Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 2941
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَسَنٌ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي رَجُلٍ مَاتَ وَتَرَكَ ثَلَاثَ مِائَةِ دِرْهَمٍ وَثَلَاثَةَ بَنِينَ فَجَاءَ رَجُلٌ يَدَّعِي مِائَةَ دِرْهَمٍ عَلَى الْمَيِّتِ فَأَقَرَّ لَهُ أَحَدُهُمْ قَالَ يَدْخُلُ عَلَيْهِمْ بِالْحِصَّةِ ثُمَّ قَالَ الشَّعْبِيُّ مَا أُرَى أَنْ يَكُونَ مِيرَاثًا حَتَّى يُقْضَى الدَّيْنُ
[ابو نعيم] اسان کي [حسن] [مظفر] کان [عاش سيابي] کان هڪ شخص بابت ٻڌايو جيڪو فوت ٿي ويو ۽ ٽي سؤ درهم ۽ ٽي پٽ ڇڏي ويو. پوءِ ڪنهن اعتراف ڪيو ته مرحوم تي هڪ سؤ درهم قرض هو. سندس هڪ پٽ هن دعويٰ جي تصديق ڪئي. هن چيو: قرض انهن جي حصي ۾ شامل آهي جيڪي ان جي تصديق ڪن ٿا. پوءِ عاش سيابي چيو: مان نه ٿو سمجهان ته مرحوم کي ڪا وراثت آهي جيستائين قرض ادا نه ڪيو وڃي.
حديث
Imam Darimi : 2942
حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ مُصْعَبُ بْنُ سَعِيدٍ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْأَشْعَثِ عَنْ الْحَسَنِ فِي رَجُلٍ هَلَكَ وَتَرَكَ ابْنَيْنِ وَتَرَكَ أَلْفَيْ دِرْهَمٍ فَاقْتَسَمَا الْأَلْفَيْ دِرْهَمٍ وَغَابَ أَحَدُ الِابْنَيْنِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَاسْتَحَقَّ عَلَى الْمَيِّتِ أَلْفَ دِرْهَمٍ قَالَ يَأْخُذُ جَمِيعَ مَا فِي يَدِ هَذَا الشَّاهِدِ وَيُقَالُ لَهُ اتَّبِعْ أَخَاكَ الْغَائِبَ وَخُذْ نِصْفَ مَا فِي يَدِهِ
[ابو خَيْتَصَمَه مُصَعِب بن سعيد الحَرَاني] اسان کي [محمد بن عبدالله] [الاشعث] کان [الحسن] هڪ شخص بابت ٻڌايو جيڪو فوت ٿي ويو ۽ ٻه پٽ ۽ ٻه هزار درهم جي ملڪيت ڇڏي ويو. اهي ٻه هزار درهم ورهائڻ تي متفق ٿيا ۽ انهن مان هڪ هليو ويو. پوءِ هڪ ماڻهو آيو ۽ فوت ٿيل کان هڪ هزار درهم جو قرض گهريو. هن چيو: هو اتي موجود ڇوڪرو جي هٿن ۾ سڀ ڪجهه وٺي سگهي ٿو ۽ ان کي چيو ويو: پنهنجي ڀاءُ کي ڳوليو جيڪو هليو ويو ۽ جيڪو هن جي هٿن ۾ آهي ان جو اڌ کڻي وڃ.
حديث
Imam Darimi : 2943
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ زِيَادٍ الْأَعْلَمِ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ إِذَا أَقَرَّ بَعْضُ الْوَرَثَةِ بِدَيْنٍ فَهُوَ عَلَيْهِ بِحِصَّتِهِ
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن سلمه]، [زياد العالم]، [الحسن] کان روايت ڪئي آهي ته: جيڪڏهن وارثن مان ڪجهه تصديق ڪن ته فوت ٿيل تي قرض آهي ته پوءِ انهن وارثن کي اهو ادا ڪرڻ گهرجي.
حديث
Imam Darimi : 2944
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِذَا شَهِدَ اثْنَانِ مِنْ الْوَرَثَةِ بِدَيْنٍ فَهُوَ مِنْ جَمِيعِ الْمَالِ إِذَا كَانُوا عُدُولًا وَقَالَ الشَّعْبِيُّ عَلَيْهِمَا فِي نَصِيبِهِمَا
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن سلمه]، [ابو هاشم]، [ابراهيم] کان روايت ڪئي آهي ته: جيڪڏهن وارثن مان ٻه گواهي ڏين ته فوت ٿيل تي قرض آهي، ته جيڪڏهن اهي انصاف ڪن ته اهو پوري ورثي مان ادا ڪيو ويندو. [اشعيبي] چيو ته: ٻئي وارث پنهنجي حصي مان ادا ڪرڻ گهرجن.
