Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 3101
أَخْبَرَنَا الْمُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ فِي الرَّجُلِ يُوصِي لِبَنِي فُلَانٍ قَالَ غَنِيُّهُمْ وَفَقِيرُهُمْ وَذَكَرُهُمْ وَأُنْثَاهُمْ سَوَاءٌ
اسان کي [المعليٰ بن اسد] ٻڌايو آهي، چيو آهي؛ اسان کي [وهيب] ٻڌايو آهي، [يونس] کان [الحسن] هڪ اهڙي شخص بابت جيڪو ڪنهن ٻئي جي ٻار لاءِ وصيت ڪئي، هن چيو ته، 'امير ۽ غريب، مرد ۽ عورتون سڀ هڪجهڙا آهن'.
حديث
Imam Darimi : 3102
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِذَا أَوْصَى لِبَنِي فُلَانٍ فَالذَّكَرُ وَالْأُنْثَى فِيهِ سَوَاءٌ
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو شهاب] عمرو کان ۽ [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ 'جيڪڏهن ڪو ٻئي شخص جي ٻار لاءِ وصيت ڪري ٿو ته مرد ۽ عورتون هڪجهڙا آهن'.
حديث
Imam Darimi : 3103
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ مُوسَى الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنِي سَيَّارُ بْنُ أَبِي كَرِبٍ أَنَّ آتِيًا أَتَى شُرَيْحًا فَسَأَلَهُ عَنْ رَجُلٍ أَوْصَى بِسَهْمٍ مِنْ مَالِهِ قَالَ تُحْسَبُ الْفَرِيضَةُ فَمَا بَلَغَ سِهَامَهَا أُعْطِيَ الْمُوصَى لَهُ سَهْمًا كَأَحَدِهَا
[ابو نعيم] اسان کي ٻڌايو [زيده بن موسيٰ الحمداني] مون کي [سيار بن ابو ڪرب] ٻڌايو ته هڪ ماڻهو [سيريه] وٽ آيو ۽ ان کان هڪ اهڙي ماڻهوءَ بابت پڇيو جنهن پنهنجي ملڪيت مان ڪجهه جي وصيت ڇڏي هئي. [سيريه] جواب ڏنو ته، 'اهو سندس فرض جي حساب سان حساب ڪيو ويندو آهي، جيڪڏهن اهو وصيت جي حصي کان وڌيڪ هجي ته پوءِ فائدو وٺندڙ کي ٻين وانگر پنهنجو حصو ڏنو ويندو آهي.'
حديث
Imam Darimi : 3104
أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ مَكْحُولٍ قَالَ إِذَا تَصَدَّقَ الرَّجُلُ عَلَى بَعْضِ وَرَثَتِهِ وَهُوَ صَحِيحٌ بِأَكْثَرَ مِنْ النِّصْفِ رُدَّ إِلَى الثُّلُثِ وَإِذَا أَعْطَى النِّصْفَ جَازَ لَهُ ذَلِكَ قَالَ سَعِيدٌ وَكَانَ قُضَاةُ أَهْلِ دِمَشْقَ يَقْضُونَ بِذَلِكَ
[مروان بن محمد] اسان کي ٻڌايو آهي ته [سعيد] اسان کي [مڪحول] کان روايت ڪئي آهي جنهن چيو: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي وارثن مان ڪنهن کي خيرات ڏئي ٿو - جڏهن ته هو اڃا تائين صحتمند آهي - پنهنجي دولت جو اڌ کان وڌيڪ، ته پوءِ ان کي صرف هڪ ٽيون حصو گهٽائي ڇڏڻ گهرجي. ۽ جيڪڏهن هو پنهنجي دولت جو اڌ ڏئي ٿو ته اهو ان لاءِ جائز آهي.' سعيد چيو: 'دمشق جي قاضين اهڙو ئي فيصلو ڏنو.'
حديث
Imam Darimi : 3105
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ الْكَفَنُ مِنْ جَمِيعِ الْمَالِ
اسان کي [عبدالله بن محمد بن ابو شيبه] ٻڌايو آهي [حفش] کان [اسماعيل بن ابو خالد] کان [الحڪم] کان [ابراهيم] ٻڌايو آهي ته: 'ڪفن سڀني خزانن مان ورتو ويو هو'.
حديث
Imam Darimi : 3106
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُعَاذٍ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الْحَسَنِ فِي رَجُلٍ مَاتَ وَتَرَكَ قِيمَةَ أَلْفَيْ دِرْهَمٍ وَعَلَيْهِ مِثْلُهَا أَوْ أَكْثَرُ قَالَ يُكَفَّنُ مِنْهَا وَلَا يُعْطَى دَيْنُهُ
[ابراهيم بن موسيٰ] اسان کي [معاذ]، [اشعث]، [الحسن] کان روايت ڪئي آهي ته هڪ ماڻهو فوت ٿي ويو ۽ پنهنجي پويان ٻه سو درهم جي ملڪيت ڇڏي ويو ۽ ان تي ساڳئي رقم يا ان کان به وڌيڪ قرض هو، هن چيو ته؛ 'ان ملڪيت مان ڪفن کڻڻ گهرجي جيتوڻيڪ قرض ادا نه ڪيو وڃي'.
