Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث

حديث

Imam Darimi : 3041

حَدَّثَنَا يَعْلَى عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قَالَ عُمَرُ فِي الْمَمْلُوكِ يَكُونُ تَحْتَهُ الْحُرَّةُ يُعْتَقُ الْوَلَدُ بِعِتْقِ أُمِّهِ فَإِذَا عُتِقَ الْأَبُ جَرَّ الْوَلَاءَ

اسان کي [يعليٰ] [العماسي] ۽ [ابراهيم] کان روايت ڪندي، هن چيو ته؛ [عمر] هڪ غلام بابت چيو جنهن جي هڪ آزاد زال هئي؛ سندس ٻار کي سندس ماءُ جي آزاد حيثيت جي ڪري آزاد ڪيو ويو. جيڪڏهن پيءُ آزاد ڪيو وڃي ٿو، ته پوءِ والا کي حق آهي ته ان شخص کي وٺي وڃي جنهن کيس آزاد ڪيو آهي.

حديث

Imam Darimi : 3042

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ كَثِيرِ بْنِ شِنْظِيرٍ عَنْ عَطَاءٍ فِي الْحُرَّةِ تَحْتَ الْعَبْدِ قَالَ أَمَّا مَا وَلَدَتْ مِنْهُ وَهُوَ عَبْدٌ فَوَلَاؤُهُمْ لِأَهْلِ نِعْمَتِهَا وَمَا وَلَدَتْ مِنْهُ وَهُوَ حُرٌّ فَوَلَاؤُهُمْ لِأَهْلِ نِعْمَتِهِ

جڏهن اسان کي [مسلمانن] ٻڌايو ته اسان کي [عبدالوارث] [قتصير بن سنزهر] کان [عثا] هڪ آزاد عورت بابت ٻڌايو هو جيڪا هڪ غلام جي زال بڻجي وئي هئي، هن چيو ته: جيڪڏهن هڪ غلام پيدا ٿئي ٿو ته انهن جو والي ان جي ماءُ جي سرپرستن کي ملندو آهي، جڏهن ته جيڪڏهن هڪ آزاد ٻار پيدا ٿئي ٿو ته انهن جو والي انهن کي ملندو آهي جن پنهنجي پيءُ کي آزاد ڪيو.

حديث

Imam Darimi : 3043

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قَالَ عُمَرُ إِذَا كَانَتْ الْحُرَّةُ تَحْتَ الْمَمْلُوكِ فَوَلَدَتْ لَهُ غُلَامًا فَإِنَّهُ يُعْتَقُ بِعِتْقِ أُمِّهِ وَوَلَاؤُهُ لِمَوَالِي أُمِّهِ فَإِذَا أُعْتِقَ الْأَبُ جَرَّ الْوَلَاءَ إِلَى مَوَالِي أَبِيهِ

اسان کي [جعفر بن عون] [العماسي]، [ابراهيم] کان ٻڌايو آهي ته، [عمر] چيو ته: جيڪڏهن هڪ آزاد عورت ڪنهن غلام جي زال بڻجي ٿي، ۽ پوءِ ٻار کي جنم ڏئي ٿي، ته ٻار آزاد ٿي ويندو آهي ڇو ته ماءُ جي حيثيت آزاد آهي ۽ والي ماءُ جي سرپرستن جي حوالي ٿيندي آهي ۽ جيڪڏهن پيءُ آزاد ٿي ويندو آهي ته والي پيءُ جي سرپرستن جي حوالي ٿيندي آهي.

