Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 2921
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ حُرَيْشٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ وَرَّثَ أَخَوَيْنِ قُتِلَا بِصِفِّينَ أَحَدَهُمَا مِنْ الْآخَرِ
ابو نعيم اسان کي حريش کان، سندس پيءُ کان، علي کان، روايت ڪئي آهي ته هن ٻن ڀائرن کي وراثت جا حق ڏنا جيڪي صفين جي واقعي ۾ مارجي ويا هئا. انهن مان هڪ ٻئي جو وارث ٿي سگهي ٿو.
حديث
Imam Darimi : 2922
أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ أَنَّ رَجُلًا هَلَكَ وَتَرَكَ عَمَّتَهُ وَخَالَتَهُ فَأَعْطَى عُمَرُ الْعَمَّةَ نَصِيبَ الْأَخِ وَأَعْطَى الْخَالَةَ نَصِيبَ الْأُخْتِ
[يزيد بن هارون] اسان کي [حميد] [بڪر بن عبدالله المزني] کان خبر ڏني آهي ته هڪ ماڻهو فوت ٿي ويو ۽ پنهنجي پيءُ جي طرف کان هڪ ماسي ۽ ماءُ جي طرف کان هڪ ماسي ڇڏي ويو، تنهن ڪري [عمر] پنهنجي پڦيءَ کي ڀاءُ جي حصي وانگر حصو ڏنو ۽ پنهنجي ماسي کي ڀيڻ جي حصي وانگر حصو ڏنو.
حديث
Imam Darimi : 2923
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ مَنْ أَدْلَى بِرَحِمٍ أُعْطِيَ بِرَحِمِهِ الَّتِي يُدْلِي بِهَا
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو شهاب] ٻڌايو آهي ته [العماسي] ۽ [ابراهيم] چيو ته: جيڪو به هڪ رحم سان تعلق رکي ٿو، ان کي هڪ رحم جي رشتي جي ڪري وراثت ڏني ويندي آهي جيڪو انهن کي ڳنڍڻ جو سبب بڻائيندو آهي.
حديث
Imam Darimi : 2924
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَقَ الشَّيْبَانِيُّ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي رَجُلٍ تَرَكَ عَمَّتَهُ وَابْنَةَ أَخِيهِ قَالَ الْمَالُ لِابْنَةِ أَخِيهِ
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي اسان کي [ابو شهاب] چيو آهي؛ مون کي [ابو اسحاق عاصي شيباني] [اش شيعبي] کان هڪ ماڻهو بابت ٻڌايو آهي جيڪو پنهنجي پڦي ۽ ڀاءُ جي ڌيءَ ڇڏي ويو آهي، هن چيو ته؛ ملڪيت ڀاءُ جي ڌيءَ کي ڏني ويندي آهي.
حديث
Imam Darimi : 2925
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَالُ وَارِثٌ
اسان کي ابو نعيم ٻڌايو آهي ته اسان کي شرڪ ٻڌايو آهي ته ليثس کان، محمد بن منڪدر کان، ابو هريره کان، رسول الله ﷺ جن فرمايو ته: مامو وارث آهي.
حديث
Imam Darimi : 2926
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَسَنٌ عَنْ عُبَيْدَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ عُمَرَ وَعَبْدَ اللَّهِ رَأَيَا أَنْ يُوَرِّثَا خَالًا
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [حسن] عبيده عن ابراهيم عن ابراھيم عن ابراھيم عن عمر ۽ عبدالله عن ابي جي راءِ آهي ته ماسي وارث ٿي سگهي ٿي.