حديث
Imam Darimi : 3107
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَمَّنْ سَمِعَ إِبْرَاهِيمَ قَالَ يُبْدَأُ بِالْكَفَنِ ثُمَّ الدَّيْنِ ثُمَّ الْوَصِيَّةِ
اسان کي [قبيشه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سفيان] ڪنهن کان ٻڌايو آهي جنهن [ابراهيم] کي چوندي ٻڌو هو ته: 'پهرين جيڪو ٿيڻ گهرجي اهو جنازو آهي، پوءِ قرض ادا ڪرڻ، پوءِ وصيت'.
حديث
Imam Darimi : 3108
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي الْمَرْأَةِ تَمُوتُ قَالَ تُكَفَّنُ مِنْ مَالِهَا لَيْسَ عَلَى الزَّوْجِ شَيْءٌ
قبيشه اسان کي فراس کان، ۽ الشيابي کان، هڪ عورت جي فوت ٿيڻ بابت ٻڌايو، ۽ هن چيو: 'ان کي سندس مال مان ڪفن ڏنو وڃي، ۽ سندس مڙس کي ڪجهه به نه ملندو.'
حديث
Imam Darimi : 3109
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ الْحَنُوطُ وَالْكَفَنُ مِنْ رَأْسِ الْمَالِ
اسان کي [سعيد بن المغيره] کان [ابن المبارڪ] کان [ابن جريج] کان [عطا] ٻڌايو آهي ته: 'خزاني مان خوشبو ۽ ڪفن ورتا ويندا آهن'.
حديث
Imam Darimi : 3110
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ الْكَفَنُ مِنْ وَسَطِ الْمَالِ يُكَفَّنُ عَلَى قَدْرِ مَا كَانَ يَلْبَسُ فِي حَيَاتِهِ ثُمَّ يُخْرَجُ الدَّيْنُ ثُمَّ الثُّلُثُ
اسان کي [محمد بن عينة]، [علي بن مُشير]، [اسماعيل]، [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته؛ 'ڪفن عام ڪپڙي مان ورتو ويندو آهي، ان کي صرف اهو ئي ڪفن ڏنو ويندو آهي جيڪو هن پنهنجي زندگي ۾ پائيندو هو، پوءِ اثاثا قرض ادا ڪرڻ لاءِ ڪڍيا ويندا آهن ۽ پوءِ ٽيون حصو وصيت ۾ ويندو آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3111
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ عَنْ الْحَسَنِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ وَهُوَ غَائِبٌ فَلْيَقْبَلْ وَصِيَّتَهُ وَإِنْ كَانَ حَاضِرًا فَهُوَ بِالْخِيَارِ إِنْ شَاءَ قَبِلَ وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ
اسان کي ٻڌايو آهي [ابو نعمان] اسان کي ٻڌايو آهي [حسيم] اسان کي [منصور] [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته هن هڪ ڀيرو چيو هو؛ 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن غير حاضر کي وصيت ڪري ٿو ته ان کي وصيت قبول ڪرڻ گهرجي، جيڪڏهن هو موجود آهي ته هو چونڊ ڪري سگهي ٿو، جيڪڏهن هو چاهي ته قبول ڪري سگهي ٿو ۽ جيڪڏهن چاهي ته رد ڪري سگهي ٿو'.
حديث
Imam Darimi : 3112
حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ قَالَ سَأَلْتُ الْحَسَنَ وَمُحَمَّدًا عَنْ الرَّجُلِ يُوصِي إِلَى الرَّجُلِ قَالَا نَخْتَارُ أَنْ يَقْبَلَ
اسان کي [صالح بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن زيد] ٻڌايو آهي ته [ايوب] چيو ته: 'مون [الحسن] ۽ [محمد] کان ڪنهن اهڙي شخص بابت پڇيو جنهن ٻئي شخص کي وصيت ڪئي، ٻنهي چيو ته: 'اسان سمجهون ٿا ته ان کي قبول ڪرڻ گهرجي'.
حديث
Imam Darimi : 3113
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَسْعَدَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ وَهُوَ غَائِبٌ فَإِذَا قَدِمَ فَإِنْ شَاءَ قَبِلَ فَإِذَا قَبِلَ لَمْ يَكُنْ لَهُ أَنْ يَرُدَّ
اسان کي [محمد بن اسد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر] هشام کان، [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته: "جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ٻئي شخص کي وصيت ڪري ٿو جيڪو اتي نه آهي، ته جڏهن هو اچي، جيڪڏهن هو چاهي، ته ان کي قبول ڪري سگهي ٿو، ۽ جيڪڏهن هن قبول ڪيو آهي، ته هو ان کي رد نٿو ڪري سگهي."