حديث
Imam Darimi : 2945
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ كَانَ ابْنُ مَسْعُودٍ يُوَرِّثُ أَهْلَ الْمُرْتَدِّ إِذَا قُتِلَ
اسان کي [محمد بن عيسيٰ] ٻڌايو آهي اسان کي [ثابت بن الوليد بن جميع] چيو آهي؛ اسان کي [منهنجي پيءُ] [القاسم بن عبدالرحمان] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ [ابن مسعود] مرتد جي وارثن کي وراثت جا حق ڏنا هئا جيڪڏهن هو قتل ڪيو وڃي.
حديث
Imam Darimi : 2946
حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ جَعَلَ مِيرَاثَ الْمُرْتَدِّ لِوَرَثَتِهِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [الحجاج بن منهال] اسان کي ٻڌايو آهي ته [ابو عوانه] [العماسي] کان [ابو عمرو عاصي شيباني] تائين ٻڌايو آهي ته [علي بن ابو طالب] مرتدين جي وراثت کي مسلمانن مان پنهنجن وارثن لاءِ مقرر ڪيو.
حديث
Imam Darimi : 2947
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ عَنْ الْحَكَمِ أَنَّ عَلِيًّا قَضَى فِي مِيرَاثِ الْمُرْتَدِّ لِأَهْلِهِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ
اسان کي [يزيد بن هارون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [الحجاج] [الحڪم] کان ٻڌايو آهي ته [علي] پنهنجي خاندان لاءِ مرتدين جي وراثت مسلمانن کان ڪٽي ڇڏي.
حديث
Imam Darimi : 2948
حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ هُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنْ الْحَكَمِ قَالَ إِذَا قَتَلَ الرَّجُلُ أَخَاهُ عَمْدًا لَمْ يُوَرَّثْ مِنْ مِيرَاثِهِ وَلَا مِنْ دِيَتِهِ فَإِذَا قَتَلَهُ خَطَأً وُرِّثَ مِنْ مِيرَاثِهِ وَلَمْ يُوَرَّثْ مِنْ دِيَتِهِ قَالَ وَكَانَ عَطَاءٌ يَقُولُ ذَلِكَ
اسان کي ٻڌايو آهي [زڪريا بن عدي] اسان کي ٻڌايو آهي [عبيدالله] ته هو ابن عمرو آهي، [عبدالڪريم] کان [الحڪم] هن چيو ته؛ جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي ڀاءُ کي ڄاڻي واڻي قتل ڪري ٿو ته پوءِ هو پنهنجي ورثي ۽ ديت جو وارث نه ٿي سگهي ٿو. البت، جيڪڏهن هو ان کي حادثاتي طور تي قتل ڪري ٿو ته پوءِ هو پنهنجي ورثي جو وارث ٿي سگهي ٿو. پر هو پنهنجي ديت جو وارث نه ٿي سگهي. هن ٻيهر چيو؛ [عثاء] اهڙو ئي سوچي ٿو.
حديث
Imam Darimi : 2949
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ رَمَى رَجُلٌ أُمَّهُ بِحَجَرٍ فَقَتَلَهَا فَطَلَبَ مِيرَاثَهُ مِنْ إِخْوَتِهِ فَقَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ لَا مِيرَاثَ لَكَ فَارْتَفَعُوا إِلَى عَلِيٍّ فَجَعَلَ عَلَيْهِ الدِّيَةَ وَأَخْرَجَهُ مِنْ الْمِيرَاثِ
اسان کي [محمد بن عينة]، [علي بن مُشير]، [سعيد]، [قتاده]، [خلاص]، [علي] کان بيان ڪيو آهي ته: ڪنهن پنهنجي ماءُ تي پٿر اڇلائي کيس ماري ڇڏيو، پوءِ ان شخص پنهنجي ڀائرن کان وراثت گهري. سندس ڀائرن به کيس چيو ته: توهان لاءِ ڪا به وراثت ناهي. پوءِ انهن علي سان هن معاملي جي شڪايت ڪئي، هن فيصلو ڪيو ته ان شخص کي ديت ادا ڪرڻ گهرجي ۽ وراثت کان خارج ڪيو وڃي.
حديث
Imam Darimi : 2950
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ الْحُرِّ عَنْ الْحَكَمِ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا قَتَلَ امْرَأَتَهُ خَطَأً أَنَّهُ يُمْنَعُ مِيرَاثَهُ مِنْ الْعَقْلِ وَغَيْرِهِ
[ابو نعيم] اسان کي [زهير] [الحسن بن الحر] [الحڪم] کان ٻڌايو آهي ته جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي زال کي اتفاق سان قتل ڪري ٿو ته پوءِ هو ديت جي ملڪيت يا ڪنهن ٻئي شيءِ جو وارث نه ٿي سگهي ٿو.
حديث
Imam Darimi : 2951
أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَا يَرِثُ الْقَاتِلُ مِنْ الْمَقْتُولِ شَيْئًا
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [سفيان] ليث کان [مجاهد] کان [ابن عباس] ٻڌايو آهي ته قاتل مقتول جي ملڪيت مان ڪنهن به شيءِ جو وارث نه ٿو ٿي سگهي.
