Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 3061
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ شُرَيْحٍ فِي الرَّجُلِ يُوصِي بِأَكْثَرَ مِنْ ثُلُثِهِ قَالَ إِنْ أَجَازَتْهُ الْوَرَثَةُ أَجَزْنَاهُ وَإِنْ قَالَتْ الْوَرَثَةُ أَجَزْنَاهُ فَهُمْ بِالْخِيَارِ إِذَا نَفَضُوا أَيْدِيَهُمْ مِنْ الْقَبْرِ
اسان کي [يزيد بن هارون]، [داؤد بن ابو هند]، [عامر]، [سيريه]، ڪنهن اهڙي شخص بابت ٻڌايو جنهن پنهنجي دولت جي ٽئين حصي کان وڌيڪ وصيت ڪئي، هن چيو ته: جيڪڏهن وارث متفق ٿين ته اسان ان جي اجازت ڏيون ٿا ۽ جيڪڏهن وارثن چيو ته: اسان متفق آهيون، ته پوءِ اهي چونڊي سگهن ٿا ته انهن قبر کان هٿ ملايا آهن يا نه.
حديث
Imam Darimi : 3062
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي عَوْنٍ عَنْ الْقَاسِمِ أَنَّ رَجُلًا اسْتَأْذَنَ وَرَثَتَهُ أَنْ يُوصِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ الثُّلُثِ فَأَذِنُوا لَهُ ثُمَّ رَجَعُوا فِيهِ بَعْدَ مَا مَاتَ فَسُئِلَ عَبْدُ اللَّهِ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ هَذَا التَّكَرُّهُ لَا يَجُوزُ
ابو نعيم اسان کي ابو عون کان روايت ڪئي آهي، جيڪو القاسم مان آهي ته هڪ شخص پنهنجي وارثن کان پنهنجي ملڪيت جي ٽئين حصي کان وڌيڪ وصيت ڪرڻ جي اجازت گهري. انهن کيس اجازت ڏني، پر پوءِ سندس وفات کان پوءِ انهن پنهنجي رضامندي رد ڪري ڇڏي. جڏهن عبدالله کان ان بابت پڇيو ويو ته هن جواب ڏنو ته، "هن رضامندي کي رد ڪرڻ جائز ناهي."
حديث
Imam Darimi : 3063
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ الْحَسَنِ فِي الرَّجُلِ يُوصِي بِأَكْثَرَ مِنْ الثُّلُثِ فَرَضِيَ الْوَرَثَةُ قَالَ هُوَ جَائِزٌ قَالَ أَبُو مُحَمَّد أَجَزْنَاهُ يَعْنِي فِي الْحَيَاةِ
جڏهن اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو ته [حماد بن زيد] [هشام] ۽ [الحسن] هڪ اهڙي شخص بابت ٻڌايو هو جنهن ملڪيت جي ٽئين حصي کان وڌيڪ وصيت ڪئي هئي، پر سندس وارث متفق ٿيا، تڏهن هن چيو ته؛ ها. ابو محمد چيو ته؛ اسان ان کي اجازت ڏيون ٿا، يعني جيستائين اهو زنده آهي.
حديث
Imam Darimi : 3064
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهِ وَهُوَ بِمَكَّةَ وَلَيْسَ لَهُ إِلَّا ابْنَةٌ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّهُ لَيْسَ لِي إِلَّا ابْنَةٌ وَاحِدَةٌ فَأُوصِي بِمَالِي كُلِّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا قُلْتُ فَأُوصِي بِالنِّصْفِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا قَالَ فَأُوصِي بِالثُّلُثِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ
اسان کي [ابو الوليد ثيالسي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [همام] ٻڌايو آهي ته اسان کي [قتاده] [يونس بن جبير] کان [محمد بن سعد] کان [پنهنجي پيءُ] ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ جن ان سان ملاقات ڪئي جڏهن هو مڪي ۾ هو ۽ انهن کي صرف هڪ ڌيءَ هئي. مون ان کان اهو به پڇيو ته؛ حقيقت ۾، منهنجي صرف هڪ ڌيءَ آهي، ڇا مان پنهنجي سڄي دولت ان کي وصيت ڪري سگهان ٿو؟ رسول الله ﷺ جواب ڏنو؛ 'نه'. مون ٻيهر پڇيو؛ ڇا مان اڌ ڇڏي سگهان ٿو؟ هن چيو؛ 'نه'. مون پڇيو؛ ڇا مان ٽيون ڇڏي سگهان ٿو؟ هن چيو ته؛ رسول الله ﷺ جواب ڏنو؛ 'توهان ٽيون حصو وٺي سگهو ٿا ۽ ٽيون حصو گهڻو آهي'.