حديث
Imam Darimi : 3114
حَدَّثَنَا الْوَضَّاحُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ فَعُرِضَتْ عَلَيْهِ الْوَصِيَّةُ وَكَانَ غَائِبًا فَقَبِلَ لَمْ يَكُنْ لَهُ أَنْ يَرْجِعَ
اسان کي [الودلله بن يحييٰ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر] هشام کان، [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ٻئي شخص کي وصيت ڪري ٿو ۽ وصيت ان کي پيش ڪئي وڃي، ۽ ان وقت هو اتي نه هجي ۽ هو ان کي قبول ڪري، ته پوءِ ان لاءِ انڪار ڪرڻ جائز ناهي'.
حديث
Imam Darimi : 3115
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ لِإِنْسَانٍ وَهُوَ غَائِبٌ وَكَانَ مَيِّتًا وَهُوَ لَا يَدْرِي فَهِيَ رَاجِعَةٌ
اسان کي [جعفر بن عون]، [سعيد]، [ابو معصير]، [ابراهيم] کان ٻڌايو آهي ته: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ٻئي شخص کي وصيت ڪري ٿو جيڪو اتي موجود ناهي ۽ اهو ظاهر ٿئي ٿو ته هو مري ويو آهي، ۽ وصيت ڪندڙ کي خبر ناهي، ته پوءِ وصيت صحيح ناهي'.
حديث
Imam Darimi : 3116
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِذَا أَوْصَى لِعَبْدِهِ ثُلُثَ مَالِهِ رُبُعَ مَالِهِ خُمُسَ مَالِهِ فَهُوَ مِنْ مَالِهِ دَخَلَتْهُ عَتَاقَةٌ
اسان کي ٻڌايو آهي [محمد بن عيسيٰ] اسان کي ٻڌايو آهي [يزيد بن زرعي] اسان کي ٻڌايو آهي [يونس] [الحسن] کان ته هن چيو ته؛ 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي ملڪيت جو ٽيون حصو، چوٿون حصو يا پنجون حصو پنهنجي غلام کي وصيت ڪري ٿو، ته اها ملڪيت غلام جي ملڪيت ۾ شامل آهي. اهو سندس آزاد ٿيڻ هو جنهن کيس داخل ڪرايو'.
حديث
Imam Darimi : 3117
حَدَّثَنَا يَعْلَى عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ قَيْسٍ قَالَ كَانَ يُقَالُ إِنَّ الرَّجُلَ لَيُحْرَمُ بَرَكَةَ مَالِهِ فِي حَيَاتِهِ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْمَوْتِ تَزَوَّدَ بِفَجْرَةٍ
[يعليٰ] اسان کي [اسماعيل] کان [قيس] کان روايت ڪئي آهي، هن چيو ته: 'چيو ويندو آهي ته،' بيشڪ، هڪ ماڻهو پنهنجي زندگي ۾ پنهنجي مال جي برڪت کان محروم ٿي ويندو آهي جيڪڏهن هو پنهنجي موت جي وقت پنهنجي وارثن سان ظلم ڪري.''
حديث
Imam Darimi : 3118
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو زُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ الْمُرَّانِ الْإِمْسَاكُ فِي الْحَيَاةِ وَالتَّبْذِيرُ عِنْدَ الْمَوْتِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد يُقَالُ مُرٌّ فِي الْحَيَاةِ وَمُرٌّ عِنْدَ الْمَوْتِ
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابو زبيد] اسان کي [حسين] کان [ابراهيم التيميءَ] کان [پنهنجي پيءُ] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ [عبدالله] چيو ته؛ 'ٻه ڪڙيون آهن: جيئري ۾ بخل ۽ مرڻ تي بي وفائي'. ابو محمد چيو ته؛ 'جيئڻ ۾ ڪڙو ۽ مرڻ وقت ڪڙو چيو ويندو آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3119
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ لِآخَرَ بِمِثْلِ نَصِيبِ ابْنِهِ فَلَا يَتِمُّ لَهُ مِثْلُ نَصِيبِهِ حَتَّى يَنْقُصَ مِنْهُ
اسان کي [عبيدالله]، [اسرائيل]، [منصور]، [ابراهيم] کان ٻڌايو ته: 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن ٻئي شخص کي پنهنجي ٻار جي حصي جي برابر رقم سان وصيت ڪري ٿو، ته پوءِ وصيت ٻار جي حصي وانگر نه ڏني ويندي جيستائين اها ان کان گهٽ نه هجي'.
حديث
Imam Darimi : 3120
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي رَجُلٍ كَانَ لَهُ ثَلَاثَةُ بَنِينَ فَأَوْصَى لِرَجُلٍ مِثْلَ نَصِيبِ أَحَدِهِمْ لَوْ كَانُوا أَرْبَعَةً قَالَ الشَّعْبِيُّ يُعْطَى الْخُمُسَ
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن سلمه] داؤد بن ابو هند کان [عاش سيابي] هڪ شخص جي باري ۾ ٻڌايو جنهن جا ٽي پٽ هئا ۽ هن ٻئي شخص لاءِ وصيت ڪئي ته جيڪڏهن کيس چار ٻار هجن ته انهن مان هڪ جي حصي جي برابر رقم هوندي. اش سيابي چيو ته: 'ان کي پنجون حصو ڏنو ويو.'