حديث
Imam Darimi : 2952
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ قَتَادَةَ فِي رَجُلٍ قَذَفَ امْرَأَتَهُ وَجَاءَ بِشُهُودٍ فَرُجِمَتْ قَالَ يَرِثُهَا
اسان کي [سعيد بن المغيره]، [ابن المبارڪ]، [معمر]، [قتاده]، هڪ شخص بابت ٻڌايو آهي جنهن پنهنجي زال تي الزام لڳايو ۽ ڪيترائي شاهد پيش ڪيا ۽ پوءِ سندس زال کي سنگسار ڪيو ويو، هن چيو ته؛ مڙس پنهنجي زالن کان وارث ٿي سگهن ٿا.
حديث
Imam Darimi : 2953
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ حَمَّادٍ فِي رَجُلٍ جُلِدَ الْحَدَّ أَرَاهُ مَاتَ شَكَّ أَبُو النُّعْمَانِ قَالَ يَتَوَارَثَانِ
اسان کي [ابو ان نعمان] ٻڌايو آهي [ابو عوانه] [حماد] کان هڪ ماڻهوءَ بابت ٻڌايو آهي جنهن کي ڪوڙا هڻڻ جي سزا ڏني وئي هئي، مون کي لڳي ٿو ته هو مري ويو، ابو ان نعمان کي شڪ هو، هن چيو؛ اهي هڪ ٻئي کان وارث ٿي سگهن ٿا.
حديث
Imam Darimi : 2954
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ الْقَاتِلُ لَا يَرِثُ وَلَا يَحْجُبُ
اسان کي ابو نعمان روايت ڪئي آهي ته اسان کي ابو عوانه محمد بن سليم کان عامر کان علي کان روايت ڪئي آهي ته هن چيو ته قاتل وارث نه ٿو ٿي سگهي ۽ نه ئي وراثت جي ورڇ کي روڪي سگهي ٿو.
حديث
Imam Darimi : 2955
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَسَنٌ عَنْ لَيْثٍ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الْعَبْدِيِّ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ لَا يُوَرَّثُ الْقَاتِلُ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [حسن] [ليطس] کان [ابو عمرو العبدي] [علي] کان ٻڌايو آهي ته؛ قاتل وارث نه ٿي سگهن ٿا.
حديث
Imam Darimi : 2956
حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ قَالَ قَالَ عُمَرُ لَا يَرِثُ قَاتِلٌ خَطَأً وَلَا عَمْدًا
اسان کي [زڪريا بن عدي] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر] [مظهرف] کان [عاش شعبي] ٻڌايو آهي ته؛ [عمر] چيو ته؛ قاتل کي وارث ٿيڻ جو ڪو به حق ناهي، چاهي قتل حادثاتي طور تي ڪيو ويو هجي يا ارادي طور تي.
حديث
Imam Darimi : 2957
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَا يَرِثُ الْقَاتِلُ
اسان کي [محمد بن يوسف]، [سفيان]، [ليطس]، [ثوص]، [ابن عباس] کان خبر ڏيندي، هن چيو ته: قاتل وارث نه ٿي سگهن ٿا.
حديث
Imam Darimi : 2958
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ إِذَا اجْتَمَعَ نَسَبَانِ وُرِّثَ بِأَكْبَرِهِمَا يَعْنِي الْمَجُوسَ
اسان کي [محمد بن عيسيٰ] ٻڌايو آهي [عبدالاعليٰ] [معمر] کان [عز زهري] ٻڌايو آهي ته: جيڪڏهن ٻه نسب ملن ٿا ته پوءِ جيڪو وارث ٿيندو اهو پراڻو نسب هوندو، يعني مجوسي.
حديث
Imam Darimi : 2959
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ قَالَ يَرِثُ مِنْ الْجَانِبِ الَّذِي يَصْلُحُ وَلَا يَرِثُ مِنْ الْجَانِبِ الَّذِي لَا يَصْلُحُ
اسان کي [حجاج بن [محمد بن المنهل]] ٻڌايو آهي [حماد بن سلمه] [حماد بن ابو سليمان] کان ٻڌايو آهي ته؛ هو مستحق پارٽي مان وارث ٿئي ٿو ۽ نااهل پارٽي مان وارث نه ٿو ٿئي.
حديث
Imam Darimi : 2960
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ أَنَّ عَلِيًّا وَابْنَ مَسْعُودٍ قَالَا فِي الْمَجُوسِ إِذَا أَسْلَمُوا يَرِثُونَ مِنْ الْقَرَابَتَيْنِ جَمِيعًا
اسان کي [حجاج] ٻڌايو آهي [حماد] [سفيان عطصوري] کان [ڪنهن] [عاشق شعبي] کان ٻڌايو آهي ته [علي] ۽ [ابن مسعود] ٻنهي مجوسي جي اسلام قبول ڪرڻ بابت چيو آهي؛ انهن کي سڀني ٻن مائٽن کان ورثي جو حق آهي.