حديث

Imam Darimi : 3044

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَتْ أُمِّي مَوْلَاةً لِلْحُرَقَةِ وَكَانَ أَبِي يَعْقُوبُ مُكَاتَبًا لِمَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيِّ ثُمَّ إِنَّ أَبِي أَدَّى كِتَابَتَهُ فَدَخَلَ الْحُرَقِيُّ عَلَى عُثْمَانَ يَسْأَلُ الْحَقَّ يَعْنِي الْعَطَاءَ وَعِنْدَهُ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ فَقَالَ ذَاكَ مَوْلَايَ فَاخْتَصَمَا إِلَى عُثْمَانَ فَقَضَى بِهِ لِلْحُرَقِيِّ

اسان کي [حڪم بن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [محمد بن سلمه] ٻڌايو آهي ته [ابن اسحاق] کان [علاء بن عبدالرحمان] پنهنجي پيءُ کان ٻڌايو ته: منهنجي ماءُ حراقه جي هڪ اڳوڻي غلام هئي جڏهن ته منهنجو پيءُ، يعقوب، مالڪ بن اوس بن الحدثسان النشري جو مکاتب غلام هو، پوءِ منهنجي پيءُ سندس مکاتب ادا ڪري ڇڏيو هو. تنهن ڪري الحراق عثمان سان حق، يعني تحفا گهرڻ لاءِ مليو، ان وقت مالڪ بن اوس سندس ڀرسان هو، هن چيو ته: هو منهنجو اڳوڻو غلام آهي. پوءِ انهن ٻنهي عثمان سان ان بابت شڪايت ڪئي، پوءِ [عثمان] فيصلو ڪيو ته سندس ولعڪو الحراقه لاءِ آهي.

حديث

Imam Darimi : 3045

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَخْبَرَنِي سَهْمُ بْنُ يَزِيدَ الْحَمْرَاوِيُّ أَنَّ رَجُلًا تُوُفِّيَ وَلَيْسَ لَهُ وَارِثٌ فَكُتِبَ فِيهِ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ خَلِيفَةٌ فَكَتَبَ أَنْ اقْتَسِمُوا مِيرَاثَهُ عَلَى مَنْ كَانَ يَأْخُذُ مَعَهُمْ الْعَطَاءَ فَقُسِمَ مِيرَاثُهُ عَلَى مَنْ كَانَ يَأْخُذُ مَعَهُمْ الْعَطَاءَ فِي عِرَافَتِهِ

[عبدالله بن يزيد] اسان کي ٻڌايو [حيوه] مون کي [سهم بن يزيد الحمراوي] ٻڌايو ته هڪ ماڻهو فوت ٿي ويو پر ان جو ڪو به وارث نه هو. تنهن ڪري [عمر بن عبدالعزيز] ڏانهن هڪ خط موڪليو ويو، جيڪو ان وقت خليفي هو، ۽ هن جواب ڏنو: توهان کي ان جي وراثت انهن ۾ ورهائڻ گهرجي جيڪي پنهنجو حصو وٺڻ جا حقدار آهن. تنهن ڪري وراثت انهن ۾ ورهائي وئي جيڪي هن جي ڪم ۾ پنهنجو حصو وٺڻ جا حقدار هئا.

حديث

Imam Darimi : 3046

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَبِيتُ لَيْلَتَيْنِ وَلَهُ شَيْءٌ يُوصِي فِيهِ إِلَّا وَوَصِيَّتُهُ مَكْتُوبَةٌ عِنْدَهُ

اسان کي [محمد بن عبيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبيدالله] نافع کان ۽ [ابن عمر] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ فرمايو: 'ڪنهن به مسلمان لاءِ اهو مناسب ناهي ته ٻه راتيون گذاري جڏهن ته ان وٽ وصيت ڪرڻ لاءِ ڪجهه هجي جيستائين ان جي طرف وصيت لکيل نه هجي'.

تائيدي حديثون (21)

حديث

Imam Darimi : 3047

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ قَالَ الْمُؤْمِنُ لَا يَأْكُلُ فِي كُلِّ بَطْنِهِ وَلَا تَزَالُ وَصِيَّتُهُ تَحْتَ جَنْبِهِ

اسان کي ٻڌايو آهي ['عفان] اسان کي ٻڌايو آهي [ابو الاشيب] اسان کي ٻڌايو آهي [الحسن] هن چيو ته؛ مومن اهو آهي جيڪو پنهنجو سڄو پيٽ نه کائيندو آهي ۽ سندس مرضي هميشه سندس ڪلهن هيٺان هوندي آهي.

