Imam Darimi : 3021
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ قَالَ سَأَلْتُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ رَجُلٍ كَاتَبَ عَبْدًا لَهُ ثُمَّ مَاتَ وَتَرَكَ وَلَدًا رِجَالًا وَنِسَاءً قَالَ لِلذُّكُورِ دُونَ الْإِنَاثِ
اسان کي [عبيدالله] [اسرائيل] کان [منصور] تائين ٻڌائڻ کان پوءِ، هن چيو ته؛ مون هڪ ڀيرو [ابراهيم] کان هڪ اهڙي ماڻهوءَ بابت پڇيو جنهن پنهنجي هڪ غلام کي مشروط آزادي جو واعدو ڪيو هو، پوءِ هو فوت ٿي ويو ۽ ڪيترائي پٽ ۽ ڌيئرون ڇڏي ويو. هن جواب ڏنو؛ ولاء صرف مردن لاءِ آهي عورتن لاءِ نه.
Imam Darimi : 3022
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ الْحَسَنِ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي امْرَأَةٍ مَاتَتْ وَتَرَكَتْ مَوْلًى قَالَ الْوَلَاءُ لِبَنِيهَا فَإِذَا مَاتُوا رَجَعَ إِلَى عَصَبَتِهَا
اسان کي ٻڌايو آهي [ابو نعمان] اسان کي ٻڌايو آهي [وهيب] اسان کي [يونس] [الحسن] کان ٻڌايو آهي ته هن هڪ ڀيري هڪ عورت بابت چيو هو جيڪا فوت ٿي وئي ۽ پنهنجي اڳوڻي غلام کي ڇڏي وئي، هن چيو ته؛ ولاء سندس پٽن لاءِ آهي، پر جيڪڏهن اهي مري وڃن ته ولاء عورت اصحابه ڏانهن موٽندي.
Imam Darimi : 3023
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ لَيْسَ لِلنِّسَاءِ مِنْ الْوَلَاءِ شَيْءٌ إِلَّا مَا أَعْتَقَتْ هِيَ بِنَفْسِهَا
اسان کي [سعيد بن عامر] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] [مغيره] کان [ابراهيم] ٻڌايو آهي ته: عورتن کي معمولي قانوني حق نه ملندا آهن سواءِ انهن جي جيڪي اهي پاڻ کي آزاد ڪن ٿيون.
Imam Darimi : 3024
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ مَاتَ مَوْلًى لِعُمَرَ فَسَأَلَ ابْنُ عُمَرَ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَقَالَ هَلْ لِبَنَاتِ عُمَرَ مِنْ مِيرَاثِهِ شَيْءٌ قَالَ مَا أَرَى لَهُنَّ شَيْئًا وَإِنْ شِئْتَ أَنْ تُعْطِيَهُنَّ أَعْطَيْتَهُنَّ
اسان کي [سعيد بن عامر]، [ابن عون]، [محمد] کان ٻڌايو آهي ته: عمر جو هڪ اڳوڻو غلام فوت ٿي ويو. پوءِ ابن عمر [زيد بن ثابت] کان پڇيو ۽ چيو: ڇا عمر جي ڌيئرن کي انهن جي وراثت ۾ ڪو حق آهي؟ هن جواب ڏنو؛ مون کي انهن کي ڪو به وراثت جو حق نظر نٿو اچي. جيڪڏهن توهان انهن کي ڏيڻ چاهيو ٿا، مهرباني ڪري اهو ڏيو.
Imam Darimi : 3025
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ يُحْرِزُ الْوَلَاءَ مَنْ يُحْرِزُ الْمِيرَاثَ
اسان کي [عبدالله بن سعيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو اسامه] هشام کان [پنهنجي پيءُ کان] ٻڌايو آهي ته؛ ولاء ان شخص جي ملڪيت جو حقدار آهي جنهن کي وراثت جو حق آهي.
