
حديث
Imam Darimi : 3138
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ أَنَّ رَجُلًا قَالَ فِي مَرَضِهِ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَعَبْدِي فُلَانٌ حُرٌّ وَلَمْ يَقُلْ إِنْ حَدَثَ بِي حَدَثٌ فَبَرَأَ قَالَ هُوَ مَمْلُوكٌ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن سلمه] ٻڌايو آهي [يونس] کان [الحسن] هڪ شخص بابت جيڪو بيمار ٿيڻ تي چيو هو، 'فلاڻي لاءِ، فلاڻي لاءِ ۽ منهنجو غلام فلاڻي آزاد آهي'، بغير اهو چيو ته 'جيڪڏهن مون کي ڪجهه ٿئي ٿو'، ته پوءِ هو صحتياب ٿي ويو. الحسن چيو؛ 'غلام غلام ئي رهندو آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3139
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي رَجُلٍ أَعْتَقَ غُلَامَهُ عِنْدَ الْمَوْتِ وَلَيْسَ لَهُ غَيْرُهُ وَعَلَيْهِ دَيْنٌ قَالَ يَسْعَى لِلْغُرَمَاءِ فِي ثَمَنِهِ
[احمد بن عبدالله] اسان کي [ابوبڪر] [مظفر] کان [عاش شيعبي] هڪ اهڙي شخص جي باري ۾ ٻڌايو جنهن پنهنجي غلام کي آزاد ڪيو جڏهن هو مرڻ وارو هو ۽ ان وٽ غلام کان سواءِ ٻيو ڪو به مال نه هو جڏهن ته ان تي قرض هو، اش شيعبي چيو؛ 'غلام کي پنهنجي عزت نفس سان قرض ادا ڪرڻ جي ڪوشش ڪرڻ گهرجي'.
حديث
Imam Darimi : 3140
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ الْحَسَنِ أَنَّ رَجُلًا اشْتَرَى عَبْدًا بِتِسْعِ مِائَةِ دِرْهَمٍ فَأَعْتَقَهُ وَلَمْ يَقْضِ ثَمَنَ الْعَبْدِ وَلَمْ يَتْرُكْ شَيْئًا فَقَالَ عَلِيٌّ يَسْعَى الْعَبْدُ فِي ثَمَنِهِ
[ابو الوليد] اسان کي [همام] اسان کي [قتاده] [الحسن] کان روايت ڪئي ته هڪ شخص نو سؤ درهم ۾ هڪ غلام خريد ڪيو، پوءِ ان کي آزاد ڪيو پر ادائيگي مڪمل نه ڪئي وئي، جڏهن ته هن ڪا به ملڪيت نه ڇڏي. تنهن ڪري علي چيو: 'غلام کي پاڻ کي ادا ڪرڻ جي ڪوشش ڪرڻ گهرجي.'