حديث
Imam Darimi : 3065
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ اشْتَكَيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حَتَّى أُدْنِفْتُ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أُرَانِي إِلَّا لِمَا بِي وَأَنَا ذُو مَالٍ كَثِيرٍ وَإِنَّمَا يَرِثُنِي ابْنَةٌ لِي أَفَأَتَصَدَّقُ بِمَالِي كُلِّهِ قَالَ لَا قُلْتُ فَبِنِصْفِهِ قَالَ لَا قُلْتُ فَالثُّلُثِ قَالَ الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ إِنَّكَ إِنْ تَتْرُكْ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَتْرُكَهُمْ فُقَرَاءَ يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ بِأَيْدِيهِمْ وَإِنَّكَ لَا تُنْفِقُ نَفَقَةً إِلَّا آجَرَكَ اللَّهُ فِيهَا حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ
اسان کي [يزيد بن هارون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [محمد بن اسحاق] ٻڌايو آهي ته [عز زهري] کان، [عامر بن سعد] کان، [پنهنجي پيءُ کان]، هن چيو ته: مون حج وادع ۾ پنهنجي بيماري جي شڪايت رسول الله صلي الله عليه وسلم سان ڪئي، ايتري تائين جو جڏهن منهنجي بيماري وڌيڪ خراب ٿي وئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم مون کي ڏسڻ لاءِ آيا. مان چوان ٿو: اي الله جا رسول، مون کي لڳي ٿو ته منهنجي بيماري وڌيڪ خراب ٿي رهي آهي جڏهن ته مون وٽ تمام گهڻو مال آهي ۽ منهنجي اڪيلي وارث منهنجي ڌيءَ آهي. ڇا مان پنهنجا سڀ اثاثا ڏئي سگهان ٿو؟ هن جواب ڏنو؛ 'نه'. مون چيو؛ اڌ ڪيئن؟ هن جواب ڏنو؛ 'نه'. مون چيو؛ هڪ ٽيون؟ هن جواب ڏنو؛ 'ٽيون ۽ ٽيون حصو گهڻو آهي. يقيناً، جيڪڏهن توهان پنهنجن وارثن کي امير ڇڏي ڏيو ٿا، ته اهو انهن کي غريب ڇڏڻ کان بهتر آهي، ماڻهن کان هٿ التجا ڪندي. يقيناً، توهان ڪجهه به خرچ نه ڪندا سواءِ ان جي ته الله توهان کي ان جو بدلو ڏيندو، جيتوڻيڪ جيڪو توهان پنهنجي زال جي وات ۾ وجهي ڇڏيو.
حديث
Imam Darimi : 3066
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ زِيَادٍ أَنَّ أَبَاهُ زِيَادَ بْنَ مَطَرٍ أَوْصَى فَقَالَ وَصِيَّتِي مَا اتَّفَقَ عَلَيْهِ فُقَهَاءُ أَهْلِ الْبَصْرَةِ فَسَأَلْتُ فَاتَّفَقُوا عَلَى الْخُمُسِ
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن زيد]، [اسحاق بن سويد]، [الاعلاء بن زياد] کان بيان ڪيو آهي ته سندس پيءُ [زياد بن مطهر] هڪ وصيت ڪئي هئي ته: منهنجي وصيت اها آهي جنهن تي بصره جا فقها متفق آهن. پوءِ جڏهن مون انهن کان پڇيو ته اهي پنجين حصي تي متفق ٿيا.