حديث

Imam Darimi : 3048

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ لِي ثُمَامَةُ بْنُ حَزْنٍ مَا فَعَلَ أَبُوكَ قُلْتُ مَاتَ قَالَ فَهَلْ أَوْصَى فَإِنَّهُ كَانَ يُقَالُ إِذَا أَوْصَى الرَّجُلُ كَانَ وَصِيَّتُهُ تَمَامًا لِمَا ضَيَّعَ مِنْ زَكَاتِهِ قَالَ أَبُو مُحَمَّد و قَالَ غَيْرُهُ الْقَاسِمُ بْنُ عَمْرٍو

اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن سلمه] ٻڌايو آهي [داؤد بن ابو هند] کان [القاسم بن عمر] چيو ته؛ [ثمامہ بن حزن] مون کي چيو؛ توهان جو پيءُ ڇا ڪندو هو؟ مون جواب ڏنو؛ هو فوت ٿي ويو آهي. هن پڇيو؛ ڇا هن وٽ وصيت هئي؟ ڇاڪاڻ ته چيو ويندو آهي؛ جيڪڏهن ڪنهن مڪمل وصيت سان وصيت ڪئي آهي، ته سندس زڪوات ضرور ضايع نه ٿيندي. ابو محمد چيو؛ ٻيا به ماڻهو آهن جيڪي چون ٿا؛ اهو القاسم بن عمرو آهي.

حديث

Imam Darimi : 3049

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ كَانَ يُقَالُ مَنْ أَوْصَى بِوَصِيَّةٍ فَلَمْ يَجُرْ وَلَمْ يَحِفْ كَانَ لَهُ مِنْ الْأَجْرِ مِثْلُ مَا أَنْ لَوْ تَصَدَّقَ بِهِ فِي حَيَاتِهِ

اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو آهي [حماد بن زيد] اسان کي [داؤد بن ابو هند] ٻڌايو آهي [عاش سيابي] کان، هن چيو ته؛ هڪ ڀيري چيو ويندو هو ته: جيڪو به وصيت ڪري ٿو ۽ ظلم يا ظلم نه ٿو ڪري، ته ان کي اهڙو ئي ثواب ملندو جيترو ان کي ملندو جيڪڏهن هو پنهنجي سڄي زندگي صدقو ڪندو.

حديث

Imam Darimi : 3050

أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي يُونُسَ عَنْ قَزَعَةَ قَالَ قِيلَ لِهَرِمِ بْنِ حَيَّانَ أَوْصِهْ قَالَ أُوصِيكُمْ بِالْآيَاتِ الْأَوَاخِرِ مِنْ سُورَةِ النَّحْلِ وَقَرَأَ ابْنُ حَيَّانَ { ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ - إِلَى قَوْلِهِ - وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ }

اسان کي [سهل بن حماد] ٻڌايو آهي [صيوبة] کان [ابو يونس] کان [قزعة] ٻڌايو آهي ته؛ [حريم بن حيان] کي چيو ويو ته؛ خبردار رهو. هن چيو ته؛ مان توهان کي سورة النحل جون آخري آيتون وصيت ڪريان ٿو. پوءِ ابن حيان پڙهيو، "العدو الا ربيك بل حكمتي... ولادزي هم محسنين - ماڻهن کي پنهنجي رب جي رستي ڏانهن نيڪي سان سڏو... ۽ جيڪي نيڪي ڪن ٿا-".