حديث
Imam Darimi : 2927
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا حَسَنٌ عَنْ سُلَيْمَانَ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي عَمَّةٍ وَبِنْتِ أَخٍ قَالَ الْمَالُ لِابْنَةِ الْأَخِ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ أَخْبَرَنَا حَسَنٌ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ بَعْضِهِمْ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ لِلْعَمَّةِ
جڏهن اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو ته اسان کي [حسن] ٻڌايو ته [سليمان ابو اسحاق] چيو ته [عاش شعبي] پنهنجي ماسي ۽ پنهنجي ڀاءُ جي ڌيءَ بابت، هن چيو ته: وراثت ڀاءُ جي ڌيءَ کي ڏني ويندي آهي. جڏهن اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو ته [حسن] ٻڌايو ته [سليمان] ٻڌايو ته [انهن مان ڪجهه] [ابراهيم] چيو ته: ملڪيت سندس پڦيءَ کي ڏني وئي هئي.
حديث
Imam Darimi : 2928
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِي بِنْتِ أَخٍ وَعَمَّةٍ قَالَ أَعْطِي الْمَالَ لِابْنَةِ الْأَخِ
جڏهن اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو ته اسان کي [سفيان] [اش شيباني] [اش شيابي] کان پنهنجي ڀاءُ ۽ پڦيءَ جي ڌيءَ بابت ٻڌايو هو، تڏهن هن چيو ته؛ ملڪيت ڀاءُ جي ڌيءَ کي ڏني ويندي آهي.
حديث
Imam Darimi : 2929
حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ فِي رَجُلٍ تُوُفِّيَ وَلَيْسَ لَهُ وَارِثٌ إِلَّا ابْنَةُ أَخِيهِ وَخَالُهُ قَالَ لِلْخَالِ نَصِيبُ أُخْتِهِ وَلِابْنَةِ الْأَخِ نَصِيبُ أَبِيهَا
جڏهن اسان کي [يعليٰ] ٻڌايو ته [زڪريا] [عامر] ۽ [مصروق] هڪ اهڙي شخص بابت ٻڌايو هو جيڪو فوت ٿي ويو ۽ سندس ڀاءُ جي ڌيءَ ۽ سندس ماسي کان سواءِ ٻيو ڪو وارث نه هو، تڏهن هن چيو ته: ماسي لاءِ ڀيڻ جو حصو برابر آهي ۽ ڀاءُ جي ڌيءَ لاءِ پيءُ جو حصو برابر آهي.
حديث
Imam Darimi : 2930
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ كَانَ مَسْرُوقٌ يُنَزِّلُ الْعَمَّةَ بِمَنْزِلَةِ الْأَبِ إِذَا لَمْ يَكُنْ أَبٌ وَالْخَالَةَ بِمَنْزِلَةِ الْأُمِّ إِذَا لَمْ تَكُنْ أُمٌّ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [يونس] ٻڌايو آهي ته [عامر] چيو ته؛ [مصروق] پڦيءَ کي پيءُ جي حيثيت ۾ رکي ٿو جيڪڏهن فوت ٿيل جو پيءُ نه هجي ۽ ماسي کي ماءُ جي حيثيت ۾ رکي ٿو جيڪڏهن فوت ٿيل جي ماءُ نه هجي.
حديث
Imam Darimi : 2931
حَدَّثَنَا يَعْلَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَبَّانَ نَسَبَهُ إِلَى جَدِّهِ عَنْ عَمِّهْ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ قَالَ تُوُفِّيَ ابْنُ الدَّحْدَاحَةِ وَكَانَ أَتِيًّا وَهُوَ الَّذِي لَا يُعْرَفُ لَهُ أَصْلٌ فَكَانَ فِي بَنِي الْعَجْلَانِ وَلَمْ يَتْرُكْ عَقِبًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ هَلْ تَعْلَمُونَ لَهُ فِيكُمْ نَسَبًا قَالَ مَا نَعْرِفُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَدَعَا ابْنَ أُخْتِهِ فَأَعْطَاهُ مِيرَاثَهُ
اسان کي [يعليٰ] [محمد بن اسحاق] کان [محمد بن حبان] تائين ٻڌايو، هن پنهنجي ڏاڏي کان سندس چاچي [وصع بن حبان] تائين منسوب ڪيو، هن چيو ته؛ ابن الدحداح فوت ٿي ويو ۽ هو هڪ مهاجر هو جنهن جي اصليت نامعلوم هئي. هو بني العجلان ۾ رهندو هو ۽ ڪو به اولاد نه ڇڏيو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم عاصم بن عدي کان پڇيو؛ 'ڇا توهان کي خبر آهي ته هو توهان سان واسطو رکي ٿو؟' هن جواب ڏنو؛ اسان کي خبر ناهي، اي الله جا رسول. تنهنڪري هن پنهنجي ڀيڻ جي پٽ کي سڏيو ۽ پنهنجي ڀيڻ جي پٽ کي پنهنجو ورثو ڏنو.