حديث
Imam Darimi : 3067
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ زِيَادٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنَّ وَارِثِي كَلَالَةٌ فَأُوصِي بِالنِّصْفِ قَالَ لَا قَالَ فَالثُّلُثِ قَالَ لَا قَالَ فَالرُّبُعِ قَالَ لَا قَالَ فَالْخُمُسِ قَالَ لَا حَتَّى صَارَ إِلَى الْعُشْرِ فَقَالَ أَوْصِ بِالْعُشْرِ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن زيد] اسحاق بن سويد کان [العلاء بن زياد] ٻڌايو آهي ته هڪ شخص هڪ ڀيرو [عمر بن الخطاب] کان پڇيو، هن چيو؛ حقيقت ۾، منهنجو وارث نقصان ۾ آهي، ڇا مان اڌ اثاثن سان وصيت ڪري سگهان ٿو؟ هن جواب ڏنو؛ نه. هن ٻيهر پڇيو؛ هڪ ٽيون؟ هن جواب ڏنو؛ نه. هن ٻيهر پڇيو؛ هڪ چوٿون؟ هن جواب ڏنو؛ نه. هن پڇيو؛ پنجون؟ هن جواب ڏنو؛ نه. ڏهين تائين، هن جواب ڏنو؛ ڏهين حصي سان وصيت ڪر.
حديث
Imam Darimi : 3068
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ إِنَّمَا كَانُوا يُوصُونَ بِالْخُمُسِ وَالرُّبُعِ وَكَانَ الثُّلُثُ مُنْتَهَى الْجَامِحِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد يَعْنِي بِالْجَامِحِ الْفَرَسَ الْجَمُوحَ
اسان کي [يعليٰ] ٻڌايو آهي [اسماعيل] کان [عامر] چيو آهي ته؛ بيشڪ، اهي پنجين ۽ چوٿين ۾ وصيت ڪندا. ساڳئي وقت، ٽيون حصو تمام گهڻو جامع آهي. ابو محمد چيو؛ الجميح هڪ جهنگلي گهوڙو آهي جيڪو پنهنجي مالڪ جو نافرمان آهي.
حديث
Imam Darimi : 3069
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ بَكْرٍ قَالَ أَوْصَيْتُ إِلَى حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ مَا كُنْتُ لِأَقْبَلَ وَصِيَّةَ رَجُلٍ لَهُ وَلَدٌ يُوصِي بِالثُّلُثِ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حماد بن سلمه] [حميد] کان [بڪر] ٻڌايو آهي ته مون هڪ ڀيرو [حميد بن عبدالرحمان] کي وصيت ڪئي هئي، پوءِ هن چيو ته؛ مان ڪنهن اهڙي شخص جي وصيت قبول ڪرڻ نٿو چاهيان جنهن جو هڪ غير وصيت ٿيل ٻار هجي ۽ ان جي ملڪيت جو ٽيون حصو هجي.
حديث
Imam Darimi : 3070
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ شُرَيْحٍ قَالَ الثُّلُثُ جَهْدٌ وَهُوَ جَائِزٌ
اسان کي [قبيشه] ٻڌايو آهي [سفيان] [هشام] کان [محمد بن سيرين] [سيريه] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ ٽيون حصو تمام ڳرو آهي پر اهو ٺيڪ آهي.
حديث
Imam Darimi : 3071
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ كَانَ السُّدُسُ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِنْ الثُّلُثِ
[عبيدالله] اسان کي [اسرائيل] کان [منصور] کان [ابراهيم] تائين بيان ڪيو آهي ته: ڇهون حصو انهن کي ٽئين حصي کان وڌيڪ پيارو آهي.