حديث

Imam Darimi : 3051

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ الْيَامِيِّ قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى أَوْصَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا قُلْتُ فَكَيْفَ كُتِبَ عَلَى النَّاسِ الْوَصِيَّةُ أَوْ أُمِرُوا بِالْوَصِيَّةِ فَقَالَ أَوْصَى بِكِتَابِ اللَّهِ و قَالَ هُزَيْلُ بْنُ شُرَحْبِيلَ أَبُو بَكْرٍ كَانَ يَتَأَمَّرُ عَلَى وَصِيِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَّ أَبُو بَكْرٍ أَنَّهُ وَجَدَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَهْدًا فَخَزَمَ أَنْفَهُ بِخِزَامَةٍ

اسان کي [محمد بن يوسف] [مالڪ بن مغول] کان [ثلح بن مُشرِف اليمِي] ٻڌايو آهي ته؛ مون هڪ ڀيري [عبدالله بن ابو اوفي] کان پڇيو؛ ڇا رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ ڪا وصيت هئي؟ هن جواب ڏنو؛ نه. مون ٻيهر پڇيو؛ پوءِ انسانن کان وصيت ڪيئن گهربل آهي يا انهن کي وصيت ڪرڻ جو حڪم ڏنو ويو آهي؟ هن جواب ڏنو؛ هن الله جي ڪتاب سان وصيت ڪئي. حُزيل بن صُورَبيل چيو؛ ابو بڪر صلي الله عليه وسلم وصيت جو حڪم ان شخص تي رکيو جنهن کي رسول الله صلي الله عليه وسلم کان وصيت ڏني وئي هئي. جيڪڏهن هن کي رسول الله صلي الله عليه وسلم کان وصيت ملي ها، ته هو پنهنجي نڪ کي ڪُنڍي سان لڳائي ها - ان جي اطاعت ڪري ها -.

تائيدي حديثون (12)

حديث

Imam Darimi : 3052

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ { إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ } قَالَ الْخَيْرُ الْمَالُ كَانَ يُقَالُ أَلْفًا فَمَا فَوْقَ ذَلِكَ

اسان کي خبر ڏني آهي [يزيد] اسان کي [حمام] کي [قتاده] کان هن آيت بابت ٻڌايو آهي؛ ان تارڪ خيرانيل واشيه - جيڪڏهن هو گهڻو مال ڇڏي وڃي ته وصيت ڪر -، هن چيو؛ الخير هڪ خزانو آهي. اهو چوي ٿو؛ هڪ هزار يا وڌيڪ.

حديث

Imam Darimi : 3053

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّهُ أَوْصَى ذِكْرُ مَا أَوْصَى بِهِ أَوْ هَذَا ذِكْرُ مَا أَوْصَى بِهِ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ بَنِيهِ وَأَهْلَ بَيْتِهِ أَنْ { اتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ } وَأَوْصَاهُمْ بِمَا أَوْصَى بِهِ إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ { يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمْ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ } وَأَوْصَاهُمْ أَنْ لَا يَرْغَبُوا أَنْ يَكُونُوا مَوَالِيَ الْأَنْصَارِ وَإِخْوَانَهُمْ فِي الدِّينِ وَأَنَّ الْعِفَّةَ وَالصِّدْقَ خَيْرٌ وَأَتْقَى مِنْ الزِّنَا وَالْكَذِبِ إِنْ حَدَثَ بِهِ حَدَثٌ فِي مَرَضِي هَذَا قَبْلَ أَنْ أُغَيِّرَ وَصِيَّتِي هَذِهِ ثُمَّ ذَكَرَ حَاجَتَهُ