Imam Darimi : 3026
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ أَنَّ امْرَأَةً مِنْ مُحَارِبٍ وَهَبَتْ وَلَاءَ عَبْدِهَا لِنَفْسِهِ فَأَعْتَقَتْهُ فَوَهَبَ وَلَاءَ نَفْسِهِ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ وَمَاتَتْ فَخَاصَمَتْ الْمَوَالِي إِلَى عُثْمَانَ فَدَعَا عُثْمَانُ الْبَيِّنَةَ عَلَى مَا قَالَ قَالَ فَأَتَى الْبَيِّنَةُ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ اذْهَبْ فَوَالِ مَنْ شِئْتَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَوَالَى عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي [عبدالله بن سعيد] اسان کي ٻڌايو آهي [ابو خالد] اسان کي [يحييٰ] [ابوبڪر بن عمرو بن حزم] کان ٻڌايو آهي ته محارب جي هڪ عورت پنهنجي غلام جي وصيت ان کي ڏني. پوءِ عورت ان کي آزاد ڪيو ۽ غلام پنهنجو وصيت عبدالرحمان بن عمرو بن حزم کي ڏني، جڏهن ته عورت فوت ٿي وئي. ٻين غلامن هن مسئلي جي شڪايت عثمان ڏانهن ڪئي. تنهن ڪري عثمان هن جي چوڻ جو ثبوت گهريو. -ابوبڪر- چيو؛ پوءِ غلام ثبوت پيش ڪيو. تنهن ڪري [عثمان] ان کي چيو؛ وڃو ۽ پنهنجو وصيت ان شخص کي ڏيو جنهن کي توهان چاهيو ٿا. ابو بڪر چيو؛ تنهنڪري هن عبدالرحمان بن عمرو بن حزم کي پنهنجو وصيت بڻايو.
Imam Darimi : 3027
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ الْوَلَاءِ وَعَنْ هِبَتِهِ
اسان کي ابو نعيم ٻڌايو آهي ته اسان کي سفيان ٻڌايو آهي ته عبدالله بن دينار چيو ته ابن عمر چيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم ولاء وڪڻڻ ۽ ان کي ورهائڻ کان منع ڪئي آهي.
Imam Darimi : 3028
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْوَلَاءِ وَعَنْ هِبَتِهِ
اسان کي [مسلمانن کي] ٻڌايو ويو آهي ته اسان کي [شعبه] ٻڌايو آهي ته اسان کي [عبدالله بن دينار] [ابن عمر] کان ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ ولاء وڪڻڻ ۽ ان کي ورهائڻ کان منع ڪئي آهي.
Imam Darimi : 3029
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ لَا يُبَاعُ الْوَلَاءُ وَلَا يُوهَبُ وَالْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
اسان کي [يعليٰ] ٻڌايو آهي [عبد الملڪ] ٻڌايو آهي [عثا] کان، هن چيو ته؛ مون [ابن عباس] کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ ولاء کي وڪرو نٿو ڪري سگهجي ۽ نه ئي ڏنو وڃي ٿو، پر ولاء ان شخص کي ڏنو ويندو آهي جيڪو ان کي آزاد ڪري ٿو.
Imam Darimi : 3030
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ الْوَلَاءُ لُحْمَةٌ كَلُحْمَةِ النَّسَبِ لَا يُبَاعُ وَلَا يُوهَبُ
اسان کي [جعفر بن عون] [سعيد] [ابو معصير] [ابراهيم] کان ٻڌايو آهي ته؛ [عبدالله] چيو ته؛ ولاء اولاد وانگر آهي، ان کي وڪرو يا ورهائي نٿو سگهجي.
Imam Darimi : 3031
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ الْحَسَنِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُمَا كَرِهَا بَيْعَ الْوَلَاءِ
اسان کي [مسلم بن ابراهيم] ٻڌايو آهي، اسان کي [همام] ٻڌايو آهي، اسان کي [قتاده] [الحسن] ۽ [سائب بن المسيب] کان ٻڌايو آهي ته ٻنهي ولاء وڪڻڻ کي حرام قرار ڏنو آهي.