حديث
Imam Darimi : 3072
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ الْوَصِيُّ أَمِينٌ فِيمَا أُوصِيَ إِلَيْهِ بِهِ
اسان کي [ابو الوليد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [شريق] [مغيره] کان [ابراهيم] ٻڌايو آهي ته: جنهن شخص کي وصيت ڪئي وڃي ٿي ان کي وصيت ڪيل شين ۾ امانتدار هجڻ گهرجي.
حديث
Imam Darimi : 3073
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ عَنْ مَكْحُولٍ قَالَ أَمْرُ الْوَصِيِّ جَائِزٌ فِي كُلِّ شَيْءٍ إِلَّا فِي الِابْتِيَاعِ وَإِذَا بَاعَ بَيْعًا لَمْ يُقِلْ وَهُوَ رَأْيُ يَحْيَى بْنِ حَمْزَةَ
اسان کي [محمد بن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [يحيى بن حمزه] ٻڌايو آهي ته [ابن وهب] [مڪحل] کان ته هن چيو ته؛ جنهن شخص کي وصيت ڪئي وئي آهي ان جا عمل سڀني معاملن ۾ جائز آهن سواءِ پاڻ خريد ڪرڻ جي صورت ۾. جيڪڏهن هو ڪا شيءِ وڪڻي ٿو ته ان کي منسوخ نٿو ڪري سگهجي. هي يحيى بن حمزه جو رايو آهي.
حديث
Imam Darimi : 3074
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ الْوَصِيُّ أَمِينٌ فِي كُلِّ شَيْءٍ إِلَّا فِي الْعِتْقِ فَإِنَّ عَلَيْهِ أَنْ يُقِيمَ الْوَلَاءَ
اسان کي [محمد بن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [الوليد] [الاوزاعي] کان [يحيى بن ابو ڪثير] ٻڌايو آهي ته؛ جنهن شخص کي وصيت ڪئي وئي هئي ان کي آزاديءَ کان سواءِ هر شيءِ جو حق هو، ڇاڪاڻ ته ان جو فرض غلامي جي ملڪيت برقرار رکڻ هو.
حديث
Imam Darimi : 3075
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ فِي مَالِ الْيَتِيمِ يَعْمَلُ بِهِ الْوَصِيُّ إِذَا أَوْصَى إِلَى الرَّجُلِ
اسان کي [عبيدالله]، [اسرائيل]، [منصور]، [ابراهيم]، يتيم جي ملڪيت بابت ٻڌايو آهي؛ جنهن شخص کي وصيت ڪئي وئي آهي ان کي ان جو انتظام ڪرڻ جو حق آهي جيڪڏهن هو ان کي ڪنهن کي وصيت ڪري.
حديث
Imam Darimi : 3076
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّلْتِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ وَصِيُّ الْيَتِيمِ يَأْخُذُ لَهُ بِالشُّفْعَةِ وَالْغَائِبُ عَلَى شُفْعَتِهِ
اسان کي [محمد بن اش شلت] ٻڌايو آهي [موسيٰ بن محمد] [اسماعيل] کان [الحسن] ٻڌايو آهي ته؛ يتيمن جي پرورش جو وصيت وارو حق سيوفه کان ورتو ويندو آهي. جيڪي ماڻهو موجود نه آهن انهن کي به سيوفه جا حق آهن.