حديث
Imam Darimi : 2932
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ أَعْطَى خَالًا الْمَالَ
اسان کي [عمر بن حفش بن غياث] ٻڌايو آهي، اسان کي [منهنجي پيءُ] [العماسي] کان [ابراهيم] [عمر] کان ٻڌايو آهي ته هن پنهنجي ماسي کي وراثت ڏني.
حديث
Imam Darimi : 2933
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا أَبُو هَانِئٍ قَالَ سُئِلَ عَامِرٌ عَنْ امْرَأَةٍ أَوْ رَجُلٍ تُوُفِّيَ وَتَرَكَ خَالَةً وَعَمَّةً لَيْسَ لَهُ وَارِثٌ وَلَا رَحِمٌ غَيْرُهُمَا فَقَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ يُنَزِّلُ الْخَالَةَ بِمَنْزِلَةِ أُمِّهِ وَيُنَزِّلُ الْعَمَّةَ بِمَنْزِلَةِ أَخِيهَا
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [ابو هاني] چيو آهي ته؛ [عامر] کان هڪ ڀيري هڪ اهڙي عورت يا مرد بابت پڇيو ويو جيڪو فوت ٿي ويو ۽ پنهنجي پٺيان هڪ ماسي ۽ هڪ پڦي ڇڏي ويو. انهن ٻنهي کان سواءِ ڪو به وارث ۽ هڪ ئي پيٽ ۾ ڪو به نه آهي. تنهن ڪري هن چيو ته؛ [عبدالله مسعود] ماسي کي ماسين جو مقام ڏنو ۽ ماسين کي ڀائرن جو مقام ڏنو.
حديث
Imam Darimi : 2934
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ الْحَسَنِ فِي رَجُلٍ اعْتَرَفَ عِنْدَ مَوْتِهِ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ لِرَجُلٍ وَأَقَامَ آخَرُ بَيِّنَةً بِأَلْفِ دِرْهَمٍ وَتَرَكَ الْمَيِّتُ أَلْفَ دِرْهَمٍ فَقَالَ الْمَالُ بَيْنَهُمَا نِصْفَيْنِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مُفْلِسًا فَلَا يَجُوزُ إِقْرَارُهُ
اسان کي [احمد بن عبدالله] ٻڌايو آهي [ابو شهاب] عمرو کان [الحسن] هڪ ماڻهوءَ بابت ٻڌايو آهي جڏهن هو فوت ٿيو ته هن دعويٰ ڪئي ته هن تي ڪنهن جو هڪ هزار درهم قرض آهي ۽ هڪ ٻيو ماڻهو هو جنهن شاهدي ڏني ته هن - مقتول - تي پڻ هڪ هزار درهم قرض هو. جڏهن ته مقتول صرف هڪ هزار درهم ڇڏي ويو، هن چيو ته؛ ملڪيت ٻن حصن ۾ ورهايل آهي، هر شخص کي اڌ ملندو آهي، جيستائين فوت ٿيل اهڙو شخص نه هجي جنهن وٽ ڪا ملڪيت نه هجي ته پوءِ سندس اعتراف جائز نه آهي.
