Imam Darimi (الامام الدارمي) - 3469 حديث
حديث
Imam Darimi : 2901
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ فِي أَخَوَيْنِ وَرِثَا مَوْلًى كَانَ أَعْتَقَهُ أَبُوهُمَا فَمَاتَ أَحَدُهُمَا وَتَرَكَ وَلَدًا قَالَ كَانَ عَلِيٌّ وَزَيْدٌ وَعَبْدُ اللَّهِ يَقُولُونَ الْوَلَاءُ لِلْكُبْرِ
اسان کي [محمد بن عيسيٰ] ٻڌايو آهي [ابو عوانه] [مغيره] کان [ابراهيم] ٻن ڀائرن بابت ٻڌايو آهي جيڪي اڳوڻي غلامن کي ورثي ۾ مليا جيڪي انهن جي پيءُ آزاد ڪيا هئا. پوءِ ٻن ڀائرن مان هڪ فوت ٿي ويو ۽ هڪ پٽ ڇڏي ويو، هن چيو؛ [علي]، [زيد] ۽ [عبدالله] چيو: وڏن لاءِ ولاء.
حديث
Imam Darimi : 2902
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ مَطَرًا الْوَرَّاقَ يَقُولُ قَالَ عُمَرُ وَعَلِيٌّ الْوَلَاءُ لِلْكُبْرِ
اسان کي [محمد بن عيسيٰ] ٻڌايو آهي اسان کي [حماد بن زيد] ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ مون [مثير الوراق] کي چوندي ٻڌو آهي؛ [عمر] ۽ [علي] چيو آهي: وڏن لاءِ ولاء.
حديث
Imam Darimi : 2903
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى عَنْ رَوْحٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ وَابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ الْوَلَاءُ لِلْكُبْرِ
اسان کي [محمد بن عيسيٰ]، [روح]، [ابن جريج]، [عثا]، ۽ ابن جريج پڻ [ابن ثووس]، [پنهنجي پيءُ] کان روايت ڪئي آهي، ۽ چيو آهي ته وڏن لاءِ ولاء.
حديث
Imam Darimi : 2904
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ الْوَلَاءُ لِلْكُبْرِ
اسان کي [عبيدالله بن موسيٰ]، [اسرائيل]، [منصور]، [ابراهيم] کان، ٻڌايو ته، هن چيو ته وڏن لاءِ والا.
حديث
Imam Darimi : 2905
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ وَسُفْيَانُ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ فِي الرَّجُلِ يُوَالِي الرَّجُلَ قَالَا هُوَ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ قَالَ سُفْيَانُ وَكَذَلِكَ نَقُولُ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي ته [سفيان] [مظهرف] کان [عاش شعبي] ۽ سفيان [يونس] کان [الحسن] ڪنهن ٻئي شخص لاءِ سرپرست بڻائڻ بابت ٻڌايو آهي، ٻنهي چيو ته؛ اهو ٻين مسلمانن وانگر آهي. سفيان چيو ته؛ اسان جو به اهو ئي خيال آهي.
حديث
Imam Darimi : 2906
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ سَمِعْتُ تَمِيمًا الدَّارِيَّ يَقُولُ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا السُّنَّةُ فِي الرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ الْكُفْرِ يُسْلِمُ عَلَى يَدَيْ رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ أَوْلَى النَّاسِ بِمَحْيَاهُ وَمَمَاتِهِ
اسان کي [ابو نعيم] ٻڌايو آهي [عبدالعزيز بن عمر بن عبدالعزيز] [عبدالله بن موهب] کان ٻڌايو آهي ته؛ مون هڪ ڀيري [تميم عاد داري] کي چوندي ٻڌو هو ته؛ مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کان پڇيو؛ اي الله جا رسول، هڪ ڪافر سان ڇا ڪرڻ سنت آهي جيڪو ڪنهن مسلمان جي موجودگي ۾ اسلام قبول ڪري؟ رسول الله صلي الله عليه وسلم جواب ڏنو؛ 'اهو شخص - هڪ ڪافر جيڪو اسلام قبول ڪري ٿو - زندگي ۽ موت تي وڌيڪ حق رکي ٿو'.
حديث
Imam Darimi : 2907
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ السَّوَادِ أَسْلَمَ عَلَى يَدَيْ رَجُلٍ قَالَ يَعْقِلُ عَنْهُ وَيَرِثُهُ
اسان کي [عبيدالله]، [اسرائيل]، [منصور]، [ابراهيم]، ٻڌايو ته؛ هڪ ڀيري هن کان اونداهين جي ماهرن مان هڪ ماڻهوءَ بابت پڇيو ويو جيڪو ڪنهن جي سامهون اسلام قبول ڪيو؟ هن جواب ڏنو؛ اهو ماڻهو ان شخص جي ديت ادا ڪري ٿو ۽ ان کي ان جي وارث ٿيڻ جو حق آهي.