اسان کي [يزيد بن هارون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابن عون] [محمد بن سيرين] کان خبر ڏني آهي ته هن هڪ ڀيري وصيت ڪئي هئي. هيٺ ڏنل آهي جيڪو محمد بن ابو عمرو پنهنجي ٻارن ۽ خاندان کي وصيت ڪئي هئي يا وصيت ڪئي هئي؛ -الله جي لاءِ وقف ٿي وڃو ۽ پاڻ ۾ لاڳاپا بهتر ڪريو ۽ الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪريو جيڪڏهن توهان ايمان وارا آهيو -. پوءِ هن انهن کي وصيت ڪئي جيئن نبي ابراهيم ۽ يعقوب پنهنجي ٻارن کي ڏني هئي، -اي منهنجا ٻارو! بيشڪ، الله توهان لاءِ هي دين چونڊيو آهي، تنهن ڪري نه مرو جيستائين اسلام قبول نه ڪريو. هن انهن سان اهو به واعدو ڪيو ته اهي انصار جي مددگار ٿيڻ ۽ دين ۾ انهن جا ڀائر ٿيڻ تي پرواهه نه ڪندا. حقيقت ۾، عزت ۽ ايمانداري برقرار رکڻ زنا ۽ ڪوڙ کان بهتر ۽ وڌيڪ دائمي آهي. جيڪڏهن هن بيماري ۾ مون کي ڪجهه ٿئي ٿو ان کان اڳ جو مان پنهنجي وصيت تبديل ڪريان، پوءِ هن پنهنجي خواهش بيان ڪئي.

تائيدي حديثون (1)

حديث

Imam Darimi : 3054

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ هَكَذَا كَانُوا يُوصُونَ هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ أَنَّهُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ { وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَا رَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ } وَأَوْصَى مَنْ تَرَكَ بَعْدَهُ مِنْ أَهْلِهِ أَنْ يَتَّقُوا اللَّهَ وَيُصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِهِمْ وَأَنْ يُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ كَانُوا مُؤْمِنِينَ وَأَوْصَاهُمْ بِمَا أَوْصَى بِهِ إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ { يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمْ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ } وَأَوْصَى إِنْ حَدَثَ بِهِ حَدَثٌ مِنْ وَجَعِهِ هَذَا أَنَّ حَاجَتَهُ كَذَا وَكَذَا

اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي اسان کي [ابوبڪر] ٻڌايو آهي [حِسام بن حسن] ٻڌايو آهي [ابن سيرين] کان [انس] هن چيو ته؛ اهي اهڙي طرح وصيت ڪندا آهن؛ هي فلان بن فلان جي وصيت آهي؛ ته هن گواهي ڏني ته الله کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي، اڪيلو آهي، ان جو ڪو به ساٿي ناهي ۽ محمد سندس ٻانهو ۽ رسول آهي. يقيناً، قيامت جو ڏينهن ضرور ايندو، بنا ڪنهن شڪ جي. ۽ بيشڪ الله انهن کي جياريندو جيڪي قبرن ۾ آهن. هن پنهنجي خاندان سان به واعدو ڪيو ته هو الله جي عبادت ڪن ۽ پاڻ ۾ لاڳاپا بهتر ڪن ۽ الله ۽ سندس رسول جي فرمانبرداري ڪن جيڪڏهن اهي ايمان وارا آهن. هن انهن لاءِ به هڪ وصيت ڪئي جيئن نبي ابراهيم ۽ يعقوب پنهنجي ٻارن کي ڏني هئي؛ -اي منهنجا ٻارو! بيشڪ، الله توهان لاءِ هي دين چونڊيو آهي، تنهن ڪري جيستائين توهان اسلام قبول نه ڪريو، تيستائين نه مرو. پوءِ هن وصيت ڪئي ته جيڪڏهن هن بيماري جي نتيجي ۾ هن کي ڪجهه ٿئي ٿو، ته سندس خواهش هي ۽ اهو هوندي.