حديث
Imam Darimi : 2935
أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ قُلْتُ لِشَرِيكٍ كَيْفَ ذَكَرْتَ فِي الْأَخَوَيْنِ يَدَّعِي أَحَدُهُمَا أَخًا قَالَ يَدْخُلُ عَلَيْهِ فِي نَصِيبِهِ قُلْتُ مَنْ ذَكَرَهُ قَالَ جَابِرٌ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَلِيٍّ
اسان کي [ابو نعيم] کان خبر ڏيڻ کان پوءِ هن چيو؛ مون [شرڪ] کان پڇيو؛ توهان ٻن ڀائرن بابت ڪهڙي تاريخ جو ذڪر ڪيو آهي، جن مان هڪ ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ ڪيو هو؟ هن جواب ڏنو؛ جيڪو شخص هن کي تسليم ڪري ٿو اهو توهان جي حصي ۾ شامل آهي. مون پڇيو؛ ڪنهن اهو بيان ڪيو؟ هن جواب ڏنو؛ [جابر] [عامر] [علي] کان.
حديث
Imam Darimi : 2936
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ فِي الْإِخْوَةِ يَدَّعِي بَعْضُهُمْ الْأَخَ وَيُنْكِرُ الْآخَرُونَ قَالَ يَدْخُلُ مَعَهُمْ بِمَنْزِلَةِ عَبْدٍ يَكُونُ بَيْنَ الْإِخْوَةِ فَيَعْتِقَ أَحَدُهُمْ نَصِيبَهُ قَالَ وَكَانَ عَامِرٌ وَالْحَكَمُ وَأَصْحَابُهُمَا يَقُولُونَ لَا يَدْخُلُ إِلَّا فِي نَصِيبِ الَّذِي اعْتَرَفَ بِهِ
[ابوبڪر بن ابو شيبه] اسان کي [عبدالرحمن بن محمد المحاربي] [العماسي] کان [ابراهيم] کان روايت ڪئي ته انهن ڀائرن مان ڪجهه پاڻ کي ڀائر سمجهندا هئا ۽ ڪجهه پاڻ کي ڀائر نه سمجهندا هئا، هن چيو ته: جيڪو ڀاءُ ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ نه ڪندو هو، اهو انهن سان گڏ هڪ غلام وانگر داخل ٿيو جيڪو ڪيترن ئي ڀائرن جو مالڪ هو، پوءِ انهن مان هڪ پنهنجو حصو آزاد ڪيو. هن ٻيهر چيو: [عامر]، [حڪم] ۽ انهن جي ساٿين چيو: هو ان ڀاءُ جي حصي کان سواءِ داخل نه ٿيو جيڪو پنهنجو ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ ڪندو هو.
حديث
Imam Darimi : 2937
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ وَكِيعٍ قَالَ إِذَا كَانَا أَخَوَيْنِ فَادَّعَى أَحَدُهُمَا أَخًا وَأَنْكَرَهُ الْآخَرُ قَالَ كَانَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى يَقُولُ هِيَ مِنْ سِتَّةٍ لِلَّذِي لَمْ يَدَّعِ ثَلَاثَةٌ وَلِلْمُدَّعِي سَهْمَانِ وَلِلْمُدَّعَى سَهْمٌ
[ابوبڪر] اسان کي [واقع] کان روايت ڪئي آهي ته هن چيو: جيڪڏهن ٻه ڀائر هجن، ۽ انهن مان هڪ ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ ڪري ۽ ٻيو ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ نه ڪري، [ابن ابي ليليٰ] چيو ته: وراثت جي تقسيم ڇهه ڀيرا آهي. جيڪو ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ نٿو ڪري ان کي ٽي حصا ملن ٿا، جيڪو ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ ڪري ٿو ان کي ٻه حصا ملن ٿا، ۽ جيڪو ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ ڪري ٿو ان کي هڪ حصو ملندو.