Imam Darimi : 3032
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَا يُبَاعُ الْوَلَاءُ أَيُؤْكَلُ بِرَقَبَةِ رَجُلٍ مَرَّتَيْنِ
اسان کي [عبدالله بن سعيد] ٻڌايو آهي [ابن ادريس] [ابن جريج] کان [عثا] ٻڌايو آهي ته؛ [ابن عباس] چيو؛ ولاء وڪرو نٿو ڪري سگهجي. ڇا اهو لائق آهي ته ڪنهن کي ٻانهن کان ٻه ڀيرا کاڌو کارايو وڃي؟
Imam Darimi : 3033
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ الْفَرَائِضُ مِنْ سِتَّةٍ لَا نُعِيلُهَا
اسان کي [محمد بن يوسف] ٻڌايو آهي اسان کي [سفيان] ٻڌايو آهي [ابن جريج] ۽ [عثا] ۽ [ابن عباس] چيو آهي ته: اسان ڇهن جي وراثت جي ورڇ کي اول نه ٿا ڪريون.
Imam Darimi : 3034
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِمْرَانَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ مَيْسَرَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ اخْتُصِمَ إِلَى شُرَيْحٍ فِي بِنْتَيْنِ وَأَبَوَيْنِ وَزَوْجٍ فَقَضَى فِيهَا فَأَقْبَلَ الزَّوْجُ يَشْكُوهُ فِي الْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَبَاحٍ فَأَخَذَهُ وَبَعَثَ إِلَى شُرَيْحٍ فَقَالَ مَا يَقُولُ هَذَا قَالَ هَذَا يَخَالُنِي امْرَأً جَائِرًا وَأَنَا إِخَالُهُ امْرَأً فَاجِرًا يُظْهِرُ الشَّكْوَى وَيَكْتُمُ قَضَاءً سَائِرًا فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ مَا تَقُولُ فِي بِنْتَيْنِ وَأَبَوَيْنِ وَزَوْجٍ فَقَالَ لِلزَّوْجِ الرُّبُعُ مِنْ جَمِيعِ الْمَالِ وَلِلْأَبَوَيْنِ السُّدُسَانِ وَمَا بَقِيَ فَلِلِابْنَتَيْنِ قَالَ فَلِأَيِّ شَيْءٍ نَقَصْتَنِي قَالَ لَيْسَ أَنَا نَقَصْتُكَ اللَّهُ نَقَصَكَ لِلِابْنَتَيْنِ الثُّلُثَانِ وَلِلْأَبَوَيْنِ السُّدُسَانِ وَلِلزَّوْجِ الرُّبُعُ فَهِيَ مِنْ سَبْعَةٍ وَنِصْفٍ فَرِيضَةً فَرِيضَتُكَ عَائِلَةٌ
اسان کي [محمد بن عمران] [معاويه بن ميسرة بن سيوريه] کان [ايوب بن الحارث] تائين ٻڌايو آهي ته؛ هڪ ڀيرو سيوريه کي ٻن ڌيئرن، ٻن والدين ۽ سندس مڙس بابت شڪايت ملي. تنهن ڪري هن هن معاملي ۾ فيصلو ڪيو. پوءِ سندس مڙس آيو ۽ مسجد ۾ سندس بابت شڪايت ڪئي. تنهن ڪري هن عبدالله بن رباح کي موڪليو، هن فوري طور تي کيس کڻي سيوريه جي حوالي ڪيو. سيوريه پڇيو؛ هي ماڻهو ڇا چئي رهيو آهي؟ ' سيوريه چيو؛ 'هن سوچيو ته مان هڪ ظالم ماڻهو آهيان، جڏهن ته مون سمجهيو ته هو هڪ بڇڙو ماڻهو آهي. هو عدم اطمينان ۾ مبتلا آهي ۽ موجوده فيصلي کي لڪائيندو آهي'. پوءِ مرد - مڙس - سيوريه کي چيو، 'تون ٻن ڌيئرن بابت ڇا چئي رهيو آهين؟' مرد چيو؛ 'تون پنهنجو حصو ڇو گهٽائي رهيو آهين. الله اهو آهي جيڪو توهان جو حصو گهٽائي ٿو. ٻن ڌيئرن لاءِ ٻه ٽيون، ٻنهي والدين لاءِ ٻه ڇهون ۽ مڙسن لاءِ چوٿون حصو. هي مسئلو ساڍا ست لازمي حصو آهي ۽ حصا اول جي طور تي ضرب ڪيا ويندا آهن.'