تائيدي حديثون (1)

حديث

Imam Darimi : 3055

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ عَنْ حَفْصِ بْنِ غَيْلَانَ عَنْ مَكْحُولٍ حِينَ أَوْصَى قَالَ تَشَهُّدُ هَذَا مَا شَهِدَ بِهِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَيُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيَكْفُرُ بِالطَّاغُوتِ عَلَى ذَلِكَ يَحْيَا إِنْ شَاءَ اللَّهُ وَيَمُوتُ وَيُبْعَثُ وَأَوْصَى فِيمَا رَزَقَهُ اللَّهُ فِيمَا تَرَكَ إِنْ حَدَثَ بِهِ حَدَثٌ وَهُوَ كَذَا وَكَذَا إِنْ لَمْ يُغَيِّرْ شَيْئًا مِمَّا فِي هَذِهِ الْوَصِيَّةِ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ ثَوْبَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَكْحُولٍ قَالَ هَذِهِ وَصِيَّةُ أَبِي الدَّرْدَاءِ

اسان کي [الحڪم بن المبارڪ] ٻڌايو آهي ته اسان کي [الوليد] ٻڌايو آهي ته [حفش بن غيلان] کان [مخل] جڏهن هن وصيت ڪئي ته هن چيو؛ هن چيو ته؛ هي شاهدي اها آهي جيڪا هن شاهدي ڏني آهي؛ هن شاهدي ڏني ته الله کان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي، ان جو ڪو به ساٿي ناهي ۽ محمد الله جو ٻانهو ۽ ان جو رسول آهي، الله تي ايمان رکندڙ ۽ طاغوت جو انڪار ڪندڙ آهي. هن شاهدي تي جيڪڏهن خدا چاهي ها ته هو جيئرو رهيو، هو مري ويو ۽ جيئرو ڪيو ويو. هن اهو به وصيت ڪئي جيڪا الله کيس ڏني هئي جيڪا هن پوئتي ڇڏي هئي. جيڪڏهن هن سان ڪجهه ٿئي ٿو، ته اهو هن طرح ۽ هن طرح ٿيندو، جيڪڏهن هو هن وصيت ۾ بيان ڪيل شين مان هڪ به نه بدليندو. اسان کي ٻڌايو ته [الحڪم] اسان کي [الوليد] ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ مون کي [ابن تسوبان] [پنهنجي پيءُ] کان [مخل] ٻڌايو ته؛ هي [ابو دردا جي] وصيت آهي.

حديث

Imam Darimi : 3056

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَتَبَ الرَّبِيعُ بْنُ خُثَيْمٍ وَصِيَّتَهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ الرَّبِيعُ بْنُ خُثَيْمٍ وَأَشْهَدَ اللَّهَ عَلَيْهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا وَجَازِيًا لِعِبَادِهِ الصَّالِحِينَ وَمُثِيبًا بِأَنِّي رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا وَإِنِّي آمُرُ نَفْسِي وَمَنْ أَطَاعَنِي أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ فِي الْعَابِدِينَ وَنَحْمَدَهُ فِي الْحَامِدِينَ وَأَنْ نَنْصَحَ لِجَمَاعَةِ الْمُسْلِمِينَ

اسان کي [جعفر بن عون] ٻڌايو آهي [ابو حيان التيميءَ] اسان کي [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي ته؛ [ربيع بن خصيمه] هڪ ڀيري پنهنجي وصيت هن ريت لکي هئي؛ الله جي نالي سان، جيڪو تمام گهڻو مهربان ۽ رحم وارو آهي، هي ربيع بن خصيمه جي ڏنل وصيت آهي، الله هن وصيت جي شاهدي ڏئي. الله نيڪ ماڻهن لاءِ شاهد ۽ اجر ڏيندڙ ۽ انعام ڏيندڙ طور ڪافي آهي، ڇاڪاڻ ته مان واقعي الله کي رب، اسلام کي دين ۽ محمد صلي الله عليه وسلم کي نبي طور قبول ڪريان ٿو. بيشڪ، مان پاڻ کي ۽ انهن کي حڪم ڏيان ٿو جيڪي منهنجي فرمانبرداري ڪن ٿا؛ اسان کي الله جي عبادت ڪرڻ وارن سان گڏ ڪرڻ گهرجي ۽ ان جي تعريف ڪرڻ وارن سان گڏ ڪرڻ گهرجي جيڪي سڀني مسلمانن کي هميشه نصيحت ڪندا آهن.