حديث
Imam Darimi : 2938
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ حَمَّادٍ فِي الرَّجُلِ يَكُونُ لَهُ ثَلَاثَةُ بَنِينَ فَقَالَ ثُلُثِي لِأَصْغَرِ بَنِيَّ فَقَالَ الْأَوْسَطُ أَنَا أُجِيزُ وَقَالَ الْأَكْبَرُ لَا أُجِيزُ قَالَ هِيَ مِنْ تِسْعَةٍ يُخْرِجُ ثُلُثَهُ فَلَهُ سَهْمُهُ وَسَهْمُ الَّذِي أَجَازَ وَقَالَ حَمَّادٌ يَرُدُّ السَّهْمَ عَلَيْهِمْ جَمِيعًا وَقَالَ عَامِرٌ الَّذِي رَدَّ إِنَّمَا رَدَّ عَلَى نَفْسِهِ
اسان کي [يونس بن محمد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو عوانه] [مغيره] کان [حماد] هڪ ماڻهوءَ بابت ٻڌايو آهي جنهن جا ٽي پٽ هئا. ان ماڻهوءَ چيو ته منهنجي دولت جو ٽيون حصو منهنجي ننڍي ٻار لاءِ. ٻئي ٻار چيو ته مون اجازت ڏني ۽ وڏي پٽ چيو ته مان اجازت نه ٿو ڏيان. هن جواب ڏنو ته هن ورثي جي ورڇ نون مان آهي. ٽيون حصو ڏنو ويندو آهي، جن کي اجازت نه آهي انهن کي پنهنجو حصو ملندو آهي ۽ هڪ حصو انهن کي ڏنو ويندو آهي جن کي اجازت آهي. حماد چيو ته حصا انهن کي واپس ڪيا ويندا آهن. انهي دوران [عامر] چيو ته جيڪو انڪار ڪري ٿو، اهو اصل ۾ پاڻ کي رد ڪري ٿو.
حديث
Imam Darimi : 2939
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ شُرَيْحٍ فِي رَجُلٍ أَقَرَّ بِأَخٍ قَالَ بَيِّنَتُهُ أَنَّهُ أَخُوهُ
اسان کي [ابوبڪر بن ابو شيبه] ٻڌايو آهي [يحيى بن آدم] [سيارڪ] کان [خالد] کان [ابن سيرين] کان [سيريه] هڪ اهڙي شخص جي باري ۾ ٻڌايو آهي جيڪو مقتول جو ڀاءُ هجڻ جو دعويٰ ڪري ٿو، هن چيو ته؛ هن کي ثبوت ڏيڻ گهرجي ته هو سندس ڀاءُ آهي.
حديث
Imam Darimi : 2940
أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ الْحَارِثِ الْعُكْلِيِّ فِي رَجُلٍ أَقَرَّ عِنْدَ مَوْتِهِ بِأَلْفِ دِرْهَمٍ مُضَارَبَةً وَأَلْفٍ دَيْنًا وَلَمْ يَدَعْ إِلَّا أَلْفَ دِرْهَمٍ قَالَ يُبْدَأُ بِالدَّيْنِ فَإِنْ فَضَلَ فَضْلٌ كَانَ لِصَاحِبِ الْمُضَارَبَةِ
اسان کي [ابو ان نعمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو عوانه] [مغيره] کان [الحارث العڪلي] هڪ شخص بابت ٻڌايو آهي جنهن پنهنجي موت جي وقت اعتراف ڪيو ته هن تي مدلربه ۾ هڪ هزار درهم جو قرض ۽ هڪ هزار درهم جو قرض هو. پر هن هڪ هزار درهم کان سواءِ ٻيو ڪجهه به اقرار نه ڪيو، هن چيو ته قرض پهريان ادا ڪيا ويندا آهن. جيڪڏهن ڪجهه باقي رهي ٿو - اثاثن جو -، ته اهو ان شخص کي ڏنو ويندو آهي جنهن مدلربه ۾ قرض ڏنو هو.