حديث
Imam Darimi : 2908
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ تَرِثُ الْمَرْأَةُ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا فِي الْعَمْدِ وَالْخَطَإِ
اسان کي [سليمان بن حرب] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] [مغيره] کان [ابراهيم] ٻڌايو آهي ته: زال کي ارادي يا غير ارادي قتل جي صورت ۾ پنهنجي مڙس جي ديت جو وارث ٿيڻ جو حق آهي.
حديث
Imam Darimi : 2909
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ الدِّيَةُ عَلَى فَرَائِضِ اللَّهِ
اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو عوانه] ٻڌايو آهي ته [مغيره] ۽ [ابراهيم] چيو ته؛ ديت الله جي مقرر ڪيل تقسيم جي بنياد تي ورهائي ويندي آهي.
حديث
Imam Darimi : 2910
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ قَالَ الدِّيَةُ سَبِيلُهَا سَبِيلُ الْمِيرَاثِ
اسان کي ٻڌايو ويو آهي [مسلم بن ابراهيم] اسان کي ٻڌايو آهي [وهيب] اسان کي [ايوب] [ابو قلابه] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ ديت جي ورهاست جو طريقو ورثي جي ورهاست جي طريقي وانگر آهي.
حديث
Imam Darimi : 2911
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ وَدَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ كَتَبَ أَنْ يُوَرَّثَ الْإِخْوَةُ مِنْ الْأُمِّ مِنْ الدِّيَةِ
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن سلمه] [حميد] ۽ [داؤد بن ابو هند] کان بيان ڪيو آهي ته [عمر بن عبدالعزيز] اها شرط رکي ٿي ته هڪ ئي ماءُ جا ڀائر ديت جا وارث ٿين.
حديث
Imam Darimi : 2912
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ الْعَقْلُ مِيرَاثٌ بَيْنَ وَرَثَةِ الْقَتِيلِ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ وَفَرَائِضِهِ
اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالله بن صالح] مون کي ٻڌايو آهي [الليث] مون کي [يونس] [ابن شهاب] کان ٻڌايو آهي ته هن چيو ته؛ ديت هڪ وراثت آهي جيڪا قتل ٿيل مقتول جي وارثن ۾ الله جي ڪتاب ۽ ان جي مقرر ڪيل تقسيم جي مطابق ورهائي ويندي آهي.
حديث
Imam Darimi : 2913
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ بَعْضِ وَلَدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ لَقَدْ ظَلَمَ مَنْ لَمْ يُوَرِّثْ الْإِخْوَةَ مِنْ الْأُمِّ مِنْ الدِّيَةِ
[قبيشه] اسان کي [سفيان]، [عمرو بن دينار]، [ابن الحنفيه جي ڪجهه ٻارن]، [علي] کان ٻڌايو آهي ته: بيشڪ، ان ظلم ڪيو آهي جيڪو ديت جي ملڪيت مان وراثت جو حق هڪ ئي ماءُ جي ڀائرن کي نه ٿو ڏئي.
حديث
Imam Darimi : 2914
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ سَالِمٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَزَيْدٍ قَالُوا الدِّيَةُ تُورَثُ كَمَا يُورَثُ الْمَالُ خَطَؤُهُ وَعَمْدُهُ
اسان کي [عبدالله بن سعيد] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابو خالد] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابن سليم] ٻڌايو آهي، [عاش شعبي] کان [عمر]، [علي] ۽ [زيد] کان. انهن چيو ته؛ ديت اهڙي ملڪيت وانگر وراثت ۾ ملي سگهي ٿي جيڪا وراثت ۾ ملي سگهي ٿي، چاهي ديت حادثاتي هجي يا جان بوجھ ڪري قتل.
حديث
Imam Darimi : 2915
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ كَانَ عَلِيٌّ لَا يُوَرِّثُ الْإِخْوَةَ مِنْ الْأُمِّ وَلَا الزَّوْجَ وَلَا الْمَرْأَةَ مِنْ الدِّيَةِ شَيْئًا قَالَ عَبْد اللَّهِ بَعْضُهُمْ يُدْخِلُ بَيْنَ إِسْمَعِيلَ وَعَامِرٍ رَجُلًا
اسان کي [جعفر بن عون] ٻڌايو آهي ته اسان کي [اسماعيل] ٻڌايو آهي ته [عامر] چيو ته؛ [علي] پنهنجي ماءُ جي ڀائرن، مڙسن ۽ زالن کي ديت مان ڪو به وراثت جو حق نه ڏنو. عبدالله چيو؛ انهن مان ڪجهه ۾ اسماعيل ۽ عامر جي وچ ۾ ڪو ماڻهو - حديث جو راوي - شامل هو.