حديث
Imam Darimi : 3077
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ شَيْخٍ مِنْ أَهْلِ دِمَشْقَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَعِنْدَهُ سُلَيْمَانُ بْنُ حَبِيبٍ وَأَبُو قِلَابَةَ إِذْ دَخَلَ غُلَامٌ فَقَالَ أَرْضُنَا بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا بَاعَكُمْ الْوَصِيُّ وَنَحْنُ أَطْفَالٌ فَالْتَفَتَ إِلَى سُلَيْمَانَ بْنِ حَبِيبٍ فَقَالَ مَا تَقُولُ فَأَضْجَعَ فِي الْقَوْلِ فَالْتَفَتَ إِلَى أَبِي قِلَابَةَ فَقَالَ مَا تَقُولُ قَالَ رُدَّ عَلَى الْغُلَامِ أَرْضَهُ قَالَ إِذًا يَهْلِكُ مَالُنَا قَالَ أَنْتَ أَهْلَكْتَهُ
اسان کي [محمد بن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [يحيى بن حمزه] عڪرمه کان [دمشق جي هڪ شيخ رهائشي] کان ٻڌايو آهي ته؛ مان هڪ ڀيري عمر بن عبدالعزيز جي پاسي ۾ هوس، ان وقت سندس ڀرسان سليمان بن حبيب ۽ ابو قلابه هئا. ان وقت هڪ نوجوان اندر آيو ۽ چيو ته؛ اسان جي فلاڻي جاءِ تي زمين ان شخص طرفان وڪرو ڪئي وئي هئي جنهن کي توهان کي وصيت ڪئي وئي هئي جڏهن اسان اڃا ننڍا هئاسين. پوءِ -عمر- سليمان بن حبيب ڏانهن رخ ڪيو ۽ پڇيو؛ توهان ڇا چوندا؟ هن مختصر جواب ڏنو، هن [ابو قلابه] ڏانهن رخ ڪيو ۽ پڇيو؛ توهان ڇا چوندا؟ هن جواب ڏنو؛ زمين هن نوجوان کي واپس ڪريو. -سليمان- چيو؛ پوءِ اسان جو خزانو گم ٿي ويو. هن جواب ڏنو؛ توهان ئي آهيو جنهن ان کي هٽايو.
حديث
Imam Darimi : 3078
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الْحَسَنِ فِي رَجُلٍ أَوْصَى لِرَجُلٍ بِنِصْفِ مَالِهِ وَلِآخَرَ بِثُلُثِ مَالِهِ قَالَ يَضْرِبَانِ بِذَلِكَ فِي الثُّلُثِ هَذَا بِالنِّصْفِ وَهَذَا بِالثُّلُثِ
اسان کي [ابراهيم بن موسيٰ]، [محمد بن عبدالله]، [اشعث]، [الحسن]، هڪ اهڙي شخص جي باري ۾ ٻڌايو آهي جنهن پنهنجي دولت جو اڌ ڪنهن کي ۽ پنهنجي دولت جو ٽيون حصو ڪنهن ٻئي کي وصيت ڪئي، هن چيو ته: انهن جو حصو ملڪيت جي ٽئين حصي مان ورتو ويو. هن شخص لاءِ اهو اڌ آهي ۽ ان شخص لاءِ ٽيون حصو.
حديث
Imam Darimi : 3079
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ يُغَيِّرُ صَاحِبُ الْوَصِيَّةِ مِنْهَا مَا شَاءَ غَيْرَ الْعَتَاقَةِ
اسان کي [ابو الوليد ثيالسي] ٻڌايو آهي ته [زيده] [اش شيباني] [اش شيابي] کان ٻڌايو آهي ته؛ جيڪو شخص وصيت ڪري ٿو اهو ان کي جيئن چاهي تبديل ڪري سگهي ٿو، سواءِ آزادي جي.
حديث
Imam Darimi : 3080
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ يُحْدِثُ الرَّجُلُ فِي وَصِيَّتِهِ مَا شَاءَ وَمِلَاكُ الْوَصِيَّةِ آخِرُهَا
اسان کي [ابو الوليد ثيالسي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [همام] ٻڌايو آهي ته اسان کي [قتاده] عمرو بن صيوب کان ۽ [عبدالله بن ابو ربيعہ] کان ٻڌايو آهي ته [عمر بن الخطاب] چيو آهي ته؛ هڪ شخص پنهنجي وصيت ۾ ڪجهه به ڪري سگهي ٿو. وصيت جو بنياد اهو آهي جيڪو آخري رهجي ويو آهي.