Imam Darimi : 3035
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَلِيٍّ وَعُمَرَ وَزَيْدٍ قَالُوا الْوَالِدُ يَجُرُّ وَلَاءَ وَلَدِهِ
اسان کي [محمد بن عينة]، [علي بن مُشير]، [اشعث]، [اشعر شعبي]، [علي]، [عمر] ۽ [زيد] ٻڌايو آهي، انهن چيو آهي ته: پيءُ کي پنهنجي ٻار جو والي وٺڻ جو حق آهي.
Imam Darimi : 3036
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ الْجَدُّ يَجُرُّ الْوَلَاءَ
اسان کي [محمد بن عينة]، [علي بن مُشير]، [اشعث]، [اش شيعبي] کان ٻڌايو آهي ته؛ ڏاڏي کي والا وٺڻ جو حق آهي.
Imam Darimi : 3037
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ شُرَيْحٍ قَالَ الْوَالِدُ يَجُرُّ وَلَاءَ وَلَدِهِ
اسان کي [محمد بن عينة]، [علي بن مُشير]، [اشعث]، [ابن سيرين]، [سيريه] کان ٻڌايو آهي ته: پيءُ کي پنهنجي ٻار جو والي وٺڻ جو حق آهي.
Imam Darimi : 3038
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا عَنْ عَامِرٍ فِي مَمْلُوكٍ تُوُفِّيَ وَلَهُ أَبٌ حُرٌّ وَلَهُ بَنُونَ مِنْ امْرَأَةٍ حُرَّةٍ لِمَنْ وَلَاءُ وَلَدِهِ قَالَ لِمَوَالِي الْجَدِّ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [زڪريا] اسان کي [عامر] کان هڪ غلام بابت ٻڌايو آهي جيڪو مري ويو ۽ هڪ آزاد پيءُ ۽ هڪ آزاد زال مان ڪيترائي پٽ ڇڏي ويو، سندس ٻارن جو والي ڪنهن لاءِ آهي؟ هن جواب ڏنو؛ ڏاڏي جي اڳوڻي غلامن لاءِ.
Imam Darimi : 3039
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ فِي مُكَاتَبٍ مَاتَ وَقَدْ أَدَّى نِصْفَ مُكَاتَبَتِهِ وَلَهُ وَلَدٌ مِنْ امْرَأَةٍ أَحْرَارٌ قَالَ مَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ جَرَّ وَلَاءَ وَلَدِهِ
جڏهن اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو ته اسان کي [اسرائيل] [مغيره]، [ابراهيم] کان ان مکاتب غلام بابت ٻڌايو هو جيڪو فوت ٿي ويو ۽ پنهنجي آزاد زال مان هڪ ٻار ڇڏي ويو، هن چيو ته مون وٽ ڪا راءِ ناهي جيستائين ان کي پنهنجي ٻار جو والي وٺڻ جو حق نه هجي.
Imam Darimi : 3040
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ كَانَ شُرَيْحٌ لَا يَرْجِعُ عَنْ قَضَاءٍ يَقْضِي بِهِ فَحَدَّثَهُ الْأَسْوَدُ أَنَّ عُمَرَ قَالَ إِذَا تَزَوَّجَ الْمَمْلُوكُ الْحُرَّةَ فَوَلَدَتْ أَوْلَادًا أَحْرَارًا ثُمَّ عُتِقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَجَعَ الْوَلَاءُ لِمَوَالِي أَبِيهِمْ فَأَخَذَ بِهِ شُرَيْحٌ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] [الحڪم] کان [ابراهيم] ٻڌايو آهي ته: [صيوريه] ڪڏهن به پنهنجي فيصلي کان پوئتي نه هٽيو. پوءِ [الاسود] کيس ٻڌايو ته عمر چيو هو ته: جيڪڏهن ڪو غلام ڪنهن آزاد عورت سان شادي ڪري ۽ آزاد ٻار پيدا ڪري ۽ پوءِ آزاد ڪيو وڃي، ته پوءِ والا ان شخص ڏانهن موٽندو آهي جنهن پنهنجي پيءُ کي آزاد ڪيو هو. پوءِ صيوريه پڻ هن تاريخ تي قائم رهيو.