حديث
Imam Darimi : 2916
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ زِيَادٍ الْأَعْلَمِ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ لَا يُوَرَّثُ الْإِخْوَةُ مِنْ الْأُمِّ مِنْ الدِّيَةِ
[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد بن سلمه] کان [زياد العالم] کان [الحسن] تائين بيان ڪيو آهي ته: هڪ ئي ماءُ جو ڀاءُ ديت مان حاصل ٿيندڙ ملڪيت جو وارث نه ٿو ٿي سگهي.
حديث
Imam Darimi : 2917
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ كُلُّ قَوْمٍ مُتَوَارِثِينَ عَمِيَ مَوْتُهُمْ فِي هَدْمٍ أَوْ غَرَقٍ فَإِنَّهُمْ لَا يَتَوَارَثُونَ يَرِثُهُمْ الْأَحْيَاءُ
اسان کي [يحييٰ بن حسن] ٻڌايو آهي [ابن ابو الزناد] [پنهنجي پيءُ] کان [خارجه بن زيد] کان [زيد بن ثابت] ٻڌايو آهي ته؛ هر اهو شخص جنهن کي ملڪيت مان ورثي جو حق آهي - جيڪو مٽيءَ جي ٽڪر ۾ ٽڪرجڻ يا ٻڏڻ سبب مري وڃي ٿو، اهي هڪ ٻئي کان وارث نه ٿي سگهن. پر زنده وارث انهن جا وارث ٿي سگهن ٿا.
حديث
Imam Darimi : 2918
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ قَالَ قَرَأْتُ فِي بَعْضِ كُتُبِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي الْقَوْمِ يَقَعُ عَلَيْهِمْ الْبَيْتُ لَا يُدْرَى أَيُّهُمَا مَاتَ قَبْلُ قَالَ لَا يُوَرَّثُ الْأَمْوَاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ وَيُوَرَّثُ الْأَحْيَاءُ مِنْ الْأَمْوَاتِ
[يحيى بن حسن] اسان کي [حماد بن زيد] کان [يحيى بن عتيق] کان روايت ڪئي آهي ته: مون هڪ ڀيري [عمر بن عبدالعزيز] ڏانهن ڪجهه خط پڙهيا هئا جيڪي ڪجهه ماڻهن جي گهرن جي تباهيءَ جو شڪار ٿيا هئا، اهو معلوم ناهي ته انهن مان ڪير پهريان مري ويو. هن جواب ڏنو: فوت ٿيل هڪ ٻئي کان وارث نه ٿي سگهن پر زنده وارث فوت ٿيل کان وارث ٿي سگهن ٿا.
حديث
Imam Darimi : 2919
حَدَّثَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أُمَّ كُلْثُومٍ وَابْنَهَا زَيْدًا مَاتَا فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ فَالْتَقَتْ الصَّائِحَتَانِ فِي الطَّرِيقِ فَلَمْ يَرِثْ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِنْ صَاحِبِهِ وَأَنَّ أَهْلَ الْحَرَّةِ لَمْ يَتَوَارَثُوا وَأَنَّ أَهْلَ صِفِّينَ لَمْ يَتَوَارَثُوا
[نعيم بن حماد] اسان کي [عبدالعزيز بن محمد] کان ۽ اسان کي [پنهنجي پيءُ] کان روايت ڪئي ته ام ڪلثوم ۽ سندس پٽ زيد ٻئي هڪ ئي ڏينهن فوت ٿي ويا. پوءِ ٻه ماڻهو گهٽي ۾ شور ڪري رهيا هئا، پر انهن مان ڪو به وارث نه ٿي سگهيو. جيڪي ماڻهو حره جي موقعي تي مرن ٿا اهي هڪ ٻئي کان وارث نه ٿي سگهن ٿا ۽ جيڪي ماڻهو صفين جي موقعي تي مرن ٿا اهي به هڪ ٻئي کان وارث نه ٿي سگهن ٿا.
حديث
Imam Darimi : 2920
أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ الشَّعْبِيِّ أَنَّ بَيْتًا بِالشَّامِ وَقَعَ عَلَى قَوْمٍ فَوَرَّثَ عُمَرُ بَعْضَهُمْ مِنْ بَعْضٍ
[جعفر بن عون] اسان کي [ابن ابي ليليٰ] [اشعيبي] کان ٻڌايو ته شام ۾ هڪ گهر ڪري پيو ۽ ان جي رهواسين کي دٻائي ڇڏيو، تنهن ڪري [عمر] انهن مان ڪجهه کي ٻين کان ورثي ۾ ڏنو.