حديث

Imam Darimi : 3057

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَلِيًّا دَخَلَ عَلَى مَرِيضٍ فَذَكَرُوا لَهُ الْوَصِيَّةَ فَقَالَ عَلِيٌّ قَالَ اللَّهُ { إِنْ تَرَكَ خَيْرًا } وَلَا أُرَاهُ تَرَكَ خَيْرًا قَالَ حَمَّادٌ فَحَفِظْتُ أَنَّهُ تَرَكَ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِ مِائَةٍ

[ابو نعمان] اسان کي [حماد بن زيد] هشام کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي ته علي هڪ ڀيري هڪ بيمار جي عيادت ڪئي، پوءِ انهن علي کي سندس وصيت جو ذڪر ڪيو، پوءِ [علي] چيو؛ الله فرمايو؛ ان ترڪ خيران - جيڪڏهن هو ڪا دولت ڇڏي ويو -، پر مون کيس ڪا دولت ڇڏيندي نه ڏٺو. حماد چيو؛ جيستائين مون کي ياد آهي، هن ست سؤ کان وڌيڪ ڇڏي ڏنو.

حديث

Imam Darimi : 3058

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كُنَاسَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ قَالَ دَخَلَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَى رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ يَعُودُهُ فَقَالَ أُوصِي قَالَ لَا لَمْ تَدَعْ مَالًا فَدَعْ مَالَكَ لِوَلَدِكَ

اسان کي [محمد بن ڪنصه] ٻڌايو آهي [هشام] پنهنجي پيءُ کان ٻڌايو آهي ته: [علي بن ابو طالب] هڪ ڀيري پنهنجي قوم جي هڪ ماڻهوءَ وٽ ويو. پوءِ هن پڇيو: ڇا مون وٽ وصيت آهي؟ هن جواب ڏنو: نه. هن پڇيو: ڇا توهان ڪو خزانو پوئتي نه ڇڏيو آهي؟ پنهنجو مال پنهنجن ٻارن لاءِ ڇڏي ڏيو.

حديث

Imam Darimi : 3059

حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ فِي رَجُلٍ أَوْصَى وَالْوَرَثَةُ شُهُودٌ مُقِرُّونَ فَقَالَ لَا يَجُوزُ قَالَ أَبُو مُحَمَّد يَعْنِي إِذَا أَنْكَرُوا بَعْدُ

جڏهن اسان کي [ابو زيد] ٻڌايو ته [صيوبة] [منصور] ۽ [ابراهيم] هڪ اهڙي شخص بابت ٻڌايو جنهن وصيت ڪئي جڏهن وارثن شاهدي ڏني ۽ متفق ٿيا، تڏهن هن چيو ته؛ نه ڪرڻ گهرجي. ابو محمد چيو؛ يعني جيڪڏهن ان کان پوءِ اهي انڪار ڪن.

حديث

Imam Darimi : 3060

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَأَلْتُ الْحَكَمَ وَحَمَّادًا عَنْ الْأَوْلِيَاءِ يُجِيزُونَ الْوَصِيَّةَ فَإِذَا مَاتَ لَمْ يُجِيزُوا قَالَا لَا يَجُوزُ

اسان کي ٻڌايو آهي [سليمان بن حرب] اسان کي ٻڌايو آهي [سيوبه] چيو ته؛ مون هڪ ڀيرو [الحڪم] ۽ [حماد] کان انهن سرپرستن بابت پڇيو جن وصيت منظور ڪئي هئي، پر جڏهن هو فوت ٿي ويو ته انهن منظور نه ڪيو؟ تنهن ڪري ٻنهي جواب ڏنو؛ نه ڪرڻ گهرجي.